ระบบวงแหวนครอบจักรวาล - บทที่ 514 กฎนิรันดร์สามประการ
บทที่ 514 กฎนิรันดร์สามประการ
“เธอ เธอ เธอ เธอ เธอ เธอ…”
หลิงหลิงโกรธจนพูดไม่ออก แสงม่วงหลายสายพลุ่งพล่านบนร่างของเธอ
“เอ่อ ใจเย็น ๆ ใจเย็น เธอเป็นลูกสาวของนางพญาปีศาจเทียนตู้ผู้ยิ่งใหญ่ มีฐานะสูงส่ง ทำไมต้องไปถือสาไข่ใบนี้ด้วยล่ะ ใช่ไหม” หนิวลี่ถูกคลื่นพลังงานอันทรงพลังจากร่างของหลิงหลิงสั่นสะเทือนจนไม่มีแรงต่อต้าน ได้แต่ปลอบประโลมด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว
“ฉันไม่ใจเย็นแล้ว ฉันจะกินมันให้ได้”
หลิงหลิงกัดฟันพูด ใบหน้าขาวนวลแดงก่ำ
“อยากกินฉัน? เธอยังอ่อนหัดเกินไป”
ไข่ยักษ์ปรากฏอักษรเทพอีกบรรทัด ท่าทีเหยียดหยามอย่างที่สุด
“ดี งั้นก็ลองดูสิ”
หลิงหลิงคำรามด้วยความโกรธ ทันใดนั้นแสงม่วงก็ม้วนตัวปกคลุมท้องฟ้า
“ฮึ ถ้าเป็นแสงม่วงแห่งความโกลาหลที่สมบูรณ์ของแม่เธอ ฉันอาจจะยังเกรงใจอยู่บ้าง แต่เด็กน้อยอย่างเธอ ยังไม่น่ากลัวพอ” ไข่ยักษ์กระโดดขึ้นลงยั่วโมโหต่อไป
“ยังเร็วเกินไปที่จะพูดใหญ่ ลองดูแล้วจะรู้”
หลิงหลิงมองด้วยสายตาเย็นชา แสงม่วงแห่งความโกลาหลตอนนี้ปกคลุมท้องฟ้าแล้ว ภายใต้การปกคลุมนั้น พลังกฎเกณฑ์มากมายต่างหลบหลีก หนิวลี่มองด้วยความขมขื่น พลังกฎเกณฑ์ที่ตนเองกำลังแสวงหาอยู่ ภายใต้แสงม่วงแห่งความโกลาหลของหลิงหลิง กลับดูไม่มีความหมายเลย
พลังกฎระเบียบ!! ตนเองจะไปถึงระดับนั้นได้เมื่อไหร่กัน!
ครั้งนี้ไข่ยักษ์ไม่ได้หลบหนีอีกต่อไป ดูเหมือนว่ามันจะไม่สนใจแสงม่วงของหลิงหลิงจริง ๆหลิงหลิงยิ้มเย็น ใช้จิตควบคุมแสงม่วง
แสงม่วงฉีกผ่านความว่างเปล่า นับร้อยนับพันสายบิดเกลียวเข้าหากัน บนไข่ยักษ์มีแสงสีม่วงสว่างขึ้น จากนั้นไข่ยักษ์ก็เริ่มหมุน ก่อตัวเป็นวงแสงสีม่วงขนาดใหญ่
“ฆ่า!”
แสงม่วงโจมตี ในชั่วพริบตาก็ปกคลุมไข่ยักษ์
“ปัง ปัง ปัง ปัง!”
เสียงระเบิดดังต่อเนื่อง ภายในต้นกำเนิดกฎเกณฑ์ทั้งหมด กฎเกณฑ์มากมายกระจัดกระจายไปทั่ว
หนิวลี่ทนแรงกดดันมหาศาลเช่นนี้ไม่ไหว รีบถอยห่างออกไปอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งห่างออกไปหลายร้อยลี้จึงรู้สึกโล่งขึ้น ด้วยความตกใจหนิวลี่ยิ่งปรารถนาพลังกฎระเบียบมากขึ้น มีเพียงการควบคุมพลังกฎระเบียบ กลายเป็นเทพดั้งเดิม จึงจะมีโอกาสควบคุมชะตากรรมได้บ้าง ตัวเขาเองยังมีหนทางอีกยาวไกลที่ต้องเดิน
“ฮิ ๆ ฉันบอกแล้วไง เธอทำอะไรฉันไม่ได้หรอก!”
ครั้งนี้ไข่ยักษ์ไม่ได้พิมพ์ข้อความอีกต่อไป แต่กลับพูดออกมาโดยตรง เสียงถูกส่งผ่านจิตวิญญาณ ให้ความรู้สึกชราภาพมาก
ยากที่จะจินตนาการว่านี่คือเสียงที่ออกมาจากไข่ยักษ์!!
ช่างประหลาดจริง ๆ ~~~~
“ฮึ! สังหารแห่งฟ้า!”
หลิงหลิงกัดฟันแน่น นิ้วเรียวเต้นรำในอากาศ แสงสลัวเหนือความว่างเปล่าหมุนวนทันที ก่อตัวเป็นเกลียวแหลมคม พุ่งลงมาอย่างรุนแรง
“แตก!”
เสียงชราดังขึ้นอีกครั้งจากนั้นแสงสลัวในความว่างเปล่าก็แตกกระจายออกไปทุกทิศทาง สีหน้าของหลิงหลิงซีดลง แล้วร่างกายก็อ่อนระทวยลง
“หลิงหลิง!” หนิวลี่เป็นห่วง รีบเข้าไปใกล้
“คุณ! คุณ!!”
หลิงหลิงริมฝีปากสั่น สายตาจ้องมองไข่ยักษ์อย่างแน่วแน่
“ฉันอะไรกัน เด็กน้อยเอ๋ย พี่ชายและแม่ของเธอตามใจเธอจนเสียคน จนเธอคิดว่าไม่มีใครในหมื่นโลกกล้ารังแกเธอหรือ นั่นเป็นเพราะพวกเขาไม่อยากยุ่งกับเธอต่างหาก ถ้าเธอไปทำให้ใครโกรธเข้าจริง ๆ แม้แต่แม่แม่มดของเธอก็รับมือไม่ไหว ครั้งนี้ถือเป็นบทเรียน ให้เธอรู้ว่ายังมีคนที่เก่งกว่าเธออีกมากมาย ฟ้ายังมีฟ้าเหนือฟ้า”
ไข่ยักษ์กระโดดไปมา พูดด้วยท่าทางขึงขัง หลิงหลิงมีสีหน้าน้อยใจ ปิดปากเงียบ
หนิวลี่รู้สึกสงสาร จึงปลอบใจ
“หลิงหลิง อย่าร้องไห้ ฉันว่าไข่แตกนี่ คงอายุมากกว่าเธอ ไม่สิ มากกว่าแม่ของเธอด้วยซ้ำ แต่ยังอาศัยอยู่ในไข่ ถึงจะเก่งกว่าเธอ ก็แค่ไข่แตกเท่านั้นแหละ”
“เฮ้อ ฉันว่าเจ้าหนุ่มนี่พูดจาอะไรกัน ไม่รู้จักเคารพผู้อาวุโสหรือไง? ฮึ พวกเธอไม่รู้ที่มาที่ไปของฉันหรอก ถ้ารู้ จะกล้าพูดกับฉันแบบนี้เหรอ? บอกให้รู้ไว้ แค่คำพูดเดียวจากคุณปู่ของฉัน ผู้แข็งแกร่งมากมายในหมื่นโลกจะมาไล่ล่าพวกเธอเพื่อเอาใจฉัน!”
ไข่ยักษ์พูดอย่างโอ้อวด
หนิวลี่มองด้วยความดูถูก
“อะไรกันคุณปู่เอาใจอะไรกัน รู้จักแต่รังแกเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ทำเป็นวางท่า รีบกลับไปฟักตัวเองให้ออกมาก่อนแล้วค่อยมาคุย”
“เธอ~~~”
คราวนี้ถึงคราวไข่ยักษ์โมโหบ้าง
“ฮึ ถ้ามีฝีมือจริง บอกชื่อมาสิ”
ตอนนี้หลิงหลิงลุกขึ้นยืนกะทันหัน มองไข่ยักษ์ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“เฮ้ ฉันไม่หลงกล อยากรู้ที่มาของฉัน ไปถามแม่ของเธอสิ”
ไข่ยักษ์กระโดดอย่างโอ้อวด
“ฉันว่าเธอไม่มีที่มาที่ไปชัดเจน เลยไม่กล้าบอก” หนิวลี่ช่วยเสริม
“เธอต่างหากที่ไม่มีที่มาที่ไป! เฮ้ ฉันเกือบลืมไปเลย กลิ่นอายบนตัวเธอแปลกมาก ในจิตวิญญาณของเธอซ่อนกลิ่นอายของกาลเวลาไว้!! เป็นไปได้ยังไง เธอแค่เทพกึ่งหลักธรรมดา ๆ แต่กลับสัมผัสกับสิ่งระดับสูงอย่างกาลเวลาได้??”
ไข่ยักษ์ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ ถามด้วยความประหลาดใจ
“กาลเวลาอะไร ระดับสูงอะไร พูดอะไรวุ่นวายไปหมด?”
หนิวลี่ขมวดคิ้ว แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ตลอดมาจิตวิญญาณของเขาแปลกกว่าเทพทั่วไป การแผ่จิตวิญญาณของคนอื่นสามารถถูกเทพองค์อื่นรับรู้ได้ แต่มีเพียงการแผ่จิตวิญญาณของเขาที่ไม่มีเทพองค์ไหนสามารถค้นพบได้
แม้เขาจะสงสัยมาตลอด แต่ก็หาสาเหตุไม่เจอ ไม่คิดว่าวันนี้จะถูกไข่ใบนี้มองออก!!
เป็นเรื่องบังเอิญ หรือมันรู้สาเหตุที่แท้จริงกันแน่
กาลเวลา? นี่คือพลังงานอะไร?
“กาลเวลา!!”
เมื่อได้ยินคำพูดของไข่ หลิงหลิงที่กำลังทำหน้าบึ้งก็ชะงัก มองดูหนิวลี่ราวกับมีความสงสัยบางอย่าง
“เฮ้ เธอยังกล้าสงสัยฉันอีกเหรอ ฉันในฐานะผู้ควบคุมวิญญาณแดน มีความไวต่อกลิ่นอายของกาลอวกาศมากที่สุด เจ้าหนูนี่มีกลิ่นอายของกาลอวกาศติดตัวอยู่ ไม่ผิดแน่นอน”
ไข่ยักษ์พูดอย่างมั่นใจ
“เธอแน่ใจจริง ๆ หรือว่าเขามีกลิ่นอายของกาลอวกาศ?”
หลิงหลิงถามอย่างสงสัย
ไข่ยักษ์กระโดดโมโห
“ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นลูกสาวของแม่มดเทียนตู้ แม่มดคนนั้น แต่ถ้าเธอยังสงสัยฉันแบบนี้ ฉันจะไม่สุภาพอีกต่อไปแล้วนะ!”
“กาลอวกาศคืออะไรกันแน่?”
หนิวลี่ฟังแล้วงุนงง ไม่เข้าใจอะไรเลย
“กาลอวกาศก็คือกาลอวกาศไง เป็นจุดสิ้นสุดของกฎเกณฑ์ เป็นกุญแจสำคัญสู่ความเป็นอมตะ ฮ่ะ ๆ เธอมีกลิ่นอายของกาลอวกาศติดตัวอยู่ ถ้าพวกผู้มีพลังยิ่งใหญ่รู้เข้า เธอจะแย่แน่ ก๊าก ๆ ”
ไข่ยักษ์หัวเราะคิกคัก
“ฮึ่ม จะรู้ได้ไงว่าที่เธอพูดเป็นความจริงหรือโกหก ฉันว่าเธอตั้งใจพูดเหลวไหลเพื่อทำร้ายคนอื่นมากกว่า”
หลิงหลิงมองดูหนิวลี่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปพูดกับไข่ยักษ์อย่างดูแคลน
“ฮึ่ม จะเชื่อหรือไม่ก็ตามใจพวกเธอ แต่เจ้าหนู เธอต้องระวังตัวให้ดีนะ อย่าให้พวกผู้มีพลังเห็นเข้าล่ะ ไม่งั้น… ฮี่ฮี่ฮี่ฮี่…”
ท่ามกลางเสียงหัวเราะประหลาด ไข่ยักษ์กระโดดขึ้นทันใด ด้านหลังปรากฏรอยแยก แล้วมันก็กระโดดเข้าไปในนั้น หายวับไป
หนิวลี่ยืนตะลึงอยู่กับที่ แต่ในใจกลับปั่นป่วนดั่งคลื่นซัดสาด
กาลอวกาศคืออะไร? ทำไมถึงสำคัญต่อความเป็นอมตะนัก และยังมีสิ่งมีชีวิตอย่างผู้มีพลังที่ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นอายของกาลอวกาศ นี่หมายความว่าอะไร
หลิงหลิงเห็นหนิวลี่เหม่อลอย อดไม่ได้ที่จะพูดว่า
“พี่หนิว อย่าคิดมากเลย ไม่เป็นไรหรอก”
หนิวลี่ยิ้มบาง ๆ ส่ายหน้าแล้วพูดว่า
“หลิงหลิง เธอบอกฉันได้ไหมว่ากาลอวกาศคืออะไร?”
YOU MAY ALSO LIKE
