ระบบสัตว์วิญญาณกับวิถีเซียนจ้าวอสูร - ตอนที่ 150 ไข่มุกหอยมุกพันปี!
ชายวัยกลางคนรูปร่างอวบอ้วนขาวผ่องผู้นี้ ก็คือเปาต้าถง ฉายาผู้รู้สารพัดแห่งหอความลับสวรรค์ ที่เขาเคยพบเจอมาก่อนนั่นเอง
เพียงแต่ตอนนั้น กู้หย่วนปลอมตัวเป็นเยี่ยนสือซาน ไม่ใช่ตัวตนในปัจจุบัน
ในจังหวะที่กู้หย่วนมองไปที่เปาต้าถง เปาต้าถงก็เหมือนจะรู้ตัว เขากวาดสายตามองกลับมา
เมื่อเห็นกู้หย่วน ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย รีบก้าวเข้ามาหาประสานมือคารวะ
“ท่านนี้คือสหายกู้แห่งสำนักยอดเขาโอสถใช่หรือไม่?”
กู้หย่วนทำหน้าประหลาดใจ สวมวิญญาณนักแสดงเต็มขั้น ทำทีเหมือนว่าข้าไม่รู้จักเจ้า เจ้าเป็นใครกันแล้วเอ่ยถาม
“ท่านคือใครหรือ?”
เปาต้าถงยิ้มแย้มไร้พิษสง
“ข้าน้อยไร้ความสามารถ เป็นเพียงผู้รู้สารพัดแห่งหอความลับสวรรค์ นามว่าเปาต้าถง หูตาไวและรู้เรื่องราวมากกว่าคนทั่วไปสักหน่อย จึงพอจะจดจำท่านได้ ขอสหายกู้อย่าได้ถือสาเลย”
“ที่แท้ก็สหายจากหอความลับสวรรค์นี่เอง”
กู้หย่วนพยักหน้าอย่างเข้าใจ กวาดสายตามองอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วถามต่อ
“สหายเปามีธุระอะไรหรือ?”
เปาต้าถงถูมือไปมา หัวเราะแห้งๆ อย่างเกรงใจ
“ไม่ปิดบังท่าน ข้าเปาต้าถงชอบผูกมิตรกับผู้คน โดยเฉพาะอัจฉริยะเหนือโลกอย่างสหายกู้ เมื่อครู่จึงได้เสียมารยาทเข้าไปทักทาย”
กู้หย่วนมีสีหน้าครุ่นคิด ก่อนจะตัดสินใจพาอีกฝ่ายไปหาที่เงียบๆ แล้วเปิดประเด็นถามตรงๆ ว่า
“ในเมื่อสหายเปาเป็นผู้รู้สารพัดแห่งหอความลับสวรรค์ ข่าวคราวคงจะกว้างขวางน่าดู ไม่ทราบว่าสหายเคยได้ยินเรื่องวิญญาณไท่อินบ้างหรือไม่?”
“วิญญาณไท่อินรึ?”
เปาต้าถงดูประหลาดใจเล็กน้อย เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบว่า
“นั่นคือหนึ่งในของล้ำค่าจากฟ้าดินชั้นยอดที่สุดในใต้หล้าเลยนะ เป็นของวิเศษแห่งดวงจันทร์ สามารถรวบรวมพลังแห่งแสงจันทร์ สัมผัสถึงพลังหยินบริสุทธิ์ได้ อีกทั้งยังช่วยบำรุงเรือนร่างสตรีให้คงความอ่อนเยาว์เป็นอมตะ หากพูดถึงความหายากแล้ว เป็นรองเพียงเก้าแร่เทพศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น หรือในสายตาของผู้บำเพ็ญเพียรที่ฝึกฝนอิทธิฤทธิ์สายหยินลี้ลับ หยินบริสุทธิ์ หรือดวงจันทร์บางคน ของสิ่งนี้อาจจะล้ำค่ายิ่งกว่าเสียอีก”
“เมื่อใดที่ของสิ่งนี้ปรากฏขึ้น ก็จะถูกแย่งชิงกันซื้อจนหมดเกลี้ยง”
“นอกจากวังเซียนไท่อินแล้ว ก็มีผู้บำเพ็ญเพียรหญิงระดับแนวหน้าเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เก็บสะสมของสิ่งนี้ไว้ อย่างเช่น แม่นางไหมฟ้าแห่งภูเขาไป่จาง และเทพธิดาดอกท้อแห่งเขาหลานเค่อ เป็นต้น”
“เทพธิดาดอกท้อ?”
เมื่อได้ยินชื่อเขาหลานเค่ออันคุ้นหู กู้หย่วนก็เลิกคิ้วขึ้น อดไม่ได้ที่จะถามว่า
“เทพธิดาดอกท้อท่านนี้ แซ่ฉินใช่หรือไม่?”
เปาต้าถงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็เก็บอาการไว้แล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“ถูกต้อง แซ่ฉิน นามว่าหงซิ่ว”
“อืม…”
กู้หย่วนพยักหน้ารับ ไม่ได้พูดอะไรต่อ
ในใจแอบพยักหน้ายอมรับ แม่นางฉินผู้นั้นที่แท้ก็มีเบื้องหลังไม่ธรรมดา เป็นถึงยอดผู้บำเพ็ญเพียรไร้สังกัด ในนามเทพธิดาดอกท้อเลยทีเดียว
กู้หย่วนพอจะเคยได้ยินชื่อเสียงของเทพธิดาดอกท้อผู้นี้มาบ้าง
เทือกเขาอวิ๋นเมิ่งทอดยาวไกลไม่รู้กี่หมื่นลี้ ลึกล้ำยากหยั่งถึง ครอบคลุมพื้นที่หกแคว้นในชายแดนใต้อันได้แก่ เฟิง ฉิน หลิ่ว อวิ๋น เจ๋อ และเหยียน
และภายในส่วนลึกของเทือกเขาอวิ๋นเมิ่ง ก็เต็มไปด้วยภูเขาใหญ่แม่น้ำสายสำคัญ รวมถึงสถานที่อันตรายและดินแดนศักดิ์สิทธิ์มากมาย
ภูเขาชื่อดังและดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ มักจะถูกครอบครองโดยสำนักบำเพ็ญเพียรใหญ่ๆ หรือยอดฝีมือผู้บำเพ็ญเพียรไร้สังกัด
เช่น สำนักยอดเขาโอสถ สำนักกระบี่ดารา นิกายกู่เสิน ฯลฯ รวมไปถึงยอดผู้บำเพ็ญเพียรไร้สังกัดระดับแนวหน้าอย่าง ปรมาจารย์มังกรพิษ เซียนกระบี่วานรขาว แม่นางไหมฟ้า เทพธิดาดอกท้อ และเฒ่าทาริกาผานจิว เป็นต้น
ว่ากันว่ายอดผู้บำเพ็ญเพียรไร้สังกัดเหล่านี้ มีระดับการบำเพ็ญเพียรที่สูงส่งเทียบเท่าสวรรค์และปฐพี มีอิทธิฤทธิ์กว้างขวาง ต่อให้เป็นสำนักบำเพ็ญเพียรใหญ่อย่างสำนักยอดเขาโอสถหรือนิกายกู่เสิน ก็ยังต้องเกรงใจ
ในเมื่อฉินหงซิ่วก็คือเทพธิดาดอกท้อผู้นั้น ย่อมแสดงว่าระดับการบำเพ็ญเพียรของนาง หากไม่ใช่ขอบเขตหยินเสิน ก็ต้องเป็นขอบเขตหลงเหมินอย่างแน่นอน
จู่ๆ เปาต้าถงก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้
“จริงสิ สหายกู้สนใจโควตาเข้าตำหนักเซียนมังกรชาดหรือไม่? พอดีข้ามีข่าวเรื่องโควตานี้อยู่บ้าง”
“โควตาป้ายคำสั่งมังกรชาดน่ะหรือ?”
กู้หย่วนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจว่าหมายถึงโควตาสำหรับเข้าสู่ตำหนักเซียนมังกรชาด จึงเอ่ยถาม
“โควตาหนึ่งที่ ใช้หินวิญญาณเท่าไหร่หรือ?”
เปาต้าถงบอกตัวเลขมาคำหนึ่ง
“ห้าพันก้อน...”
ได้ยินดังนั้น มุมปากของกู้หย่วนก็กระตุก
ตำหนักเซียนมังกรชาดนั้นเป็นสถานที่ที่ดีอย่างไม่ต้องสงสัย ภายในนั้นเต็มไปด้วยวาสนาเซียนมากมาย หากสามารถเข้าไปและรอดกลับมาได้อย่างปลอดภัย ย่อมได้ของล้ำค่ากลับมาเต็มกระเป๋า
ทว่าหินวิญญาณห้าพันก้อน สำหรับผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเทียนเหรินทั่วๆ ไปแล้ว นับว่าเป็นจำนวนเงินที่มหาศาลมาก
หลายคนเก็บหอมรอมริบมาทั้งชีวิต ก็ยังหาไม่ได้มากขนาดนี้
ยิ่งไปกว่านั้น วาสนาในตำหนักเซียนมังกรชาดมักจะมาพร้อมกับความเสี่ยงที่ใหญ่หลวงเสมอ
หากมีผู้บำเพ็ญเพียรยอมทุ่มสุดตัว ขายบ้านขายช่องเพื่อหาหินวิญญาณห้าพันก้อนมาซื้อโควตานี้ แล้วตัดสินใจเด็ดเดี่ยวบุกเข้าไปในตำหนักเซียนมังกรชาดเพื่อเสี่ยงดวงหาวาสนาเซียน
คนที่สามารถกลับออกมาพร้อมของล้ำค่าเต็มกระเป๋า ท้ายที่สุดก็เป็นเพียงคนส่วนน้อยนิดเท่านั้น
ส่วนใหญ่เกรงว่าจะได้ของกลับมาเพียงน้อยนิด จนขาดทุนย่อยยับ แทบจะหมดเนื้อหมดตัวจนไม่เหลือแม้แต่กางเกงใน
ขาดทุนย่อยยับน่ะไม่เท่าไหร่ หินวิญญาณหมดไปก็จริง แต่อย่างน้อยก็ยังมีชีวิตรอด
ที่ซวยที่สุด ก็คือพวกที่เสียทั้งหินวิญญาณ แล้วยังต้องมาทิ้งชีวิตเอาไว้ข้างใน
แต่ถึงกระนั้น ก็ต้องยอมรับว่ามีคนมากมายที่ยอมทุ่มจนหมดตัว เพียงเพื่อแลกกับโอกาสในการไขว่คว้าวาสนา
แม้ตำหนักเซียนมังกรชาดจะดีเพียงใด แต่กู้หย่วนกลับไม่ได้สนใจมากนัก
ตอนนี้เขาอยากได้ตำราเคล็ดวิชาก็มี อยากได้อาจารย์คอยชี้แนะก็มี อยากได้วาสนาก็มี อยากได้อุปกรณ์เวทก็มี นอกเหนือจากของจำเป็นบางอย่างแล้ว กู้หย่วนก็ไม่ได้ขาดแคลนอะไรเลย
ดังนั้น เขาจึงไม่มีเหตุผลที่จะต้องเข้าไปในตำหนักเซียนมังกรชาด
กู้หย่วนเกิดความคิดขึ้นมาอย่างฉับพลัน จึงเอ่ยถาม
“จริงสิ ไม่ทราบว่าพี่เปายังทำธุรกิจอื่นอีกหรือไม่?”
เปาต้าถงยิ้มอย่างขัดเขิน
“ไม่กลัวพี่กู้จะหัวเราะเยาะ ช่วงนี้ข้ากำลังขัดสนเรื่องเงินทองสำหรับการบำเพ็ญเพียร หากมีช่องทางให้หาหินวิญญาณได้ ขอเพียงแค่ไม่ขัดต่อหลักการของข้า ข้าก็ไม่รังเกียจที่จะขอมีส่วนร่วมด้วยหรอก”
กู้หย่วนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
“ดีมาก พอดีข้ามีเคล็ดวิชาแท้เข้าสู่มรรคาอยู่ชุดหนึ่ง ชื่อว่าคัมภีร์แท้หลัวซา เป็นตำราเต๋าระดับปฐพีขั้นกลาง นอกเหนือจากส่วนของวิธีควบแน่นจินตานที่ขาดหายไปแล้ว เคล็ดวิชาตั้งแต่ระดับผู้ฝึกยุทธไปจนถึงขอบเขตเทียนเหรินขั้นสมบูรณ์ เรียกได้ว่ามีครบถ้วนบริบูรณ์”
“ข้าฝึกฝนเคล็ดวิชาอื่น เคล็ดวิชาแท้เข้าสู่มรรคานี้จึงไร้ประโยชน์สำหรับข้า ข้าเลยตั้งใจจะนำไปแลกเปลี่ยนเป็นของวิเศษธาตุน้ำสักสองสามชิ้น พี่เปาพอจะมีคำแนะนำอะไรไหม?”
พอได้ยินว่าเป็นตำราเต๋าระดับปฐพีขั้นกลาง ดวงตาของเปาต้าถงก็เป็นประกาย เขายิ้มพลางถูมือไปมา
“คำแนะนำคงไม่กล้าเอ่ย แต่บังเอิญข้าไปรู้จักกับผู้บำเพ็ญเพียรเฒ่าคนหนึ่ง เขามีไข่มุกหอยมุกพันปีอยู่เม็ดหนึ่ง เป็นไข่มุกวิญญาณธาตุน้ำที่ก่อตัวขึ้นในหอยมุกพันปี ตาเฒ่าผู้นี้อายุมากแล้ว สิ่งเดียวที่แกเป็นห่วงก็คือลูกหลาน จึงอยากจะทิ้งเคล็ดวิชาแท้เข้าสู่มรรคาดีๆ ไว้ให้พวกเขาสักสองสามชุด”
“หากสหายกู้ไม่รังเกียจ ข้าสามารถเป็นธุระติดต่อคนผู้นี้ให้ท่านได้”
พูดถึงตรงนี้ เขาก็ทำท่าทีเกรงใจเล็กน้อย
“แต่ว่า… หากการแลกเปลี่ยนครั้งนี้สำเร็จ ผลตอบแทนของข้า…”
“หินวิญญาณแปดสิบก้อน”
พอได้ยินคำว่าไข่มุกหอยมุกพันปี กู้หย่วนก็เสนอราคาออกไปทันทีโดยไม่ลังเล
“ขอเพียงท่านสามารถทำให้การแลกเปลี่ยนครั้งนี้สำเร็จลุล่วงไปได้ ข้าจะให้หินวิญญาณท่านแปดสิบก้อน”
“สหายกู้ช่างใจป้ำเสียจริง!”
เปาต้าถงได้ยินก็ดีใจเป็นล้นพ้น ตบหน้าอกรับปากอย่างไม่ลังเล
“ท่านวางใจได้เลย เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้าเอง!”
หินวิญญาณแปดสิบก้อน ดูเหมือนจะไม่เยอะ แต่สำหรับผู้ฝึกยุทธเซียนเทียนคนไหนๆ นี่ก็ถือว่าเป็นค่าตอบแทนที่สูงลิ่วแล้ว
ในตลาดนัดพวกนั้น หินวิญญาณแปดสิบก้อนสามารถใช้จ้างผู้ฝึกยุทธเซียนเทียนสามถึงห้าคน ให้ทำงานได้นานกว่าหนึ่งเดือนเลยทีเดียว
กู้หย่วนเองก็พอใจมากเช่นกัน
ของอย่างไข่มุกหอยมุกนั้น เกิดจากการที่หอยมุกปีศาจดูดซับพลังแห่งแสงจันทร์และปราณบริสุทธิ์แห่งน้ำจนก่อตัวขึ้น
ยิ่งเป็นไข่มุกหอยมุกพันปี ยิ่งถือเป็นของสำคัญประจำกายที่หอยมุกปีศาจเฒ่าบ่มเพาะมานับพันปี ภายในนั้นสะสมปราณบริสุทธิ์แห่งน้ำ แก่นแท้แห่งน้ำกุ่ย และพลังแห่งแสงจันทร์เอาไว้ในปริมาณมหาศาล