ระบบสัตว์วิญญาณกับวิถีเซียนจ้าวอสูร - ตอนที่ 293 อาวุธเทวะทวนวงเดือน!
แน่นอนว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร
ประเด็นหลักคือ คุณภาพของอาวุธเวทโล่บานนี้ ทำให้กู้หย่วนประหลาดใจอยู่บ้าง
เพราะโล่บานนี้ไม่เพียงแต่จะเป็นอาวุธเวทระดับสุดยอดเท่านั้น แต่มันยังมีค่ายกลปฐพีพิฆาตประทับอยู่ถึงหกสิบเก้าค่ายกล ซึ่งมากกว่ากระบี่อิ๋นเจียวของเขาเสียอีก
นี่ไม่ใช่เพราะกู้หย่วนโชคดี บังเอิญมาเจออาวุธเวทคุณภาพเยี่ยมเข้าหรอกนะ แต่เป็นเพราะทั่วทั้งตำหนักใหญ่แห่งนี้ เต็มไปด้วยอาวุธเวทระดับสุดยอดทั้งสิ้น ส่วนอาวุธเวทคุณภาพด้อยกว่านั้น ไม่มีให้เห็นเลยแม้แต่ชิ้นเดียว
อย่างเช่นตอนที่กู้หย่วนกวาดสายตามองไป ก็เห็นเตาหลอมอาวุธอีกสองเตาตั้งอยู่ไม่ไกลนัก
เตาหลอมอาวุธสองเตานี้ เตาหนึ่งมีขนาดใหญ่โตมโหฬารเท่าบ้านเรือน ส่วนอีกเตากลับสูงเพียงครึ่งเชียะเท่านั้น
ภายในเตาหลอมขนาดเท่าบ้านหลังนั้น มีทวนวงเดือนขนาดยาวกว่าหนึ่งจั้งตั้งตระหง่านอยู่ ทั่วทั้งด้ามเป็นสีดำขลับ มีเพียงคมมีดรูปจันทร์เสี้ยวเท่านั้นที่สาดประกายแสงเย็นเยียบจนชวนให้ใจสั่นระรัว
เพียงแค่มองจากที่ไกลๆ ก็ทำให้กู้หย่วนรู้สึกปวดแปลบที่ดวงตา ราวกับถูกเข็มทิ่มแทง
ภายในใจยังรู้สึกหนักอึ้ง ราวกับว่าสิ่งที่เห็นไม่ใช่ทวนวงเดือน แต่เป็นภูเขาเทวะที่ค้ำยันฟ้าดินอยู่!
เขาพอมองออกว่า ทวนวงเดือนเล่มนี้ไม่ใช่อาวุธเวทหรือของวิเศษใดๆ แต่มันคือ อาวุธเทวะ!
อาวุธเทวะคืออะไร?
บนอาวุธเทวะไม่มีค่ายกลประทับอยู่ และไม่มีวิชาเทวะหรือเวทมนตร์ใดๆ แฝงอยู่เลย มันมีเพียงคุณสมบัติเด่นๆ ไม่กี่ประการเท่านั้น
หนึ่งคือความแข็งแกร่ง สองคือความเหนียวแน่น และสามคือความแหลมคม
และอาวุธเทวะ ย่อมต้องเป็นอาวุธคู่กายสำหรับผู้ฝึกตนสายกายาโดยเฉพาะ
จากความรู้สึกของกู้หย่วน ทวนวงเดือนเล่มนี้ให้ความรู้สึกที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง อย่างน้อยกระบี่อิ๋นเจียวของเขาก็เทียบไม่ติดเลยแม้แต่น้อย
นี่หมายความว่า ทวนวงเดือนเล่มนี้ คืออาวุธเทวะระดับของวิเศษ!
กู้หย่วนพินิจพิจารณามันอยู่ครู่หนึ่ง เห็นได้ชัดว่าเขาสนใจมันไม่น้อย
จะโทษเขาก็ไม่ได้ ในเมื่อตอนนี้ความแข็งแกร่งทางกายาของกู้หย่วนได้รับการยกระดับขึ้นแล้ว กระทั่งความสำเร็จในวิถีสายกายาก็ยังสูงกว่าวิถีเซียนของเขาไปไกลโข
ในเวลานี้ เขาขาดแคลนอาวุธเทวะที่เข้ามืออยู่พอดี
อย่างไรเสีย แม้เมื่อก่อนเขาจะเคยฝึกฝนวิชาวรยุทธ์มาบ้าง แต่ตอนนั้นเขาใช้รับมือกับผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปได้ แต่หากต้องใช้รับมือกับยอดฝีมือระดับจินตาน เห็นได้ชัดว่ายังไม่เพียงพอ
จะให้เขาใช้แค่สองหมัดเปล่าๆ ไปสู้ตายกับคนอื่นได้อย่างไร?
แม้กู้หย่วนจะคิดว่าในอนาคตจะหาโอกาสฝึกฝนคัมภีร์เต๋าสายกายาที่เหมาะสมสักเล่ม แต่หากตอนนี้เขามีอาวุธเทวะที่เข้ามือสักชิ้น รับรองว่ามันจะทำให้เขาเหมือนพยัคฆ์เสียบปีกเลยทีเดียว!
สำหรับทวนวงเดือนตรงหน้านี้ หากเขาได้มาครอบครอง เชื่อว่าจะทำให้พละกำลังการต่อสู้ของเขาพุ่งทะยานขึ้นหลายเท่าตัวอย่างแน่นอน!
เพราะแม้อาวุธเทวะเล่มนี้จะไม่ใช่ของวิเศษ แต่ในด้านระดับชั้นและอานุภาพ กลับเทียบชั้นได้กับของวิเศษเลยทีเดียว!
ส่วนเตาหลอมอาวุธขนาดครึ่งเชียะอีกเตาหนึ่งนั้น สิ่งที่อยู่ด้านในคือลูกกลมๆ ขนาดเท่านิ้วมือ หรือจะเรียกว่าลูกเหล็กก็ได้
ลูกเหล็กนี้เป็นสีเทาอมเขียว แสงสลัวหมองมัว ดูไม่สะดุดตาเอาเสียเลย
แต่ด้วยสายตาอันเฉียบแหลมของกู้หย่วน ย่อมดูออกทันทีว่า นี่มันคือลูกกลอนกระบี่ชัดๆ!
ลูกกลอนกระบี่คืออะไร?
แท้จริงแล้วลูกกลอนกระบี่ก็คืออาวุธประเภทกระบี่ชนิดหนึ่ง หรือจะเรียกว่าเป็นกระบี่บินรูปแบบหนึ่งก็ได้ เพียงแต่รูปลักษณ์ภายนอกไม่ได้เป็นรูปทรงกระบี่ แต่เป็นทรงกลมคล้ายยาเม็ด
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเทียบกับกระบี่บินแล้ว อานุภาพของลูกกลอนกระบี่ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย ซ้ำในบางด้านยังมีความลี้ลับซับซ้อนกว่าด้วยซ้ำ
ในความรู้สึกของกู้หย่วน ภายในลูกกลอนกระบี่ที่กำลังถูกเพลิงแท้แก่นปฐพีเผาผลาญอยู่นี้ มีเจตจำนงกระบี่อันบริสุทธิ์ซ่อนเร้นอยู่
เจตจำนงกระบี่นั้นทั้งเฉียบคมและถูกเก็บงำไว้เป็นอย่างดี ทว่าหากมันปะทุขึ้นมา พลังที่สะสมอยู่ภายในจะต้องแข็งแกร่งกว่ากระบี่อิ๋นเจียวของกู้หย่วนหลายเท่าตัวเป็นแน่
ลูกกลอนกระบี่เม็ดนี้ไม่ใช่ของวิเศษ แต่คุณภาพของมันสูงส่งมาก มีค่ายกลประทับอยู่ถึงเจ็ดสิบสองค่ายกล ซึ่งมากกว่ากระบี่อิ๋นเจียวถึงเจ็ดแปดค่ายกล
หากกู้หย่วนได้ลูกกลอนกระบี่เม็ดนี้มา ขอเพียงแค่หลอมกลั่นมัน และใช้เวลาสักหน่อยในการหลอมมันเป็นอาวุธเวทประจำกาย ก็มีโอกาสที่จะหลอมรวมค่ายกลทั้งเจ็ดสิบสองค่ายกลนี้ให้กลายเป็นค่ายกลสวรรค์พิฆาต (เทียนกัง) ได้หนึ่งค่ายกล
หากทำสำเร็จ มันก็จะกลายเป็นของวิเศษชิ้นหนึ่งทันที
ทว่าสำหรับเรื่องนี้ กู้หย่วนกลับไม่ได้สนใจมากนัก เพราะลูกกลอนกระบี่เม็ดนี้ไม่ใช่ของวิเศษ และที่สำคัญ มันไม่ใช่กระบี่บินที่เขาหลอมขึ้นมาเอง
แทนที่จะเสียเวลาทุ่มเทแรงกายแรงใจไปหลอมกลั่นมัน สู้หาวัสดุมาหลอมกลั่นกระบี่อิ๋นเจียวใหม่ให้ดีๆ ยังจะดีเสียกว่า
ส่วนอาวุธเวทระดับเดียวกับลูกกลอนกระบี่นี้ ภายในตำหนักใหญ่แห่งนี้มีอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว
กระทั่งกู้หย่วนยังเห็นว่า ในเตาหลอมกระบี่อีกด้านหนึ่ง มีกระบี่มารเล่มหนึ่งถูกล่ามโซ่เหล็กไว้กว่าสิบเส้น!
กระบี่เล่มนี้ ด้านหนึ่งเต็มไปด้วยรอยหยักฟันเลื่อย สาดประกายแสงเย็นเยียบ ส่วนอีกด้านหนึ่งลุกโชนไปด้วยเพลิงมารสีดำสนิทที่เต้นเร่าอย่างเงียบงัน
แม้กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากกระบี่มารเล่มนี้จะไม่รุนแรงนัก กระทั่งดูด้อยกว่าลูกกลอนกระบี่เม็ดนั้นเสียด้วยซ้ำ ทว่าวินาทีที่กู้หย่วนสบตากับกระบี่มารเล่มนี้ เขากลับเห็นภาพหลอนเป็นเงาร่างมารสูงกว่าสิบจั้ง ทั่วร่างลุกโชนด้วยเพลิงมารสีดำขลับ และแผ่ซ่านกลิ่นอายเย็นยะเยียบจับใจ
ดวงตาทั้งสองข้างของมันแดงก่ำ แฝงไว้ด้วยสัญชาตญาณมารอันเข้มข้นและละโมบ
เพียงแค่สบตากับกู้หย่วนแวบเดียว กู้หย่วนก็รู้สึกหูอื้อตาลาย ในหัวขาวโพลนไปหมด ศีรษะปวดแปลบราวกับจะระเบิดเป็นเสี่ยงๆ
โชคดีที่ในเวลานั้น กู้หย่วนตั้งสติได้ทัน เจตจำนงกระบี่ในร่างกายส่งเสียงร้องดังกังวานและเย็นเยียบ กระทั่งดวงวิญญาณของเขาก็ยังสั่นไหวเล็กน้อย แผ่ประกายแสงสีทองแดงจางๆ ออกมา ความรู้สึกทรมานทั้งหมดเมื่อครู่นี้ก็มลายหายไปสิ้น ราวกับเป็นเพียงภาพลวงตา
“ช่างเป็นกระบี่มารที่น่ากลัวจริงๆ!”
สีหน้าของกู้หย่วนเคร่งเครียดขึ้นมาทันที ความรู้สึกที่เงาร่างมารตนนี้มอบให้เขานั้น น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเทพมารซากยึดติดของมารเฒ่าซานซือเมื่อครู่นี้เสียอีก
คิดว่ากระบี่มารเล่มนี้ คงไม่ใช่แค่ของวิเศษคุณภาพสูงสุดยอดเท่านั้น แต่น่าจะถูกหลอมขึ้นโดยใช้หัวหน้ามารที่น่าเกรงขามตนใดตนหนึ่งเป็นวัสดุหลักอย่างแน่นอน
มิเช่นนั้น สัญชาตญาณมารที่อยู่ภายในคงไม่รุนแรงถึงเพียงนี้!
ในทางกลับกัน มีผู้เคราะห์ร้ายอีกสองสามคนที่อยู่ใกล้ๆ สังเกตเห็นความผิดปกติของกระบี่มารเล่มนี้เช่นกัน แต่พวกเขาไม่มีรากฐานอันล้ำลึกอย่างกู้หย่วน
เพียงแค่มองแวบเดียว ดวงตาของพวกเขาก็เบิกโพลง ร่างกายแข็งทื่อ และล้มตึงลงไปกองกับพื้นโดยไม่ปริปากร้องสักแอะ
เลือดสีแดงฉานค่อยๆ ไหลซึมออกจากจมูก หู ตา และปาก บนร่างเริ่มมีปราณหยินและปราณมารสีเทาดำลอยกรุ่นขึ้นมา
เห็นได้ชัดว่า นี่เป็นผลมาจากการที่พวกเขาไปสบตากับมารที่จำแลงมาจากกระบี่มารเล่มนี้ จนถูกจิตมารเข้าครอบงำและกัดกิน
แม้กู้หย่วนจะเสียท่าไปเล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงอารมณ์ดีอยู่
เพราะที่นี่มีสิ่งที่เขาต้องการ
กระบี่มารเล่มนั้นก็ช่างมันเถอะ ของพรรค์นี้ไม่เข้ากับวิถีทางของเขา ต่อให้มีปัญญาเอามาได้ แต่ถ้าฝืนเอามา ก็มีแต่ผลเสียไม่มีผลดีแน่นอน
เขาควบคุมมันไม่ได้หรอก ดีไม่ดีอาจจะถูกสัญชาตญาณมารในนั้นครอบงำ จนทำให้รากฐานเสียหายเอาได้
ส่วนลูกกลอนกระบี่เม็ดนั้น พูดตามตรง กู้หย่วนไม่ได้สนใจเลย เพราะของสิ่งนี้ไม่มีความหมายอะไรกับเขามากนัก
มีเพียงทวนวงเดือนเล่มนั้นเท่านั้น ที่มีประโยชน์กับกู้หย่วนอย่างแท้จริง มันคือของดีที่จะทำให้พละกำลังของเขาพุ่งทะยานขึ้นอย่างแท้จริง ดังนั้นกู้หย่วนจึงเกิดความโลภ หวังจะหาวิธีเอามันมาครอบครองให้จงได้
ความจริงแล้ว ไม่ใช่แค่กู้หย่วนคนเดียวหรอก ผู้ฝึกตนจำนวนไม่น้อยในตำหนักใหญ่แห่งนี้ เมื่อเห็นอาวุธเวท ของวิเศษ และอาวุธเทวะในเตาหลอมอาวุธเหล่านี้ ต่างก็ตื่นเต้นจนเนื้อเต้นกันทั้งนั้น
แม้คนเหล่านี้จะไม่ขาดแคลนอาวุธเวท แต่อาวุธเวทส่วนใหญ่ที่พวกเขามี ก็ล้วนเป็นของดาดๆ ทั่วไป
ทว่าของล้ำค่าในที่แห่งนี้ ต่อให้เป็นชิ้นที่คุณภาพแย่ที่สุด ก็ยังอยู่ในระดับอาวุธเวทระดับสุดยอด ซ้ำยังมีของวิเศษอานุภาพร้ายกาจปะปนอยู่อีกไม่น้อย
แค่สุ่มได้มาสักชิ้น ก็เป็นสมบัติล้ำค่าที่สืบทอดไปชั่วลูกชั่วหลานได้แล้ว สามารถทำให้พละกำลังการต่อสู้พุ่งพรวดพราดได้ในพริบตา
เมื่อเผชิญหน้ากับของล้ำค่ามากมายปานนี้ ใครบ้างเล่าจะไม่หวั่นไหว?
(จบตอน)