ระบบสัตว์วิญญาณกับวิถีเซียนจ้าวอสูร - ตอนที่ 323 การปรากฏตัวของปลาไหลมังกร!
ทว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับวิหคเผิงปีกทองที่มีปีกกางกว้างถึงร้อยเมตร ร่างของเขากลับดูเล็กจ้อยไปถนัดตา
จินหยวนเฟยตัดสินใจแผดเสียงคำรามลั่น แล้วพุ่งตัวเข้าคลุกวงใน พัวพันต่อสู้กับอีกฝ่ายทันที
เขาตระหนักดีแล้วว่า ตนเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายเลย ทว่าหากแค่ต้องการถ่วงเวลา เขาก็ยังพอจะยื้อเอาไว้ได้สักพักหนึ่ง
ส่วนอีกด้านหนึ่ง เมื่อตู้หยุนถูเห็นจินหยวนเฟยเปิดฉากต่อสู้กับวิหคเผิงปีกทองแล้ว เขาก็รู้ดีว่าต้องรีบลงมือจัดการธุระให้เสร็จสิ้นโดยเร็ว ไม่อาจชักช้าประวิงเวลาได้ มิเช่นนั้นอาจเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นได้
เขาล้วงขวดน้ำค้างหยกหลั่งไหลออกมาจากถุงเก็บของทันที จากนั้นก็ยื่นมือออกไปคว้าคอคนผู้หนึ่งลากเข้ามาหา
อันดับแรก เขาสะบัดมือสร้างบาดแผลลึกถึงกระดูกหลายรอยบนร่างของคนผู้นั้น จากนั้นก็หยดน้ำค้างหยกหลั่งไหลลงไปบนบาดแผลสองสามหยด
น้ำค้างหยกหลั่งไหลมีสีสันดุจอำพัน สาดประกายแวววาวใสกระจ่าง ซ้ำยังมีกลิ่นหอมของยาวิเศษโชยมาจางๆ
ทว่าเมื่อน้ำค้างหยกหลั่งไหลสัมผัสกับเลือดของผู้บำเพ็ญเพียรผู้นี้ มันกลับส่งกลิ่นหอมหวานอันเป็นเอกลักษณ์และเข้มข้นอย่างน่าประหลาดออกมา
กลิ่นหอมนี้รุนแรงและเย้ายวนใจเป็นอย่างยิ่ง อย่างน้อยที่สุด เมื่อตู้หยุนถูได้กลิ่นหอมนี้ ดวงตาของเขาก็พลันเปลี่ยนเป็นสีเขียวอ่อน ลอบกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก เกิดความรู้สึกอยากจะกัดกินคนผู้นี้ขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
“ตู้หยุนถู เสียแรงที่เจ้าเป็นถึงศิษย์แห่งถ้ำมังกรพิษ กลับกล้าทรยศหักหลังพวกพ้อง ขายชาติมนุษย์ ไปสมคบคิดกับเผ่าอสูร เจ้าจะต้องตายอย่างอนาถ!”
ผู้บำเพ็ญเพียรที่อยู่เบื้องหน้าตู้หยุนถู ถูกวิชาเทวะบางอย่างผนึกพลังฝึกตนและพันธนาการแขนขาเอาไว้ ในยามนี้เขาทำได้เพียงจ้องมองตู้หยุนถูด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นชิงชัง
“ขายชาติมนุษย์งั้นรึ? หึหึ…”
เมื่อตู้หยุนถูได้ยินเช่นนั้น เขาก็แค่นเสียงเย็นชา ใบหน้าเผยให้เห็นถึงความดูแคลนอย่างไม่ปิดบัง เขาเอ่ยว่า
“สายเลือดของเผ่ามนุษย์นั้นต่ำต้อยและน่ารังเกียจ ข้าคือผู้สืบสายเลือดมังกร ไม่ใช่เผ่ามนุษย์มาตั้งแต่ต้น จะมาพูดเรื่องขายชาติอะไรกัน?”
ขณะที่ผู้บำเพ็ญเพียรที่ถูกพันธนาการกำลังจะอ้าปากด่าทอต่อ ตู้หยุนถูก็สะบัดมือ ผนึกปากของเขาเอาไว้ ทำให้ไม่สามารถเปล่งเสียงใดๆ ออกมาได้อีก
จากนั้น เขาก็โยนผู้บำเพ็ญเพียรผู้นี้ลงไปในน้ำ
พริบตาเดียว กลิ่นหอมที่โชยออกมาจากร่างของผู้บำเพ็ญเพียรผู้นี้ก็เริ่มแพร่กระจายไปทั่วผืนน้ำอย่างรวดเร็ว
เมื่อปลากุ้งปูเต่าบริเวณนั้นได้กลิ่นหอมนี้ พวกมันก็พากันว่ายเข้ามาหาผู้บำเพ็ญเพียรผู้นี้อย่างบ้าคลั่ง
ทว่าตู้หยุนถูมีหรือจะยอมอยู่เฉยๆ?
เขาดีดนิ้ว ส่งแสงวิญญาณสีเขียวเข้มสายหนึ่งร่วงหล่นลงไปในน้ำ
พริบตาเดียว ฝูงปลากุ้งปูเต่าที่กำลังบ้าคลั่งเหล่านั้น ต่างก็หงายท้องขาวโพลนลอยคอขึ้นมาเหนือน้ำ
จากนั้น ตู้หยุนถูจึงจัดการลากปลากุ้งปูเต่าที่หมดสติเหล่านี้ ไปกองรวมกันไว้อีกด้านหนึ่งของบริเวณน้ำตื้น เพื่อไม่ให้พวกมันมาเกะกะขัดขวางการตกปลาตัวใหญ่ของเขา
ส่วนผู้บำเพ็ญเพียรผู้นั้นกลับไม่ได้จมน้ำตาย แม้ระดับพลังฝึกตนและการเคลื่อนไหวของเขาจะถูกผนึกเอาไว้ ทว่าความสามารถพื้นฐานในฐานะผู้บำเพ็ญเพียรยังคงอยู่
ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตเซียนเทียนก็สามารถกลั้นหายใจใต้น้ำได้ สามารถดำน้ำอยู่ได้นานเป็นชั่วยามโดยไม่เป็นอันตราย
แล้วนับประสาอะไรกับผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเทียนเหรินเล่า?
ต่อให้ต้องแช่อยู่ในน้ำเป็นวันๆ ก็ใช่ว่าจะจมน้ำตาย แน่นอนว่าการที่ต้องแช่น้ำนิ่งๆ ขยับตัวไม่ได้ ซ้ำยังมีบาดแผลเต็มตัว ย่อมไม่ใช่เรื่องที่น่าอภิรมย์นัก
หลังจากผลักผู้บำเพ็ญเพียรผู้นั้นลงไปในน้ำ ตู้หยุนถูก็หัวเราะเบาๆ สะบัดแขนเสื้อ รวบเอาคนที่เหลือไปซ่อนตัวด้วยกัน
ขั้นต่อไป เขาเตรียมจะเริ่มตกปลากันแล้ว!
เหยื่อก็โยนลงไปแล้ว ตอนนี้ก็เหลือแค่รอดูว่าปลาไหลมังกรสองตัวนั้น จะยอมกินเบ็ดหรือไม่
“สายเลือดมังกร… นึกไม่ถึงเลยว่าจะได้มาเจอคนทรยศเผ่าพันธุ์มนุษย์เข้าให้ ช่างน่าสนุกจริงๆ…”
ส่วนกู้หย่วนที่แอบซุ่มดูอยู่ไม่ไกล ก็มีสีหน้าแปลกประหลาดขึ้นมาทันที สายตาที่เขามองตู้หยุนถูนั้นเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
หากจะบอกว่ามีคนที่ภาคภูมิใจในสายเลือดของตนเอง เขาก็พอจะเชื่ออยู่บ้าง เพราะกู้หย่วนในชาติก่อน ก็เคยพบเจอเรื่องราวแปลกประหลาดพิลึกพิลั่นมานับไม่ถ้วน
ทว่าตู้หยุนถูผู้นี้ เป็นถึงมนุษย์ที่มีสายเลือดมังกรแท้ไหลเวียนอยู่ในร่างเพียงหยิบมือเดียว เรียกได้ว่าเป็นมนุษย์เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์เต็มตัว (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
ทว่าบัดนี้ เจ้านี่กลับยกย่องตัวเองว่าเป็นผู้สืบสายเลือดมังกรอันสูงส่ง ซ้ำจากน้ำเสียงของเขา ยังดูแคลนและเหยียดหยามเผ่าพันธุ์มนุษย์อีกด้วย เรื่องนี้ทำให้กู้หย่วนรู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมาตงิดๆ
นี่มันไม่ใช่แค่โรคจิตแล้ว!
เมื่อนำไปเทียบกับเผ่าพันธุ์มนุษย์ สายเลือดของเผ่าพันธุ์มังกรย่อมแข็งแกร่งกว่ามากจริงๆ และยังมีข้อได้เปรียบในการบำเพ็ญเพียรมากกว่าด้วย ยกตัวอย่างเช่น ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรที่รวดเร็ว พรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยม และร่างกายที่แข็งแกร่งกว่า
สภาพร่างกายของเผ่าพันธุ์มนุษย์นั้นค่อนข้างอ่อนแอ พรสวรรค์ส่วนใหญ่ก็อยู่ในระดับปานกลาง ทว่าเหตุผลที่เผ่าพันธุ์มนุษย์สามารถขึ้นเป็นเผ่าพันธุ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดบนโลกใบนี้ได้ ก็เป็นเพราะพวกเขามีศักยภาพที่ไร้ขีดจำกัด!
เผ่าพันธุ์มังกรนั้นรุ่งเรืองเพราะสายเลือด และพ่ายแพ้ก็เพราะสายเลือดเช่นกัน
เมื่อบำเพ็ญเพียรไปจนถึงระดับหนึ่ง พวกเขาก็จะถูกจำกัดด้วยขีดจำกัดของสายเลือด ทำให้ระดับพลังฝึกตนหยุดนิ่ง ยากที่จะก้าวหน้าต่อไปได้
ทว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์นั้นแตกต่างออกไป ด้วยศักยภาพที่ไร้ขีดจำกัด พวกเขามักจะสามารถก้าวข้ามขีดจำกัดของตนเอง ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตหยินเสิน หยางเสิน หยวนเสิน ไปจนถึงขอบเขตที่สูงส่งกว่านั้นได้
ทว่าในตอนนี้ กู้หย่วนกลับได้ยินคนผู้หนึ่งรังเกียจเดียดฉันท์สายเลือดมนุษย์ของตนเอง ซ้ำยังเชิดชูและภาคภูมิใจในสายเลือดมังกรอย่างออกหน้าออกตา
การกระทำเช่นนี้ จะเรียกว่าโรคจิตก็คงไม่ถูกนัก น่าจะเรียกว่าโง่เง่าเต่าตุ่นเสียมากกว่า
กู้หย่วนกะพริบตาปริบๆ ไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไร ทว่าในใจกลับพิพากษาโทษตายให้เจ้านี่ไปเรียบร้อยแล้ว
ให้ตายเถอะ เกิดเป็นคนแท้ๆ ดันดูถูกคนด้วยกันเอง ถ้าข้าฆ่าเจ้าทิ้ง อย่างมากก็แค่ฆ่าสัตว์เดรัจฉานตัวหนึ่ง คงไม่นับว่าเป็นการฆ่าคนหรอกมั้ง?
แน่นอนว่า กู้หย่วนไม่ได้รีบร้อนลงมือ
ถึงจะหมั่นไส้เจ้านี่แค่ไหน ก็ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน
รอให้อีกฝ่ายล่อปลาไหลมังกรออกมา แล้วจับมันให้ได้เสียก่อน เขาค่อยลงมือแย่งชิง ปล่อยให้ตาอยู่คว้าพุงเพียวๆ ไปกินก็ยังไม่สาย
มิเช่นนั้น การฆ่าคนผู้นี้เป็นเรื่องเล็ก แต่หากทำให้ปลาไหลมังกรสองตัวนั้น รวมไปถึงวิหคเผิงปีกทองตื่นตระหนกตกใจ จนเกิดเรื่องแทรกซ้อนขึ้นมาละก็ คงไม่ใช่เรื่องดีแน่
“มาแล้ว!”
ตู้หยุนถูที่คอยจับจ้องผิวน้ำบริเวณใกล้เคียงมาตลอด ไม่นานนัก เขาก็สังเกตเห็นลำแสงสีแดงทองสายหนึ่งสว่างวาบขึ้นในน้ำ แล้วหายวับไปอย่างรวดเร็ว
เขาดึงสติกลับมาทันที จดจ่ออยู่กับความเคลื่อนไหวในบริเวณน้ำตื้นแห่งนี้ พร้อมกับเริ่มโคจรระดับพลังฝึกตน เตรียมพร้อมที่จะลงมือได้ทุกเมื่อ
ผ่านไปไม่นาน ลำแสงสีแดงทองสายหนึ่งก็แหวกว่ายมาตามผิวน้ำ ทิ้งร่องรอยเป็นทางยาว พุ่งตรงไปยังผู้บำเพ็ญเพียรที่อยู่ในน้ำ
บริเวณที่มันแหวกว่ายผ่าน ระลอกคลื่นก็แผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้างอย่างรวดเร็ว
กู้หย่วนเองก็เผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว จ้องมองเขม็ง จากนั้นก็เห็นปลาประหลาดตัวหนึ่งปรากฏตัวขึ้นข้างกายผู้บำเพ็ญเพียรที่อยู่ในน้ำ
ปลาประหลาดตัวนี้มีรูปร่างเรียวยาว ความยาวเกือบสองฉื่อ รูปร่างคล้ายปลาไหล ทว่าขนาดตัวกลับใหญ่กว่าปลาไหลทั่วไปนับร้อยเท่า บนลำตัวปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีแดงทองขนาดเล็กเรียงรายกันอย่างหนาแน่น และบนหัวยังมีหนามเนื้อนูนขึ้นมาสองจุด
โดยเฉพาะหนวดทั้งสี่เส้นที่ยาวถึงครึ่งฉื่อ ล้วนสาดประกายแสงสีทองออกมา
ดวงตาขนาดเท่าเมล็ดถั่วเขียวคู่หนึ่งดูกลิ้งกลอกและมีชีวิตชีวา ในยามนี้มันกำลังลอบเข้ามาใกล้ผู้บำเพ็ญเพียรผู้นั้นอย่างลับๆ ล่อๆ ปากของมันอ้าๆ หุบๆ เริ่มกลืนกินเลือดที่ผสมกับน้ำค้างหยกหลั่งไหลของผู้บำเพ็ญเพียรผู้นั้นอย่างตะกละตะกลาม
ตู้หยุนถูเบิกตากว้าง ดวงตาสีเขียวอ่อนคู่นั้นจ้องมองปลาไหลมังกรตัวนี้เขม็ง แววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความเร่าร้อนและโลภโมโทสัน
“ที่แท้นี่ก็คือปลาไหลมังกรสินะ…”
กู้หย่วนเลิกคิ้วขึ้น พิจารณาดูปลาตัวนั้นอย่างละเอียด ก็พบว่าปลาไหลมังกรตัวนี้ดูคล้ายกับมังกรเจียวหลงย่อส่วนไม่มีผิด
นอกจากไม่มีกรงเล็บ และตัวเล็กกว่าหน่อย ซ้ำยังไม่มีกลิ่นอายความดุร้ายแบบมังกรเจียวหลง ทว่ากลับมีความปราดเปรียวและชาญฉลาดมากกว่า ส่วนลักษณะอื่นๆ ก็แทบจะเหมือนมังกรเจียวหลงทุกประการ
เมื่อเห็นเช่นนี้ กู้หย่วนก็มั่นใจได้ว่า ปลาวิญญาณชนิดนี้ย่อมมีสายเลือดมังกรแท้ไหลเวียนอยู่อย่างไม่ต้องสงสัย ไม่แปลกใจเลยที่ตู้หยุนถูถึงได้ปรารถนาอยากได้มันนักหนา
ปลาไหลมังกรตัวนี้ ย่อมต้องมีประโยชน์มากมายสุดจะพรรณนาต่อผู้บำเพ็ญเพียรที่ยกย่องตัวเองว่าเป็นผู้สืบสายเลือดมังกรอย่างเขาแน่ๆ!
(จบตอน)
YOU MAY ALSO LIKE
