ระบบสัตว์วิญญาณกับวิถีเซียนจ้าวอสูร - ตอนที่ 324 ง้าวอู๋โกวอันชั่วร้าย!
หลังจากที่ปลาไหลมังกรตัวแรกปรากฏตัวขึ้น ตู้หยุนถูกลับไม่รีบร้อนที่จะลงมือ แต่เลือกที่จะเฝ้ารออย่างเงียบๆ
เพราะนี่เพิ่งจะโผล่มาแค่ตัวเดียว แต่เป้าหมายของเขาคือสองตัว
เมื่อคิดได้เช่นนั้น ตู้หยุนถูก็ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด เขาสะบัดมือสร้างบาดแผลลึกถึงกระดูกลงบนร่างของผู้บำเพ็ญเพียรคนอื่นๆ ที่เหลือ จากนั้นก็หยดน้ำค้างหยกหลั่งไหลลงไปบนบาดแผลเหล่านั้น
เมื่อน้ำค้างหยกหลั่งไหลผสมผสานเข้ากับเลือดสดๆ กลิ่นหอมหวานอันเป็นเอกลักษณ์และเข้มข้นยิ่งกว่าเดิมก็แผ่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว กลิ่นหอมนี้ชวนให้น้ำลายสอและกระตุ้นความอยากอาหารอย่างรุนแรง จากนั้นเขาก็โยนผู้บำเพ็ญเพียรเหล่านั้นลงไปในน้ำทีละคน
ด้วยความวุ่นวายและเสียงดังตู้มต้ามขนาดนี้ ตามหลักแล้ว ปลาไหลมังกรที่อยู่ในน้ำควรจะตกใจกลัวและว่ายหนีไป
ทว่าปลาไหลมังกรตัวนั้นกลับยังคงก้มหน้าก้มตากลืนกินของเหลวหอมหวานนั้นอย่างเมามัน ราวกับไม่รับรู้ถึงความวุ่นวายที่เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย ทว่ากลิ่นหอมหวานในน้ำที่ยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้น ก็เริ่มดึงดูดความสนใจของฝูงปลากุ้งปูเต่าตัวอื่นๆ ให้เริ่มขยับเขยื้อนเข้ามาใกล้
โชคดีที่มีปลาไหลมังกรอยู่ที่นี่ ในช่วงเวลาสั้นๆ จึงยังไม่มีปลากุ้งปูเต่าตัวใดกล้าหาญชาญชัยพอที่จะว่ายเข้ามาแย่งอาหาร
ในเมื่อตู้หยุนถูยังไม่รีบร้อน กู้หย่วนก็ยิ่งไม่จำเป็นต้องรีบร้อน เขายังคงซ่อนตัวอยู่อย่างเงียบเชียบ เฝ้ารอจังหวะที่เหมาะสมที่สุดในการลงมือ
ทางฝั่งนี้สถานการณ์ยังคงสงบนิ่ง ทว่าทางฝั่งของจินหยวนเฟยนั้น เขาได้ล่อหลอกวิหคเผิงปีกทองให้ออกห่างมาไกลเรื่อยๆ เพียงแต่ในตอนนี้ เขาตกเป็นรองอย่างเห็นได้ชัด
ต่อให้เขาจะเผยร่างจริงออกมาแล้ว ทว่าภายใต้การโจมตีอันบ้าคลั่งของวิหคเผิงปีกทอง เขาก็คงต้านทานเอาไว้ได้อีกไม่นานนัก ในตอนนี้ทั่วทั้งร่างของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล เลือดไหลอาบชโลมกาย
จินหยวนเฟยเองก็อยากจะตอบโต้ ทว่าวิหคเผิงปีกทองตัวนี้ ไม่เพียงแต่จะมีพลังป้องกันที่แข็งแกร่งเป็นเลิศ ทว่าความเร็วของมันก็ยังยอดเยี่ยมไร้ที่เปรียบ ต่อให้เขาใช้วิชาเทวะประจำกายที่สามารถทลายการป้องกันของมันลงได้ แต่หากตามความเร็วไม่ทัน โจมตีไม่โดนเป้าหมาย มันก็ไร้ความหมายอยู่ดี
“พี่ตู้ เจ้ารีบๆ ลงมือเข้าเถอะ ข้าจะต้านไว้ไม่อยู่แล้ว…”
เสียงของจินหยวนเฟยดังแว่วมา น้ำเสียงของเขาแหบพร่า กัดฟันกรอด แฝงไว้ด้วยรังสีอำมหิตที่ยากจะบรรยาย
“พี่จินใจเย็นๆ ก่อน ใกล้จะเสร็จแล้ว!”
ทว่าตู้หยุนถูกลับยังคงมีท่าทีสงบนิ่ง ส่งกระแสจิตตอบกลับไปเพื่อปลอบประโลมอีกฝ่าย
ผ่านไปไม่นาน ลำแสงสีแดงทองอีกสายหนึ่งก็สว่างวาบขึ้นบนผิวน้ำ ทิ้งร่องรอยระลอกคลื่นเป็นทางยาว
จากนั้น ปลาไหลมังกรตัวที่สองก็แหวกว่ายเข้ามาใกล้กลุ่มคนที่อยู่ในน้ำ ปากของมันอ้าๆ หุบๆ เริ่มกลืนกินของเหลวที่ผสมผสานระหว่างน้ำค้างหยกหลั่งไหลและเลือดอย่างตะกละตะกลามเช่นกัน
เมื่อเทียบกับปลาไหลมังกรตัวแรก ปลาไหลมังกรตัวที่สองนี้มีขนาดใหญ่กว่าอย่างเห็นได้ชัด ความยาวของมันมากถึงสองฉื่อเต็มๆ ไม่รู้ว่ามีอายุยืนยาวมาแล้วกี่ปี
อย่างน้อยที่สุด เมื่อกู้หย่วนได้เห็นมัน หัวใจของเขาก็เต้นรัวด้วยความตื่นเต้น
ขนาดของปลาไหลมังกรทั้งสองตัวนี้ ใหญ่กว่าที่เขาคาดการณ์เอาไว้มาก สรรพคุณของพวกมันย่อมต้องยอดเยี่ยมกว่าที่คิดไว้อย่างแน่นอน
ตำแหน่งตาอยู่ของงานนี้ เขาจองแล้ว!
ทว่าตู้หยุนถูก็ยังคงไม่ยอมลงมือ คล้ายกับกำลังรอคอยอะไรบางอย่างอยู่
กิ๊ซซซ!!!
ทว่าทางฝั่งของวิหคเผิงปีกทองนั้น มันกลับสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวทางฝั่งนี้เสียก่อน มันแผดเสียงร้องอันแหลมแสบแก้วหูออกมา ทอดทิ้งจินหยวนเฟยไว้เบื้องหลัง กระพือปีกพุ่งทะยานกลับมาทันที โดยไม่สนว่าจินหยวนเฟยจะยั่วยุมันอย่างไร ดวงตาอันคมกริบคู่นั้นจับจ้องไปยังปลาไหลมังกรทั้งสองตัวที่อยู่ในน้ำเขม็ง
กู้หย่วนเห็นดังนั้นก็ลอบครุ่นคิด
“จริงด้วยสิ… ตามตำนานเล่าขาน วิหคศักดิ์สิทธิ์อย่างพญาครุฑปีกทองนั้นกินมังกรแท้เป็นอาหาร วิหคเผิงปีกทองตัวนี้มีสายเลือดของพญาครุฑปีกทองไหลเวียนอยู่ มันย่อมต้องโปรดปรานการกินเผ่าพันธุ์มังกรอย่างมังกรเจียวหลงและปลาไหลมังกรเป็นธรรมดา”
ตามตำนานในยุคบรรพกาล วิหคศักดิ์สิทธิ์อย่างพญาครุฑปีกทอง มักจะจับมังกรแท้และมังกรเจียวหลงกินเป็นอาหาร จนสร้างความโกรธแค้นให้แก่ราชันย์แห่งเผ่าพันธุ์มังกร จนต้องลงมือสังหารพญาครุฑปีกทองทั้งหมดบนโลกหล้าให้สิ้นซาก ทำให้วิหคศักดิ์สิทธิ์สายพันธุ์นี้สูญพันธุ์ไปในที่สุด
ในโลกแห่งความเป็นจริง ไม่มีร่องรอยของพญาครุฑปีกทองหลงเหลืออยู่อีกแล้ว ทว่ากลับยังมีร่องรอยของเผ่าพันธุ์มังกรปรากฏให้เห็นอยู่
นี่ไม่ได้หมายความว่าเผ่าพันธุ์มังกรแข็งแกร่งกว่าพญาครุฑปีกทอง ทว่าเป็นเพราะสายเลือดของเผ่าพันธุ์มังกรนั้นแพร่กระจายไปทั่วสารทิศ ต่อให้มีสายเลือดหลงเหลืออยู่เพียงน้อยนิด ก็ยังสามารถวิวัฒนาการและผลัดเปลี่ยนทีละก้าว จนท้ายที่สุดก็สามารถกลายร่างเป็นมังกรแท้ได้
ตรงกันข้ามกับพญาครุฑปีกทองที่มีจำนวนประชากรน้อยนิดอยู่แล้ว เมื่อถูกราชันย์แห่งเผ่าพันธุ์มังกรและยอดฝีมือผู้มีวิชาเทวะระดับสูงจงใจกวาดล้าง จึงถูกสังหารจนสูญพันธุ์ไปในที่สุด
เมื่อตู้หยุนถูเห็นวิหคเผิงปีกทองพุ่งทะยานกลับมา สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาหยิบลูกบอลสีเขียวลูกหนึ่งออกมา แล้วสะบัดมือโยนออกไป ลูกบอลสีเขียวลูกนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้น กลายเป็นแหจับปลาขนาดมหึมา ครอบลงบนปลาไหลมังกรทั้งสองตัวทันที (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
ปลาไหลมังกรทั้งสองตัวสัมผัสได้ถึงอันตราย ไม่ว่าจะเป็นวิหคเผิงปีกทองที่กำลังพุ่งตรงมาจากที่ไกลๆ หรือตาข่ายยักษ์ที่ครอบลงมา ล้วนแต่เป็นภัยคุกคามต่อชีวิตของพวกมันทั้งสิ้น
ปลาไหลมังกรทั้งสองตัวไม่สนที่จะกลืนกินของเหลววิเศษอีกต่อไป พวกมันบิดตัวสะบัดหาง เตรียมจะแหวกว่ายหลบหนีไปให้พ้น
ทว่าไม่รู้ด้วยสาเหตุใด ความเร็วของปลาไหลมังกรทั้งสองตัวกลับลดลงอย่างเห็นได้ชัด กระทั่งการเคลื่อนไหวก็ยังดูแข็งทื่อ ทำให้ถูกตาข่ายยักษ์ครอบเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย
ตู้หยุนถูย่อมรู้ดีว่า นี่เป็นผลมาจากแผนการที่เขาวางเอาไว้นั่นเอง
เขาได้แอบผสมสิ่งของบางอย่างลงไปในน้ำค้างหยกหลั่งไหล สิ่งนั้นไร้สี ไร้กลิ่น และไร้พิษภัย ทว่ากลับมีฤทธิ์ทำให้ร่างกายอ่อนปวกเปียกไร้เรี่ยวแรงได้
ขนาดปลาไหลธรรมดายังลื่นไหลจับยาก แล้วนับประสาอะไรกับปลาไหลมังกร? ดังนั้นเขาจึงต้องใช้วิธีการตุกติกเช่นนี้ เพื่อป้องกันไม่ให้พวกมันหลบหนีไปได้
ตู้หยุนถูบังคับตาข่ายยักษ์ รวบตัวปลาไหลมังกรทั้งสองตัวเก็บลงในถุงสัตว์วิญญาณอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็หยิบยันต์วิเศษใบหนึ่งออกมา เมื่อกระตุ้นใช้งาน ยันต์วิเศษใบนั้นก็แตกสลาย กลายเป็นแสงวิญญาณห้าสีสว่างวาบขึ้นมาห่อหุ้มร่างของเขาเอาไว้
ร่างของเขาแปรเปลี่ยนเป็นแสงหลบหนี พุ่งทะยานหลบหนีไปไกลอย่างรวดเร็ว
เพียงชั่วอึดใจ ร่างของเขาก็หายลับไปที่ปลายขอบฟ้าไกลลิบ
กิ๊ซซซ!!!
เมื่อเห็นปลาไหลมังกรสองตัวที่ตนเองหมายปองถูกคนอื่นฉกชิงไปต่อหน้าต่อตา วิหคเผิงปีกทองก็โกรธจัด มันไม่สนใจจินหยวนเฟยที่กำลังไล่ตามมาติดๆ หรือบรรดาผู้บำเพ็ญเพียรที่ถูกทิ้งไว้ในน้ำเลยแม้แต่น้อย แสงสีทองบนร่างของมันสว่างเจิดจ้ายิ่งขึ้น มันกระพือปีกทั้งสองข้างอย่างแรง กลายเป็นลำแสงสีทองพุ่งทะยานไล่ตามทิศทางที่ตู้หยุนถูหลบหนีไปทันที
ดูจากความเร็วของมันแล้ว รวดเร็วยิ่งกว่าตู้หยุนถูอยู่ขั้นหนึ่ง รับรองได้เลยว่าอีกไม่นาน มันจะต้องไล่ตามเจ้านั่นทันอย่างแน่นอน
กู้หย่วนก็ลอบสะกดรอยตามไปอย่างเงียบๆ เขาไม่คิดจะปล่อยโอกาสทองเช่นนี้ให้หลุดมือไป
หลังจากโบยบินไล่ตามมาครึ่งชั่วยาม กู้หย่วนก็เห็นเหตุการณ์เบื้องหน้า วิหคเผิงปีกทองกำลังปะทะฝีมือกับตู้หยุนถูอย่างดุเดือด
ในยามนี้ ตู้หยุนถูกำลังควบคุมง้าวอู๋โกวสีแดงดำเล่มหนึ่ง เข้าต่อกรกับวิหคเผิงปีกทอง
ง้าวอู๋โกวสีแดงดำเล่มนั้น ด้านหนึ่งเป็นใบมีดโค้งงอ ส่วนอีกด้านหนึ่งเป็นฟันเลื่อยอันแหลมคม แผ่รังสีอำมหิตและกลิ่นอายสังหารอันดุร้ายออกมาอย่างเข้มข้น บนตัวง้าวยังมีเสียงกรีดร้องโหยหวนดังแว่วมาให้ได้ยินเป็นระยะ เห็นได้ชัดว่าเป็นของวิเศษสายมารที่ชั่วร้ายยิ่งนัก!
ต่อให้เป็นวิหคเผิงปีกทอง ก็ยังดูจะหวาดเกรงง้าวอู๋โกวสีแดงดำเล่มนี้อยู่ไม่น้อย ไม่กล้าให้ร่างกายสัมผัสกับมันโดยตรง
ด้วยเหตุนี้เอง ตู้หยุนถูจึงสามารถต้านทานมาได้จนถึงตอนนี้ แม้จะตกเป็นรองอยู่ตลอดเวลา ทว่าเขาก็ยังไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ
ทว่าภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าตู้หยุนถูคงต้านทานเอาไว้ได้อีกไม่นานนัก
ทว่าเมื่อดูจากสีหน้าของตู้หยุนถู แม้จะดูเคร่งเครียด แต่เขากลับไม่มีท่าทีตื่นตระหนกลนลานเลยแม้แต่น้อย สายตาของเขายังคอยเหลือบมองกลับไปยังทิศทางที่หลบหนีมาเป็นระยะๆ เห็นได้ชัดว่าเขากำลังรอคอยความช่วยเหลือจากจินหยวนเฟยอยู่
กิ๊ซซซ !!!
เมื่อเห็นว่าโจมตีอยู่เป็นนานก็ยังไม่สามารถจัดการอีกฝ่ายได้ วิหคเผิงปีกทองก็โกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด มันแผดเสียงร้องยาว ก่อนจะกระพือปีกพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเบื้องบน จากนั้นก็กางปีกออกกว้าง ขนสีทองบนร่างร่วงหล่นลงมา แปรเปลี่ยนเป็นกระบี่ขนนกสีทองนับไม่ถ้วน พุ่งทะยานเข้าจู่โจมตู้หยุนถูดุจห่าฝน
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว! ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
แสงกระบี่นับหมื่นสายพุ่งทะยานลงมา อานุภาพสั่นสะเทือนฟ้าดิน อย่างน้อยที่สุด เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีระลอกนี้ ตู้หยุนถูก็ถึงกับหนังศีรษะชาหนึบ สัมผัสได้ถึงวิกฤตแห่งความเป็นความตายที่คืบคลานเข้ามา
เขาเรียกใช้ง้าวอู๋โกวเพื่อป้องกันตนเอง ทว่าก็ยังรู้สึกไม่ปลอดภัยพอ จึงหยิบตราประทับหยกขนาดเล็กชิ้นหนึ่งออกมา เมื่อกระตุ้นใช้งาน ตราประทับหยกชิ้นนั้นก็ลอยขึ้นไปกางม่านพลังคุ้มครองอยู่เหนือศีรษะของเขา
จากนั้น แสงกระบี่สีทองนับหมื่นสายก็พุ่งทะยานลงมาจากฟากฟ้า เข้าปะทะอย่างดุเดือด
เคร้ง เคร้ง เคร้ง! เคร้ง เคร้ง เคร้ง!
แสงกระบี่สีทองปะทะเข้ากับแสงกระบี่ของง้าวอู๋โกวสีแดงดำ ในช่วงแรก ง้าวอู๋โกวยังพอจะต้านทานเอาไว้ได้อย่างยากลำบาก
(จบตอน)
YOU MAY ALSO LIKE
