ระบบสัตว์วิญญาณกับวิถีเซียนจ้าวอสูร - ตอนที่ 329 พรสวรรค์สุดประหลาดของปลาไหลมังกร!
อย่างไรเสีย แม้กระบี่บินอู๋โกวเล่มนี้จะมีระดับชั้นค่อนข้างสูง พอๆ กับกระสวยอัคคีฉื้อหลี่ที่เขาได้มาก่อนหน้านี้ แต่มันก็จัดอยู่ในประเภทกระบี่บินรูปทรงประหลาด ซ้ำยังเป็นอาวุธวิเศษของฝ่ายมาร สำหรับกู้หย่วนแล้วถือว่าไม่ค่อยเข้ามือเท่าไรนัก ต่อให้มันตกมาอยู่ในมือเขาในสภาพสมบูรณ์ไร้รอยขีดข่วน เขาก็ไม่มีวันหยิบมาใช้อยู่ดี
ดังนั้น ไม่ว่าอย่างไรมันก็เป็นแค่ของที่เขาไม่ได้ใช้ประโยชน์อยู่ดี อย่างมากก็เอาไปแลกเปลี่ยนเป็นวัตถุดิบหายากหรือหินวิญญาณในภายหลังก็เท่านั้น ไม่เห็นต้องไปใส่ใจอะไรให้มากความ
เมื่อตรวจสอบจนแน่ใจว่าไม่มีอะไรตกหล่น กู้หย่วนก็หมุนตัวเดินจากไป
ผ่านไปไม่นาน กู้หย่วนก็กลับมาถึงริมทะเลสาบแห่งนั้น เนื่องจากเวลาผ่านไปไม่นานนัก เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรจึงยังคงแช่อยู่ในน้ำ
กู้หย่วนสะบัดมือเบาๆ คลื่นน้ำลูกหนึ่งก็ซัดร่างคนเหล่านั้นขึ้นฝั่ง พร้อมกับแสงวิญญาณสายเล็กๆ ที่ร่วงหล่นลงบนตัวพวกเขา ทำลายค่ายกลอาคมที่ถูกวางเอาไว้ในร่างจนหมดสิ้น
เมื่อคนเหล่านี้ลุกขึ้นและมองหาไปรอบๆ กู้หย่วนก็จากไปไกลแล้ว เขาไปหาสถานที่เงียบสงบอีกด้านหนึ่ง และสร้างถ้ำพำนักชั่วคราวที่ดูเรียบง่ายขึ้นมา
จะเรียกว่าถ้ำพำนักก็กระไรอยู่ จริงๆ แล้วก็เป็นแค่ห้องฝึกตนชั่วคราวเท่านั้น บนเพดานประดับด้วยไข่มุกราตรีเม็ดเขื่องหลายเม็ด ส่องแสงนวลตาออกมา
ไข่มุกราตรีเหล่านี้ หากอยู่ในโลกมนุษย์ย่อมเป็นสมบัติล้ำค่าควรเมือง แต่สำหรับคนอย่างกู้หย่วนแล้ว มันก็ไม่ได้มีค่าไปกว่าก้อนดินก้อนหินสักเท่าไร
เมื่อเข้ามาในถ้ำพำนัก กู้หย่วนก็นั่งขัดสมาธิลง จากนั้นก็ขยับจิตเรียกปลาไหลมังกรทั้งสองตัวออกมา
ทันทีที่หลุดออกมาจากถุงสัตว์วิญญาณ ปลาไหลมังกรทั้งสองตัวก็เริ่มดิ้นรนอย่างสุดชีวิต
แม้ก่อนหน้านี้พวกมันจะพลาดท่าหลงกลตู้หยุนถู กินน้ำค้างหยกหลั่งไหลที่ผสมพิษประหลาดบางอย่างเข้าไป ทำให้การเคลื่อนไหวเชื่องช้าลงและปราณอสูรติดขัดก็ตาม
แต่ถึงอย่างไรพวกมันก็เป็นถึงสายพันธุ์มังกร ตอนนี้เวลาผ่านไปครึ่งชั่วยามแล้ว พวกมันก็เริ่มฟื้นตัวและได้เรี่ยวแรงกลับคืนมาบ้างแล้ว
ด้วยการดิ้นรนอย่างรุนแรง ต่อให้กู้หย่วนจะใช้ปราณแท้ไท่หยวนพันธนาการปลาไหลมังกรทั้งสองตัวไว้อย่างแน่นหนา พวกมันก็ยังสามารถดิ้นหลุดออกไปได้
“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?”
สีหน้าของกู้หย่วนเปลี่ยนเป็นแปลกประหลาดทันที
เมื่อครู่นี้เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า ตนเองใช้ปราณแท้ไท่หยวนรัดปลาไหลมังกรทั้งสองตัวไว้จนแน่นหนาไม่มีช่องโหว่ ต่อให้เป็นกระบี่บินของผู้บำเพ็ญเพียรระดับเดียวกันก็ยังยากที่จะดิ้นรนหลุดออกไปได้
แต่ปลาไหลมังกรทั้งสองตัวกลับราวกับหาจุดที่อ่อนแอที่สุดเจอ เพียงแค่มุดเบาๆ เสียงฟุ่บก็ดังขึ้น พวกมันดันมุดรอดออกจากปราณแท้ของเขาไปได้ดื้อๆ
อารมณ์เหมือนตอนที่เขาจับปลาไหลอยู่ก้นแม่น้ำที่แห้งขอดและเต็มไปด้วยโคลนในชาติก่อนไม่มีผิด ทั้งที่กำไว้ในมือแน่นแล้วแท้ๆ แต่ตัวปลาไหลที่ทั้งลื่นทั้งมีเมือกหุ้ม แถมยังมีชีวิตชีวา เพียงแค่บิดตัวนิดเดียว ก็สามารถมุดลอดง่ามนิ้วของเขาหนีรอดไปได้อย่างง่ายดาย
กู้หย่วนเกิดความรู้สึกเหลือเชื่อขึ้นมา
“หรือว่าพรสวรรค์ของปลาไหลมังกรตัวนี้ จะเหมือนกับปลาไหลทั่วไป? คือลื่นไหลและจับตัวยาก?”
เมื่อคิดได้ดังนั้น กู้หย่วนก็ตัดสินใจใช้ปราณแท้ไท่หยวนครอบปลาไหลมังกรทั้งสองตัวไว้อีกครั้ง ไม่เพียงเท่านั้น เขายังออกแรงบีบรัดให้แน่นขึ้นอีก
ในสถานการณ์เช่นนี้ ต่อให้เป็นก้อนเหล็กกล้าก็ต้องถูกบีบจนแหลกเหลวเป็นโคลนตม
วินาทีต่อมา ปลาไหลมังกรทั้งสองเพียงแค่บิดลำตัว ก็หาจุดอ่อนของปราณแท้ขุมนี้พบ และมุดหนีออกมาได้อีกครั้ง
ภาพตรงหน้าทำเอากู้หย่วนถึงกับอึ้ง ก่อนจะเริ่มครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
เมื่อคิดได้ กู้หย่วนก็ดีดนิ้วส่งปราณกระบี่สีเงินอันคมกริบสายหนึ่งพุ่งออกไป ตกกระทบลงบนร่างของปลาไหลมังกรตัวหนึ่ง
จากนั้น เรื่องประหลาดก็เกิดขึ้น
ปราณกระบี่อันคมกริบสายนี้ ต่อให้ฟันลงบนก้อนทองคำบริสุทธิ์ก็ยังทิ้งรอยกระบี่ลึกเอาไว้ได้ แต่เมื่อมันตกลงบนเกล็ดที่เรียงตัวชิดและเรียบลื่นของปลาไหลมังกร กลับถูกสไลด์แฉลบออกไปดื้อๆ
ปราณกระบี่แฉลบเฉียงออกไป ตกกระทบลงบนพื้นหิน สร้างรอยแยกเป็นทางลึกได้อย่างง่ายดาย
“อะไรกัน?!”
กู้หย่วนแทบจะถลนตาออกมา
ปราณกระบี่สายนี้แฝงไปด้วยเจตจำนงกระบี่ที่คมกริบที่สุดของเขา
หากปราณกระบี่สายนี้ผ่าปลาไหลมังกรขาดเป็นสองท่อน หรือถูกเกล็ดของมันต้านรับเอาไว้ กู้หย่วนก็คงไม่แปลกใจอะไร
แต่การที่ปราณกระบี่อันดุดันและคมกริบถูกทำลื่นไหลแฉลบออกไปหน้าตาเฉยแบบนี้ เขาไม่เคยได้ยินหรือพบเจอมาก่อนเลย
“มิน่าล่ะ ก่อนหน้านี้ตู้หยุนถูถึงไม่ลงมือจับโดยตรง หรือฆ่าทิ้งซะให้สิ้นเรื่อง แต่กลับเลือกใช้วิธีวางยา ที่แท้ก็เพราะมันจับยากและฆ่ายากนี่เอง”
กู้หย่วนกระจ่างแจ้งแก่ใจ
เมื่อเห็นว่าปลาไหลมังกรทั้งสองตัวตรงหน้ากำลังมุดไปมุดมา เตรียมจะหลบหนีอีกครั้ง เขาก็รีบหยิบเตาหลอมเก้าเจียวหลงออกมา แล้วสูบพวกมันทั้งสองตัวเข้าไปข้างในทันที
หากเผลอปล่อยให้ปลาไหลมังกรทั้งสองตัวนี้หนีรอดไปได้ ด้วยความเร็วและความลื่นไหลของพวกมัน โอกาสที่จะจับกลับมาได้อีกครั้งคงมีน้อยนิดเต็มที
หลังจากใช้เตาหลอมเก้าเจียวหลงเก็บปลาไหลมังกรทั้งสองตัวเข้าไป และเห็นว่าพวกมันมุดไปมาอยู่ภายในเตา แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็มุดออกมาไม่ได้ กู้หย่วนถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก
“โชคดีนะที่มีอาวุธวิเศษชิ้นนี้ ไม่อย่างนั้นก็คงจัดการกับปลาไหลมังกรสองตัวนี้ไม่ได้จริงๆ”
กู้หย่วนรู้สึกโชคดี
หากเป็นแค่อาวุธเวทธรรมดา หรือถุงสัตว์วิญญาณล่ะก็ คงกักขังปลาไหลมังกรสองตัวนี้ไว้ได้ไม่นานแน่
ยังดีที่ปลาไหลมังกรทั้งสองตัวนี้ แม้จะมีทักษะการมุดหลบหนีเป็นเลิศ แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับของวิเศษระดับอาวุธวิเศษอย่างเตาหลอมเก้าเจียวหลง ท้ายที่สุดก็ต้องยอมจำนน ถูกขังอยู่ข้างในจนได้
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้กู้หย่วนค่อนข้างมั่นใจแล้วว่า ปลาไหลมังกรสองตัวตรงหน้านี้ ต้องมีพรสวรรค์บางอย่างที่คล้ายคลึงกับความลื่นไหลของปลาไหลทั่วไป แต่ร้ายกาจกว่ามากอย่างแน่นอน
พรสวรรค์แบบนี้ อาจจะไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากนักในด้านการโจมตีหรือป้องกัน แต่ถ้าเอาไว้ใช้เพื่อการหลบหนีเอาชีวิตรอดล่ะก็ นี่ต้องเป็นพรสวรรค์หรือวิชาเทวะอันดับหนึ่งของใต้หล้าอย่างแน่นอน!
เมื่อเป็นเช่นนี้ กู้หย่วนก็เริ่มรู้สึกสนใจขึ้นมาจริงๆ เสียแล้ว
วิชาเทวะที่เขามีในตอนนี้ หากไม่นับรวมวิชาเทวะทั่วไป เอาเฉพาะวิชาเทวะระดับสุดยอดสี่วิชา ก็มีทั้งวิชาเทวะเพลงกระบี่ที่มีพลังโจมตีรุนแรงคมกริบ และวิชาเทวะจันทราสะท้อนวารีที่ลึกล้ำยากหยั่งถึง
มีทั้งอสนีบาตเทวะม่วงอันแข็งกร้าวดุดันและทรงพลัง ทั้งยังมีวิชาเทวะกลืนนภากลืนปฐพีที่สามารถกลืนกินได้ทุกสรรพสิ่ง
จะว่าไปแล้ว ก็มีเพียงวิชาเทวะกลืนนภากลืนปฐพีเท่านั้น ที่พอจะนับเป็นวิชาเทวะเพื่อการเอาชีวิตรอดได้แบบถูๆ ไถๆ
หากต้องเผชิญกับอันตรายร้ายแรงจริงๆ เขาก็ยังขาดวิชาเทวะประเภทที่ใช้เอาชีวิตรอดในยามคับขันอยู่ดี!
ต้องทำให้เชื่อง!
ต้องทำให้ปลาไหลมังกรตัวนี้เชื่องให้ได้สักตัว!
ตอนนี้กู้หย่วนตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้ว
ตามสถานการณ์ก่อนหน้านี้ เพียงแค่จับสัตว์วิญญาณมา และทำให้มันหมดเรี่ยวแรงที่จะดิ้นรนก็เพียงพอแล้ว
แต่ปลาไหลมังกรสองตัวตรงหน้านี้เป็นถึงสายพันธุ์มังกร สติปัญญาไม่ได้ด้อยไปกว่าใครเลย เกรงว่าพวกมันคงไม่ยอมจำนนให้ฝึกฝนแต่โดยดี
เพราะในเวลานี้ กู้หย่วนกักขังปลาไหลมังกรทั้งสองตัวไว้ได้แล้วแท้ๆ แต่ระบบสัตว์วิญญาณก็ยังไม่มีการแจ้งเตือนว่าจะทำการฝึกฝนให้เชื่องหรือไม่ขึ้นมาเลย
นี่หมายความว่า จิตใต้สำนึกในการต่อต้านของปลาไหลมังกรทั้งสองตัวในตอนนี้รุนแรงมาก พวกมันไม่มีความคิดที่จะยอมจำนน ร้องขอชีวิต หรือยอมรับเจ้านายเลยแม้แต่น้อยงั้นหรือ?
แต่พอลองคิดดูแล้วก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
ปลาไหลมังกรทั้งสองตัวนี้มีฐานะเป็นถึงสายพันธุ์มังกร ย่อมมีนิสัยดื้อรั้นหยิ่งทะนงอยู่แล้ว แถมยังผ่านร้อนผ่านหนาวมาไม่ต่ำกว่าหลายพันปี หากยอมจำนนง่ายๆ นั่นสิถึงจะแปลก
กู้หย่วนยังสังเกตเห็นอย่างเฉียบคมว่า ปลาไหลมังกรทั้งสองตัวในเตาหลอมเก้าเจียวหลง หลังจากที่หลบหนีไม่สำเร็จ สายตาที่พวกมันมองลอดช่องว่างเล็กๆ ของเตามายังเขานั้น เต็มไปด้วยความเคียดแค้น
เห็นได้ชัดว่าเพราะหนีไม่พ้น ปลาไหลมังกรทั้งสองตัวจึงเริ่มโกรธแค้นเขาเข้าให้แล้ว
กู้หย่วนไม่ได้ใส่ใจความเคียดแค้นของปลาไหลมังกรทั้งสองตัวเลย ในทางกลับกัน จุดนี้ยิ่งทำให้เขาตระหนักได้ว่า ยิ่งปลาไหลมังกรมีความเคียดแค้นต่อตัวเขามากเท่าไร การที่เขาจะฝึกฝนปลาไหลมังกรทั้งสองตัวให้เชื่อง ก็ยิ่งยากลำบากมากขึ้นเท่านั้น!
(จบตอน)
YOU MAY ALSO LIKE
