ระบบสัตว์วิญญาณกับวิถีเซียนจ้าวอสูร - ตอนที่ 79 ขุดสมุนไพรวิญญาณ!

เมื่อคิดได้ดังนั้น กู้หย่วนก็ก้าวเท้าเข้าไปหาจุดแสงสีฟ้าอมเขียวจุดหนึ่งด้วยความตื่นเต้น

เขาแหวกกอหญ้าแห้งออก เผยให้เห็นต้นหญ้าสีเขียวมรกตขนาดสามชุ่นที่ซ่อนอยู่เบื้องล่าง ใบของมันหนาและอวบอิ่ม ขอบใบหยักเป็นฟันเลื่อย

กู้หย่วนจำของสิ่งนี้ได้ มันคือสมุนไพรที่มีชื่อว่ารากใบหยก

สมุนไพรชนิดนี้มีมูลค่าไม่น้อย มีสรรพคุณในการรักษาอาการบาดเจ็บและถอนพิษ หออวี้ติ่งรับซื้อในปริมาณมาก

รากใบหยกต้นนี้มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบปี เอาไปขายได้ราคาสักหนึ่งตำลึงเงินสบายๆ!

ตามปกติแล้ว สมุนไพรอย่างรากใบหยกที่ซ่อนตัวอยู่ใต้กอหญ้าแห้ง และไม่มีลักษณะเด่นอะไรเป็นพิเศษ ย่อมยากที่จะค้นพบได้

แต่ตอนนี้ กู้หย่วนกลับหามันเจอได้อย่างง่ายดายด้วยวิชาค้นสมบัติ

กู้หย่วนค่อยๆ ขุดมันขึ้นมาอย่างระมัดระวัง แล้วเก็บไว้อย่างดี

จากนั้น เขาก็เดินไปยังตำแหน่งของจุดแสงอื่นๆ และขุดสมุนไพรขึ้นมาได้อีกสิบกว่าต้นอย่างต่อเนื่อง

ในจำนวนนั้นมีทั้งรากใบหยกและสมุนไพรชนิดอื่นๆ ปะปนกันไป

ถึงแม้เอามารวมกันแล้วจะไม่ได้มีมูลค่ามากมายอะไร แต่มันก็ทำให้เขารู้สึกเบิกบานใจกับผลเก็บเกี่ยว และบางครั้งก็ยังได้พบกับเซอร์ไพรส์เล็กๆ น้อยๆ อีกด้วย!

นี่แหละคือความสนุกของการเดินป่าหาสมุนไพรอย่างแท้จริง!

แน่นอนว่า คนอื่นเขาเข้าป่าหาสมุนไพร คือการหาสมุนไพรจริงๆ!

ไม่เพียงแต่ต้องคอยจับทิศทาง แต่ยังต้องเดินค้นหาสมุนไพรไปทั่วทั้งภูเขา ซึ่งต้องใช้ทั้งความอดทนและพละกำลังอย่างมาก และบางทีก็อาจจะต้องพึ่งพาดวงด้วย

แต่กู้หย่วนกลับกำลังโกงอยู่เห็นๆ

แค่กวาดสายตามอง ใช้วิชาค้นสมบัติ ไม่ว่าสมุนไพรพวกนี้จะซ่อนตัวอยู่ลึกแค่ไหน เขาก็หามันเจอได้ทันที

ราวกับเป็นเครื่องสแกนเนอร์เดินได้ก็ไม่ปาน

ยิ่งไปกว่านั้น ยิ่งแสงวิญญาณเจิดจ้ามากเท่าไหร่ อายุของสมุนไพรก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

ทว่า ทักษะเทวะนี้ถึงจะร้ายกาจ แต่ก็ดูเหมือนจะมีข้อจำกัดอยู่บ้าง

หากอยู่ห่างเกินระยะที่กำหนด ก็จะไม่สามารถมองเห็นแสงวิญญาณได้

กู้หย่วนลองกะระยะดู ก็พบว่าเขาสามารถมองเห็นแสงวิญญาณได้ในรัศมีไม่เกินหนึ่งร้อยจั้งเท่านั้น ไกลกว่านั้นก็มองไม่เห็นแล้ว

ที่น่าสนใจก็คือ นอกจากสมุนไพรแล้ว กู้หย่วนยังเจอของดีอย่างอื่นด้วย

อย่างเช่นตรงจุดที่เปล่งแสงวิญญาณสีแดง กู้หย่วนลองขุดๆ ดู ก็ได้ก้อนหินขนาดเท่าไข่นกพิราบขึ้นมาจากดิน

หลังจากเช็ดคราบดินออกจนสะอาด กู้หย่วนก็พบว่ามันเป็นก้อนหินที่มีรูปร่างไม่ค่อยสมมาตรนัก

พื้นผิวขรุขระ สีแดงเข้ม แต่พอสัมผัสกลับรู้สึกอุ่น นี่มันหยกอุ่นชัดๆ!

หยกอุ่นเป็นหยกชนิดพิเศษ ต่อให้อยู่ท่ามกลางพายุหิมะในฤดูหนาว มันก็ยังคงแผ่ความอบอุ่นออกมา อีกทั้งยังมีสรรพคุณในการบำรุงปราณโลหิตและปรับสมดุลหยินหยางอีกด้วย

พวกลูกผู้ดีมีตระกูลที่พิถีพิถันหน่อย หากได้ของพรรค์นี้มา ก็มักจะจ้างช่างฝีมือมาแกะสลักเป็นเครื่องประดับพกติดตัว

ของสิ่งนี้ มีราคาสูงกว่าทองคำที่มีน้ำหนักเท่ากันถึงหลายเท่าตัว!

พอขุดเจอของดีแบบนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของกู้หย่วนก็ยิ่งกว้างขึ้นไปอีก

แต่ขุดไปขุดมา กู้หย่วนก็เพิ่งสังเกตเห็นว่าอาหวงหายตัวไปแล้ว

จี๊ดๆๆ! จี๊ดๆๆ!

ขณะที่กำลังจะออกตามหา เสียงร้องของอาหวงก็ถูกส่งผ่านสายใยเชื่อมโยงระหว่างคนกับหนูเข้ามาในหัวของกู้หย่วน น้ำเสียงฟังดูร้อนรนเป็นอย่างมาก

ในเวลาเดียวกัน ก็มีภาพฉากหนึ่งปรากฏขึ้นในหัวของเขา

ภาพนั้นเป็นมุมมองจากสายตาของอาหวง มันกำลังยืนอยู่หน้าโสมต้นหนึ่ง ใช้กรงเล็บทั้งสองข้างตะกุยดินอย่างรวดเร็วจนเกิดเสียงดังสวบสาบ!

เห็นได้ชัดว่า หลังจากวิวัฒนาการเป็นหนูน้อยค้นสมบัติแล้ว อาหวงก็สามารถแชร์ภาพที่มันมองเห็นให้กับกู้หย่วนผู้เป็นนายได้แล้ว!

เสียงร้องของอาหวงฟังดูเร่งรีบ กู้หย่วนฟังออกว่ามันกำลังบอกว่าเจอของดีเข้าแล้ว และเร่งให้เขารีบไปช่วย

กู้หย่วนแกะรอยตามสายใยเชื่อมโยงระหว่างเขากับอาหวง เร่งฝีเท้าวิ่งตะบึงฝ่าป่าเขาลำเนาไพรไปอย่างรวดเร็ว

เพียงชั่วจิบชา กู้หย่วนก็มาถึงจุดที่อาหวงอยู่

ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ดูเก่าแก่ อาหวงกำลังวิ่งวนไปวนมาอยู่หน้าโสมที่มีใบสีเขียวเข้มต้นหนึ่ง บางครั้งก็เอากรงเล็บเขี่ยๆ ดิน ท่าทางดูร้อนรนกระวนกระวาย

หลังจากลอกคราบเป็นหนูน้อยค้นสมบัติ ขนาดตัวของอาหวงก็เล็กลงไปหลายสิบเท่า แต่ความเร็วกลับเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล พอวิ่งวนรอบโสมต้นนี้ ก็แทบจะกลายเป็นเงาสีขาวสายยาวเลยทีเดียว

เมื่อเห็นกู้หย่วน มันก็ส่งเสียงร้องจี๊ดๆ เร่งเร้าให้เขารีบขุดโสมต้นนี้ขึ้นมา

พอกู้หย่วนใช้วิชาค้นสมบัติมองดู ก็เข้าใจทันทีว่าทำไมอาหวงถึงได้ร้อนรนขนาดนี้

โสมต้นที่อยู่ตรงหน้าเขาในตอนนี้ กำลังเปล่งแสงสีขาวนวลตาออกมา และความสว่างของมัน ก็ยังเจิดจ้ากว่าสมุนไพรทั้งหมดที่เขาเพิ่งขุดมารวมกันเสียอีก!

ถ้าเปรียบเทียบว่าแสงวิญญาณจากสมุนไพรพวกนั้นเป็นแค่แสงจางๆ บางๆ โสมต้นนี้ก็คงเป็นเหมือนหลอดไฟสว่างโร่ แถมแสงวิญญาณของมันยังบริสุทธิ์กว่ามากด้วย!

แสงวิญญาณเข้มข้นขนาดนี้ ต้องเป็นของวิเศษล้ำค่าอย่างไม่ต้องสงสัย! สำหรับหนูน้อยค้นสมบัติที่รักการสะสมของล้ำค่า นี่ก็ไม่ต่างอะไรกับหีบทองคำก้อนโตที่วางล่อตาล่อใจคนหน้าเงิน ย่อมทำให้มันรู้สึกคันไม้คันมือและร้อนรนจนทนไม่ไหว!

“แสงวิญญาณเข้มข้นขนาดนี้ หรือว่าจะเป็นสมุนไพรวิญญาณ?”

กู้หย่วนรู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่ง

จะว่าไปแล้ว การที่เขามีพลังฝีมือมาถึงระดับนี้ได้ ก็มีความเกี่ยวข้องอย่างแยกไม่ออกกับสมุนไพรวิญญาณหวงจิงที่เขาบังเอิญไปเจอที่เนินเขาก่อนหน้านี้!

เรียกได้ว่าสมุนไพรวิญญาณพวกนั้น คือหนึ่งในทุนรอนที่ช่วยผลักดันให้เขาก้าวมาถึงจุดนี้ได้!

น่าเสียดายที่สมุนไพรวิญญาณเหล่านั้นถูกเขากินจนหมดเกลี้ยงไปแล้ว ส่วนพวกโอสถวิญญาณก็แพงหูฉี่ กู้หย่วนไม่มีปัญญาซื้อหรอก

เดิมทีเขาตั้งใจว่าจะหาเวลาเข้าป่าอวิ๋นเมิ่งมาหาสมุนไพรวิญญาณสักต้นสองต้น คิดไม่ถึงเลยว่า พออาหวงเลื่อนขั้นเป็นหนูน้อยค้นสมบัติปุ๊บ ก็หาโสมวิญญาณมาประเคนให้เขาทันที!

อาหวงนี่มันดาวนำโชคของเขาชัดๆ!

จากนั้น กู้หย่วนก็หยิบเสียมขุดสมุนไพรออกมา แล้วลงมือขุดอย่างระมัดระวัง

สมุนไพรจำพวกโสม มักจะมีรากฝอยยิบย่อยเยอะมาก ยิ่งขุดขึ้นมาได้สมบูรณ์แบบเท่าไหร่ สรรพคุณทางยาก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น!

ดังนั้น กู้หย่วนจึงค่อยๆ ขุดอย่างเบามือ ยอมช้าหน่อย แต่ห้ามทำรากโสมขาดเด็ดขาด

ผ่านไปพักใหญ่ โสมสีขาวอวบอ้วนขนาดเท่าแขนเด็กก็ถูกเขาขุดขึ้นมาได้อย่างสมบูรณ์

โสมต้นนี้มีรูปร่างคล้ายคน ผิวเป็นสีขาวดุจหยกเจือสีเหลืองงาช้างจางๆ ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ของแมกไม้ แค่ได้กลิ่นก็ทำให้รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าแล้ว

กู้หย่วนยังสังเกตเห็นว่า บนผิวของโสมมีลวดลายเส้นนูนพันรอบๆ อยู่ลางๆ

พอลองนับดูดีๆ ก็พบว่ามีถึงสามสิบกว่าเส้น

หนึ่งเส้นเท่ากับสิบปี สามสิบกว่าเส้น…

ชัดเจนเลยว่า นี่คือโสมเฒ่าเทียนไขสีเหลืองอายุสามร้อยกว่าปี!

นี่มันสมุนไพรวิญญาณของแท้เลย!

ตามการคาดเดาของกู้หย่วน ถึงแม้โสมต้นนี้จะไม่ใช่สมุนไพรวิญญาณระดับแปด แต่ก็ใกล้เคียงมาก น่าจะจัดอยู่ในระดับท็อปของสมุนไพรวิญญาณระดับเก้าได้เลย

กู้หย่วนหยิบตะไคร่น้ำมาห่อโสมไว้อย่างระมัดระวัง แล้วเก็บใส่กระเป๋าอย่างมิดชิด

ต้องยอมรับเลยว่า เทือกเขาอวิ๋นเมิ่งนี่มันดินแดนศักดิ์สิทธิ์จริงๆ แค่บริเวณรอบนอก ก็ยังมีของดีๆ มากมายขนาดนี้

ได้ยินมาว่าลึกเข้าไปในภูเขา มีพวกสัตว์มาร ภูตผีปีศาจ หรือแม้กระทั่งสัตว์อสูรบรรพกาลอาศัยอยู่ ภูเขาและแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์บางแห่ง ก็ถูกพวกสำนักบำเพ็ญเพียรยึดครอง มีผู้เยี่ยมยุทธ์ซ่อนตัวอยู่

ถ้าอย่างนั้น ลึกเข้าไปในภูเขา จะมีสมุนไพรเซียนอายุวัฒนะ หรือยาอายุวัฒนะในตำนานซ่อนอยู่บ้างไหมนะ?

จี๊ดๆๆ!

ในขณะที่กู้หย่วนกำลังคิดเพ้อเจ้อ จู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงอาหวงร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด จากนั้นร่างของมันก็แข็งทื่อ ล้มพับลงไปกองกับพื้น หลับตาปี๋ ขาทั้งสี่เหยียดเกร็ง

เสียงร้องนั้นช่างแหลมปรี๊ดและชวนให้ปวดใจยิ่งนัก!

“เกิดอะไรขึ้น?!”

ตอนแรกกู้หย่วนก็ตกใจ แต่ด้วยสายใยที่เชื่อมโยงกับอาหวง ทำให้เขาสัมผัสได้อย่างรวดเร็วว่า ถึงแม้อาหวงจะเจ็บปวด แต่มันกลับไม่ได้ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน มันกลับเต็มไปด้วยความดีใจ ตกตะลึง และตื่นเต้นอย่างสุดขีด!

จากคำบอกเล่า(ผ่านกระแสจิต)ของอาหวง กู้หย่วนก็หันขวับไปมองทางลึกของเทือกเขาอวิ๋นเมิ่งตามสัญชาตญาณ

แล้วเขาก็ได้เห็นภาพที่ทำให้ต้องเบิกตาโพลงด้วยความตกตะลึง!