ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม - ตอนที่ 575 เป็นพ่อคน?
พวกอันหลินต่างก็มองฉากตรงหน้าด้วยความตะลึงจนไม่รู้จะทำอย่างไรดี
ในที่นี้ไม่เคยมีใครเคยเห็นสัตว์มิติคลอดลูกกับตามาก่อน ถึงขั้นไม่เคยได้ยินด้วยซ้ำว่าสัตว์มิติคลอดลูกอย่างไร แม้แต่เซียวเจ๋อที่มากด้วยประสบการณ์ก็ไม่เว้น
สัตว์มิติส่งเสียงร้องหลุดพ้นอย่างสิ้นเชิงหลังพบกับความทรมาน
ส่วนสัตว์มิติที่เพิ่งถือกำเนิดตัวนั้น ใช่แล้ว! สัตว์มิติตัวน้อยที่เนื้อตัวดำขลับ รูปร่างคล้ายวาฬแต่มีขนาดเพียงไม่กี่ลี้ตัวนั้นนั่นแหละ หลังมันกำเนิด พลังก็ยิ่งใหญ่จนน่าตกใจ!
คาดการณ์ว่าแข็งแกร่งเท่าทีน่า ไม่เหมือนพลังที่ชีวิตใหม่พึงมีเลยสักนิด
“หวนสู่ความว่างเปล่าแต่กำเนิด…สมกับเป็นอสูรอวกาศที่มีพลังอนัตตาแต่กำเนิด จุดเริ่มต้นแต่กำเนิดเหนือกว่าคนอื่นๆ” เซียวเจ๋อส่ายหน้ารำพัน
เสวี่ยจ่านเทียนรู้สึกห่อเหี่ยวอย่างยิ่ง หน้าตาอาบหน้า “นี่มันปัญหาของจุดเริ่มต้นที่ไหนกัน จนตอนนี้ข้ายังไต่ไปไม่ถึงจุดเริ่มต้นของคนอื่นเลยด้วยซ้ำ! แพ้ยับเยิน!”
ทุกคนเห็นความมหัศจรรย์ของสัตว์มิติคลอดลูก ต่างก็มีคำพูดรำพันต่างๆ นานา
วาฬน้อยลืมตาที่สุกใสขึ้น ดวงตาคู่นั้นใสซื่อ กลับมีแสงทองเจิดจ้า เกิดข้อแตกต่างกับร่างกายดำขลับอย่างชัดเจน
วาฬยักษ์ค่อยๆ ลอยล่องแล้วขยับร่างกาย นัยน์ตาสว่างไสวดุจดวงตะวันมองวาฬน้อยตัวนั้นด้วยแววตาที่เจือความปลาบปลื้มและรักใคร่
“ท่านแม่…” วาฬน้อยเงยหน้ามองวาฬยักษ์แล้วเอ่ยเสียงใส
วาฬยักษ์ชะงักงัน พวกอันหลินก็เหมือนกัน
เพราะ…สิ่งที่วาฬน้อยพูดมันเป็นภาษาของแผ่นดินบรรพกาล ภาษาของดินแดนที่พวกอันหลินอาศัยอยู่!
พิลึกเหลือเกิน วาฬจะต้องร้อง ‘อ้อแอ้’ ไม่ใช่หรือ ทำไมอ้าปากก็พ่นภาษาบรรพกาล ใครสอนมันกัน
ทุกคนยังไม่ตื่นจากภวังค์ความตะลึงและสงสัย วาฬน้อยก็เหาะไปหาวาฬยักษ์แล้วใช้หัวถูไถกับจมูกของวาฬยักษ์อย่างรักใคร่ ภาพที่อบอุ่นนี้ทำลายความตกใจของวาฬยักษ์อย่างรวดเร็ว เริ่มเพลิดเพลินกับความรู้สึกแบบนี้
ผ่านไปครู่หนึ่ง จู่ๆ วาฬน้อยก็หันหลังไปมองพวกอันหลิน
บัดนี้พวกอันหลินต่างก็หวั่นวิตก ร่างกายก็พลอยตึงเครียดไปด้วย แม้วาฬตัวนี้จะเพิ่งเกิดแต่ความสามารถจะดูถูกไม่ได้เลย
วาฬน้อยจับจ้องไปที่ใบหน้าของอันหลินด้วยสายตาที่เป็นประกาย น้ำเสียงดีอกดีใจ พูดเสียงดังอย่างตื่นเต้นว่า “ท่านพ่อ!”
บรรยากาศเงียบสงัดทันใด
ทุกคนในที่นี้รวมถึงวาฬยักษ์ตัวนั้นก็มองวาฬน้อยด้วยความงง
“ท่านพ่อๆ!” วาฬน้อยขยับร่างกายแหวกว่ายกลางอากาศ ไม่นานก็เข้าใกล้อันหลินแล้วใช้จมูกนุ่มนิ่มถูไถตัวอันหลิน
ในมุมมองของอันหลินเหมือนมีเสาหินดำเมี่ยมต้นหนึ่งพุ่งชนร่างกายของเขาไม่หยุด…
“ท่านพ่อ!” วาฬน้อยพูดอย่างตื่นเต้นขึ้นมาอีก
เอาเถอะ ท่าทางวาฬน้อยจะเรียกไม่ผิด อันหลินเป็นพ่อของมันจริงๆ…
สมองของอันหลินขาวโพลน ภาพที่เหลวไหลไม่น่าเชื่อนี้ทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังฝัน!
ทางด้านโคโค่สตีฟ เซียวเจ๋อกับพวกเหอเซียนกูตะลึงพรึงเพริดไปแล้ว!
“สมกับเป็นอาจารย์ของข้า แม้แต่สัตว์มิติตัวใหญ่ยักษ์ท่านก็ยังจัดการได้!” เซียวเจ๋อตกตะลึง ดวงตาที่มองอันหลินท่วมท้นไปด้วยความเลื่อมใสที่มากกว่าเดิม
“ไม่คิดว่าลูกของยักษ์อันหลินจะใหญ่กว่าอันหลินขนาดนี้!” ทีน่าได้รับมุมมองใหม่อีกครั้ง อุทานด้วยความตกใจ
“แม้แต่วาฬก็ไม่เว้นเลยหรือท่านผู้สูงศักดิ์!” ไมรอนพูดอย่างตื่นเต้น ใบหน้าฉายความตื่นเต้นอย่างประหลาด
ฉางเหอพนมมือก้มหน้าเล็กน้อย “อมิตาพุทธ ยินดีกับโยมอันหลินที่ได้ลูกชาย”
พวกเหอเซียนกูเมื่อได้สติก็พากันแสดงความยินดีกับอันหลิน
อันหลินทำหน้าหมดอาลัยตายอยาก ร่างกายกำลังประสบกับการพุ่งชนจากจมูกของวาฬน้อย ความประหลาดเหลือเชื่อ ความรู้สึกที่ยากจะอธิบายได้
วาฬน้อยเกิดมาก็เรียกพ่อ…ทำไมเขากลายเป็นพ่อไปอีกแล้ว!
ถ้าเป็นคนปกติก็จะรู้ว่าเป็นไปไม่ได้! วาฬตัวใหญ่ขนาดนี้ เขาจะทำให้วาฬท้องได้เหรอ!
ต่อให้ทำได้ รสนิยมของเขาจะแปลกขนาดนี้เลยหรือไง! (<a href=”https://novel-lucky.com/”>อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky</a>)
“อันหลิน! เจ้าทำอะไรกันแน่!” จิตที่เกรี้ยวกราดอย่างยิ่งม้วนตัวไปทั่วฟ้าดินทันใด จู่ๆ วาฬก็สงบสติอารมณ์ไม่ได้อีกแล้ว ภาษาที่มันใช้กระแสจิตถ่ายทอดเล่นเอาทุกคนปวดหัวแปลบ
ทุกคนสะดุ้งโหยง ตื่นจากภวังค์ ก่อนจะหยิบอาวุธออกมาคุ้มกันอันหลิน
“สภาพของสัตว์มิติไม่ปกติ หรืออาจารย์จะทำเรื่องที่บอกใครไม่ได้กับมันจริงๆ” เซียวเจ๋อมีสีหน้าเคร่งเครียด หันหน้าไปถามอันหลิน
อันหลินหน้ามืด รู้สึกเหมือนมีเลือดอัดแน่นในอก พูดอย่างโกรธเกรี้ยวว่า “นี่มันเหลวไหลไม่ใช่หรือไง ข้าจะทำเรื่องที่บอกใครไม่ได้กับมันได้อย่างไร!”
“ท่านแม่! อย่าทำร้ายท่านพ่อนะ!” เสียงใสกังวานดังขึ้น วาฬน้อยหันหลังแล้วกันอันหลินไว้ข้างหลัง ใบหน้าหนักแน่น
วาฬยักษ์มองวาฬน้อยอย่างงุนงง
ทุกคนมองอันหลินอย่างฉงนสนเท่ห์ สายตานั้นราวกับบอกว่าวาฬน้อยเป็นลูกของเจ้าจริงๆ ใช่ไหม
อันหลิน “…”
“ข้า…ข้าไม่ใช่พ่อเจ้า!” อันหลินพูดอย่างยากเย็น
วาฬน้อยไม่พูดอะไร
ขณะที่ทุกคนนึกว่ามันไม่พูดเพราะงุนงงสับสน กลับพบว่าหยาดน้ำใสๆ ไหลลงจากแก้มของวาฬน้อยหยดลงบนพื้น กลายเป็นธารน้ำน้อยๆ
เสวี่ยจ่านเทียนพึมพำว่า “นี่น่ะหรือความเศร้าไหลเป็นธารน้ำ”
โคโค่สตีฟกับเหอเซียนกูเลิกคิ้ว มองอันหลินด้วยความขุ่นเคืองราวกับกำลังพูดว่า
ชายใจทราม! ชายชั่ว!
อันหลินเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง ไม่รู้ว่าควรพูดอะไร
วาฬยักษ์เห็นวาฬน้อยร้องไห้ใจก็แทบสลาย สายตาที่มองอันหลินระเบิดจิตสังหารอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน จะสู้ตายแล้ว!
“ข้าเป็นสัตว์มิติที่มีสองเพศในตัวอยู่แล้ว เจ้ากลับล่อลวงลูกข้าให้เรียกเจ้าว่าพ่อ เจ้าอยากตายสินะ!” กระแสจิตที่ยิ่งใหญ่และเปี่ยมด้วยจิตสังหารประเดประดังมาหาทุกคน
พออันหลินได้ยินคำนี้ก็โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง ลอบคิดในใจว่าไม่ใช่ความผิดของตน ไม่อย่างนั้นไม่รู้จะบอกเสี่ยวหลานอย่างไร…
เป็นพ่อของลูกคนอื่นน่ะเหรอ ไม่มีทาง!
สัตว์สองเพศ
ทุกคนได้ยินคำนี้ก็ชะงักไป ก่อนจะรู้สึกผิดหวัง
ตอนแรกพวกเขานึกว่าจะได้เห็นเหตุการณ์อันยิ่งใหญ่แห่งยุคเสียอีก ไม่คิดว่าจะเป็นการเข้าใจผิดกัน
ถ้าอย่างนั้น…ทำไมวาฬน้อยถึงเรียกอันหลินว่า ‘พ่อ’ ล่ะ
“ท่านแม่พูดเหลวไหล! ข้าเกิดจากท่านพ่อกับท่าน!” วาฬน้อยพูดอย่างจริงจัง แต่น้ำตาแห่งความเสียใจกลับทะลักออกมาปานเขื่อนแตก
เหอเซียนกูพึมพำว่า “วาฬน้อยช่างน่าสงสาร...พ่อไม่ยอมรับมัน แม่ก็ไม่ยอมรับพ่อ ความขัดแย้งในครอบครัวแบบนี้จะสร้างบาดแผลในใจให้กับเด็กมากเท่าใดกัน”
อันหลินกุมหน้าอก ตะโกนร่ำร้องในใจว่า อย่าอินเกินไปได้หรือเปล่า!
ร่างกายใหญ่มหึมาของวาฬยักษ์สะดุ้งโดยพลัน กระแสพลังงานปรากฏตรงหน้าสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งเป็นพลังฮุ่นตุ้นสีดำมวลมหศาล ลึกล้ำไม่เห็นก้น อีกกลุ่มเป็นลำแสงสีแดงขนาดเล็ก แม้จะค่อนข้างเล็ก แต่กลับเป็นพลังที่แตกต่างกับฮุ่นตุ้นสีดำอย่างชัดเจน
ทุกคนสัมผัสกลิ่นอายที่คุ้นเคย ในที่สุดก็พากันจับจ้องไปที่อันหลิน ดวงตาค่อยๆ เบิกกว้าง
หัวใจของอันหลินกระตุกวูบ นิ่งไปราวกับเป็นรูปปั้น
พลังนั้นช่างคุ้นเคย เพราะเป็นพลังลำแสงสีแดงที่แผ่ออกจากวาฬน้อย
เป็นพลังของเขา!
ข้อสันนิษฐานหนึ่งพลันผุดขึ้นในใจของเขา ปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมด
อันหลินตัวเซเล็กน้อยราวกับทรงตัวไม่อยู่
เขารู้แล้ว บางทีวาฬตัวนั้นอาจจะเป็นลูกของเขาจริงๆ ก็ได้…
YOU MAY ALSO LIKE
