ราชันย์มังกรอสูรกลืนสวรรค์ - ตอนที่ 40: คำเตือนจากยอดเขา
ตอนที่ 40: คำเตือนจากยอดเขา
ข่าวการสังหารโหดกลางโรงอาหารแพร่สะพัดไปทั่วสำนักกระบี่สวรรค์รวดเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่ง เรื่องราวของ “ศิษย์แรงงานวิปลาส” ที่ตัดข้อมือศิษย์สายในจ้าวจื่อขาดสะบั้นต่อหน้าธารกำนัล กลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ร้อนแรงที่สุดในรอบปี บ้างก็หวาดกลัว บ้างก็สะใจ แต่ทุกคนต่างรู้ดีว่า… พายุลูกใหญ่กำลังจะก่อตัวขึ้น เพราะจ้าวจื่อไม่ใช่แค่ศิษย์สายในธรรมดา แต่มันคือ “สุนัขรับใช้” คนโปรดของ “เฟิงหยุน” ศิษย์เอกอันดับหนึ่งแห่งยอดเขากระบี่สวรรค์!
…
ณ ยอดเขาสูงเสียดฟ้าที่ปกคลุมด้วยหิมะตลอดปี “ตำหนักกระบี่เหิน”
บรรยากาศบนยอดเขานี้หนาวเหน็บและเต็มไปด้วยแรงกดดันของกระบี่ที่แหลมคม ภายในตำหนักหรูหรา ชายหนุ่มรูปงามในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ นั่งขัดสมาธิอยู่บนแท่นหินหยก ใบหน้าของเขาเรียบเฉยราวน้ำแข็ง ดวงตาที่ลืมขึ้นเปล่งประกายคมกริบดุจใบมีด รอบกายมีกระบี่บินเจ็ดเล่มลอยวนเวียนปกป้องโดยอัตโนมัติ
เขาคือ เฟิงหยุน บุรุษผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของเหล่าศิษย์ ผู้ครอบครองพลังระดับ ‘แก่นแท้ ขั้นที่ 5’
“จ้าวจื่อถูกตัดมือ?” เฟิงหยุนเอ่ยเสียงเรียบ หลังจากฟังรายงานจากศิษย์รับใช้
“ขอรับศิษย์พี่เฟิง” ศิษย์รับใช้ก้มหน้าตัวสั่น “ศิษย์แรงงานที่ชื่อหลงเฉินเป็นคนลงมือ แถมยังประกาศก้องว่าไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม… มันบอกว่าใครกล้ายุ่งกับน้องสาวมัน มันจะส่งไปนรกทั้งหมด”
“หึ…” เฟิงหยุนแค่นเสียงหัวเราะเบาๆ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน “สุนัขโง่เง่า… ไปรังแกผู้หญิงจนเสียท่า ข้าไม่สนใจความเจ็บปวดของมันหรอก”
“แต่…” ดวงตาของเฟิงหยุนวาวโรจน์ด้วยจิตสังหาร “การตีสุนัข ก็ต้องดูหน้าเจ้าของ การที่มันกล้าตัดมือคนของข้าในที่สาธารณะ เท่ากับมันตบหน้าข้าฉาดใหญ่”
เฟิงหยุนหยิบพู่กันขึ้นมา ตวัดเขียนข้อความลงบนม้วนผ้าไหมสีทองด้วยพลังปราณที่รุนแรง ตัวอักษรทุกตัวแฝงไปด้วยเจตจำนงแห่งกระบี่ที่พร้อมจะเชือดเฉือนผู้อ่าน
“หลี่เฮ่า… นำสาส์นนี้ไปให้มัน” เฟิงหยุนโยนม้วนผ้าไหมให้ศิษย์รับใช้คนสนิทที่ยืนอยู่ด้านข้าง “บอกมันว่า… นี่คือความเมตตาครั้งสุดท้ายจากข้า”
…
ตัดกลับมาที่ “หุบเขาผีดุ” ท้ายสำนัก
หลงเฉินกำลังนั่งอย่างสบายอารมณ์อยู่หน้ากระท่อม วันนี้เขางดรับลูกค้าชั่วคราวเพื่อใช้เวลาตรวจสอบสมุนไพรที่รวบรวมมาได้ และเตรียมตัวสำหรับแผนการใหญ่ที่จะลงไปสำรวจใต้ดินในคืนนี้
“หมูสามชั้น! หมูสามชั้นอีกแล้ว!” เสี่ยวเฮยบ่นกระปอดกระแปด ขณะเคี้ยวเนื้อหมูที่หลงเฉินซื้อมาตุนไว้ “ข้าบอกว่าอยากกินเนื้อสัตว์อสูร! เจ้าทาสขี้งก! รวยแล้วทำไมไม่เปย์ข้าบ้าง!”
“กินๆ ไปเถอะ โปรตีนเหมือนกัน” หลงเฉินตอบโดยไม่เงยหน้าจากตำราปรุงยา
ทันใดนั้น เสียงหวีดหวิวของลมที่ถูกฉีกกระชากดังขึ้นจากท้องฟ้า นกกระเรียนยักษ์สีขาวบินโฉบลงมาจอดที่หน้าลานดิน ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่ว จนหลงเฉินต้องยกมือปัดฝุ่นออกจากตำรา
ชายหนุ่มในชุดศิษย์สายในระดับสูงกระโดดลงจากหลังนกกระเรียนด้วยท่วงท่าเย่อหยิ่ง มันเชิดหน้ามองหลงเฉินด้วยสายตาดูแคลนราวกับมองหนอนแมลง
“เจ้าคือหลงเฉินสินะ?” ชายหนุ่มคนนั้นถามเสียงแข็ง
“ถ้าใช่แล้วจะทำไม? ถ้าไม่ใช่แล้วจะทำไม?” หลงเฉินตอบกวนๆ พลางหยิบหมูสามชั้นอีกชิ้นยัดปากเสี่ยวเฮย
“สามหาว!” ชายหนุ่มตวาดลั่น “ข้าคือ ‘หลี่เฮ่า’ มือขวาของท่านศิษย์พี่เฟิงหยุน! วันนี้ข้านำบัญชาสวรรค์มามอบให้เจ้า! จงคุกเข่าลงรับสาส์นเดี๋ยวนี้!”
“บัญชาสวรรค์?” หลงเฉินเลิกคิ้ว “ที่นี่มีแต่บัญชาข้า… ไม่มีบัญชาสวรรค์”
หลี่เฮ่าหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ “ไอ้คนชั้นต่ำ! เจ้าไม่รู้จักรึว่าความตายเขียนยังไง! นี่คือคำสั่งจากท่านเฟิงหยุน!”
หลี่เฮ่าคลี่ม้วนผ้าไหมสีทองออก พลังกดดันจากเจตจำนงกระบี่พุ่งออกมาจากตัวอักษร หวังจะกดทับให้หลงเฉินทรุดลงกับพื้น แต่หลงเฉินกลับนั่งนิ่งไม่สะทกสะท้าน แถมยังหาวหวอดใหญ่
หลี่เฮ่ากัดฟันอ่านข้อความเสียงดังฟังชัด:
“ไอ้เศษสวะหลงเฉิน เจ้าบังอาจทำร้ายคนของข้า นับเป็นโทษมหันต์! แต่เห็นแก่ความกล้าบ้าบิ่น ข้าเฟิงหยุนจะให้โอกาสเจ้าไถ่โทษ… จงทำลายแขนตัวเองทั้งสองข้าง แล้วคลานเข่าจากท้ายเขาขึ้นมาโขกศีรษะขอขมาที่หน้าตำหนักข้าเป็นเวลาสามวันสามคืน! หากทำตามนี้ ข้าจะละเว้นชีวิตเจ้าและน้องสาว แต่หากขัดขืน… ข้าจะลบชื่อเจ้าออกจากโลกใบนี้ และจะส่งน้องสาวเจ้าไปเป็นนางบำเรอในค่ายทหาร!”
อ่านจบ หลี่เฮ่าก็แสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม
“ได้ยินชัดไหมไอ้ขยะ! ท่านเฟิงหยุนเมตตาเจ้ามากแล้ว รีบทำลายแขนตัวเองซะ ก่อนที่ข้าจะลงมือเอง!”
หลงเฉินลุกขึ้นยืนช้าๆ เดินเข้าไปหาหลี่เฮ่าด้วยใบหน้าเรียบเฉย
“ส่งมาสิ…” หลงเฉินแบมือ
“ฮ่าๆๆ! กลัวจนหัวหดเลยสิท่า!” หลี่เฮ่าหัวเราะร่า ยัดม้วนผ้าไหมใส่มือหลงเฉิน “ดี! รู้จักเจียมตัวแบบนี้ก็ดี! รีบๆ ทำซะ!”
หลงเฉินรับม้วนผ้าไหมสีทองมาถือไว้ พลิกดูซ้ายขวา
“ผ้าไหมเนื้อดี… ซับน้ำมันได้เยี่ยม”
“เจ้าพูดว่าอะไรนะ?” หลี่เฮ่าขมวดคิ้ว
ทันใดนั้น หลงเฉินก็จับเสี่ยวเฮยที่ปากเลอะเทอะไปด้วยคราบน้ำมันหมูสามชั้นขึ้นมา
แควก!
หลงเฉินฉีกม้วนผ้าไหม “บัญชาสวรรค์” นั้นออกเป็นชิ้นๆ อย่างไม่แยแส แล้วเอาเศษผ้าที่จารึกชื่อของเฟิงหยุน ไปเช็ดปากให้เสี่ยวเฮยอย่างบรรจง
“กินเลอะเทอะจริงๆ เลยนะเสี่ยวเฮย… เอ้า เช็ดปากซะ ผ้าเช็ดหน้าผืนนี้ราคาแพงเชียวนะ”
“อู้ววว! นุ่มดีแฮะ! กลิ่นหมึกหอมใช้ได้!” เสี่ยวเฮยถูหน้ากับผ้าไหมอย่างสบายใจ จนตัวอักษรคำว่า ‘เฟิงหยุน’ เละเทะไปด้วยคราบไขมัน
หลี่เฮ่าอ้าปากค้าง ตาถลนแทบหลุดจากเบ้า
“จะ… เจ้า… เจ้ากล้าเอาสาส์นของท่านเฟิงหยุนไปเช็ดปากเต่า!”
หลงเฉินโยนเศษผ้าทิ้งลงพื้น แล้วใช้เท้าขยี้ซ้ำ
“กลับไปบอกเจ้านายของเจ้า…” หลงเฉินเงยหน้ามองหลี่เฮ่า แววตาเปลี่ยนเป็นอำมหิต “ว่าข้าไม่ว่างไปโขกหัว… แต่ถ้ามันอยากเจอนัก ก็ให้มันลงมาหาข้าเอง”
“และเตือนมันไว้อีกอย่าง…”
“อย่า… ยุ่ง… กับ… น้อง… สาว… ข้า”
หลี่เฮ่าสติขาดผึง “ไอ้สารเลว! แกตาย!”
มันชักกระบี่วิเศษระดับมนุษย์ขั้นสูงออกมา แทงเข้าใส่หัวใจของหลงเฉินด้วยความเร็วสูง
เคร้ง!
หลงเฉินไม่หลบ เขาเพียงแค่ยกหลังมือขึ้นมาปัด… ใช่ ใช้หลังมือเปล่าๆ ปัดกระบี่!
เพล้ง!
กระบี่วิเศษหักสะบั้นทันทีที่กระทบถูกเกล็ดมังกรที่ซ่อนอยู่ใต้ผิวหนังของหลงเฉิน แรงสะท้อนทำให้หลี่เฮ่ากระอักเลือด
หมับ!
หลงเฉินคว้าคอเสื้อของหลี่เฮ่า ยกตัวมันลอยขึ้นจากพื้น แล้วเหวี่ยงมันกระแทกกับพื้นดินอย่างแรง
ตูม!
“อั๊ก!” หลี่เฮ่ากระดูกซี่โครงหักไปหลายซี่ นอนตัวงอเป็นกุ้ง
หลงเฉินเหยียบลงที่หน้าอกของมัน ก้มหน้าลงต่ำ
“ข้าจะไม่ฆ่าเจ้า… เพราะข้าต้องการคนส่งข่าว”
“เอาเศษผ้าขี้ริ้วพวกนี้กลับไปคืนเจ้านายเจ้า แล้วบอกมันว่า… เตรียมล้างครอรอได้เลย อีกไม่นาน ข้าจะขึ้นไปถล่มยอดเขามันด้วยตัวเอง!”
เปรี้ยง!
หลงเฉินเตะร่างของหลี่เฮ่าจนลอยละลิ่วข้ามกำแพงรั้วออกไป ร่างของมันตกลงไปในป่าทึบเบื้องล่าง ตามมาด้วยเสียงร้องโหยหวนและเสียงกิ่งไม้หัก
หลงเฉินปัดฝุ่นที่มือ หันไปมองยอดเขาสูงเสียดฟ้าที่อยู่ไกลลิบๆ ดวงตาของเขาลุกโชนด้วยไฟแห่งการต่อสู้
“เฟิงหยุน... แกนแท้ขั้น 5 งั้นรึ?” หลงเฉินพึมพำ
“ยากหน่อยนะ… แต่ถ้าเราได้ ‘ของข้างล่าง’ นั่นมา… เจ้าเฟิงหยุนก็เป็นแค่ขนมกรุบกรอบ!” เสี่ยวเฮยเสริมอย่างมั่นใจ
“นั่นสินะ…”
หลงเฉินเดินกลับเข้ากระท่อม ประตูไม้ปิดลงตามหลัง
ค่ำคืนนี้… เขาจะไม่นอน แต่เขาจะลงไปสู่ “ใต้พิภพ” เพื่อปลุกพลังที่จะทำให้ทั้งสำนักกระบี่สวรรค์ต้องสั่นสะเทือน!
สรุปสถานการณ์สิ้นสุด “ช่วงที่ 1 ของภาค 2” (จบตอนที่ 40)
ตัวละคร: หลงเฉิน (Long Chen)
* ระดับพลังปราณ: หลอมรวมปราณ ขั้นที่ 8 (Qi Fusion – Stage 8)
* หมายเหตุ: เลื่อนระดับเร็วมากจากการกินยาที่ตัวเองปรุงขายและดูดซับพลังเล็กน้อยจากท้ายเขา
* ระดับร่างกาย: กายามังกรอสูร (ระยะกลาง)
* สถานะในสำนัก:
* ศิษย์ฝ่ายแรงงาน (ในนาม)
* เจ้าพ่อตลาดมืดค้ายา (เบื้องหลัง)
* “มังกรคลั่ง” ที่ศิษย์ทุกคนหวาดกลัว
* ศัตรูหลัก: เฟิงหยุน (Feng Yun) – ศิษย์เอกอันดับ 1 (ระดับแก่นแท้ ขั้น 5)
* พันธมิตร:
* เสี่ยวเฮย: เต่าปากเสีย (เริ่มฟื้นความทรงจำ)
* หลินหลาน: น้องสาวบุญธรรม (ได้รับการคุ้มครอง)
* ผู้อาวุโสหลิว: รองเจ้าหอโอสถ (ลูกศิษย์ลับๆ ของหลงเฉิน)
Next Step (ช่วงที่ 2: ตอนที่ 41-50):
* ภารกิจ: ลอบลงไปใต้หอคัมภีร์ต้องห้าม เพื่อขโมย “เพลิงวิญญาณปฐพี” และ “กระดูกมังกรดิน”
* ไฮไลท์: การผจญภัยในดันเจี้ยนลับใต้สำนัก, เสี่ยวเฮยโชว์สกิลปลดล็อกค่ายกล, และการเผชิญหน้ากับ “ผู้เฝ้าประตู” ที่คาดไม่ถึง!
YOU MAY ALSO LIKE
