ราชันย์มังกรอสูรกลืนสวรรค์ - ตอนที่ 70: ความลับของแผนที่
ตอนที่ 70: ความลับของแผนที่
ราตรีกาลมาเยือนหุบเขาหมอกมังกร แสงจันทร์สีเงินสาดส่องลงมากระทบผิวน้ำของ “สระมรกตวิญญาณ” จนเกิดประกายระยิบระยับงดงาม ท่ามกลางความเงียบสงัดที่มีเพียงเสียงแมลงกลางคืนกรีดปีกร้อง บัดนี้ธุรกิจ “บ่อน้ำพุร้อนตระกูลหลง” ได้ปิดให้บริการชั่วคราวแล้ว
บนโขดหินใหญ่ริมสระ หลงเฉิน นั่งขัดสมาธิอยู่หน้ากองไฟเล็กๆ ที่ส่งความอบอุ่น เบื้องหน้าของเขามีแหวนมิตินับสิบวงวางเรียงราย… ผลประกอบการจากการปล้นและธุรกิจผูกขาดตลอดสองวันที่ผ่านมา
“หนึ่งหมื่น… สองหมื่น… ห้าหมื่น… โอ้ววว สวรรค์! แปดหมื่นหินปราณ!”
เสี่ยวเฮย ในร่างเต่าตัวน้อย กลิ้งตัวไปมาบนกองหินปราณด้วยความสุขสม ดวงตาสีทองของมันเยิ้มฉ่ำเหมือนคนเมา “หลงเฉิน! เราเป็นเศรษฐีแล้ว! ข้าขอซื้อเนื้อย่างระดับ 5 สักร้อยไม้ได้ไหม?”
“เก็บอาการหน่อย…” หลงเฉินเอ่ยปากปราม แต่รอยยิ้มที่มุมปากก็ปิดไม่มิด “เงินพวกนี้เป็นทุนรอนสำหรับอนาคต… แต่สิ่งที่สำคัญกว่าเงิน คือสิ่งที่ซ่อนอยู่ในแหวนพวกนี้ต่างหาก”
หลงเฉินหยิบแหวนมิติสีเลือดวงหนึ่งขึ้นมา มันคือแหวนของ ต้วนลาง ศิษย์เอกสำนักดาบคลั่งที่เขาเพิ่งตบจนสลบไปเมื่อตอนกลางวัน เขาถ่ายเทพลังจิตเข้าไปทำลายผนึกวิญญาณที่เจ้าของเดิมสร้างไว้
เปรี้ยะ!
ผนึกแตกออก หลงเฉินเทของข้างในออกมา
นอกจากยาฟื้นฟู อาวุธระดับมนุษย์ และตำราวิชาดาบที่เขาไม่สนใจแล้ว สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือ “แผ่นหนังเก่าคร่ำครึ” ชิ้นหนึ่งที่มีรอยฉีกขาด
“หืม?” หลงเฉินหยิบแผ่นหนังนั้นขึ้นมาส่องกับแสงไฟ มันแผ่กลิ่นอายโบราณที่คุ้นเคย… กลิ่นอายของมังกร!
“นี่มัน…”
เขารีบหยิบแหวนมิติของ หัวหน้าโจร ที่เขาปล้นในตอนที่ 64 และแหวนของ เถี่ยหนิว สำนักภูผาเหล็ก ออกมาค้นดูอย่างรวดเร็ว
เป็นไปตามคาด! ในแหวนของทั้งสองคนนั้น ก็มีแผ่นหนังลักษณะเดียวกันซ่อนอยู่คนละชิ้น!
“เจ้ากำลังทำอะไร?” องค์หญิงสาม เยี่ยนหรูอวี้ ที่นั่งกอดเข่าอยู่ห่างออกไปเดินเข้ามาดูด้วยความสงสัย นางยังคงติดตามหลงเฉินอยู่เพราะไม่กล้าไปไหนคนเดียวในป่าดงดิบนี้
หลงเฉินไม่ตอบ แต่นำแผ่นหนังทั้งสามชิ้นมาวางต่อกันบนพื้นหิน
รอยฉีกขาดของพวกมันประกบกันได้พอดีราวกับจิ๊กซอว์!
วูบ!
ทันทีที่แผ่นหนังทั้งสามสัมผัสกัน เส้นสายลายแทงบนแผ่นหนังก็เปล่งแสงสีแดงฉานขึ้นมา ตัวอักษรโบราณลอยวนเวียนอยู่กลางอากาศ ก่อตัวเป็นภาพโฮโลแกรมสามมิติของ “แผนผังสุสานมังกร” ทั้งหมด!
“นะ… นี่มัน! แผนที่ส่วนในของสุสานมังกร!” องค์หญิงสามเบิกตากว้าง เอามือป้องปาก “แม้แต่เสด็จพ่อของข้ายังมีแค่ชิ้นส่วนเดียว! เจ้าไปเอาพวกมันมาจากไหนตั้งเยอะแยะ!”
“จากการบริจาคโดยสมัครใจของผู้ล่วงลับ…” หลงเฉินตอบหน้าตาย ดวงตาของเขาจ้องเขม็งไปที่จุดกึ่งกลางของแผนที่ ซึ่งมีสัญลักษณ์รูป “หัวกะโหลกมังกร” สีแดงสดกระพริบอยู่
“กลิ่นนี้…” เสี่ยวเฮยหยุดกลิ้งบนกองเงิน จมูกของมันดมฟุดฟิดไปที่แผนที่ “หลงเฉิน… ข้าได้กลิ่นเลือด… เลือดของเผ่าพันธุ์เดียวกัน… แต่มันทรงพลังกว่าข้ามาก! มันคือกลิ่นของราชันย์!”
“ใช่…” หลงเฉินพึมพำ หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ ชีพจรมังกรสองเส้นในร่างของเขาสั่นสะเทือน ตอบรับกับกระแสพลังที่แผ่ออกมาจากแผนที่
เขาอ่านตัวอักษรโบราณที่ลอยอยู่
“ณ จุดศูนย์กลางแห่งความตาย… ภายใต้บัลลังก์แห่งความมืด… คือที่สถิตของ ‘กระดูกหัตถ์ขวาราชันย์มังกรอสูร’… ผู้ใดครอบครอง จักมีพลานุภาพทำลายล้างสวรรค์…”
กระดูกหัตถ์ขวา!
หลงเฉินกำหมัดแน่น เลือดในกายเดือดพล่าน นี่ไม่ใช่แค่สมบัติธรรมดา แต่มันคือชิ้นส่วนของร่างกายเขาในอดีตชาติ! (หรือบรรพบุรุษต้นกำเนิดพลัง) มันคือกุญแจสำคัญที่จะช่วยให้เขาปลุก “ชีพจรมังกรเส้นที่ 3” และทะลวงขีดจำกัดของมนุษย์!
“มิน่าล่ะ…” หลงเฉินวิเคราะห์ “ทำไมพวกสำนักใหญ่ถึงส่งศิษย์เอกระดับหัวกะทิมากันหมด… พวกมันรู้ความลับนี้อยู่แล้ว และต่างคนต่างถือครองชิ้นส่วนแผนที่คนละชิ้น”
“พวกมันกำลังมุ่งหน้าไปที่นั่น… เพื่อประกอบพิธีเปิดผนึกห้องโถงกลาง”
องค์หญิงสามมองแผนที่ด้วยความหวาดหวั่น “ห้องโถงกลาง… ที่นั่นเต็มไปด้วยค่ายกลสังหารและสัตว์อสูรพิทักษ์ระดับ 5! ว่ากันว่าใครเข้าไปแล้วไม่ได้กลับออกมา เจ้าคิดจะไปที่นั่นจริงๆ รึ?”
หลงเฉินเงยหน้ามองนาง รอยยิ้มที่มุมปากของเขาหายไป เหลือเพียงความมุ่งมั่นที่แหลมคมดุจกระบี่
“ข้าไม่ได้ ‘คิด’ จะไป…”
“แต่ข้า ‘ต้อง’ ไป”
หลงเฉินลุกขึ้นยืน สะบัดมือเก็บแผนที่และสมบัติทั้งหมดลงแหวนมิติ เขาเตะกองไฟให้ดับลง ความมืดเข้าปกคลุมอีกครั้ง เหลือเพียงแสงจันทร์ที่ส่องให้เห็นแววตาอำมหิต
“เสี่ยวเฮย… เตรียมตัว”
“จัดไป! ข้าพร้อมลุยเสมอ!” เสี่ยวเฮยกระโดดขึ้นมาเกาะไหล่
หลงเฉินหันไปหาองค์หญิงสาม “ส่วนเจ้า… หมดเวลาพักร้อนแล้ว ข้ากำลังจะไปที่ที่อันตรายที่สุดในสุสานนี้ ถ้าเจ้ากลัวตาย ก็แยกทางกันตรงนี้ ข้าจะคืนเงินค่าจ้างที่เหลือให้”
“แยกทาง?” องค์หญิงสามลังเล นางมองไปในป่ามืดมิดที่เต็มไปด้วยเสียงสัตว์อสูร แล้วมองกลับมาที่แผ่นหลังกว้างของหลงเฉิน
ถึงหมอนี่จะหน้าเลือด ปากเสีย และโหดเหี้ยม… แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าอยู่ใกล้เขาแล้วรู้สึกปลอดภัยที่สุด
“มะ… ไม่เอา!” นางเชิดหน้าขึ้น “ข้าจ่ายเงินเหมาไปแล้ว! เจ้าต้องคุ้มกันข้าให้จบสิ! อีกอย่าง… ข้าเป็นถึงองค์หญิง ข้าจะไปทวงสมบัติราชวงศ์คืน!”
“ตามใจ…” หลงเฉินยักไหล่ “แต่เตือนไว้ก่อนนะ… ถ้าเจออันตราย ข้าจะห่วงชีวิตตัวเองก่อนเจ้า”
“ไอ้คนเห็นแก่ตัว!”
“เขาเรียกว่าสัญชาตญาณการเอาตัวรอด”
หลงเฉินหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ทิศทางที่แผนที่ชี้บอก ลึกเข้าไปในป่าชั้นในที่มีหมอกพิษสีม่วงปกคลุม
“เหล่าอัจฉริยะทั้งหลาย… คงไปรวมตัวกันที่นั่นแล้วสินะ”
“ดี… ข้าจะได้ไม่ต้องเสียเวลาตามล่าทีละคน”
“สุสานมังกรแห่งนี้… จะเป็นหลุมฝังศพของพวกเจ้า หรือเป็นแท่นบูชาการกำเนิดใหม่ของข้า… เดี๋ยวรู้กัน!”
วูบ!
ร่างของหลงเฉินพุ่งทะยานออกไปในความมืด ดุจพญามังกรที่ออกล่าเหยื่อ โดยมีเสี่ยวเฮยและองค์หญิงสามติดตามไปติดๆ มุ่งหน้าสู่สมรภูมิเลือดที่จะตัดสินชะตาของทุกคนในสุสานแห่งนี้!
บทสรุปจบ “ช่วงที่ 1 ของภาค 3” (จบตอนที่ 70)
สถานะตัวละคร: หลงเฉิน (Long Chen)
* ระดับพลัง: หลอมรวมปราณ ขั้นที่ 9 สูงสุด (พร้อมทะลวงด่าน แต่กดพลังไว้รอ ‘ของจริง’)
* กายา: กายามังกรอสูร (ระยะกลาง) – ทนทานต่อการโจมตีระดับก่อรากฐานขั้นต้นได้สบาย
* ชีพจรมังกร: ตื่นขึ้น 2 เส้น
* ทรัพย์สิน:
* หินปราณ: >100,000 ก้อน (รวยระดับเศรษฐีใหม่)
* สมุนไพร: หญ้าวิญญาณม่วง, โสมโลหิต, และสมุนไพรระดับมนุษย์จำนวนมาก
* แผนที่: แผนที่สมบูรณ์ของสุสานมังกรชั้นใน
* เป้าหมายต่อไป:
* เข้าสู่ “ห้องโถงกลาง” ในสุสานชั้นใน
* แย่งชิง “กระดูกหัตถ์ขวาราชันย์มังกรอสูร”
* จัดการกับยอดฝีมือจากทุกสำนักที่มารวมตัวกัน
ตัวละครสมทบ:
* เสี่ยวเฮย: เลเวลอัพขึ้นเล็กน้อยจากการกินแหลก, กระดองเริ่มมีลวดลายสีทองชัดขึ้น
* องค์หญิงสาม (เยี่ยนหรูอวี้): ผู้ติดตาม/ตู้เอทีเอ็มเคลื่อนที่/ตัวภาระ (แต่เริ่มมีความผูกพันกับพระเอกเล็กน้อยในแง่พึ่งพาอาศัย)
Next Arc (ช่วงที่ 2): ล่าสมบัติและวางกับดัก (ตอนที่ 71-80)
* Highlight: การเผชิญหน้ากับ “จอมยุทธ์หน้ากากทอง” (คู่ปรับใหม่), การใช้วิชาค่ายกลสังหารหมู่, และการช่วงชิงกระดูกมังกรท่ามกลางวงล้อมของศัตรูนับร้อย!
YOU MAY ALSO LIKE
