ราชันย์มังกรอสูรกลืนสวรรค์ - ตอนที่ 80: การดูดซับกลางสมรภูมิ
ตอนที่ 80: การดูดซับกลางสมรภูมิ
ท่ามกลางความมืดมิดของห้องโถงหยกใต้ดิน แสงสีแดงฉานจาก “กระดูกแขนขวามังกรอสูร” ในมือของหลงเฉินส่องสว่างวาบวับราวกับหัวใจของปีศาจที่กำลังเต้นตุบตับ กลิ่นอายโบราณและรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากมัน ทำให้บรรยากาศโดยรอบหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก
เบื้องหน้าของหลงเฉิน คือกองทัพผู้ฝึกยุทธ์นับพันคนที่ล้อมกรอบเข้ามาทุกทิศทาง ทั้งบนระเบียงหินและบนพื้นห้องโถง สายตานับพันคู่จ้องมองกระดูกชิ้นนั้นด้วยความโลภโมโทสันที่ปิดไม่มิด แม้พวกเขาจะเพิ่งเห็นยอดฝีมือสามคนตายตกไปต่อหน้าต่อตา แต่ความเย้ายวนของสมบัติระดับตำนานก็มีอำนาจเหนือความกลัว
“ส่งมันมาซะ! หลงเฉิน!” ชายชราผู้หนึ่งที่มีระดับพลัง ก่อรากฐาน ขั้น 5 ตะโกนก้อง เขาเป็นผู้อาวุโสจากสำนักเล็กๆ ที่หวังจะชุบมือเปิบ “เจ้าเป็นแค่เด็กเหลือขอระดับหลอมรวมปราณ ร่างกายของเจ้าทนรับพลังราชันย์มังกรไม่ได้หรอก! ถือไว้ก็มีแต่จะตายเปล่า!”
“ใช่! ส่งมาให้พวกเรา แล้วเราจะไว้ชีวิตเจ้า!” คนอื่นๆ เริ่มตะโกนสนับสนุน หวังจะใช้แรงกดดันหมู่บีบให้หลงเฉินยอมจำนน
หลงเฉินยืนนิ่งอยู่ริมบ่อลาวาที่เดือดพล่าน เขาก้มมองกระดูกมังกรในมือที่ร้อนระอุจนผิวหนังมือของเขาไหม้เกรียมและเริ่มหลุดลอก แต่เขากลับไม่แสดงสีหน้าเจ็บปวดแม้แต่น้อย
“ทนรับไม่ได้งั้นรึ?” หลงเฉินแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบเงยขึ้นกวาดมองฝูงชนราวกับราชสีห์มองฝูงหมาป่า
“พวกเจ้าเข้าใจผิดแล้ว…”
“ข้าไม่ได้จะ ’ถือ’ มัน…”
ทันใดนั้น หลงเฉินก็อ้าปากกว้าง พลังปราณในร่างหมุนวนย้อนกลับ เกิดเป็นแรงดูดมหาศาลที่ช่องปาก
“แต่มันคือ… อาหารของข้า!”
ก่อนที่ใครจะทันได้ขยับตัว หลงเฉินก็ยกกระดูกแขนขวามังกรอสูรที่มีขนาดเท่าแขนเด็ก ขึ้นจ่อที่ปาก แล้วยัดมันเข้าไป!
ไม่ใช่การเคี้ยว… แต่เป็นการ “กลืนกิน” ด้วยวิชาลับ “มังกรกลืนสวรรค์”!
กระดูกมังกรที่แข็งแกร่งดุจเพชร เมื่อสัมผัสกับลมหายใจมังกรของหลงเฉิน มันก็แปรเปลี่ยนสภาพกลายเป็นลำแสงสีแดงข้นคลั่ก ไหลลงสู่ลำคอของหลงเฉินไปรวดเดียว!
“!!!!!”
ความเงียบกริบเข้าปกคลุมทั่วทั้งห้องโถง ทุกคนยืนตาค้าง อ้าปากพะงาบๆ กับภาพความบ้าคลั่งที่เพิ่งได้เห็น
“มะ… มันกลืนลงไปแล้ว!?”
“ไอ้บ้า! นั่นมันกระดูกมังกรนะโว้ย! ไม่ใช่ขาไก่ย่าง!”
“มันฆ่าตัวตายชัดๆ! พลังงานขนาดนั้นจะระเบิดร่างมันเป็นจุน!”
อึก!
ทันทีที่แก่นแท้ของกระดูกมังกรไหลลงสู่กระเพาะ ร่างกายของหลงเฉินก็กระตุกเกร็งอย่างรุนแรง
“อ๊ากกกกกกกกก!!!!!”
หลงเฉินกรีดร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดที่เหนือคำบรรยาย ราวกับเขาเพิ่งกลืนลาวาทั้งบ่อลงไปในท้อง ความร้อนมหาศาลวิ่งพล่านไปตามเส้นชีพจร แผดเผาอวัยวะภายในจนแทบไหม้เกรียม ผิวหนังทั่วร่างเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ เส้นเลือดปูดโปนจนแทบปริแตก ควันสีขาวพวยพุ่งออกจากรูขุมขน ปาก และจมูก
ตึกตัก! ตึกตัก! ตึกตัก!
หัวใจมังกรในอกเต้นกระหน่ำเร็วจนน่ากลัว พยายามจะสูบฉีดพลังงานใหม่ที่บ้าคลั่งนี้ไปหลอมรวมกับกระดูกแขนขวาของเขาเอง
“โอกาสนี้แหละ!” ผู้อาวุโสระดับก่อรากฐานตะโกนลั่น “มันกำลังธาตุไฟเข้าแทรก! ร่างกายมันกำลังจะระเบิด! ฆ่ามันแล้วเอาแก่นกระดูกออกมาจากท้องมันซะ!”
“ฆ่ามัน!”
ฝูงชนนับพันได้สติ ต่างพากันชักอาวุธและระเบิดพลังปราณ พุ่งเข้าใส่หลงเฉินพร้อมกันเหมือนคลื่นสึนามิ!
“หลงเฉิน! หนีเร็ว!” องค์หญิงสาม กรีดร้อง นางพยายามจะวิ่งเข้าไปช่วย แต่ถูก เสี่ยวเฮย งับชายกระโปรงดึงไว้
“อย่าเข้าไป! เข้าไปตอนนี้ตายแน่!” เสี่ยวเฮยตะโกนเตือนด้วยเสียงสั่นเครือ “ดูนั่น! ดูที่แขนขวาของเขา!”
หลงเฉินที่กำลังดิ้นรนด้วยความทรมาน คุกเข่าลงข้างหนึ่ง มือซ้ายยันพื้น ส่วนแขนขวา… กำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงที่น่าสยดสยองและงดงาม!
ผิวหนังที่แขนขวาปริแตกออก เผยให้เห็นกล้ามเนื้อสีแดงสดที่ขยายใหญ่ขึ้น เกล็ดมังกรสีแดงทับทิมงอกเงยขึ้นมาปกคลุมอย่างรวดเร็ว เล็บมือยาวขึ้นและแหลมคมกลายเป็นกรงเล็บมังกรที่แท้จริง!
พลังงานสีแดงที่อัดแน่นจนถึงขีดสุด กำลังหาทางระบายออก!
“ตายซะไอ้มารร้าย!”
ดาบ กระบี่ และหอกนับร้อยเล่ม พุ่งเข้ามาจ่อที่ศีรษะและลำตัวของหลงเฉิน ห่างเพียงไม่ถึงคืบ
หลงเฉินเงยหน้าขึ้น ดวงตาทั้งสองข้างหายไป แทนที่ด้วยแสงสีทองเจิดจ้าที่ไร้แววตามนุษย์
“ไส… หัว… ไป!!!!!”
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!
แรงระเบิดของพลังปราณสีแดงเลือดระเบิดออกจากร่างของหลงเฉินเป็นวงกลม! มันไม่ใช่แรงระเบิดธรรมดา แต่มันคือ “คลื่นกระแทกราชันย์ (Еmреrоr’s Shосkwаvе)” ที่เกิดจากการตื่นขึ้นของชีพจรมังกรเส้นที่ 3!
เพล้ง! เพล้ง! เพล้ง!
อาวุธทุกชิ้นที่แตะต้องคลื่นพลังนี้ แตกละเอียดเป็นผุยผงทันที!
ผู้ฝึกยุทธ์นับร้อยคนที่อยู่แถวหน้าสุด… ร่างกายแหลกเหลวในพริบตา! เลือดเนื้อสาดกระเซ็นกลายเป็นละอองฝนโลหิต!
ส่วนคนที่อยู่ถัดออกไป ถูกแรงกระแทกอัดกระเด็นปลิวไปคนละทิศละทางเหมือนใบไม้ต้องพายุ บางคนกระแทกผนังจนกระดูกหักทั่วร่าง บางคนร่วงลงไปในบ่อลาวา
“อ๊ากกกก!”
“พลังบ้าอะไรเนี่ย!”
“ช่วยด้วย! แม่จ๋า!”
ห้องโถงหยกสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น เสาหินยักษ์หักโค่นลงมา เพดานถ้ำถล่มลงมาเป็นวงกว้าง บ่อลาวาระเบิดพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
เมื่อฝุ่นควันและแสงสีแดงจางลง… (<a href=”https://novel-lucky.com/”>อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky</a>)
หลงเฉินค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นยืนช้าๆ
ร่างกายของเขาเปลี่ยนไป…
เสื้อผ้าท่อนบนฉีกขาดหายไป เผยให้เห็นมัดกล้ามที่สมบูรณ์แบบ แต่สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือ “แขนขวา”
แขนขวาของเขามีขนาดใหญ่กว่าปกติเล็กน้อย ปกคลุมด้วยเกล็ดมังกรสีแดงเข้มที่เรียงตัวสวยงามดุจชุดเกราะชั้นเลิศ ที่หัวไหล่มีหนามแหลมงอกออกมาเล็กน้อย และที่ฝ่ามือ… นิ้วทั้งห้ากลายเป็นกรงเล็บสีดำทองที่แหลมคมและทรงพลัง ไอความร้อนระอุและกลิ่นอายบรรพกาลแผ่ออกมาจากแขนข้างนั้น ทำให้อากาศรอบตัวบิดเบี้ยว
ชีพจรมังกรเส้นที่ 3: หัตถ์ราชันย์ทำลายล้าง… ตื่นขึ้นแล้ว!
หลงเฉินยกมือขวาขึ้นมาพิจารณา เขาค่อยๆ กำหมัดแน่น
เปรี๊ยะ!
อากาศในอุ้งมือระเบิดออกเป็นสุญญากาศเพียงแค่เขากำมือเบาๆ
“นี่สินะ… พลังของข้า” หลงเฉินพึมพำ เสียงของเขาทุ้มลึกและก้องกังวานกว่าเดิม
เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องโถงที่บัดนี้พังพินาศยับเยิน ผู้ฝึกยุทธ์ที่รอดชีวิตนอนระเนระนาดอยู่ตามพื้น มองดูเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ราวกับกำลังมองดูเทพเจ้าแห่งความตายที่จุติลงมา
“ยังมีใคร… อยากได้กระดูกชิ้นนี้อีกไหม?”
หลงเฉินถามเสียงเรียบ พร้อมกับยกแขนขวาขึ้น
ไม่มีเสียงตอบรับ… มีเพียงเสียงฟันกระทบกันด้วยความกลัว
“ดี…”
หลงเฉินหันไปหาเสี่ยวเฮยและองค์หญิงสามที่หลบอยู่หลังซากหินไกลๆ
“เก็บของ… เราจะไปจากที่นี่”
“และใครก็ตามที่ขวางทางข้า…” หลงเฉินตวัดกรงเล็บไปทางผนังถ้ำที่ปิดตายอยู่
ครืนนนน! ตูม!
เพียงแค่กรงเล็บวาดผ่านอากาศ คลื่นพลังรูปกรงเล็บสีแดงขนาดมหึมาก็พุ่งออกไป ตัดผนังถ้ำหินหนาสิบวาขาดสะบั้นเป็นช่องทางเดินใหม่ทะลุออกไปสู่โลกภายนอก!
แสงตะวันสาดส่องเข้ามา… อาบไล้ร่างของราชันย์มังกรหนุ่มผู้ถือกำเนิดใหม่
การล่าสมบัติในสุสานมังกรจบลงแล้ว… แต่ตำนานความน่าสะพรึงกลัวของ “หลงเฉิน” เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น และมันจะสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งอาณาจักรโบราณ!
สรุปสถานะสิ้นสุด “ช่วงที่ 2: ล่าสมบัติและวางกับดัก” (ตอนที่ 80)
ตัวละครหลัก: หลงเฉิน (Lоng Сhеn)
* ระดับพลังปราณ: ยังคงอยู่ระดับ หลอมรวมปราณ ขั้น 9 สูงสุด (แต่รากฐานพลังงานพร้อมทะลวงด่านทุกเมื่อ รอแค่สถานที่และเวลาที่เหมาะสมในการทำพิธี)
* ระดับกายา: กายามังกรอสูร (Drаgоn Аsurа Воdу) – เข้าสู่ระยะกลางขั้นสมบูรณ์
* ความแข็งแกร่งทางกายภาพเทียบเท่าระดับก่อรากฐานขั้นกลาง
* ชีพจรมังกร: ตื่นขึ้น 3 เส้น (จากทั้งหมด 9 เส้น)
* เส้นที่ 1: พลังมังกรโลหิต (พละกำลัง + จิตสังหาร)
* เส้นที่ 2: เนตรราชันย์สะกดวิญญาณ (แรงกดดันวิญญาณ + มองเห็นจุดอ่อน)
* เส้นที่ 3 (ใหม่!): หัตถ์ราชันย์ทำลายล้าง (Right Наnd оf Dеstruсtiоn)
* ความสามารถ: แขนขวาแปรสภาพเป็นมังกร เพิ่มพลังโจมตีกายภาพ 10 เท่า, สามารถทำลายศาสตราวุธระดับปฐพีได้ด้วยมือเปล่า, ต้านทานไฟระดับสูง
* ไอเทมสำคัญที่ได้มา:
* กระดูกแขนขวามังกรอสูร (ผสานเข้ากับร่างกายแล้ว)
* แผนที่ส่วนที่เหลือของสุสาน (รู้ทางหนีทีไล่ทั้งหมด)
* แหวนมิตินับร้อยวง จากศพยอดฝีมือ (ทรัพยากรมหาศาล)
* อาวุธระดับปฐพี (ส่วนที่เหลือจากการระเบิดและที่เสี่ยวเฮยแอบเก็บไว้)
สถานการณ์ปัจจุบัน:
* ศัตรู: ยอดฝีมือรุ่นเยาว์ของสำนักใหญ่ (จางหมาน, เล่ยหม่าง) และนักฆ่าอันดับหนึ่ง (ยมทูตทองคำ) เสียชีวิตแล้ว
* ชื่อเสียง: หลงเฉินกลายเป็น “ฝันร้าย” ของผู้ฝึกยุทธ์ในสุสาน ข่าวลือเรื่องความโหดเหี้ยมและพลังปีศาจจะแพร่กระจายไปทั่วแคว้น
* พันธมิตร:
* เสี่ยวเฮย: อิ่มหนำสำราญ แข็งแกร่งขึ้นจากการกินอาวุธ
* องค์หญิงสาม (เยี่ยนหรูอวี้): รอดชีวิตมาได้ แต่หวาดกลัวพลังของหลงเฉินจนฝังใจ ทว่าก็เริ่มพึ่งพาเขามากขึ้นเรื่อยๆ
Nехt Stер (ช่วงที่ 3: ระเบิดสุสานและกำเนิดราชันย์ ตอนที่ 81-90):
* หลงเฉินจะเผชิญหน้ากับ “วงล้อมมรณะ” ของผู้อาวุโสสำนักต่างๆ ที่ดักรออยู่ภายนอกสุสาน
* การทะลวงระดับพลังสู่ “ก่อรากฐาน (Fоundаtiоn Еstаblishmеnt)” ด้วยรากฐานระดับตำนานที่โลกต้องจารึก!
* การรักษาหลินหลานอย่างสมบูรณ์และการเดินทางสู่เป้าหมายต่อไป
YOU MAY ALSO LIKE
