ราชันย์มังกรอสูรกลืนสวรรค์ - ตอนที่ 79: ช่วงชิงจังหวะ
ตอนที่ 79: ช่วงชิงจังหวะ
ตูม… ซ่า…
เสียงหินก้อนสุดท้ายร่วงลงกระทบพื้น พร้อมกับความเงียบสงัดที่เข้าครอบงำห้องโถงหยกใต้ดินชั่วขณะหนึ่ง ฝุ่นควันจากการปะทะอันรุนแรงเมื่อครู่ค่อยๆ จางลง เผยให้เห็นภาพที่ทำให้ผู้ฝึกยุทธ์นับพันคนที่เหลือรอดต้องหยุดหายใจ
ร่างของสามยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่… จางหมาน แห่งสำนักดาบคลั่ง, เล่ยหม่าง แห่งสำนักอัสนีบาต, และ ยมทูตทองคำ นักฆ่าอันดับหนึ่ง… บัดนี้ไม่เหลือแม้แต่ซากที่สมบูรณ์ เศษเนื้อและเลือดของพวกเขากระจัดกระจายไปทั่วบริเวณ ย้อมพื้นที่รอบแท่นบูชาให้กลายเป็นสีแดงฉาน
ผู้ชนะมีเพียงหนึ่งเดียว… หลงเฉิน
เขายืนตระหง่านอยู่ริมบ่อลาวา ร่างกายปกคลุมด้วยเกล็ดมังกรสีแดงทับทิมที่เริ่มมีรอยร้าวและควันลอยกรุ่นจากการใช้พลังเกินขีดจำกัด ลมหายใจของเขาหอบถี่เล็กน้อย แต่แววตายังคงคมกริบดุจพญามารที่เพิ่งขึ้นมาจากขุมนรก
“ตะ… ตายแล้ว... ตายหมดเลย…”
“ปีศาจ… เจ้านั่นมันเป็นปีศาจ!”
เสียงกระซิบสั่นเครือดังมาจากกลุ่มฝูงชนที่ยืนออกันอยู่ตรงทางเข้าและบนระเบียงหิน ความหวาดกลัวเริ่มเกาะกุมจิตใจ พวกเขาเพิ่งเห็นคนระดับก่อรากฐานขั้นสูงสามคนถูกเป่ากระจุยในหมัดเดียว!
แต่ทว่า… ความกลัวนั้นดำรงอยู่ได้เพียงไม่กี่ลมหายใจ
วิ้ง! วิ้ง! วิ้ง!
เสียงกังวานใสๆ ดังขึ้นจากใจกลางบ่อลาวา ดึงดูดสายตาทุกคู่ให้หันไปมอง
“กระดูกแขนขวามังกรอสูร” ที่ลอยอยู่เหนือลาวา บัดนี้ได้ดูดซับไอเลือดและวิญญาณของสามยอดฝีมือเข้าไปจนอิ่มตัว ผนึกโบราณชั้นสุดท้ายที่ห่อหุ้มมันอยู่แตกสลายออกเป็นละอองแสง
ครืนนนนน!
รัศมีสีแดงเลือดสาดส่องไปทั่วห้องโถง กลิ่นอายราชันย์ที่แท้จริงระเบิดออกมา แรงกดดันที่เคยผลักไสผู้คน บัดนี้กลับกลายเป็นแรงดึงดูดที่เย้ายวนใจที่สุดในโลกหล้า!
“ผนึกคลายแล้ว!”
“กระดูกมังกร… ไร้การป้องกัน!”
เสียงตะโกนดังขึ้นทำลายความเงียบ ความโลภเข้าครอบงำสติสัมปชัญญะของฝูงชนอีกครั้ง ยิ่งกว่าความกลัวตาย
“หลงเฉินมันใช้พลังไปหมดแล้ว!” ชายคนหนึ่งในฝูงชนตะโกนปลุกระดม “ดูสิ! เกล็ดมันแตก! ลมปราณมันปั่นป่วน! นี่เป็นโอกาสเดียวที่จะแย่งชิง!”
“ใช่! มันเพิ่งใช้ท่าไม้ตายไป มันต้องรอฟื้นพลัง!”
“ฆ่ามัน! ใครได้กระดูกมังกร คนนั้นคือจ้าวพิภพ!”
เฮ!!!!
เสียงคำรามของคนนับพันดังกระหึ่ม หายนะลูกใหม่ก่อตัวขึ้นทันที ผู้ฝึกยุทธ์จากทุกสำนัก ทั้งที่บาดเจ็บและสภาพสมบูรณ์ ต่างพากันระเบิดพลังเฮือกสุดท้าย พุ่งตัวลงมาจากระเบียงหินและทางเข้า มุ่งตรงไปยังบ่อลาวาราวกับฝูงตั๊กแตนที่บินเข้าหากองไฟ
เป้าหมายของพวกเขาไม่ใช่แค่การฆ่าหลงเฉิน… แต่คือการ “คว้า” กระดูกชิ้นนั้นก่อนใคร!
“มากันแล้วสินะ…”
หลงเฉินที่ยืนหันหลังให้ฝูงชน แสยะยิ้มที่มุมปาก ทั้งที่เหงื่อไหลอาบหน้า
เขาคาดการณ์ไว้แล้ว… สันดานดิบของมนุษย์ เมื่อเห็นสมบัติล้ำค่าอยู่ตรงหน้า ความกลัวย่อมพ่ายแพ้ต่อความโลภ
“คิดว่าข้าหมดแรงงั้นรึ?”
หลงเฉินสูดลมหายใจลึก กระตุ้น ‘หัวใจมังกร’ ให้สูบฉีดเลือดลมอันบ้าคลั่งไปทั่วร่างอีกครั้ง ความเจ็บปวดจากการฝืนใช้พลังถูกเปลี่ยนเป็นเชื้อเพลิงแห่งโทสะ
“เสี่ยวเฮย! คุ้มกันองค์หญิง!”
“รับทราบ! ใครเข้ามาข้ากัดไม่ปล่อย!” เสี่ยวเฮยที่ซ่อนอยู่หลังหินตะโกนตอบ
หลงเฉินย่อตัวลงเล็กน้อย กล้ามเนื้อขาเกร็งตัวจนเส้นเลือดปูดโปน พลังปราณธาตุลมและธาตุไฟถูกบีบอัดไว้ที่ฝ่าเท้า
ในวินาทีที่ศัตรูกลุ่มแรก... ซึ่งเป็นผู้ฝึกยุทธ์ธาตุลมที่รวดเร็วที่สุดสามคน… กำลังจะพุ่งข้ามบ่อลาวามาถึงตัวกระดูก
“ช้าไป…”
เปรี้ยง!
พื้นหินใต้เท้าของหลงเฉินระเบิดออกเป็นหลุมลึก ร่างของเขาหายวับไปจากจุดเดิม ทิ้งไว้เพียงภาพติดตาที่ค่อยๆจางหาย
“ก้าวย่างมังกรอสูร... ท่องดาราไร้เงา!”
นี่ไม่ใช่แค่การวิ่ง แต่มันคือการ “ยิง” ตัวเองด้วยความเร็วเสียง!
ฟุ่บ!
ร่างของหลงเฉินปรากฏขึ้นกลางอากาศ เหนือบ่อลาวา ตัดหน้าผู้ฝึกยุทธ์ธาตุลมทั้งสามคนในระยะเผาขน!
“อะไรกัน! เร็วขนาดนี้!?” หนึ่งในนั้นเบิกตากว้าง
“หลีกไป!”
หลงเฉินตวาดลั่น ดวงตาเนตรราชันย์ส่องแสงสีทอง วาดขาเตะกวาดกลางอากาศ (<a href=”https://novel-lucky.com/”>อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky</a>)
“ลูกเตะมังกรสะบัดหาง!”
ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ!
เสียงกระดูกแตกดังลั่นสามครั้งซ้อน ร่างของผู้ฝึกยุทธ์ทั้งสามปลิวกระเด็นราวกับว่าวสายป่านขาด ร่วงตกลงไปในบ่อลาวาเบื้องล่าง
“อ๊ากกกก!” เสียงร้องโหยหวนจบลงอย่างรวดเร็วเมื่อร่างถูกลาวากลืนกิน
แต่หลงเฉินไม่มีเวลามาสนใจ เขาใช้แรงส่งจากการเตะ พลิกตัวกลางอากาศ พุ่งเข้าหากระดูกแขนขวามังกรอสูรที่ลอยอยู่ห่างออกไปเพียงสามวา
“เสร็จข้า!”
แต่ทว่า… อุปสรรคยังไม่หมดแค่นั้น
ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!
อาวุธลับนับร้อยชิ้น ทั้งมีดบิน เข็มพิษ และลูกธนูอาบปราณ ถูกระดมยิงมาจากฝูงชนด้านหลัง หมายจะสกัดกั้นไม่ให้หลงเฉินได้สมบัติ หรืออย่างน้อยก็ฆ่าเขาให้ตายกลางอากาศ
“น่ารำคาญ!”
หลงเฉินไม่หันกลับไปมอง เขาเพียงแค่สะบัดแขนเสื้อ ปลดปล่อย “เพลิงวิญญาณแก่นพสุธา” ออกมาสร้างเป็นกำแพงไฟด้านหลัง
ฟู่วววว!
อาวุธลับทั้งหมดที่พุ่งเข้ามาถูกความร้อนของเพลิงวิญญาณหลอมละลายกลายเป็นน้ำเหล็ก ร่วงหล่นลงสู่บ่อลาวาไปจนหมดสิ้น
ตอนนี้… ไม่มีอะไรขวางกั้นระหว่างเขากับกระดูกมังกรอีกแล้ว
หลงเฉินยื่นมือขวาออกไป… มือที่ปกคลุมด้วยเกล็ดมังกรสีแดงฉาน
ความร้อนแรงจากกระดูกมังกรแผ่ออกมาปะทะฝ่ามือ มันร้อนยิ่งกว่าลาวา ร้อนจนผิวหนังของหลงเฉินเริ่มไหม้เกรียมและส่งกลิ่นเหม็นไหม้
มันกำลังต่อต้าน! มันกำลังทดสอบว่าผู้ที่จะมาถือครองมัน มีคุณสมบัติพอหรือไม่!
“อย่ามาเล่นตัว!” หลงเฉินคำรามในลำคอ “ข้าคือเจ้าของเดิมของเจ้า! จำกลิ่นอายนี้ไม่ได้รึไง!”
หลงเฉินระเบิดพลังสายเลือดมังกรในกายออกมาข่มขวัญกระดูก จิตวิญญาณราชันย์มังกรที่หลับใหลอยู่ในส่วนลึกตื่นขึ้นมาคำรามก้อง
“โฮก!!!!!!”
เงาร่างมังกรทองจางๆ ปรากฏขึ้นซ้อนทับร่างของหลงเฉิน
ทันใดนั้น กระดูกแขนขวาที่สั่นระริกก็สงบนิ่งลง แสงสีแดงที่เกรี้ยวกราดเปลี่ยนเป็นนุ่มนวล ราวกับสุนัขที่จำเจ้านายได้
หมับ!
มือของหลงเฉินคว้าจับด้ามกระดูกแขนขวานั้นไว้แน่นเต็มกำมือ!
ตึง!!!
คลื่นกระแทกที่มองไม่เห็นระเบิดออกจากจุดสัมผัส แผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้าง ผลักดันลาวาในบ่อให้แหวกออกเป็นหลุมยักษ์ และกระแทกใส่ฝูงชนที่กำลังจะกระโดดตามมาจนหงายหลังล้มกลิ้งระเนระนาด
“ได้แล้ว…”
หลงเฉินสัมผัสได้ถึงพลังอำนาจที่ไร้ขีดจำกัดไหลทะลักจากกระดูกเข้ามาสู่แขนขวาของเขา มันไม่ใช่แค่พลังปราณ แต่มันคือ “กฎเกณฑ์แห่งพลกำลัง”
เขาร่อนลงจอดบนแท่นหินอีกฝั่งหนึ่งอย่างสวยงาม ในมือชู “กระดูกแขนขวาราชันย์มังกรอสูร” ขึ้นเหนือหัว
กระดูกนั้นเปล่งแสงสีแดงเจิดจ้า ส่องสว่างไปทั่วห้องโถงที่มืดมิด ราวกับประกาศศักดาแห่งการกลับมาของราชันย์
“บ้าที่สุด! มันได้ไปแล้ว!”
“แย่งคืนมา! มันมีคนเดียว!”
“ฆ่ามัน! สมบัติระดับนั้นถ้าเอาไปขาย รวยทั้งชาติ!”
ฝูงชนที่เสียสติด้วยความโลภ ไม่ยอมแพ้ พวกเขากลับรวมตัวกันอีกครั้ง เตรียมจะรุมกินโต๊ะหลงเฉิน
หลงเฉินค่อยๆ ลดมือลง มองดูกระดูกในมือด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจ จากนั้นเขาก็เงยหน้ามองฝูงชนนับพันที่กำลังกระหายเลือด
“อยากได้งั้นรึ?”
หลงเฉินถามเสียงเรียบ แต่ก้องกังวานไปถึงขั้วหัวใจ
“งั้นก็เข้ามา…”
“แต่ข้าขอเตือนไว้ก่อน... ใครที่ก้าวเข้ามาในรัศมีสิบก้าวนี้…”
ดวงตาของหลงเฉินวาวโรจน์ แสงสีแดงจากกระดูกสะท้อนในดวงตาทำให้เขาดูเหมือนมารร้าย
“จะไม่มีวันได้กลับออกไป… แม้แต่วิญญาณ!”
บรรยากาศตึงเครียดถึงขีดสุด การช่วงชิงจังหวะสิ้นสุดลงแล้ว แต่สงครามเพื่อการมีชีวิตรอดที่แท้จริง… เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น!
YOU MAY ALSO LIKE
