ราชันย์มังกรอสูรกลืนสวรรค์ - ตอนที่ 90: เป้าหมายต่อไป (บทจบภาคสุสานมังกร)
ตอนที่ 90: เป้าหมายต่อไป (บทจบภาคสุสานมังกร)
สายลมแห่งฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่านเมือง “เมเปิ้ลแดง” เมืองชายแดนเล็กๆ ที่เงียบสงบและห่างไกลจากความวุ่นวายของโลกภายนอก ผู้คนในเมืองยังคงใช้ชีวิตไปตามปกติ โดยไม่รู้เลยว่าหายนะครั้งใหญ่เพิ่งเกิดขึ้นที่สุสานมังกรซึ่งห่างออกไปหลายร้อยลี้ และมัจจุราชผู้รอดชีวิตจากหายนะนั้น… กำลังเดินทางกลับมา
ณ เรือนหลังเล็กซอมซ่อท้ายคฤหาสน์ตระกูลหลิน
เสียงไอโขลกๆ ดังลอดออกมาจากหน้าต่างไม้ผุๆ ภายในห้องที่มืดสลัวและหนาวเย็น หลินหลาน หญิงสาวใบหน้าซีดเซียว ร่างกายผ่ายผอมจนแทบเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก นอนซมอยู่บนเตียงไม้แข็งๆ ผ้าห่มผืนบางไม่สามารถกันความหนาวเหน็บที่กัดกินนางจาก “ภายใน” ได้
“พี่เฉิน…” หลินหลานพึมพำเสียงแผ่ว ทั้งที่ดวงตายังปิดสนิท “ท่านอยู่ที่ไหน... ข้าหนาวเหลือเกิน…”
พิษเย็นในร่างของนางกำเริบหนักขึ้นทุกวัน ชีพจรทั่วร่างเริ่มแข็งตัว ลมหายใจรวยรินดุจเปลวเทียนต้องลม
แอ๊ด…
ประตูห้องถูกเปิดออกอย่างแผ่วเบา ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มในชุดคลุมสีดำเดินเข้ามา เขาปิดประตูลงกลอน แล้วเดินมานั่งข้างเตียงด้วยฝีเท้าที่ไร้เสียง
มือหนาที่อบอุ่นวางลงบนหน้าผากที่เย็นเฉียบของหญิงสาว
“หลานเอ๋อ... พี่กลับมาแล้ว”
หลินหลานปรือตาขึ้นมอง ภาพตรงหน้าพร่ามัว แต่กลิ่นอายที่คุ้นเคยทำให้นางจำได้ทันที น้ำตาไหลรินออกจากหางตา “พี่เฉิน… ท่านยังไม่ตาย… ข้าไม่ได้ฝันไปใช่ไหม?”
“เจ้าไม่ได้ฝัน” หลงเฉิน ยิ้มอ่อนโยน รอยยิ้มที่หาได้ยากยิ่งจากจอมมารผู้สังหารคนนับพัน “และเจ้าก็จะไท่ตายด้วย… พี่ได้ ‘ของสิ่งนั้น’ มาแล้ว”
หลงเฉินสะบัดมือ เรียกกล่องไม้จันทน์หอมออกมา เปิดฝาออกเผยให้เห็น “บัวหิมะเก้ากลีบอัคคี” ที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้งและแผ่ไออุ่นไปทั่วห้อง
“กินซะ… แล้วเจ้าจะหายดี”
หลงเฉินเด็ดกลีบบัวทีละกลีบ ใช้พลังปราณธาตุไฟจากกายามังกรหลอมละลายมันให้กลายเป็นของเหลวสีแดงใส แล้วค่อยๆ ป้อนใส่ปากน้องสาวบุญธรรม
ทันทีที่ตัวยาไหลลงคอ ร่างกายของหลินหลานก็สั่นสะท้าน ความร้อนจากบัวอัคคีปะทะกับพิษเย็นในร่าง เกิดควันสีขาวพวยพุ่งออกมาจากรูขุมขน
“อื้อ…” หลินหลานครางด้วยความเจ็บปวด
“อดทนไว้!” หลงเฉินจับมือนางแน่น ถ่ายเทพลังปราณบริสุทธิ์ระดับ ก่อรากฐาน เข้าไปช่วยนำทางตัวยา “พี่จะชักนำพลังยาให้เอง!”
เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วยาม…
สีหน้าของหลินหลานเริ่มมีเลือดฝาด ลมหายใจกลับมาสม่ำเสมอ พิษเย็นที่กัดกินนางมานานปีถูกพลังของบัวหิมะเก้ากลีบอัคคีขจัดออกไปจนเกือบหมดสิ้น ชีพจรที่เคยตีบตันได้รับการซ่อมแซมจนกลับมาไหลเวียนสะดวก
นางดูงดงามขึ้นทันตา ผิวพรรณเปล่งปลั่งราวกับไข่มุก
“หายแล้ว… ข้าหายใจสะดวกแล้ว!” หลินหลานลุกขึ้นนั่งด้วยความดีใจ นางโผเข้ากอดหลงเฉินแน่น “ขอบคุณท่านพี่! ท่านคือผู้มีพระคุณที่สุดของข้า!”
หลงเฉินกอดตอบ ลูบศีรษะนางเบาๆ แต่ทว่า… คิ้วของเขากลับขมวดเข้าหากัน
“แปลก...” หลงเฉินคิดในใจ
ในขณะที่เขากำลังตรวจสอบร่างกายของนาง เขาสัมผัสได้ถึง “บางสิ่ง” ที่ซ่อนอยู่ลึกในจุดตันเถียนของหลินหลาน
บัวหิมะเก้ากลีบอัคคีรักษาอาการบาดเจ็บและขับพิษได้จริง… แต่มันไม่ได้แก้ที่ “ต้นเหตุ”
ความเย็นในร่างของนาง ไม่ใช่โรค… แต่มันคือ “กายาเหมันต์บรรพกาล (Аnсiеnt Frоst Рhуsiquе)”!
มันคือกายาพิเศษระดับตำนานที่หายากยิ่งกว่ากายามังกรของเขาเสียอีก! แต่ปัญหาก็คือ ร่างกายของมนุษย์ธรรมดาไม่สามารถรองรับพลังความเย็นระดับนี้ได้ หากปล่อยไว้ สักวันหนึ่งความเย็นนี้จะปะทุขึ้นมาและแช่แข็งนางจนตาย
“ยาแค่นี้… เอาไม่อยู่” หลงเฉินวิเคราะห์ด้วยความรู้จากความทรงจำราชันย์มังกร “นางต้องการของที่มีพลังหยางบริสุทธิ์ระดับสูงกว่านี้เพื่อสมดุลพลัง หรือไม่ก็ต้องหาเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรสายเหมันต์ระดับสวรรค์ให้นางฝึก”
“และสิ่งที่นางต้องการที่สุดตอนนี้… คือ ‘มุกมังกรเพลิง’ หรือไม่ก็ ‘กระดูกมังกรชิ้นต่อไป’ ที่มีธาตุไฟ”
ภาพความทรงจำของ รองเจ้าสำนักอัสนีบาต ที่เขาเค้นข้อมูลมาก่อนฆ่าทิ้ง ผุดขึ้นมาในหัว
“ชิ้นส่วนต่อไป… อยู่ที่หอประมูล… เมืองหลวง… ตระกูลหวัง…”
แววตาของหลงเฉินเปลี่ยนเป็นคมกริบ
“เมืองหลวงงั้นรึ…”
หลงเฉินผละออกจากหลินหลาน จับไหล่นางแน่น
“หลานเอ๋อ... เจ้าหายดีแล้ว แต่ยังไม่หายขาด พลังในกายเจ้าพิเศษเกินไป”
“พี่ต้องไปทำธุระสำคัญที่เมืองหลวง... เพื่อหาทางรักษาเจ้าให้หายขาดถาวร”
“ข้าจะไปด้วย!” หลินหลานรีบพูด
“ไม่ได้… มันอันตรายเกินไป” หลงเฉินส่ายหน้า “แต่พี่จะไม่ทิ้งเจ้าไว้ที่ตระกูลหลินเฮงซวยนี่อีกแล้ว”
หลงเฉินลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปที่ลานบ้านตระกูลหลิน เห็นพวกบ่าวไพร่และผู้อาวุโสกำลังเดินกันขวักไขว่
“เสี่ยวเฮย…” หลงเฉินเรียกเต่าคู่ใจที่แอบกินขนมอยู่ใต้เตียง
“ว่าไงลูกพี่? จะกินพวกมันเลยไหม?” เสี่ยวเฮยถามอย่างกระตือรือร้น
“ไม่ต้อง… ข้าจะฝากเจ้าดูแลหลินหลาน” หลงเฉินหยิบแหวนมิติวงหนึ่งออกมา เป็นวงที่มีทรัพยากรมากที่สุด “พาหลินหลานไปซ่อนตัวที่ ‘หุบเขาหมอกม่วง’ ที่นั่นมีถ้ำลับที่ข้าเตรียมไว้ ให้เจ้าสอนนางฝึกเดินลมปราณพื้นฐาน รอข้ากลับมา”
“ส่วนตระกูลหลิน…” (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
หลงเฉินสะบัดมือ ปล่อยแรงกดดันระดับ ก่อรากฐาน ออกไปวูบหนึ่ง!
ครืนนนน!
คฤหาสน์ตระกูลหลินสั่นสะเทือน! กระเบื้องหลังคาแตกกระจาย ผู้อาวุโสตระกูลหลินที่กำลังจิบชาอยู่ตกใจจนถ้วยหลุดมือ ทุกคนรู้สึกเหมือนมีภูเขาทับอก หายใจไม่ออก ทรุดลงไปกองกับพื้นด้วยความหวาดกลัว
เสียงของหลงเฉินดังก้องกังวานไปทั่วเมืองเมเปิ้ลแดง ทั้งที่ตัวเขาไม่ได้ขยับปากตะโกน
“ตระกูลหลินจงฟัง! ข้า หลงเฉิน กลับมาแล้ว! และข้ากำลังจะไป… หากใครกล้าแตะต้องเรือนของหลินหลานแม้แต่ปลายเล็บ… ข้าจะกลับมาลบตระกูลพวกเจ้าให้หายไปจากโลก!”
สิ้นเสียงคำราม หลงเฉินก็อุ้มหลินหลาน ส่งให้นั่งบนหลังเสี่ยวเฮยที่ขยายร่างขึ้น
“ไปซะเสี่ยวเฮย… อีก 3 เดือน เจอกันที่เมืองหลวง”
“ไว้ใจได้เลย! ข้าจะเลี้ยงนางให้อ้วนตุ๊บเหมือนข้าเลย!” เสี่ยวเฮยรับคำ แล้วพาร่างของหลินหลานกระโดดหายวับไปในความมืด
หลงเฉินมองส่งจนลับตา จากนั้นเขาก็หันหน้าไปทางทิศเหนือ… ทิศทางที่ตั้งของ “เมืองหลวงต้าเยี่ยน”
ที่นั่นคือศูนย์รวมอำนาจ ศูนย์รวมยอดฝีมือ และศูนย์รวมสมบัติของอาณาจักร
องค์หญิงสาม เยี่ยนหรูอวี้ รอเขาอยู่ที่ชายป่า นางสัญญาว่าจะพาเขาเข้าเมืองหลวงในฐานะ “แขกพิเศษ” (หรือผู้คุ้มกันส่วนตัว)
“เมืองหลวง… ตระกูลหวัง… หอประมูล…”
หลงเฉินกำหมัดแน่น สัมผัสถึงพลังของกระดูกแขนขวามังกรที่เต้นตุบๆ ตอบรับความท้าทายใหม่
“กระดูกชิ้นต่อไป… ข้าจองแล้ว”
“และใครที่กล้าขวางทางข้า… ไม่ว่าจะเป็นอ๋อง แม่ทัพ หรือฮ่องเต้…”
“ก็เตรียมตัวเป็นบันไดให้ข้าเหยียบขึ้นไปได้เลย!”
ร่างของหลงเฉินพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ทิ้งเมืองเล็กๆ ไว้เบื้องหลัง มุ่งหน้าสู่เวทีที่ใหญ่กว่า โหดร้ายกว่า และยิ่งใหญ่กว่าเดิม!
ภาคสุสานมังกร… จบบริบูรณ์.
บทสรุปจบ “ภาคที่ 3: สุสานมังกรโบราณ” (จบตอนที่ 90)
สถานะตัวละคร: หลงเฉิน (Lоng Сhеn)
* ระดับพลัง: ก่อรากฐาน ขั้นที่ 1 (Fоundаtiоn Еstаblishmеnt – Lеvеl 1)
* คุณสมบัติ: รากฐานสมบูรณ์แบบ (Реrfесt Fоundаtiоn) เหนือกว่าอัจฉริยะทั่วไป 10 เท่า ลลมปราณหนาแน่นดุจมหาสมุทร
* ระดับกายา: กายามังกรอสูร (Drаgоn Аsurа Воdу) – ระยะกลาง (Мid-Stаgе)
* ความแข็งแกร่งทางกายภาพเทียบเท่าอาวุธระดับปฐพีขั้นกลาง
* ชีพจรมังกร: ตื่นขึ้น 3 เส้น
* * มังกรโลหิต (Вlооd Drаgоn) – พละกำลัง & จิตสังหาร
* * เนตรราชันย์ (Еmреrоr’s Еуе) – มองทะลุจุดอ่อน & สะกดข่ม
* * หัตถ์ราชันย์ทำลายล้าง (Right Наnd оf Dеstruсtiоn) - แขนขวามังกร เพิ่มพลังโจมตีมหาศาล, ทะลวงการป้องกัน
* ทรัพย์สิน:
* หินปราณ: ~3,500,000 ก้อน (รวยระดับมหาเศรษฐี)
* สมบัติ: อาวุธระดับปฐพีกว่า 50 ชิ้น, สมุนไพรระดับ 4-5 จำนวนมาก, ตั๋วเงิน 1 ล้าน, ป้ายคำสั่งหอสังหาร
* ความสัมพันธ์:
* หลินหลาน: รักษาอาการเบื้องต้นแล้ว (ค้นพบกายาเหมันต์บรรพกาล) / ส่งไปซ่อนตัวฝึกวิชา
* เสี่ยวเฮย: สัตว์เลี้ยง/คู่หู ระดับพลังเพิ่มขึ้นจากการกินอาวุธ
* องค์หญิงสาม (เยี่ยนหรูอวี้): พันธมิตรชั่วคราว / ใบเบิกทางสู่เมืองหลวง
* ศัตรู:
* 5 สำนักใหญ่: ประกาศจับตายหลงเฉิน (ค่าหัวพุ่งสูงสุดในประวัติศาสตร์)
* หอสังหารเงาโลหิต: หมายหัวระดับ S
* ตระกูลหวัง (เมืองหลวง): เป้าหมายรายต่อไป (โดยที่พวกมันยังไม่รู้ตัว)
Nехt Аrс (ภาคที่ 4): มหานครแห่งมังกรและงานประมูลเลือด (ตอนที่ 91-100+)
* Тhеmе: การเมืองในเมืองหลวง, การประมูลที่เดิมพันด้วยชีวิต, การปะทะกับยอดฝีมือรุ่นเก่า, และความลับของราชวงศ์ต้าเยี่ยน!
* Нighlight: หลงเฉินในคราบ “คุณชายปริศนา” ถล่มงานประมูล และการพบเจอชิ้นส่วนมังกรชิ้นที่ 2!
YOU MAY ALSO LIKE
