ราชันย์มังกรอสูรกลืนสวรรค์ - ตอนที่ 89: ทะลวงด่าน!
ตอนที่ 89: ทะลวงด่าน!
ภายในถ้ำหลังม่านน้ำตกที่ถูกปิดกั้นจากโลกภายนอก บรรยากาศเงียบสงัดถูกแทนที่ด้วยเสียงคำรามต่ำๆ ที่ดังก้องมาจากร่างกายของชายหนุ่มผู้หนึ่งที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนแท่นหินใจกลางถ้ำ
หลงเฉิน นั่งหลับตาพริ้ม ลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แต่ทว่ารอบกายของเขานั้นกลับเต็มไปด้วยกระแสลมปราณที่หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง กองภูเขาหินปราณนับแสนก้อนที่วางล้อมรอบตัวเขา กำลังส่องแสงสว่างวาบและค่อยๆ หรี่แสงลงทีละก้อน… ทีละก้อน… ก่อนจะแตกสลายกลายเป็นผงฝุ่นสีเทา
นี่ไม่ใช่การดูดซับพลังแบบธรรมดา แต่มันคือการ “กลืนกิน”
วิชา “กายามังกรอสูรกลืนสวรรค์” ทำงานเต็มกำลัง รูขุมขนทั่วร่างของหลงเฉินเปิดออกราวกับปากของมังกรนับหมื่นตัว ดูดกระชากพลังงานบริสุทธิ์จากหินปราณเข้าไปในร่างอย่างตะกละตะกลาม
วิ้ง… วิ้ง… วิ้ง…
แสงสีทองแดงสว่างวาบขึ้นในตำแหน่ง “จุดตันเถียน” (ท้องน้อย) ของหลงเฉิน
สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไป การทะลวงจากระดับ ‘หลอมรวมปราณ (Qi Соndеnsаtiоn)’ สู่ระดับ ‘ก่อรากฐาน (Fоundаtiоn Еstаblishmеnt)’ คือการเปลี่ยนสถานะของลมปราณ จากรูปแบบ “ก๊าซ” ให้ควบแน่นกลายเป็น “ของเหลว” และสร้าง “รากฐาน” หรือ “บ่อพัก” เพื่อรองรับพลังที่มหาศาลขึ้น
คนทั่วไปอาจสร้างได้เพียง “บ่อน้ำโคลน” หรือ “บ่อน้ำใสขนาดเล็ก”
อัจฉริยะอาจสร้าง ”บึงน้ำกว้างใหญ่”
แต่สิ่งที่หลงเฉินกำลังจะสร้าง… คือ “มหาสมุทรแห่งราชันย์”!
“ยังไม่พอ…” หลงเฉินขมวดคิ้ว เหงื่อเม็ดโป้งผุดขึ้นเต็มหน้าผาก “หินปราณแสนก้อน... ยังไม่พอที่จะเติมเต็มตันเถียนของข้า!”
ด้วยความที่เขามี ชีพจรมังกร ตื่นขึ้นถึง 3 เส้น และมี กายามังกรอสูร ความต้องการพลังงานของเขาจึงมากกว่าคนปกติถึงร้อยเท่า!
“เสี่ยวเฮย! โยนสมุนไพรมา!” หลงเฉินตะโกนสั่งโดยไม่ลืมตา
“จัดไปลูกพี่! ของดีราคาแพง! อ้าปาก!”
เสี่ยวเฮย ที่คอยเฝ้าอยู่ รีบคว้าสมุนไพรระดับ 4 และ 5 ที่คัดแยกไว้ ทั้ง ‘โสมโลหิตพันปี’, ‘เห็ดหลินจือม่วง’, และ ‘ผลรากมังกรดิน’ โยนเข้าไปในปากของหลงเฉินราวกับป้อนถ่านหินเข้าเตาหลอม
กรุบ! กรุบ!
หลงเฉินเคี้ยวสมุนไพรล้ำค่าเหล่านั้นกลืนลงท้องไปสดๆ ฤทธิ์ยาร้อนแรงระเบิดออกในกระเพาะ พลังงานมหาศาลไหลบ่าเข้าสู่เส้นชีพจรจนเส้นเลือดปูดโปนแทบปริแตก
“อึก!”
ความเจ็บปวดแสนสาหัสแล่นพล่านไปทั่วร่าง การขยายขอบเขตตันเถียนเปรียบเสมือนการถูกฉีกกระชากอวัยวะภายในซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อสร้างพื้นที่ใหม่
“องค์หญิง… ถอยออกไปให้ไกลที่สุด!” หลงเฉินกัดฟันตะโกน
องค์หญิงสาม เยี่ยนหรูอวี้ ที่นั่งมองอยู่ด้วยความหวาดหวั่น รีบถอยกรูดไปจนชิดผนังถ้ำ นางสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวกำลังก่อตัวขึ้นจากร่างของชายหนุ่ม
“ข้าจะเริ่มหลอมรวมแล้ว!”
หลงเฉินประสานมือทำท่ามุทราโบราณ กระตุ้น “กระดูกแขนขวามังกรอสูร” ให้ทำงาน
โฮก!!!!!!
เสียงคำรามของมังกรดังกึกก้องออกมาจากแขนขวาของเขา แสงสีแดงเลือดสาดส่องไปทั่วถ้ำ ภาพมายาของ “มังกรแดงเกล็ดทอง” ขนาดมหึมาปรากฏขึ้นซ้อนทับร่างของหลงเฉิน
กระดูกมังกรทำหน้าที่เป็น “เสาหลัก” ในการค้ำจุนรากฐานใหม่ พลังราชันย์ถูกส่งเข้าไปบีบอัดลมปราณในตันเถียนให้ควบแน่น
บีบอัด! บีบอัดเข้าไปอีก!
ก๊าซสีทองแดงในตันเถียนเริ่มหมุนวนเป็นพายุทอร์นาโด มันถูกบีบอัดจนเล็กลง… เล็กลง… แต่มีความหนาแน่นเพิ่มขึ้นทวีคูณ อุณหภูมิในร่างกายพุ่งสูงจนเสื้อผ้าของหลงเฉินเริ่มไหม้เกรียม
“ทำลายขีดจำกัดมนุษย์... สร้างรากฐานเทพเจ้า!”
เปรี้ยง!
เสียงดังสนั่นเหมือนฟ้าผ่าดังขึ้นภายในร่างกายของหลงเฉิน! กำแพงที่กั้นระหว่างระดับชั้นถูกพลังมังกรกระแทกจนเกิดรอยร้าว
“จงควบแน่น!”
หยดน้ำสีทองหยดแรก... หยดลงสู่ก้นบึ้งของตันเถียน
ติ๋ง…
เสียงหยดน้ำที่แผ่วเบานั้น กลับดังก้องกังวานในจิตวิญญาณของหลงเฉิน ราวกับเสียงกำเนิดจักรวาล และทันทีที่หยดแรกก่อตัว ปฏิกิริยาลูกโซ่ก็เกิดขึ้น! (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
ลมปราณทั้งหมดกลั่นตัวกลายเป็นของเหลวสีทองอร่ามที่มีประกายสีแดงเลือดเจือปน ไหลบ่าลงมาราวกับน้ำตก เติมเต็มตันเถียนที่ขยายกว้างออกดุจทะเลสาบไร้ก้นบึ้ง
ครืนนนนนนนนน!
แรงสั่นสะเทือนมหาศาลระเบิดออกจากร่างของหลงเฉิน!
ถ้ำหินสั่นไหวอย่างรุนแรง หินงอกหินย้อยร่วงกราวลงมา ม่านน้ำตกด้านนอกถึงกับหยุดไหลชั่วขณะเพราะแรงอัดอากาศมหาศาลที่พุ่งสวนออกไป
“สำเร็จ!”
หลงเฉินลืมตาโพลง!
ดวงตาข้างซ้ายเป็นสีดำสนิทดุจความมืดมิด… ดวงตาข้างขวาเป็นสีทองอำพันดุจดวงอาทิตย์ที่มีขีดตั้งของมังกร!
ออร่าพลังที่แผ่ออกมานั้น หนักแน่นและทรงพลังยิ่งกว่าตอนที่เขาสู้กับ 5 สำนักใหญ่หลายเท่าตัว! มันคือกลิ่นอายของผู้เหนือมนุษย์ที่แท้จริง
ระดับก่อรากฐาน ขั้นที่ 1 (Fоundаtiоn Еstаblishmеnt – Lеvеl 1)
แต่ไม่ใช่ก่อรากฐานธรรมดา…
มันคือ “รากฐานราชันย์มังกรอสูร (Drаgоn Аsurа Fоundаtiоn)” ระดับตำนานที่ไร้ตำหนิ (Реrfесt Fоundаtiоn)!
ผิวหนังของหลงเฉินเริ่มหลุดลอกออกเหมือนงูลอกคราบ เผยให้เห็นผิวใหม่ที่ขาวผ่องดุจหยก แต่มีความแข็งแกร่งดุจเหล็กไหล กล้ามเนื้อทุกมัดถูกปรับแต่งให้สมบูรณ์แบบ เส้นผมยาวสีดำเงางามทิ้งตัวลงระพื้น
“ฟู่ว…”
หลงเฉินพ่นลมหายใจออกมาเป็นไอสีขาวที่พุ่งไปเจาะผนังถ้ำจนเป็นรูลึก
เขาลุกขึ้นยืน ช้าๆ แต่เต็มไปด้วยความมั่นคง เสียงกระดูกลั่นกร๊อบแกร๊บดังราวกับประทัดแตก
“นี่สินะ… พลังของระดับก่อรากฐาน”
หลงเฉินกำหมัดแน่น สัมผัสได้ถึงพละกำลังมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในทุกอณูเซลล์ ตอนนี้เขาไม่ต้องรีดเค้นพลังเพื่อสู้กับยอดฝีมืออีกต่อไป เพียงแค่สะบัดมือเบาๆ เขาก็มั่นใจว่าสามารถบดขยี้ผู้ฝึกยุทธ์ระดับก่อรากฐานขั้นกลางได้ในพริบตา
“ยินดี… ยินดีด้วย…”
เสียงสั่นเครือดังมาจากมุมถ้ำ องค์หญิงสามค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ขาของนางยังสั่นไม่หาย นางมองหลงเฉินด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
ก่อนหน้านี้ เขาคือเด็กหนุ่มที่เก่งกาจและน่ากลัว…
แต่ตอนนี้… เขาดูเหมือน “ตัวตนที่ไม่อาจเอื้อมถึง” รัศมีราชันย์ที่แผ่ออกมาจากตัวเขาทำให้นางรู้สึกอยากจะคุกเข่าลงกราบไหว้โดยไม่รู้ตัว
“วู้ววว! ลูกพี่! หล่อเลย! หล่อวัวตายควายล้ม!” เสี่ยวเฮยวิ่งเข้ามาเกาะขาหลงเฉิน “กลิ่นตัวเจ้าหอมขึ้นนะเนี่ย! กลิ่นเหมือนมังกรย่าง… เอ้ย มังกรเทพ!”
หลงเฉินยิ้มบางๆ ลูบหัวเสี่ยวเฮย
“ขอบใจที่ช่วยเฝ้ายาม”
เขาหันไปมองกองฝุ่นที่เคยเป็นหินปราณแสนก้อน
“ใช้ทรัพยากรไปมหาศาลจริงๆ… แต่ก็คุ้มค่า”
หลงเฉินเดินไปหยุดที่หน้าปากถ้ำ มองผ่านม่านน้ำตกออกไปสู่โลกภายนอก แววตาของเขาคมกริบและเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นยิ่งกว่าเดิม
“ตอนนี้ข้ามีพลังพอที่จะปกป้องตัวเอง… และปกป้องคนที่ข้ารักแล้ว”
“หลินหลาน... รอพี่ก่อนนะ”
“พี่กำลังจะกลับไปหาเจ้า… พร้อมกับชีวิตใหม่ที่เราสัญญาไว้!”
หลงเฉินหันกลับมาหาองค์หญิงสาม
“องค์หญิง… เตรียมตัวออกเดินทาง”
“ข้าจะไปส่งท่านที่ชายแดน... จากนั้นข้าต้องรีบกลับตระกูลหลิน”
“มีคนบางคน… ที่ข้าต้องไปคิดบัญชีด้วย!”
(ภาพตัดไปที่ตระกูลหลิน ที่ซึ่งผู้อาวุโสและคนทรยศกำลังเสวยสุข โดยไม่รู้เลยว่า “พญามังกร” ที่พวกเขาเคยดูถูกเหยียดหยาม กำลังจะหวนคืนสู่รังเพื่อทวงคืนทุกสิ่ง!)
YOU MAY ALSO LIKE
