ราชันเร้นลับ Lord of the Mysteries - บทที่ 131 แลกเปลี่ยน

มิสเตอร์ A?
ชื่อเหมือนฉายาของผู้ก่อการร้ายมากกว่าจะเป็นบุคคล
ลึกลับทรงพลัง เทียบกับมิสเตอร์ฟูลไม่ได้แม้แต่น้อย…
ไม่สิ มีเพียงตัวตนระดับเทพหรือครึ่งเทพเท่านั้นที่สามารถ
เทียบชั้นท่านมิสเตอร์ฟูลได้!
เมื่อตระหนักเช่นนี้ ออเดรย์พลันเชิดไหล่คล้ายกับตน
เหนือกว่า
เด็กสาวชำเลืองมองมิสเตอร์ A อีกสักพักก่อนจะหันไปถาม
ฟอร์สและซิลด้วยเสียงค่อย
“เขาเป็นใคร? พอจะมีข้อมูลบ้างไหม?”
ไวเคาต์กายลินนึกสงสัยแบบเดียวกัน
ซิล·เดียร์ชาตอบเสียงเคร่งขรึม
“เคยมีหลายเหตุการณ์ที่โด่งดังเกี่ยวกับเขาในอดีต กล่าว
กันว่า ผู้วิเศษลำดับเจ็ดและแปดจำนวนมากพยายามลอบ
สังหาร แต่ทุกคนก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย”

“แปลว่าแข็งแกร่งมากสินะ”
กายลินสรุปด้วยสีหน้าชื่นชม
ขณะทั้งสี่คนเดินผ่านบานประตู ผู้คุมหน้าห้องทำการปิด
ประตูไล่หลังเสียงดัง
ผ่านไปสักพัก เมื่อดวงตาเริ่มคุ้นชินกับแสงตะเกียงแก๊ส
ภายในห้อง ออเดรย์หันไปเห็นกระดานดำตั้งอยู่เบื้องหน้าตนใน
ระยะห่างออกไปพอสมควร บนแผ่นกระดานมีข้อความเขียนไว้
มากมาย
ฟอร์สหยิบบุหรี่ที่ยังไม่ได้จุดขึ้นมาถือ จากนั้นก็ส่งเสียง
กระซิบ
“ข้อความบนกระดานคือข้อเสนอจากสมาชิกแต่ละคน
ต้องเข้าด้วยใจว่า เพื่อไม่ให้ตกเป็นเปั้าโจมตีของผู้วิเศษโลภมาก
พวกเขาจึงร่วมการชุมนุมโดยไม่เปิดเผยตัวตน ด้วยเหตุนี้
ข้อเสนอหรือการค้าขายส่วนใหญ่จะไม่ประสงค์ออกนาม”
ออเดรย์พยักหน้า เนตรผู้ชมของเธอเลิกสนใจสมาชิกคนอื่น
ภายในห้อง สมาธิจดจ่ออยู่กับข้อความบนแผ่นกระดานดำ

“ต้องการดวงตาปลามานเฮอร์โตเต็มวัยหนึ่งคู่ เถ้าซาก
วิญญาณอาฆาต หนึ่งร้อยหกสิบห้าปอนด์ สมุดบันทึกของ
จักรพรรดิโรซายล์ สามแผ่น ยี่สิบปอนด์”
เมื่อเห็นสิ่งที่เขียนบนกระดาน ออเดรย์มิอาจรักษาสมาธิ
ของภาวะผู้ชมได้อีก เธอกำลังตะลึงและตื่นเต้นสุดขีด
ราคาพวกนี้…ถูกเกินไปแล้ว!
หัวใจเด็กสาวกำลังเริงร่าอย่างมีความสุข
ขณะเดินเข้าไปใกล้ สายตาเธอยังคงจ้องอ่านข้อความ
ประกาศอื่นๆ
“น้ำตาบุปผาทารก สองร้อยปอนด์ ผงมัมมี่ สิบกรัม ห้า
ปอนด์ เสมหะมนุษย์ปลา สามสิบมิลลิลิตร ยี่สิบเก้าปอนด์ สูตร
ผลิตโอสถลำดับแปด ผู้พิพากษา สี่ร้อยห้าสิบปอนด์”
…
ถ…ถูกมาก! วัตถุดิบวิเศษมีมูลค่าไม่ถึงสามร้อยปอนด์เอง
หรือ!?

ออเดรย์กำลังตื่นเต้นขณะมองหาที่นั่งร่วมกับเพื่อนของเธอ
อีกสามคน
ซิล·เดียร์ชาโน้มตัวกระซิบข้างหู
“มีอะไรที่ต้องการเป็นพิเศษไหม?”
ออเดรย์เริ่มหายใจถี่ วลีเลื่องชื่อของจักรพรรดิโรซายล์พลัน
ผุดในหัว
‘เหมาแม่มให้หมดร้าน!’
เธอมีพี่ชายสองคน ส่งผลให้ตำแหน่งขุนนางจากบิดาไม่มี
ทางตกทอดมาถึง แต่ด้วยความที่เป็นบุตรสาวคนเดียวของบ้าน
พ่อและแม่จึงมอบความรักและตามใจเป็นพิเศษ
ออเดรย์มีทรัพย์สินมากมายในชื่อของเธอประกอบด้วย
ฟาร์มเกษตร ฟาร์มเลี้ยงสัตว์ เหมืองแร่ เครื่องประดับ หุ้น และ
พันธบัตรอีกนับไม่ถ้วน มูลค่าทั้งหมดรวมกันราว สามแสน
ปอนด์

นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของมรดกปัจจุบัน หากบิดาของเธอ
เคาต์ฮอลล์ เสียชีวิตลง หรือออเดรย์เกิดแต่งงานออกเรือน เธอ
จะได้รับเงินส่วนแบ่งจากมรดกบิดาอีกทอดหนึ่ง
กล่าวกันว่า รายได้ต่อปีของออเดรย์มีมูลค่ามหาศาลราว
หนึ่งหมื่นห้าพัน ถึง สองหมื่นห้าพัน ปอนด์เลยทีเดียว
หรือก็คือ เธอเป็นหนึ่งในขุนนางสตรีมั่งคั่งที่สุดของ
อาณาจักรโลเอ็น
แต่แน่นอน ค่าครองชีพของขุนนางมีตัวเลขค่อนข้างมากใน
แต่ละปี และเมื่อเด็กสาวมีรายได้ส่วนตัว เธอจึงไม่สามารถขอ
เงินจากพ่อแม่เพิ่มหากมีเหตุผลไม่มากพอ
ออเดรย์พยายามระงับสติอารมณ์พลางตอบแบ่งรับแบ่งสู้
“ถ้านับแค่ปัจจุบัน ฉันกำลังเล็งสมุดบันทึกของจักรพรรดิ
โรซายล์ไว้ ท่านเป็นบุคคลน่าเลื่อมใส ฉันมั่นใจว่าอักขระพิเศษ
ของเขาต้องแฝงพลังลึกลับไว้แน่ แต่น่าเสียดายที่ยังไม่มีผู้ใด
สามารถถอดรหัสดังกล่าวออก”
ออเดรย์ นับวันหล่อนยิ่งโกหกหน้าตายเก่ง

เด็กสาวรำพันในใจ
เมื่อกล่าวจบ ชายหนุ่มเชิ้ตขาวที่นั่งไม่ห่าง พลันยืนขึ้นและ
หันมาพูดกับเธออย่างตื่นเต้น
“ใช่แล้ว! จริงที่สุด! ได้พบคนมีความคิดแบบเดียวกันสัก
ที! ฉันคือคนที่ประกาศขายสมุดบันทึกจักรพรรดิโรซายล์จำนวน
สามหน้า และยินดีขายให้เธอทันที!”
ออเดรย์ผงะในช่วงแรก ก่อนจะตั้งสติได้และส่งรอยยิ้ม
อบอุ่นกลับไป
“ด้วยความเต็มใจค่ะ”
เด็กสาวควักธนบัตร สิบปอนด์สองใบยื่นให้ชายหนุ่มเชิ้ต
ขาว จากนั้นก็รับไดอารีจักรพรรดิโรซายล์สามหน้าเป็นการ
แลกเปลี่ยน
ปัจจุบัน ยังไม่มีใครทราบว่าแผ่นกระดาษของโรซายล์คือ
‘ไดอารี’ ทุกคนจึงพากันเรียกมันว่า ‘สมุดบันทึก’
เมื่อรับกระดาษมาสามแผ่น ออเดรย์เปิดอ่านพลางกวาด
สายตาสำรวจอย่างตั้งใจ หลังจากยืนยันลักษณะตัวอักษร ว่า

คล้ายกับแผ่นก่อนหน้าที่ตนเคยอ่าน เด็กสาวจึงเก็บมันเข้าไปใน
เสื้อคลุมและหันไปสนทนากับฟอร์ส
“ถ้าสินค้าเป็นของปลอม พวกเราสามารถร้องเรียนกับ
ใครได้บ้าง? มิสเตอร์ A หรือ?”
“ถูกต้อง มิสเตอร์ A จะไม่ยอมให้มีการฉ้อโกงเกิดขึ้นใน
ชุมนุมของเขาเด็ดขาด หากคุณต้องการร้องเรียน ฉันสามารถ
ช่วยเป็นสื่อกลางให้ได้”
ซิลหันมาตอบอย่างกระตือรือร้น
“เข้าใจแล้วค่ะ”
ออเดรย์เริ่มนั่งสงบเสงี่ยมรักษากิริยา เธอเปิดเนตรผู้ชมและ
กวาดสายตามองเหล่าผู้วิเศษรวมถึงว่าที่ผู้วิเศษรอบตัว
เนื่องจากเสียงเอะอะโวยวายของชายหนุ่มเชิ้ตขาวคนเมื่อ
ครู่ สมาชิกชุมนุมหลายคนจึงกำลังมองมาทางตนและกายลิน
บ้างแอบมองด้วยหางตาอย่างไม่ประเจิดประเจ้อ
แต่ฮู้ดของทั้งสองได้ปกปิดตัวตนแท้จริงไว้

ภายในห้องมีโซฟาและเก้าอี้จำนวนมาก ทั้งหมดหันเข้าหา
กระดานดำแผ่นใหญ่
ลักษณะเครื่องเรือนรวมถึงการตกแต่งค่อนข้างเรียบง่ายไม่
หรูหรา หมายความว่ามิสเตอร์ A คงไม่ใช่ขุนนาง และไม่แยแส
ว่าชุมนุมตัวเองต้องยิ่งใหญ่อลังการ…
ใช่แล้ว ด้วยความมั่นใจในตัวเองระดับนั้น มันคงมองว่า
ความหรูหรามิใช่สิ่งจำเป็นสำหรับการชุมนุม
เด็กสาวกวาดสายตามองรอบห้องพลางตั้งใจเก็บข้อมูล
มิสเตอร์ A เลือกมองเฉพาะสมาชิกหญิง และเน้นหนักไป
ทางสตรีโฉมงาม…
ทำไมต้องมองเราถี่ขนาดนี้?
หรือเจ้านั่นจะเห็นทะลุเสื้อผ้า?
ออเดรย์พลันชะงักเมื่อตระหนักถึงความเป็นไปได้ สีหน้า
ของเธอพลันบิดเบี้ยวขยะแขยงคล้ายกับเผลอกินแมลงวันเข้าไป

แต่เพียงไม่นาน ความกังวลเหล่านั้นพลันสลาย เพราะเมื่อ
ลองพิจารณาอย่างถี่ถ้วน มิสเตอร์ A ไม่ได้มองลงมายังเรือนร่าง
หรืออวัยวะสงวนของเหล่าสตรี
เพียงพิจารณาใบหน้าและอารมณ์
สิ่งนี้หมายถึง อย่างน้อยอีกฝั่ายก็ไม่ได้มองทะลุเสื้อผ้าอย่าง
ที่ตนคิด มิสเตอร์ A คงกำลังสำรวจหาอะไรบางสิ่ง
เป็นพลังสังเกตในระดับน่าทึ่ง ชนิดที่ฮู้ดก็ไม่ช่วยปกปิด
ใบหน้าแท้จริงไว้ได้
เด็กสาวตัดสินใจเก็บรายละเอียดสมาชิกที่เหลือภายในห้อง
ต่อ…พวกมันหลายคนกำลังสนทนาอย่างผ่อนคลาย บ้างกำลัง
จับตามองพฤติกรรมคนอื่น
ทันใดนั้น ผู้ช่วยของมิสเตอร์ A เดินมาทางกลุ่มออเดรย์
พร้อมกับแนะนำ
“หากมีความประสงค์ คุณสามารถเขียนความต้องการลง
บนเศษกระดาษและส่งให้พวกเรา หรือหากต้องการขายสิ่งใด

ก่อนพักเบรกครั้งหน้า ให้เขียนชื่อสินค้าพร้อมราคาลงบน
กระดานดำหน้าห้องเล็กทางนั้น”
ฟอร์สอัดบุหรี่เข้าไปหนึ่งปอดขณะสายตาชำเลืองมอง
สมาชิกรอบข้างอย่างระมัดระวัง
“คุณมีเส้นทางผู้วิเศษในใจแล้วหรือยัง? ต้องการโอสถ
ลำดับเก้าแบบไหนหรือ?”
ฟอร์สรักษาสัญญาซึ่งเคยให้ไว้กับออเดรย์และไวเคาต์กาย
ลิน เธออธิบายทุกเส้นทางที่ตนทราบอย่างละเอียดด้วยเสียง
แผ่วเบา
“ผู้ชม…ดิฉันต้องการสูตรผลิตโอสถลำดับเก้า·ผู้ชม
รวมถึงลำดับแปด·นักอ่านใจ”
เด็กสาวประเมินว่า หากต้องพบหน้าฟอร์สและซิลบ่อยครั้ง
ในอนาคต คงเลี่ยงที่จะปกปิดพลังผู้ชมของตนตลอดไปไม่ได้ จึง
ชิงประกาศให้พวกหล่อนทราบว่าเธอมีเจตนาจะเลือกเส้นทาง
ผู้ชม หากสองคนนี้ตระหนักถึงพลังของตนในภายหลังจะได้ไม่
แสดงท่าทีประหลาดใจ

ไม่ว่าอย่างไรก็ห้ามแพร่งพรายการมีอยู่ของชุมนุมไพ่ทาโรต์
เด็ดขาด!
ถึงจะต้องเสียเงินไปอย่างเปล่าประโยชน์ไปกับสูตรผลิต
โอสถลำดับเก้าที่ไม่ได้ใช้ แต่นั่นก็นับว่าคุ้มค่าเพื่อแลกกับการ
ปกปิดข้อมูล…
ออเดรย์สรรเสริญความฉลาดของตนในใจ
ขณะเดียวกัน เด็กสาวสังเกตเห็นซิล·เดียร์ชาชำเลืองมอง
กระดานดำบ่อยครั้งด้วยสีหน้าปรารถนาปนหดหู่
หากจำไม่ผิด ซิลเคยบอกไว้ว่า ลำดับแปดของเส้นทางผู้
ตัดสินคือ ‘ผู้พิพากษา’
หมายความว่าเธอกำลังสนใจปั้ายราคา สี่ร้อยห้าสิบปอนด์
บนกระดานดำสินะ…
หล่อนคงต้องการโอสถผู้พิพากษามาก
ได้ยินจากฟอร์สว่า ซิลเป็นผู้ตัดสินมานานกว่าหนึ่งปีแล้ว
จากคำบอกเล่าเบื้องต้น ซิลใช้เทคนิคสวมบทบาทในกิจวัตร

ประจำวันโดยไม่รู้ตัวมาตลอด หรือก็คือ โอสถผู้ตัดสินคงถูกย่อย
ไปในปริมาณมากแล้ว
จากข้อมูลทั้งหมด ออเดรย์สรุปได้ทันที่
ซิล·เดียร์ชามีเงินไม่พอสำหรับซื้อสูตรผลิตโอสถผู้
พิพากษา
ขณะเด็กสาวนั่งคิดอะไรเรื่อยเปือย ถึงคิวของกายลินเปิดตัว
เส้นทางที่มันปรารถนาบ้าง
“หมอยา… ฉันจะเป็นหมอยา!”
เมื่อสัมผัสถึงสายตาจากฟอร์สและออเดรย์ กายลินรีบอธิ
บายเพิ่มเติมด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น
“สำหรับผมแล้ว ความไม่มีโรคถือเป็นลาภอันประเสริฐ!”
“วลีดังของจักรพรรดิโรซายล์สินะ เป็นความคิดที่ดี
เพราะฉันก็เคยอยากเป็นหมอยาเหมือนกัน”
ฟอร์สถอนหายใจแผ่วเบาด้วยท่าทีเฉื่อยชา
หลังจากตัดสินใจได้ ออเดรย์เขียนความปรารถนาของตนลง
บนเศษกระดาษและยื่นให้ผู้ช่วยมิสเตอร์ A

จากนั้น เด็กสาวเงยหน้าสำรวจบรรยากาศภายในห้อง เธอ
พบว่าผู้ช่วยมิสเตอร์ A เดินเวียนจนครบสมาชิกทุกกลุ่ม ในมือ
ถือแผ่นกระดาษไว้หลายใบ
ท้ายที่สุด ผู้ช่วยเดินไปทางกระดานดำพร้อมกับส่งกระดาษ
ให้กับเพื่อนร่วมงานอีกคนหนึ่ง จากนั้นก็ลงมือเขียนข้อเสนอ
ของสมาชิกลงบนกระดานดำพลางอ่านออกเสียง
“ต้องการสูตรผลิตโอสถผู้ชมและโอสถนักอ่านใจ ราคา
ต่อรองซึ่งหน้า…”
ผู้ช่วยอ่านออกเสียงซ้ำสามครั้ง หากมีใครสนใจข้อเสนอ
สมาชิกชุมนุมสามารถใช้งานห้องลับขนาดเล็กด้านหลังกระดาน
ดำได้
โดยผู้ช่วยมิสเตอร์ A จะเป็นสักขีพยาน เพื่อให้การ
แลกเปลี่ยนเป็นไปอย่างราบรื่น
ผ่านไปสักพัก ขอเสนอของทั้งออเดรย์และไวเคาต์กายลิ
นถูกปล่อยผ่านเนื่องจากไม่มีผู้ใดให้ความสนใจ ทั้งคู่แสดงสีหน้า
ผิดหวังชัดเจน

ทันใดนั้น ผู้ช่วยมิสเตอร์ A ได้เดินมาหยุดข้างออเดรย์พลาง
ส่งเศษกระดาษให้เธอ
“จากมิสเตอร์ A”
ผู้ช่วยกระซิบ
ออเดรย์รีบคลี่กระดาษเปิดอ่าน
“คุณสนใจสูตรผลิตโอสถลำดับเก้าของเส้นทางอื่น
หรือไม่?”
ออเดรย์ยกมุมปากขึ้นด้วยสีหน้าเหยียดหยัน เด็กสาวก้ม
ตัวเขียนตอบลงบนที่ว่างแผ่นกระดาษ
“ฉันสนใจเพียงเส้นทางผู้ชม”
เธอส่งมันกลับคืนให้ผู้ช่วยและเงยหน้ามองตามอีกฝั่ายเดิน
กลับไปหามิสเตอร์ A
เมื่อมิสเตอร์ A คลี่อ่าน มันพับเก็บโดยไม่กล่าวสิ่งใด เพียง
กวาดสายตามองสมาชิกคนอื่นราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น
แต่ออเดรย์เหลือบเห็นว่า อีกฝั่ายใช้วิธีการบางอย่างเผาเศษ
กระดาษของเธอทิ้งจนเหลือเพียงซากขี้เถ้าโปรยลงพื้น

…
ผ่านไปสิบห้านาที่ มิสเตอร์ A เปล่งเสียงพูดกับทุกคน
ภายในห้อง
“พักเบรกสิบห้านาที่ พวกคุณสามารถสนทนาได้อย่าง
อิสระ”
ทันใดนั้นเอง ชายหนุ่มเชิ้ตขาวได้เดินเข้ามาหาออเดรย์
พร้อมกับเล่าอย่างตื่นเต้น
“ผมถอดรหัสสมุดบันทึกของจักรพรรดิโรซายล์ได้
บางส่วนแล้วครับ! จากนั้นก็สักอักษรพิเศษลงบนตัวเพื่อให้ได้รับ
ความสามารถใหม่! คุณสนใจทำบ้างไหม?”
ออเดรย์ยังคงไม่ลืม เธอเคยซักถามมิสเตอร์ฟูลบนมิติสาย
หมอกว่า อักษรบนไดอารีจักรพรรดิโรซายล์มีพลังพิเศษใดแฝง
ไว้หรือไม่
และคำตอบที่ได้รับคือ
‘ไร้ประโยชน์’
เด็กสาวชำเลืองมองชายหนุ่มเชิ้ตขาว

“คุณได้รับความสามารถพิเศษใดเพิ่ม?”
อีกฝั่ายตอบกลับอย่างกระตือรือร้น
“พละกำลังมากขึ้น! สุขภาพดีขึ้น!”
ออเดรย์จ้องมองด้วยสายตาสมเพช
“ขอโทษนะคะ แต่ดิฉันเชื่อในผลการค้นคว้าของตัวเอง
มากกว่า”
…
ตลอดช่วงเวลาที่เหลือของการชุมนุม เด็กสาวพยายามเก็บ
ตกรายละเอียด แต่ข้อมูลก็ไม่ปรากฏเพิ่มเติมมากนัก ทราบ
เพียงว่า สมาชิกชุมนุมส่วนใหญ่มีอาชีพทั่วไป น้อยคนจะเป็น
แพทย์หรือนักกฎหมาย
เมื่อหมดธุระ ออเดรย์ กายลิน ฟอร์ส และซิลเดินออกจาก
ห้องชุมนุม เด็กสาวไปถึงคฤหาสน์ของกายลินด้วยรถม้าภายใน
ครึ่งชั่วโมง ก่อนจะหมกตัวในห้องนอนกับแอนนี่จนกระทั่งงาน
เลี้ยงเลิกรา

ออเดรย์กลับถึงบ้านสี่ทุ่มตรง ขณะสั่งให้สาวใช้แอนนี่เตรียม
น้ำอุ่นสำหรับอาบ เธอเหลือบเห็นสุนัขขนทอง ซูซี่ กำลังจ้องจิก
มาทางตนด้วยสายตาไม่พอใจ
นี่เราโดนสุนัขตัวเองดุเพราะกลับดึก…
เด็กสาวพลันเกิดความรู้สึกยากบรรยาย