ราชันเร้นลับ Lord of the Mysteries - บทที่ 186 หัวหน้าสุดเท่

ริ้วแสงระยิบระยับสาดส่องท่วมท้นรอบร่างวิญญาณไคลน์
ขณะเดียวกัน เสียงพึมพำของผู้คนนับพันหวนกลับมาอีกหน แต่
ชายหนุ่มไม่ได้ถูกสิ่งเหล่านี้คุกคาม พลังตัวตลกช่วยให้มันทราบ
ว่า กายาของตนถูกปั้องไว้ด้วยแสงออร่าสีดำละมุนจากเทพธิดา
บนไม้กางเขนเหนือแท่นบูชาน่าขยะแขยง มีร่างใครบางคน
กำลังถูกแขวนในสภาพห้อยศีรษะลง
เปรี้ยะ!
พายุแสงซึ่งเป็นตัวแทนห้วงความคิดยูเก็นเริ่มสลายตัวจนมิ
อาจรักษารูปทรงไว้ได้ เพียงไม่นาน ท้องทะเลจิตปันปั่วนเริ่มพัง
ครืน
ไคลน์ตระหนักว่าตนสามารถบินได้เร็วกว่าความเร็วสูงสุด
เมื่อคราวทดสอบ คงเป็นเพราะดวงวิญญาณถูกยกระดับ
หลังจากได้รับเศษเสี้ยวจากพลังมิติสายหมอกเทาส่งเสริม
ในวินาทีเงาดำจากไม้กางเขนใหญ่ใกล้กลืนกินร่างไคลน์โดย
สมบูรณ์ กายจิตชายหนุ่มพุ่งแหวกอากาศหลุดพ้นจาก ‘โลก’

ปริศนาได้ทันท่วงที่ ร่างกายสามารถตระหนักถึงสัมผัสทั้งหกบน
โลกจริงอีกครั้ง
มันประสบความรู้สึก ‘ดำดิ่ง’ อันคุ้นเคย เพียงไม่นาน
ใบหน้าเรียวยาวแต่ซูบผอมของยูเก็นได้ปรากฏในขอบเขต
สายตา รวมถึงเทียนไขสามเล่มซึ่งกำลังลุกโชนบนวงกบหน้าต่าง
…รอดตัวหวุดหวิด!
ในวินาทีดังกล่าว ไคลน์เริ่มสังเกตเห็นเกล็ดสีดำผุดขึ้นบน
ผิวหนังใบหน้ายูเก็น แววตาเหม่อลอยของอีกฝั่ายแปรเปลี่ยน
เป็นเกรี้ยวกราดคล้ายสัตว์ร้าย
…เชี่ยแล้ว!
…หมอนี่กำลังจะคลุ้มคลั่ง!
นัยน์ตาไคลน์พลันหดเกร็ง แต่ยังไม่ทันได้กระทำสิ่งใด มุม
สายตาเหลือบเห็นร่างบุรุษผู้หนึ่งในเสื้อกันลมสีดำยาวถึงเข่า
สวมหมวกไหมพรมดำ ทำการกระโจนสองก้าวใหญ่เพื่อหยุดยืน
หน้ายูเก็นพร้อมกับชักปืนพกเล็งไปยังกึ่งกลางกะโหลกศัตรู
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

ดันน์·สมิทรัวห้านัดซ้อน ศีรษะยูเก็นระเบิดเละเทะ
ประหนึ่งผลแตงโมถูกรถบรรทุกเหยียบ ของเหลวแดงปนขาว
สาดกระเซ็นทั่วห้องคนไข้เดี่ยวในสภาพชวนอาเจียน
…ยูเก็นถูกจัดการก่อนคลุ้มคลั่งโดยสมบูรณ์
ไคลน์ซึ่งอยู่ห่างจากเหยื่อเพียงครึ่งเมตร ร่างกายและ
ใบหน้าของมันเปรอะเปือนคราบของเหลวน่ารังเกียจ ชายหนุ่ม
นั่งจ้องมองหัวหน้าของตนอย่างตกตะลึง
…หัวหน้าแม่มเท่ฉิบ!
หากไม่นับเรื่องปัญหาความจำเสื่อม หัวหน้าของตนคือชาย
พึ่งพาได้โดยแท้จริง
ไคลน์ยกย่องดันน์จากก้นบึ้ง
“เกิดอุบัติเหตุหรือ?”
ดันน์ลดปืนลงพร้อมกับเดินเข้าไปสำรวจร่างยูเก็นซึ่งกำลัง
ทิ้งตัวลงพื้นห้องในสภาพไร้วิญญาณ

ขณะไคลน์กำลังเรียบเรียงคำพูดในหัว สายตาชำเลืองเห็น
ซากศพเริ่มหดตัวกลายเป็นก้อนเลือดเนื้อภายในไม่กี่วินาที่ ชุด
คนไข้ของโรงพยาบาลดูเหมือนจะเสียหายอย่างหนัก
ศพยูเก็นหลงเหลือชิ้นส่วนสมบูรณ์ไม่มาก หนึ่งในนั้นคือ
เกล็ดดำแวววาวกระจัดกระจายเลอะเทอะ รวมถึงหัวใจซึ่งแปร
เปลี่ยนเป็นผลึกใสสีฟั้าอ่อนเจือจาง
หัวใจมีลักษณะมันเงาประหนึ่งหยาดเพชรสะท้อนแสง
หากใครเผลอจ้องมอง ถ้าไม่รู้สึกหลงใหลหัวปักหัวปา ก็จะ
สุขุมเยือกเย็นสุดโต่ง เป็นภาวะอารมณ์เข้มข้นจนสามารถ
พัฒนากลายเป็นความบ้าคลั่ง แต่นอกเหนือจากนั้นก็ไม่มีสิ่งใด
พิเศษ
“วัตถุดิบไม่อาละวาด”
ดันน์เก็บปืนพกเข้าซองพร้อมกับนำถุงมือหนังสีดำออกมา
สวมข้างขวา มันก้มหยิบผลึกหัวใจขึ้นมาพิจารณา
…วัตถุดิบไม่อาละวาด

หมายความว่า วัตถุดิบชนิดนี้สามารถใช้เป็นส่วนผสมปรุง
โอสถลำดับ 7 นักจิตบำบัด
…แต่ในเมื่อมาจากผู้วิเศษคลุ้มคลั่ง ผู้ดื่มโอสถเข้าไปจะไม่
คลุ้มคลั่งได้ง่ายขึ้นหรือ?
ไคลน์หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาขจัดคราบสิ่งสกปรกบน
ร่างกายและใบหน้า รวมถึงก้มเก็บไพ่ทาโรต์ยี่สิบสองใบพร้อม
กับทำความสะอาด
ขณะมองพื้น มันตั้งคำถาม
“เกล็ดสีดำเหล่านี้สามารถนำไปใช้ด้านใดได้บ้าง?”
“พวกมันปนเปือนพลังพิเศษในปริมาณเข้มข้น สามารถ
นำไปสร้างเป็นอุปกรณ์ผู้วิเศษเพื่อให้มีอายุการใช้งานยืนยาว
กว่าปรกติ ตัวอย่างเช่น กระสุนปราบมารธรรมดาจะมีอายุการ
ใช้งานไม่เกินสามเดือน เนื่องจากพลังพิเศษเสื่อมสภาพอย่าง
รวดเร็ว แต่หากสร้างกระสุนปราบมารจากวัตถุดิบวิเศษ
ประเภทนี้ อายุการใช้งานจะเพิ่มเป็นสองปี แถมยังมี
ประสิทธิภาพสูงขึ้นจากเดิมมาก อย่างไรก็ตาม ต้องขึ้นอยู่กับ

ชนิดวัตถุดิบวิเศษด้วย เกล็ดสีดำไม่เหมาะสำหรับใช้สร้าง
กระสุนปราบมาร”
“ถ้าอย่างนั้น …ต้องนำไปใช้เป็นส่วนประกอบปรุง
โอสถ?”
ไคลน์ขมวดคิ้วถาม
ดันน์ยืนขึ้นพลางผงกศีรษะรับ
“ถูกต้อง”
…ผู้วิเศษคลุ้มคลั่งมีประโยชน์ไม่ต่างจากสัตว์ประหลาด
เลยสินะ
ชายหนุ่มถอนหายใจหดหู่
มันฉวยโอกาสขณะกำแพงวิญญาณยังช่วยผนึกเสียงใน
วอร์ดคนไข้ อธิบายเหตุการณ์ภายในห้วงจิตยูเก็นให้ดันน์ฟัง
“ขณะผมสนทนากับวิญญาณยูเก็นในห้วงทะเลจิต ภาพ
คล้ายกับพระผู้สร้างแท้จริงได้ปรากฏขึ้นฉับพลัน แต่ไม่
เหมือนกับรูปลักษณ์ของพระผู้สร้างแท้จริงทั่วไป มิใช่คนยักษ์

ถูกล่ามโซ่ห้อยหัว มิใช่นัยน์ตาหลังม่านดำ แต่เป็นแบบเดียวกับ
เมื่อครั้งหัวหน้าพบในความฝันของเฮเนส·วินเซนต์”
เฮเนส·วินเซนต์เป็นสมาชิกชุมนุมแสงเหนือ เซเลน่า
เพื่อนสนิทเมลิสซ่าได้แอบดูชายคนดังกล่าวประกอบพิธีกรรม
กระจกเวทมนตร์ จนกระทั่งนำไปสู่การสืบสวนของเหยี่ยวราตรี
ผลจากการเข้าฝัน ดันน์·สมิทเห็นบางสิ่งใกล้เคียงกับรูป
โฉมของพระผู้สร้างแท้จริง แต่ภาพดังกล่าวไม่ตรงกับรูปโฉม
ทั่วไปซึ่งแพร่กระจายอย่างกว้างขวาง ผลลัพธ์คืออาการบาดเจ็บ
ทางจิตของดันน์ และการตายอย่างปริศนาของเฮเนส
ในวินาทียูเก็นเปิดไพ่ ‘แฮงแมน’ ไคลน์ได้คาดหวังเรื่องนี้
ไว้ล่วงหน้า แต่ก็ไม่คิดว่าจะปรากฏตัวในลักษณะดังกล่าว
โชคดีว่าเป็นการติดต่อเชิงสัญลักษณ์ มิใช่ตัวจริง ไม่
เหมือนกับเมื่อครั้งทำนายเห็นเทพสุริยันเจิดจรัสโดยตรง
ผลลัพธ์ตามมาจึงเป็นแค่อาการบาดเจ็บเล็กน้อย ในกรณี
รุนแรงอาจถูกกระทบกระเทือนทางจิตเหมือนกับดันน์

ขณะฟังคำอธิบายของไคลน์ สีหน้าดันน์พลันตึงเครียด มัน
ขมวดคิ้วชนกันพร้อมกับเปล่งเสียงทุ้ม
“กางเขนยักษ์ ตะปูดำสนิท ชายเปลือยกายเปรอะเปือน
โลหิต ถูกแขวนกลับหัว?”
“ผมไม่เห็นชัดเจนขนาดนั้น คงเป็นสาเหตุทำให้ไม่
บาดเจ็บเท่าคุณ ภาพปรากฏเพียงกางเขนขนาดใหญ่และร่าง
พร่ามัวคล้ายมนุษย์ถูกแขวนในลักษณะห้อยหัว”
ไคลน์ตอบแก้ตัวชาญฉลาด
ว่ากันตามตรง ในวินาทีดังกล่าว หัวสมองมันคิดเพียงเรื่อง
เดียวคือ ‘เผ่นหนีสุดชีวิต’
ดันน์พยักหน้ารับ
“ลาเนวุสแวะเยี่ยมยูเก็นด้วยประเด็นเกี่ยวกับพระผู้สร้าง
แท้จริงสินะ หมายความว่าชุมนุมแสงเหนืออยู่เบื้องหลัง?”
ไคลน์เล่าบทสนทนาระหว่างตนกับยูเก็นให้ดันน์ฟังซ้ำ
“ลาเนวุสล่อลวงยูเก็นด้วยเทคนิคสวมบทบาท รวมถึง
ประเด็นเกี่ยวกับการเป็นเทพผู้ไม่มีวันตาย แต่ผมก็ยังไม่เข้าใจ

อยู่ดี เหตุใดหมอนั่นถึงกล่าวว่า ยุคสมัยปัจจุบันทั้งเลวร้ายและ
ยอดเยี่ยมในเวลาเดียวกัน …หรือจะเป็นเทคนิคการกล่อมของ
นักต้มตุ๋น?”
“…หรือก็คือ ลาเนวุสขอร้องให้ยูเก็นช่วยประกอบแท่น
บูชาพร้อมไม้กางเขนยักษ์สินะ …ผมมีลางสังหรณ์ว่า
ลาเนวุสอาจกำลังวางแผนชั่วร้ายอยู่ และต้องเป็นหายนะอย่าง
กว้างขวางไปรอบเมือง”
ทันใดนั้น หัวใจไคลน์พลันเต้นระรัว
“หัวหน้า คุณยังจำจดหมายถึงมิสเตอร์ Z ได้ไหม? เขียน
โดยหนึ่งในสมาชิกชุมนุมแสงเหนือซึ่งผมลงมือฆ่าไป …ซีริส!
ใจความจดหมายระบุว่า มันกำลังรอคอยโอกาสอันเหมาะสม
สำหรับบูชายัญลูกแกะทั้งหมดในทิงเก็น สังเวยให้กับตัวตน
ลึกลับระดับทัดเทียมเทพ เพื่อสร้างหายนะครั้งใหญ่คล้ายวันสิ้น
โลก เรื่องนี้จะเกี่ยวกับลาเนวุสไหม? หรือมันจะเป็นมิสเตอร์ Z
ของชุมนุมแสงเหนือ?”
ดันน์·สมิทก้มหน้าไตร่ตรอง

“ผมไม่คิดแบบนั้น เพราะขณะชุมนุมแสงเหนือกำลัง
สนใจสิ่งอื่น ลาเนวุสกลับเลือกหลอกลวงผู้คนด้วยธุรกิจโรงงาน
เหล็ก การทำเช่นนั้นจะทำให้ตัวเองตกเป็นเปั้าจากตำรวจและ
หน่วยผู้วิเศษ หากเกิดความผิดพลาดเพียงเล็กน้อย ตัวมันก็ต้อง
รีบเผ่นหนีจากเมืองทิงเก็น และทิ้งแผนการของชุมนุมแสงเหนือ
ทั้งหมดทันที่ แต่ถ้ามันเป็นคนบ้า ก็อาจกระทำในสิ่งขัดต่อหลัก
เหตุและผล”
“อย่างไรก็ตาม ผมไม่คิดว่ามันเป็นคนบ้า ดูจากความ
สุขุมแยบยลขณะหลอกลวงนักธุรกิจในทิงเก็นได้ร่วมหมื่นปอนด์
สิ่งเหล่านี้ห่างไกลจากคำว่าเสียสติมาก ฉะนั้น ผมไม่คิดว่ามันคือ
มิสเตอร์ Z ของชุมนุมแสงเหนือ แต่คงมีส่วนเกี่ยวข้องกับแผน
ของชุมนุมแสงเหนือทางอ้อม เช่น อาจเป็นหนึ่งใน ‘ลูกแกะ’
ตามคำบอกเล่าจดหมาย”
ดันน์เว้นวรรคเล็กน้อย มันเดินรอบห้องด้วยท่าทีกระวน
กระวายก่อนอธิบายเสริม

“แผนการของลาเนวุสอาจสร้างผลกระทบใหญ่หลวงต่อ
เมืองทิงเก็น ผมคงต้องรื้อคดีเพื่อสืบสวนใหม่หมด แต่ก่อนอื่น
พวกเราทำความสะอาดห้องนี้ให้เรียบร้อยก่อน ปล่อยให้ทุกคน
ทราบว่ายูเก็นเสียชีวิตแล้ว แต่ต้องไม่เหลือร่องรอยว่าเป็นฝีมือ
ของใคร การทำเช่นนี้จะส่งผลให้สมาคมแปรจิต รวมถึงกลุ่ม
ผู้วิเศษซึ่งคอยจับตาโรงพยาบาลจิตเวช เกิดความกระวน
กระวายจนเผยตัว ปัจจุบัน คดีฉ้อโกงของลาเนวุสยังอยู่ในความ
ดูแลของกรมตำรวจ หรือไม่ก็ถูกโอนไปถึงทูตพิพากษาแล้ว แต่
เราจะขอเสนอตัวร่วมสืบสวนด้วย โดยอ้างว่าได้รับเบาะแส
เพิ่มเติมจากชุมนุมแสงเหนือ หลังจากนั้นจะเป็นการทำงาน
ประสานระหว่างเรา ทูตพิพากษา และจิตแห่งจักรกล ร่วมกัน
ตรวจสอบเบาะแสทั้งหมดของลาเนวุสใหม่หมด หากจำเป็น
อาจถึงขั้นต้องขอความช่วยเหลือจากมุขมณฑลเบ็คลันด์และ
วิหารศักดิ์สิทธิ์”
เมื่อกล่าวจบ ดันน์หันมองไคลน์
“อยากเสริมตรงไหนไหม?”
…หัวหน้า คุณพูดไปหมดเกลี้ยงแล้ว

ไคลน์ส่ายศีรษะและตอบเสียงขรึม
“ไม่ครับ”
ถัดมา ชายหนุ่มประกอบพิธีกรรมเวทมนตร์เพื่อลบร่องรอย
ซึ่งอาจสาวถึงเหยี่ยวราตรี ด้วยพลังของเทพธิดา จะไม่มีใคร
ทราบว่ามันสองคนลงมือฆ่ายูเก็น
จากนั้นก็รีบเก็บขวดวัตถุดิบทั้งหมดเข้ากระเปั๋าเสื้อ สลาย
กำแพงวิญญาณทิ้งพร้อมกับออกจากวอร์ดคนไข้อย่างเงียบ
เชียบทางกำแพงโดยไม่ถูกพบตัว
“คุณกลับไปพักผ่อนก่อน”
ดันน์กำลังยืนในมุมมืดไร้แสงไฟ มันกดปีกหมวกสีดำพลาง
กล่าวเสียงเข้ม
“มีหลายสิ่งต้องรอให้ถึงพรุ่งนี้เช้าก่อน”
“ครับ”
ไคลน์มิใช่ผู้ไร้หลับซึ่งใช้เวลานอนเพียงวันละสองชั่วโมง มัน
โบกมือลาหัวหน้าและเดินไปขึ้นรถม้าเหยี่ยวราตรี จุดหมาย
ปลายทางคือถนนดารารัตน์

ก่อนก้าวขาขึ้นห้องโดยสาร ชายหนุ่มหันหลังกลับไปมอง
เป็นหนสุดท้าย ดันน์กำลังยืนนิ่งใต้เงามืดด้วยสีหน้าครุ่นคิดเป็น
เวลานาน
ในยามก่อนรุ่งสาง ถนนภายในเมืองทิงเก็นช่างเงียบงันและ
ไร้ผู้คน รถม้าเคลื่อนตัวอย่างต่อเนื่องโดยไม่สูญเสียความเร็ว
นานๆ ครั้งจะหักเลี้ยวเมื่อถึงทางแยก
…
ขณะไคลน์นั่งไตร่ตรองคดีลาเนวุส ชายหนุ่มพลันตระหนัก
ว่าตนถูกดึงเข้าสู่ห้วงภวังค์ปริศนา
สีสันในการมองเห็นสดใหม่กว่าปรกติ แดงกลายเป็นแดงจ้า
ดำยิ่งดำสนิทราวกับเป็นช่องว่างอวกาศ บรรยากาศรอบตัวพร่า
มัวและฟุั้งกระจายคล้ายภาพวาดสีน้ำมัน
ไคลน์รีบใช้มือซ้ายล้วงจับยันต์เพลิงสุริยัน มือขวาชักปืนพก
ในซองอย่างชำนาญ
ทันใดนั้น ฝั่ามือสีขาวขนาดใหญ่ยื่นทะลุผ่านห้องโดยสารรถ
ม้าเข้าใกล้หาไคลน์

…มือกระดูก!?
มือปริศนาทำการโยนจดหมายปิดผนึกไว้บนพื้นรถม้า ก่อน
จะดึงกลับและเลือนหายไปราวกับไม่มีสิ่งใดเคยเกิดขึ้น
ฉากพร่ามัวคล้ายสีน้ำมันกลับสู่ภาวะปรกติ รถม้ายังคง
เคลื่อนตัวต่อเนื่องโดยไม่ประสบอาการชะงัก
…พรางตัวได้แนบเนียนชะมัด
ไคลน์ก้มมองซองจดหมายข้างฝั่าเท้า มุมปากสั่นกระตุกด้วย
ความทึ่ง