ราชันเร้นลับ Lord of the Mysteries - บทที่ 246 ลางประหลาด

อลันและทาลิมกลับออกจากสโมสรครักซ์ทันทีเมื่อกรอก
เอกสารรับรองเสร็จ ปัจจุบันยังไม่ใช่วันหยุดสุดสัปดาห์ คนแรก
ต้องกลับไปผ่าตัดคนไข้สองรายในช่วงบ่าย ส่วนคนหลังมีนัด
หมายเดินทางไปสอนขี่ม้าให้กับบุตรชายคนเล็กของไวเคาต์คอน
ราด เด็กหนุ่มจะได้ไม่เสียหน้าในงานสังสรรค์ชนชั้นสูงช่วง
ปลายปี
ไคลน์นั่งมองบริกรชายสวมกั๊กแดงกับสาวใช้หน้าตาดีเดินไป
กลับหลายรอบ จนกระทั่งชายหนุ่มได้รับบัตรสมาชิกอย่างเป็น
ทางการของสโมสรครักซ์ รวมถึงเข็มกลัดสัญลักษณ์จักรราศี
เกล็ดหิมะ
“ค่าแรกเข้า ห้าสิบปอนด์ โดยปีนี้ยังเหลืออีกสามเดือน
ครึ่ง ค่าสมาชิกในปีแรกจึงเท่ากับ สี่ปอนด์ครับ” บริกรชาย
สวมกั๊กแดงใช้มือเลื่อนบัตรและเข็มกลัดมาทางไคลน์อย่าง
สุภาพ

ชายหนุ่มหยิบปึกเงินจำนวน ห้าสิบเจ็ดปอนด์จากแมรี·
เกเลอร์ออกมาพร้อมกับนับเงินส่งให้อีกฝั่าย ห้าสิบสี่ปอนด์
เงินค่าแรกเข้ารวมถึงค่าสมาชิกในปีแรกคือของขวัญพิเศษ
จากแมรี เธอพึงพอใจในฝีมือไคลน์มาก ผ่านไปเพียงไม่กี่วันก็ได้
ทราบว่าโดรัคมีภรรยาน้อย แถมยังถ่ายภาพใบหน้าและสืบหา
ข้อมูลทะเบียนบ้านหญิงสาวได้ด้วย
ค่าแรกเข้า ห้าสิบปอนด์…มาดามแมรีช่างเป็นสตรีจิตใจ
กว้างขวาง! ขณะไคลน์นั่งมองสาวใช้และบริกรชายช่วยกันนับ
เงินพลางส่องตรวจสอบลายน้ำ บทสนทนาลับๆ ระหว่างตน
และสตาร์ลิ่ง·ซาเมอร์พลันผุดขึ้นในหัว
บิดาของแมรีคือผู้ร่วมก่อตั้งบริษัทโคอิมและถือหุ้นมากถึง
ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ ในตอนแรกเป็นเพียงบริษัทเล็กทำเงินได้ไม่มาก
แต่เมื่อสถานการณ์มลพิษของเบ็คลันด์เริ่มเลวร้าย ความ
ต้องการถ่านหินและถ่านฟืนแบบไม่มีควันจึงเพิ่มจำนวนขึ้น
อย่างก้าวกระโดด ส่งผลให้บริษัทโคอิมกลายมาเป็นหนึ่งในสิบ
สุดยอดธุรกิจด้านพลังงานแห่งเมืองหลวง ครอบครัวแมรีจึง
กลายเป็นตระกูลมั่งคั่งภายในเวลาไม่กี่ปี

แต่ปัญหาคือ ขณะเธอสมรสกับโดรัค บริษัทโคอิมยังไม่
ประสบความสำเร็จสักเท่าไร บิดาของแมรีจึงมอบหุ้นในบริษัท
ให้เป็น ‘สินสอดงานแต่ง’ โดยมิได้ใส่ใจมูลค่ามากนัก และ
นั่นคือจุดเริ่มต้นความผิดพลาด เขาทำการมอบหุ้นในนาม
‘สินสมรส’ มิใช่การมอบในนาม ‘มรดกบุตรสาว’
อย่างหลังหมายถึงสินสอดแยกให้บุตรสาวเพียงผู้เดียว ฝั่าย
สามีปราศจากอำนาจในการถือครองโดยสิ้นเชิง ส่วนแบบแรก
หมายถึงสมบัติรวมของครอบครัว อำนาจการตัดสินใจจึงเป็น
ของทุกฝั่าย การมอบสินสมรสประเภทนี้มีข้อกำหนดว่า หาก
ฝั่ายชายเสียชีวิตก่อนฝั่ายหญิง สมบัติมูลค่าราว สอง ถึง สี่เท่า
ของ ‘สินสอดแต่งงาน’ จะถูกแบ่งให้ฝั่ายหญิงทันที่ ส่วน
ทรัพย์สินอื่นจะถูกแบ่งด้วยกระบวนการสืบทอดมรดกตาม
ปรกติ กฎหมายนี้มีขึ้นเพื่อให้มั่นใจว่าฝั่ายภรรยาจะยังมีคุณภาพ
ชีวิตดีหลังจากกลายเป็นม่าย
สรุปโดยสั้น หากแมรีขอหย่ากับโดรัคโดยปราศจาก
หลักฐานคดีชู้สาว จำนวนหุ้นของบริษัทโคอิมในมือครอบครัวเก
เลอร์จะถูกหารครึ่งอย่างเท่าเทียม

ไคลน์ยังจดจำน้ำเสียงเจือความอิจฉาของมาดามสตาร์ลิ่งได้
ดี :
“ในปัจจุบัน หุ้นบริษัทโคอิมของครอบครัวเกเลอร์มีมูลค่า
ราว สองหมื่นปอนด์ ส่วนนี้ยังไม่รวมทรัพย์สินอื่นอีกมากในนาม
ครอบครัว ส่งผลให้แมรีกลายเป็นหนึ่งในหญิงสาวมั่งคั่งของ
เมืองหลวง หากเธอหย่าร้างล่ะก็ รับรองได้เลยว่าต้องตกเป็นเปั้า
ของบุรุษจำนวนมากในเบ็คลันด์ ไม่เว้นแม้กระทั่งขุนนาง
ใหญ่โต”
แต่จำนวนเงินแค่นั้นกลับช่วยให้มิสจัสติสจ้างวานลอบ
สังหารราชทูตเบเคอร์ลันได้เพียงสองรอบ…ขณะไคลน์กำลัง
ทบทวนความจำ มุมสายตาเหลือบเห็นบริกรชายกั๊กแดงและ
สาวใช้หน้าตาดีกำลังยืนโค้งคำนับให้ตน :
“มิสเตอร์โมเรียตี้ ขอต้อนรับสู่สโมสรครักซ์อย่างเป็น
ทางการ”
เมื่อสิ้นเสียง ไคลน์ใช้มือหยิบบัตรสมาชิกและเข็มกลัดเกล็ด
หิมะขึ้นมาพิจารณา

ชิ้นแรกทำจากกระดาษแข็งลักษณะคล้ายไพ่ มีชื่อปลอม
ของไคลน์และวันเข้าร่วมสโมสรสลักไว้ชัดเจน
หลังจากประทับตราลงนามด้วยลายนิ้วมือ บัตรสมาชิกใบนี้
สามารถนำไปใช้ได้อย่างเป็นทางการ
ชิ้นหลังเป็นเข็มกลัดชนิดพิเศษของสโมสรครักซ์ เนื่องจาก
ก่อตั้งในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน จึงสร้างเข็มกลัดโดยอ้างอิง
จากสัญลักษณ์จักรราศี ‘เกล็ดหิมะ’ ด้านหน้ามีตราประจำ
สโมสรและตัวเลข 192 สลักไว้ ส่วนด้านหลังคือข้อความ ‘เชอร์
ล็อก·โมเรียตี้’
“สโมสรเพิ่งมีสมาชิกแค่หนึ่งร้อยเก้าสิบสองคนเอง
หรือ” ไคลน์ถามด้วยเสียงผ่อนคลาย
“ใช่ครับ เพราะสโมสรของเราไม่เปิดรับสมาชิกใหม่ นอก
เสียจากจะมีบุคคลภายในแนะนำ” บริกรชายกั๊กแดงเริ่ม
อธิบาย “ชั้นหนึ่งของสโมสรจะมีหลายเขต ประกอบด้วย
ห้องอาหารแบบบริการตัวเอง บาร์เครื่องดื่ม ห้องสมุด ห้องตีสค
วอซ ห้องประชุม และห้องเล่นไพ่ ท่านสามารถใช้งานได้ทั้งหมด

โดยไม่ต้องเสียเงิน อาหารและเครื่องดื่มก็เช่นกัน ส่วนบริเวณ
ชั้นสองจะประกอบด้วย ห้องพักผ่อนจำนวน สิบหกห้อง และ
ห้องประชุมขนาดเล็กอีกสองห้อง ทั้งหมดสามารถใช้งานได้
อย่างอิสระ แต่อยู่ในเงื่อนไขว่า ต้องไม่มีใครจองใช้งานก่อนหน้า
นั้น”
สาวใช้หน้าตาดีชี้นิ้วไปทางด้านข้าง
“ด้านนอกมีสนามเทนนิสสองแห่งให้ใช้บริการได้โดยไม่
คิดเงิน ส่วนบริเวณห้องใต้ดินมีบริการสนามยิงปืนสองลู่ เสียแค่
ค่าเช่าอุปกรณ์เท่านั้น”
“หากท่านไม่พึงพอใจในอาหารของเรา สามารถสั่งให้พ่อ
ครัวฝีมือเยี่ยมช่วยปรุงอาหารสูตรพิเศษได้ โดยจ่ายเพียงราคา
ต้นทุนของวัตถุดิบเท่านั้น”
อาหาร ห้องพัก และกิจกรรมนันทนาการครบครัน…สม
กับเป็นสโมสรระดับสูง…ไคลน์กล่าวขอบคุณมาดามแมรีจาก
ใจจริง
มันเผยรอยยิ้มอ่อนโยน

“รบกวนส่งใครสักคนคอยเดินแนะนำผมแต่ในละส่วน
ของอาคารด้วย จะได้คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมได้เร็ว หลังจาก
นั้นช่วยจองห้องพักสำหรับงีบยามบ่ายให้ผมหนึ่งห้อง”
“ได้ครับ” บริกรชายกั๊กแดงขานรับพร้อมกับโค้งคำนับ
หลังจากทำความเคยชินรอบอาคาร ไคลน์เข้าใช้บริการ
ห้องพักและรีบสำรวจแผนผังภายในอย่างละเอียด มันพบว่า
สถาปัตยกรรมคล้ายคลึงกับโรงแรมสมัยใหม่ รูปทรงห้องและ
อาคารได้รับอิทธิพลมาจากวัฒนธรรมอินทิส
พรุ่งนี้เป็นวันศุกร์ โดรัคจะออกมาพบภรรยาน้อยในช่วงเช้า
เราต้องหาวิธีเก็บหลักฐานแบบเป็นรูปธรรมให้ได้ก่อนหน้า
นั้น…เมื่อคำนึงว่ากล้องถ่ายภาพยุคปัจจุบันไม่สามารถปิดแสง
แฟลชได้…หมายความว่า เราถ่ายได้เพียงรูปเดียวโดยไม่มี
โอกาสแก้ตัว…และหลังจากนั้นก็จะถูกเฉดหัวออกจาก
สโมสรครักซ์…ต้องคิดหาวิธีปลอดภัยกว่านี้…ขณะเดียวกันก็
ต้องตรวจสอบข่าวความคืบหน้าของคดี ‘เอียน’ จาก
หนังสือพิมพ์ จะได้คาดเดาสถานการณ์ปัจจุบันอย่างแม่นยำ

และเลือกว่าควรใช้บริการ ‘คนคุ้มกัน’ สามวันไหนบ้าง…
ไคลน์เดินวนในห้องด้วยสีหน้ากระวนกระวาย
ทันใดนั้น หัวใจมันพลันเต้นโครมคราม ร่างกายเกิดอาการ
สั่นเทาอย่างหยุดไม่อยู่
ลางสังหรณ์จากพลังตัวตลก? แต่ทำไมถึงไม่ปรากฏภาพ
นิมิตเหมือนทุกครั้ง…? ขณะเดียวกัน ไคลน์เริ่มตระหนักว่า
บรรยากาศรอบตัวสงบนิ่งอย่างผิดปรกติ ลักษณะคล้ายน้ำลด
ก่อนเกิดคลื่นยักษ์
เพียงไม่นาน ความรู้สึกประหลาดเลือนหายไปราวกับไม่เคย
เกิดขึ้นมาก่อน
เรากำลังจะเป็นอันตราย? แต่ทำไมถึงไม่เคยเกิดลางสังหรณ์
แบบนี้มาก่อน แม้กระทั่งในยามถูกเมอซอลลอบจู่โจม… ไคลน์
แสดงสีหน้าสับสัน มันล้วงหยิบเหรียญออกมาเตรียมทำนายว่า
ตนจะได้รับอันตรายร้ายแรงในอีกไม่กี่วันข้างหน้าหรือไม่
ผลทำนายระบุว่า ‘ไม่’

หลังจากครุ่นคิดหลายวินาที่ ไคลน์ตัดสินใจขึงผ้าม่าน
ห้องนอนโดยแสร้งทำเป็นงีบหลับยามบ่าย ตามด้วยการเดิน
ถอยหลังสี่ก้าวทวนเข็มนาฬิกา ส่งตัวเองเข้ามิติเหนือหมอกเทา
มันนั่งลงบนเก้าอี้เดอะฟูลพลางก้มศีรษะครุ่นคิดสักพัก
จนกระทั่งพึมพำ
“เราจะได้รับอันตรายถึงชีวิตในอีกไม่กี่วันข้างหน้า”
…
หลังจากท่องครบเจ็ดครั้ง ไคลน์ดีดวัตถุทำจากทองแดงขึ้น
ไปในอากาศอีกครั้ง และปล่อยให้มันหล่นลงบนฝั่ามือ
แต่คราวนี้ปรากฏภาพใบหน้ากษัตริย์ขึ้น!
ออกหัว · คำตอบคือ ‘ใช่’!
อาการตอบสนองเมื่อครู่คือลางบอกเหตุอันตรายไม่ผิด
แน่…ไคลน์หรี่ตาลงพลางเอนหลังพิงเก้าอี้ตัวใหญ่
ว่ากันตามตรง มันค่อนข้างประหลาดใจ
ไม่ว่าจะเป็นนักทำนายหรือตัวตลก แต่ตนก็ไม่เคยเกิดลาง
สังหรณ์อย่างไม่มีปีไม่มีขลุ่ยเช่นนี้มาก่อน เพราะต่อให้เป็นนิมิต

ภาพตัวตลกแสนสะดวกสบาย พลังดังกล่าวก็จะแจ้งเตือนเมื่อ
อีกฝั่ายอยู่ในระยะใกล้เท่านั้น!
ไม่มีใครอยู่ใกล้เราตอนนี้…หากประเมินว่าผลการทำนาย
ถูกบิดเบือนในโลกจริง อีกฝั่ายคงเป็นผู้วิเศษค่อนข้างแข็งแกร่ง
เป็นใครไปไม่ได้นอกจากลูกน้องเบเคอร์ลัน…แล้วทำไมถึงแจ้ง
เตือนในรูปแบบแปลกประหลาดเช่นนี้? ไม่สอดคล้องกับหลัก
วิทยาศาสตร์ ไม่สิ ไม่สอดคล้องกับหลักศาสตร์เร้นลับเลยสัก
นิด…ไคลน์กวาดสายตามองไปรอบห้วงสายหมอกสีเทาไร้ก้น
บึ้ง ทุกสิ่งอยู่ในสภาพแน่นิ่งราวกับไม่เปลี่ยนแปลงมานานนับ
หมื่นปี
ผ่านไปสักพัก ชายหนุ่มตัดสินใจระงับความอยากรู้อยาก
เห็นไว้ก่อน และเพ่งสมาธิกับภัยคุกคามในอีกไม่กี่วันข้างหน้า
แทน…
หลังจากทำนายเพิ่มเติมอีกหลายหน ไคลน์พบว่าตนระบุ
เวลาได้อย่างคร่าวเท่านั้น คือไม่เกินสามวันถัดไป มิอาจลงลึกได้
มากกว่านี้ เช่นภายในห้าชั่วโมง ภายในหนึ่งวัน หรือภายในสอง
วัน มิฉะนั้นผลการทำนายจะออกมาล้มเหลว

สรุปโดยสั้นก็คือ มันไม่สามารถระบุเวลาลงมือของอีกฝั่าย
ได้ชัดเจน
และเมื่อลองทำนายด้วยนิมิตฝัน ไคลน์เห็นเพียงฉาก
‘เอียน’ กำลังสวมโค้ทตัวเก่ายืนข้างโคมตะเกียงบนถนน
ด้านหลังเป็นภาพของจันทร์แดงกำลังส่องแสงเลือนราง
นอกจากนั้นก็ไม่พบสิ่งใดอีก
“ต้องแปลความหมายว่าอย่างไร?” ไคลน์ก้มหน้าเค้น
สมองคิด แต่ก็ไม่เกิดความกระจ่าง ทราบเพียงว่าสิ่งนี้คือลาง
บอกเหตุชนิดหนึ่ง
โดยไม่รีรอ ไคลน์รีบกลับโลกจริงและเดินทางออกจาก
สโมสรครักซ์ เปั้าหมายแรกคือสำนักงานธนาคารเบ็คลันด์เขต
ฮิลสตัน เพื่อถอนเงินจากบัญชีลับจำนวน หนึ่งร้อยปอนด์ ส่วน
หนึ่งพันปอนด์ของมิสจัสติส ยังไม่ถูกอนุมัติมายังสาขาย่อย
เนื่องจากเป็นบัญชีลับประเภทไม่ยืนยันตัวตน ส่งผลให้ข้อมูล
ใหม่ยังไม่ถูกถ่ายทอดไปยังธนาคารสาขาอื่น แม้จะอยู่ในเมือง
เดียวกันก็ตาม…ในทางทฤษฎี สิ่งนี้คือช่องโหว่ใหญ่หลวง
สำหรับมิจฉาชีพ เมื่อข้อมูลของแต่ละสาขาไม่เชื่อมถึงกันแบบ

ทันที่ ไคลน์สามารถตระเวนถอนเงิน หนึ่งร้อยปอนด์สุดท้าย
ออกจากธนาคารเบ็คลันด์ในแต่ละสาขาได้ โดยพนักงานงานไม่
มีทางทราบว่ากลายเป็นบัญชีว่างเปล่าไปแล้ว เพราะข้อมูลการ
ถอนจากสาขาแรกยังส่งมาไม่ถึงสาขาอื่น
อย่างไรก็ตาม นั่นเป็นแค่ทฤษฎี ธนาคารย่อมไม่โง่เขลา
พวกมันออกมาตรการสำหรับปั้องกันบัญชีลับเป็นพิเศษ ข้อแรก
ปรับปรุงให้ข้อมูลภายในเมืองเดียวกัน ถูกเชื่อมถึงกันได้รวดเร็ว
ขึ้น ข้อสอง กำหนดยอดถอนเงินสูงสุดของบัญชีลับไว้เพียง ห้า
ร้อยปอนด์ต่อวัน และข้อสาม ห้ามถอนเงินก้อนสุดท้ายโดย
พลการเด็ดขาด ต้องแจ้งล่วงหน้ามายังสาขาผ่านโทรเลขก่อน
สำหรับไคลน์เข้าข่ายกรณีสาม
หลังจากเก็บเงินใส่กระเปั๋า ชายหนุ่มเช่ารถม้าไปยังเขต
สะพานเบ็คลันด์และรีบตรงเข้าผับวีรบุรุษทันที่
ด้วยการนำทางของคาสปาส ไคลน์ได้พบกับมาริคในห้อง
เล่นไพ่ อีกฝั่ายไม่มีฝูงซอมบี้รายล้อมเหมือนทุกครั้ง

ไคลน์ไม่เสียเวลาใช้พลังวิญญาณผนึกนกหวีดทองแดง เพียง
นำเงิน หนึ่งร้อยปอนด์วางลงบนโต๊ะและเงยหน้ากล่าวกับมาริค
ผู้มีใบหน้าขาวซีด
“ผมตกลงจ้าง จ่ายก่อน หนึ่งร้อยปอนด์ หลังจากถูกคุ้ม
กันครบหนึ่งวัน ผมจะจ่ายอีกวันละ สามร้อยปอนด์ เริ่มคุ้มกัน
เดี๋ยวนี้!”
มาริคมองผ่านไหล่ไคลน์ไปด้านหลังและค้างสายตาไว้สักพัก
ก่อนจะผงกศีรษะ
“เธอตกลงรับงาน”
เห…? ไคลน์รีบหันหลังไปมอง และได้พบเพียงกำแพงกับ
อากาศอันว่างเปล่า
ชายหนุ่มกระทบกรามเปิดเนตรวิญญาณ แต่ก็ยังไม่พบสิ่งใด
เหมือนเดิม
มาริคหยิบเงิน หนึ่งร้อยปอนด์ใส่กระเปั๋าพลางกล่าวด้วย
เสียงเรียบ

“คุณสามารถกลับบ้านได้เลย เธอกำลังคุ้มกันอย่าง
ลับๆ”
หากไม่เพราะเราทำนายล่วงหน้าว่าอีกฝั่ายเชื่อใจได้ คงเกิด
ความเข้าใจผิดคิดว่าหมอนี่เป็นนักต้มตุ๋น…ไคลน์กวาดสายตา
มองรอบตัวหนึ่งหน ก่อนจะแสร้งเดินออกจากผับด้วยสีหน้า
หงุดหงิด
ตลอดทาง มันพยายามเปิดปิดเนตรวิญญาณเป็นระยะ
สายตาเพ่งมองรอบตัวอย่างสม่ำเสมอ ไม่ว่าจะเป็นภายในห้อง
โดยสารหรือด้านนอกหน้าต่าง แต่ก็ไม่พบสิ่งใดใกล้เคียงกับ ‘คน
คุ้มกัน’ เลย
จนกระทั่งถึงบ้าน 15 ถนนมินส์ ไคลน์ปิดประตูลงกลอน
มิดชิดและเดินเข้าห้องน้ำไปเปิดก๊อกเตรียมล้างมือ
ผ่านไปสักพัก เสียงก๊อกน้ำหยุดลงพร้อมกับการสะบัดฝั่ามือ
ให้แห้ง ไคลน์เช็ดมือกับผ้าขนหนูบนราวแขวนด้านข้าง ตามด้วย
การเงยหน้ามองกระจกเงาเพื่อตรวจสอบสิ่งผิดปรกติตาม
กิจวัตรทั่วไป

ทันใดนั้น ภาพไคลน์บนกระจกเริ่มพลันสั่นกระเพื่อมคล้าย
คลื่นน้ำ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นภาพหญิงสาวเลอโฉมสวมเดรส
สีดำอลังการสไตล์วิคตอเรีย
เส้นผมสีทองอ่อน ดวงตาสีฟั้า มาพร้อมใบหน้างดงามเหนือ
พรรณนา แต่สีผิวค่อนข้างขาวซีดผิดวิสัยมนุษย์ปรกติ
เหนือศีรษะสวมหมวกสีดำใบเล็ก หญิงสาวปริศนาจับ
ชายกระโปรงสองข้างยกขึ้นพร้อมกับโค้งคำนับให้ไคลน์อย่าง
สุภาพ
นี่มัน…ไคลน์ไม่ปิดบังอาการหวาดผวา มันเสียหลักเซถอย
หลังสองก้าวจนกระแทกใส่กำแพงห้องน้ำ
ก่อนจะฉุกคิดได้ว่า เธอคงไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคนคุ้มกัน
ราคา หนึ่งพันปอนด์ของตน
ฉากหญิงสาวในชุดดำเริ่มเลือนรางจางหาย ไคลน์กลับมา
เห็นใบหน้าตัวเองในกระจกอีกครั้ง ทุกสิ่งกลับสู่ภาวะปรกติราว
กับเหตุการณ์เมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน