ราชันเร้นลับ Lord of the Mysteries - บทที่ 317 นิทรรศการย้อนรำลึกจักรพรรดิโรซายล์

ณ พิพิธภัณฑ์แห่งชาติ อาคารหมายเลข 2 ถนนหลวงราชา
เขตตะวันตก
แม้จะไม่ใช่วันหยุดสุดสัปดาห์ แต่เมื่อไคลน์ไปถึง ผู้คนได้ต่อ
คิวหน้าพิพิธภัณฑ์ยาวเหยียดจนยากจะมองเห็นหัวแถว
อ้างอิงข้อมูลจากนิตยสารและหนังสือพิมพ์ กลุ่มชนชั้นกลาง
จะมีกิจกรรมสร้างความบันเทิงให้ตัวเองไม่มากนัก ถ้าไม่นับ
กิจกรรมใกล้ตัวอย่างการอ่านหนังสือพิมพ์ อ่านนิยาย ชมละคร
เวที่ ฟังโอเปร่า เล่นเทนนิส ตีสควอช เล่นไพ่ หรือจัดงานเลี้ยง
ฉลอง ก็จะเหลือวิธีสร้างความบันเทิงแค่สามตัวเลือก
ประกอบด้วย เที่ยวชมสวนสาธารณะ หยุดยาวไปพักร้อนตาก
อากาศ และเข้าชมนิทรรศการ
ด้วยอิทธิพลของจักรพรรดิโรซายล์ วันหยุดยาวประจำปี
ได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงหลายปีหลัง จนกลายเป็น
เหตุการณ์ปรกติของคนวัยทำงานไปแล้ว

จนกระทั่งเก้าโมงตรง ไคลน์ในชุดโค้ทกระดุมสองแถวยาว
ถึงเข่า สวมหมวกผ้าไหมทรงกึ่งสูง ได้เวลาขยับขาเดินตามคน
ข้างหน้าเข้าไปในพิพิธภัณฑ์
ด้านในเป็นทางแยก ผู้เที่ยวชมจะต้องจับกลุ่มและเดินเข้า
ไปในเส้นทางแตกต่างกัน แต่ละกลุ่มจะมีวิทยากรเดินกำกับคอย
ให้คำแนะนำ
กลุ่มของไคลน์มีราวยี่สิบคน พวกเขากำลังเดินตามวิทยากร
สาวสวยคนหนึ่ง และฟังเธอบรรยายเกี่ยวกับชีวประวัติของโรซา
ยล์อย่างฉะฉาน
สำหรับชายหนุ่ม ข้อมูลเหล่านี้ล้วนไร้ประโยชน์ เนื่องจาก
มันเคยร่ำเรียนตั้งแต่สมัยเป็นนักศึกษาภาควิชาประวัติศาสตร์
ความเบื่อหน่ายทำให้ไคลน์ตัดสินใจใช้มือล้วงกระเปั๋าสตางค์
และปึกธนบัตร
ปัจจุบัน มันมีเงินสดสูงถึง เก้าร้อยห้าสิบสองปอนด์ กระเปั๋า
สตางค์ใบเล็กย่อมมิอาจกักเก็บได้ทั้งหมด จึงต้องนำธนบัตร
ส่วนเกินยัดไว้ตามช่องกระเปั๋า แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด เพราะส่วน

ใหญ่จะถูกโยนไว้บนห้วงมิติเหนือสายหมอกเทา ไคลน์ไม่กล้า
เก็บไว้ในบ้านซึ่งปราศจากคนเฝั้ายาม
ขณะเดินตามกลุ่ม ไคลน์ถูกพาตัวมายังห้องจัดแสดงแรก
วิทยากรหญิงเริ่มอธิบายด้วยสีหน้าตื่นเต้น
“ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีทั้งหลาย! สิ่งเหล่านี้คือ
ของใช้ในชีวิตประจำวันของจักรพรรดิโรซายล์ค่ะ! ตรงนั้นคือผ้า
ห่มกำมะหยี่ และนี่คือภาชนะทองคำแท้สำหรับดื่มไวน์
โดยเฉพาะ! ทางนั้นคือโถส้วมของท่าน กล่าวกันว่าเป็นโถส้วม
สมัยใหม่ชิ้นแรกของโลก”
…
แม้กระทั่งโถส้วมในชีวิตประจำวันก็ยังถูกนำมาจัดแสดง?
ไคลน์เริ่มเห็นอกเห็นใจจักรพรรดิโรซายล์เล็กน้อย
พร้อมกันนั้น มันมองเข้าไปในผนังกระจก และได้พบโถส้วม
ทันสมัยแบบมีปุั่มกดน้ำ สร้างจากทองคำแท้บริสุทธิ์ ส่องแสง
ระยิบระยับจนยากจะเชื่อว่าใช้ขับถ่ายได้จริง ผิวทองคำสลัก
ลวดลายวิจิตรงดงามหลายจุด

ฟุั่มเฟือยฉิบหาย…ไคลน์เลิกเห็นใจทันที่
ถัดจากโถส้วมเป็นเสื้อผ้าในชีวิตประจำวันของจักรพรรดิโร
ซายล์ ประกอบด้วยเสื้อเชิ้ตแขนยาวติดกระดุมข้อมือ เสื้อเชิ้ต
ปกร้อยจีบ และเสื้อผ้าทันสมัยอีกหลายชุด
วิทยากรหญิงบรรยายโดยไม่ปิดบังความชื่นชอบในรสนิยม
เสื้อผ้าอินทิสของเธอ
ต่อจากห้องของใช้ในชีวิตประจำวัน คือห้องจัดแสดง
เอกสารสำคัญ ซึ่งโรซายล์เคยเขียนไว้ขณะยังมีชีวิต ไม่ว่าจะเป็น
ประมวลกฎหมายแพ่งฉบับแรกของโลก รวมถึงเอกสารล้ำค่า
ทางประวัติศาสตร์อีกมาก
ทันใดนั้น วิทยากรสาวสวยชี้ไปทางตู้จัดแสดงใบหนึ่งและ
อธิบาย
เธอน่าจะลองหัดแต่งนิยายสักเรื่องนะ…
มุมปากไคลน์เริ่มสั่นระริก มันเพ่งสายตาต้องมองสมุด
บันทึกซึ่งกำลังถูกเปิดค้างไว้ภายในตู้จัดแสดง เนื้อหาถูกเขียนไว้
ด้วยภาษาจีนกลางอันคุ้นเคย

“นี่คือตัวอย่างสมุดจดบันทึกของจักรพรรดิโรซายล์สมัย
ยังมีชีวิต ถูกเขียนด้วยอักษรพิเศษซึ่งเขาประดิษฐ์ขึ้นเอง มี
ความซับซ้อนสูงจนยังไม่ถูกถอดรหัสแม้ในปัจจุบัน เหล่านัก
ประวัติศาสตร์และนักโบราณคดีต่างเชื่อว่า เนื้อหาภายในสมุด
บันทึกจะต้องเต็มไปด้วยความลับของจักรพรรดิโรซายล์ซึ่งมี
เพียงน้อยคนบนโลกจะได้ทราบ ในฐานะผู้หลงใหลเรื่องราวโร
แมนติกหวานแหวว ดิฉันมีข้อสันนิษฐานว่า อักษรลึกลับเหล่านี้
อาจเกิดจากความร่วมมือกันของจักรพรรดิโรซายล์กับคนรัก
และมีเพียงเขาสองคนสามารถอ่านได้ ด้วยอักษรเช่นนี้ การ
เขียนจดหมายถึงกันและกันก็จะไม่มีผู้ใดล่วงรู้ความหมายอีก
ต่อไป เรียกได้ว่า เป็นการเอาชนะความรักต้องห้ามของชาย
หญิงด้วยวิถีของผู้มีปัญญาค่ะ! 6 มีนาคม บ้าจริง! เราเกือบ
ท้องเสียเพราะกินอาหารของโลกนี้เข้าไป!”
“17 มีนาคม หญิงสาวชาวอินทิสปล่อยตัวขนาดนี้เชียว
หรือ เรากำลังจีบหล่อน หรือหล่อนกำลังจีบเรากันแน่? น่า
ประหลาดฉิบ!”

“22 มีนาคม ถึงเวลาต้องเลือกศาสนาแล้ว ฝังหนึ่งเป็น
โบสถ์สุริยันเจิดจรัส ส่วนอีกฝังคือโบสถ์ช่างฝีมือ เราเลือกแบบ
ไม่ต้องคิดนาน เทพแห่งช่างฝีมือจงเจริญ! แล้วสักวัน เราจะ
เปลี่ยนชื่อศาสนาเป็นโบสถ์แห่งเครื่องจักร!”
เนื้อหาเกี่ยวกับความรักจริงด้วย…เป็นความรักอันดูดดื่ม
ระหว่างจักรพรรดิโรซายล์กับอาการท้องผูก…คงถูกเขียนขึ้น
สมัยหมอนั่นเพิ่งถูกส่งข้ามโลกได้ไม่นาน ไม่มีมูลค่าสำหรับเรา
สักนิด แถมลายมือก็ห่วยแตกสิ้นดี…
ไคลน์ส่ายศีรษะผิดหวังและเบือนหน้าไปทางอื่น
น่าเสียดาย ไดอารีเล่มดังกล่าว อ่านได้แค่หน้าคู่ตรงกลาง
เท่านั้น ไม่สามารถพลิกอ่านหน้าอื่นได้ เพราะสมุดตั้งอยู่หลัง
ผนังกระจกใส
หืม พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ถูกรักษาความปลอดภัยระดับใดกันนะ
จะเกิดอะไรขึ้น หากเราลอบเข้าไปเปิดอ่านเนื้อหาด้านใน…
ไคลน์มองไปรอบตัวหนึ่งหน และได้พบพนักงานรักษาความ
ปลอดภัยแค่ไม่กี่คน

คงเป็นผู้วิเศษของโบสถ์จักรกลไอน้ำ…ชายหนุ่มพึมพำ
พร้อมกับเดินตามวิทยากรหญิงไปยังห้องจัดแสดงถัดไป
ชื่อห้องว่า โรซายล์ผู้อ่อนโยน
“ทางนี้เป็นจดหมายรักฉบับแรกของจักรพรรดิโรซายล์
ค่ะ ส่วนทางนี้เป็นบทกลอนแรกของเขาซึ่งโด่งดังไปทั่วโลก
แสดงให้เห็นถึงความปรีชาสามารถตั้งแต่ยังเยาว์วัย กลอนมีชื่อ
ว่า ‘เมื่อเธอเริ่มแก่*’” วิทยากรสาวสวยจ้องมองแผ่นกระดาษ
ในตู้จัดแสดงด้วยดวงตาส่องประกาย
(*When Y0u Are 0ld ประพันธ์โดย WILLIAM BUTLER
YEATS)
ไร้ยางอายสิ้นดี! มิสเตอร์ยีตส์ในโลงศพคงนอนหลับไม่เป็น
สุขแน่! ไคลน์พึมพำพร้อมกับส่ายหัวเหนื่อยหน่าย
“ทางด้านนี้คือกำไลข้อมือ อีกหนึ่งผลงานชิ้นของ
จักรพรรดิโรซายล์ และทางนี้คือต้นฉบับนิยายเรื่องแรกของ
ท่าน…” วิทยากรคนเดิมยังคงเล่าประวัติด้วยน้ำเสียง
เทิดทูนเสียเต็มประดา

“…” ไคลน์พยายามไม่เปลี่ยนสีหน้า
แน่นอน มันย่อมทราบว่าจักรพรรดิโรซายล์คือผู้วิเศษ
เส้นทางนักปราชญ์ และเส้นทางดังกล่าวมีโอสถชื่อ
‘ช่างฝีมือ’ อยู่ด้วย ชายหนุ่มจึงมั่นใจว่า ฝืมือทางด้านช่างไม่
ได้มาจากพรสวรรค์ แต่เป็นเพราะพลังพิเศษโอสถ
“นี่คือหนังสือแบบเรียนพื้นฐานสำหรับเด็กเล็ก ช่วยให้
เหล่าเด็กเล็กทำความเข้าใจบทเรียนได้ง่ายขึ้น ท่านจักรพรรดิโร
ซายล์มีปัญญาหลักแหลม ได้นำภาพวาดสอดแทรกไว้ตาม
เนื้อหาอย่างเหมาะสม ส่วนทางด้านนี้คือเกมสำหรับลูกหลาน
ของท่านเอง คล้ายกับเกมหมากรุกของอินทิส แต่กลับไม่ได้รับ
ความนิยมในอินทิสมากนัก และทางนี้คือของเล่นประเภทตัวต่อ
สำหรับเด็กเล็ก…” วิทยากรสาวบรรยายด้วยน้ำเสียง
นุ่มนวลอ่อนหวาน
นี่มันหมากรุกจีน…และนั่นก็ตัวต่อเลโก้! ขอให้เอ็งโดนฟั้อง
จนล้มละลาย!
ไคลน์ทำได้เพียงกักเก็บอารมณ์เกรี้ยวกราดเอาไว้ในใจ

ทันใดนั้น สายตาของมันบังเอิญเหลือบเห็นหญิงสาวสูงราว
1.7 เมตร กำลังยืนจ้องอยู่หน้าตู้จัดแสดงอย่างไม่ละสายตา
เส้นผมสีน้ำตาลแดงยาวถึงเอว รูปร่างสมส่วนจนน่า
เหลือเชื่อ ไม่ผอมหรืออ้วนจนเกินไป
เธอสวมเดรสลูกไม้ มอบบรรยากาศคล้ายเด็กสาววัยใส แต่
เหนือศีรษะกลับสวมหมวกใบเล็กตกยุค ห้อยตาข่ายสีดำแผ่น
บางช่วยปกปิดใบหน้าแท้จริง
หญิงสาวปริศนาเอาแต่จ้องมองสิ่งของในตู้จัดแสดงเป็น
เวลานานโดยไม่ขยับร่างกาย
แม้ว่าไคลน์และกลุ่มจะเดินตามวิทยากรเข้าไปในห้องจัด
แสดงอื่นแล้ว แต่เธอยังคงยืนนิ่งในจุดเดิมราวกับมีรากงอกปัก
ลงไปในดิน
หลังจากผ่านโถงจัดแสดงอีกหลายห้อง วิทยากรคนสวยชี้
นิ้วไปข้างหน้าและอธิบาย

“ห้องถัดไป เป็นการนำห้องอ่านหนังสือจริงของ
จักรพรรดิโรซายล์ มาแสดงให้ทุกคนได้รับชมอย่างใกล้ชิด!
แน่นอนว่า เป็นแค่บางส่วนเท่านั้น”
ขณะเธอเล่า ไคลน์และกลุ่มเดินเข้าไปในห้องตรงหน้าซึ่ง
เปิดประตูรออยู่
มองผิวเผินเหมือนกับหอสมุด ชั้นหนังสือขนาดใหญ่วาง
เรียงรายซ้อนกัน สูงประมาณตึกสองชั้น ระหว่างพื้นและชั้นสอง
มีบันไดหลายจุดพาดขึ้นไป ราวกับสวนหนังสือสามมิติก็มิปาน
“ดิฉันอยากให้พวกท่านจินตนาการภาพตามนะคะ
เจ้าของห้องหนังสือแห่งนี้กำลังปืนบันไดขึ้นไปหยิบหนังสือเล่ม
โปรดของตนจากชั้นบน เพื่อนำลงมาอ่านอย่างมีความสุขบน
โต๊ะหนังสือ…” วิทยากรอธิบายจนเห็นภาพ
ไม่มีทาง! คนอย่างโรซายล์คงสั่งให้สาวใช้ปืนขึ้นไปหยิบ
แทน…ไคลน์ปฏิเสธเสียงแข็ง
ท่ามกลางชั้นหนังสือจำนวนมากกวางเรียงราย ใจกลางห้อง
มีโต๊ะอ่านหนังสือ เก้าอี้ เชิงเทียนทองเหลือง และอุปกรณ์

ตกแต่งชนิดอื่น ทั้งหมดถูกกีดกันด้วยกระจกใส ผู้เข้าชมไม่
สามารถเดินเข้าไปใช้มือสัมผัสได้ตามใจชอบ
ไคลน์เหลือบเห็นเอกสารแผ่นสีเหลืองปึกหนาวางบนโต๊ะ
อ่านหนังสือ
น่าเสียดาย เอกสารถูกวางซ้อนกันเป็นระเบียบ จึงอ่านได้
เพียงแผ่นบนสุดเท่านั้น
เนื้อหาบนแผ่นกระดาษดังกล่าวประกอบด้วยภาพวัตถุทรง
สี่เหลี่ยมผืนผ้า พร้อมกับคำอธิบายเขียนไว้ว่า
“เครื่องโทรเลขขนาดพกพา ผู้ใช้งานอุปกรณ์ชนิดนี้
สามารถสื่อสารระหว่างผู้ใช้งานด้วยกันเองได้ทันทีโดยไม่ต้อง
ผ่านตัวกลาง เงื่อนไขการใช้งานก็คือ ตำแหน่งระหว่างสอง
บุคคลต้องเหมาะสม และต้องกระทำในสภาพท้องฟั้าเปิดโล่ง
ไม่มีสิ่งกีดขวาง สัญญาณถูกรับส่งได้อย่างชัดเจน”
…
จักรพรรดิ คุณยังไม่ยอมแพ้เรื่องโทรศัพท์มือถืออีกหรือ…
ไคลน์นำมือก่ายหน้าผาก

พร้อมกันนั้น วิทยากรสาวเริ่มอธิบายข้อมูลของเอกสาร
พิมพ์เขียว
“…นี่คือบันทึกแนวคิดในการสิ่งประดิษฐ์อันยิ่งใหญ่ของ
จักรพรรดิโรซายล์ ถึงแม้ว่าสมัยนั้นจะมิอาจสร้างให้เป็นจริง
ขึ้นมาได้ แต่สิ่งนี้คือหลักฐานยืนยันความปรีชาสามารถของท่าน
มนุษยชาติพัฒนาอย่างก้าวกระโดดเพราะปัญญาอันเป็นเลิศ
ของท่าน!”
ไคลน์ไม่แยแสถ้อยคำสรรเสริญเยินยอชวนอาเจียนของ
หล่อน เพียงกำลังเพ่งมองบางสิ่งอย่างตั้งใจ
สิ่งนั้นคือแผ่นคั่นหนังสือ มันถูกสอดไว้ระหว่างหนังสือปก
หนาเล่มหนึ่งบนโต๊ะ
ส่วนยื่นของแผ่นคั่นหนังสือ ซึ่งถูกเผยออกมาไม่มากนัก
เป็นภาพวาดไก่เขี่ยคล้ายกับฝีมือของเด็กเล็กขีดเขียนเล่น
จักรพรรดิโรซายล์วาดรูปห่วยแตกสิ้นดี…
ขณะไคลน์กำลังเย้ยหยันรุ่นพี่ สมองของมันเริ่มตระหนักถึง
บางสิ่งอย่างกะทันหัน…

จักรพรรดิโรซายล์เคยเขียนไว้ในไดอารีว่า มันได้ซ่อนหนึ่งใน
‘ไพ่เย้ยเทพ’ ด้วยการจำแลงเป็นแผ่นคั่นหนังสือแสน
ธรรมดา และสอดไว้ในหนังสือบางเล่ม!
จะใช่เล่มนี้ไหม…?
ไคลน์รีบเพ่งมองอย่างตั้งใจด้วยเนตรวิญญาณ แต่กลับไม่
พบสิ่งผิดปกติ
จริงสิ โรซายล์ยังบอกไว้ว่า ไพ่เย้ยเทพถูกผนึกโดยสมบูรณ์
ไม่มีทางตรวจสอบพบด้วยวิธีทำนายและพลังจำพวกเนตร
ภายใต้สถานการณ์ปรกติ มันจะเป็นเพียงแผ่นคั่นหนังสือแสน
ธรรมดา…สมเหตุสมผล หากพบได้ง่ายเช่นนั้นจริง โบสถ์
จักรกลไอน้ำไม่มีทางปล่อยให้เล็ดลอดมาถึงปัจจุบันแน่…
ไคลน์พยายามสำรวจหนังสือเล่มอื่น และพบว่ายังมีอีก
หลายเล่ม มีแผ่นคั่นหนังสือสอดไว้กึ่งกลาง โดยแต่ละแผ่นจะมี
รูปทรงและลวดลายไม่เหมือนกัน
ชายหนุ่มก้มหน้านึกตรึกตรอง ก่อนจะใช้พลังตัวตลก
ควบคุมกล้ามเนื้อใบหน้า เพื่อส่งเสียงซักถามอย่างเป็นธรรมชาติ

“จักรพรรดิโรซายล์เคยอ่านหนังสือพวกนี้จริงหรือ
ครับ…? เอ่อ ผมหมายถึง หนังสือทั้งหมดเป็นฉบับจริงหรือ
ฉบับคัดลอก”
วิทยาการสาวพยักหน้าหนักแน่น
“ใช่ค่ะ หนังทั้งหมดคือฉบับจริง และเคยถูกอ่านโดย
จักรพรรดิโรซายล์ในอดีต ไม่จำกัดเฉพาะหนังสือ แต่ยังรวมถึง
ต้นแบบพิมพ์เขียว เชิงเทียน ขวดหมึก…แต่ก็มีหลายสิ่งถูก
ทำลายเนื่องจากสงครามและความขัดแย้ง”
ไคลน์ผงกศีรษะรับ และหันกลับไปมองในห้องอ่านหนังสือ
ต่อ
โรซายล์เคยเขียนไว้ในไดอารีว่า มันจะซ่อนไพ่เย้ยเทพไว้กับ
หนังสือมูลค่าสูง เพราะคงไม่มีใครคาดคิดว่า สิ่งของมูลค่า
มหาศาลอย่างแท้จริง คือแผ่นคั่นหนังสือแสนธรรมดา มิใช่ตัว
เล่มหนังสือ…ถ้าอย่างนั้น หนังสือเล่มใดมีมูลค่าสูงบ้าง?
ขณะทบทวนเนื้อหาในไดอารี ชายหนุ่มกวาดสายตามอง
รอบห้องและตัดความเป็นไปได้ออกทีละข้อ

‘ยุคสมัยอันรุ่งโรจน์’ ไม่น่าใช่…
‘ประวัติศาสตร์อาณาจักรอินทิส’ ก็ไม่น่าใช่
เช่นกัน…
‘ภูมิศาสตร์ทวีปเหนือ’ อาจเป็นเล่มนี้ก็ได้ แต่
ความรู้สึกของเราบอกว่าไม่ใช่…
‘วิวัฒนาการของจักกรไลน้ำ’ ก็เหมือนกับเล่มก่อน
หน้า…
หลังจากสำรวจหนังสือทุกเล่ม ไคลน์หันกลับไปมองปึก
เอกสารพิมพ์เขียวในตอนแรก
สิ่งประดิษฐ์เหล่านี้ล้วนได้รับแรงบันดาลใจจากข้าวของ
เครื่องใช้บนโลกเก่า โรซายล์ต้องการสร้างพวกมันให้เป็นจริง
แต่ไม่สำเร็จเพราะติดข้อจำกัดด้านเทคโนโลยี
กองปึกเอกสารมีแผ่นคั่นเช่นกัน และบนแผ่นคั่นดังกล่าว
คือภาพเหมือนของจักรพรรดิโรซายล์ในชุดราชวงศ์