ราชันเร้นลับ Lord of the Mysteries - บทที่ 382 จอมโจรวีรบุรุษ

เขตเชอร์วู้ด ภายในหอพักซึ่งฟอร์สและซิลเช่าอาศัยร่วมกัน
ฟอร์สกำลังอารมณ์ดีเนื่องจากเพิ่งแต่งนิยายเล่มใหม่เสร็จ
จึงต้องการมอบรางวัลให้ตัวเองด้วยบุหรี่ แต่ทันใดนั้น ซิลเปิด
ประตูห้องอ่านหนังสือพรวดเข้ามา
“ไม่รู้หรือไงว่าบุหรี่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ” หญิงสาว
ร่างเล็กพ่นลมหายใจหงุดหงิด
ฟอร์สไม่โต้เถียง เพียงจ้องมองเพื่อนสนิทด้วยสีหน้า
ประหลาดใจ
“เกิดขึ้นอะไรกับเธอ?”
ซิลสางผมทองยุ่งเหยิงพลางทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ตัวใกล้
“ชายคนนั้นติดต่อมา… เอ่อ หมายถึงชายสวมหน้ากาก
สีทองในชุมนุมลับของมิสเตอร์ A เมื่อคราวก่อน ผู้ขายสูตรโอสถ
เจ้าพนักงานให้ฉัน เขามอบภารกิจค่อนข้างง่ายมากให้ทำ
รางวัลเริ่มต้นคือสามสิบปอนด์ แต่ไม่รู้ว่ามีอันตรายลับแอบแฝง
อยู่ไหม…”

ฟอร์สก้มหน้าตรึกตรองสักพัก
“ชายคนนั้น… เขาคงมีองค์กรลับคอยหนุนหลังอยู่แน่
แต่ทำไมถึงกล้าให้เธอเข้าร่วมเป็นพวกเดียวกัน? ไม่กังวลว่า
ความโง่เขลาของเธอจะทำให้องค์กรล่มสลายบ้างหรือ?
หมายความว่าเขาอาจต้องการอย่างอื่นจากเธอด้วย… หืม
หน้าตาพอไปวัดไปวาได้ แต่ส่วนสูงคงไม่ผ่าน บางที่ ชีวิตของ
เธอคงมีมูลค่าสูงในบางแง่มุม… เอ่อ แล้วเนื้อหาภารกิจว่า
ยังไงบ้าง?”
ซิลเคยชินกับถ้อยคำกระแนะกระแหนของเพื่อนสนิทแล้ว
จึงเมินเฉยช่วงต้นและตอบคำถามเข้าประเด็นทันที่
“สืบว่ามีใครหมายหัวคาพินบ้าง”
“คาพิน? พ่อค้ามนุษย์ผู้สมควรถูกแขวนคอให้ตาย… ไม่
สิ สมควรถูกไฟคลอกให้ตายอย่างทรมานนั่นน่ะหรือ?” แม้ว่า
ฟอร์สจะไม่ใช่นักล่าค่าหัว แต่ในฐานะนักแต่งนิยาย เธอขอให้
ซิลช่วยเล่าเรื่องราวของโลกนักล่าค่าหัวให้ฟังบ่อยครั้ง
ซิลพยักหน้า

“เป็นมัน แต่ชายสวมหน้ากากทองระบุว่า คาพินตายไป
แล้ว แถมยังตายอย่างน่าพิศวง”
“ตายยังไง? ถูกมีดเฉือนเนื้อออกทีละขีดจนตายหรือ?”
ฟอร์สซักถามด้วยสีหน้าพึงพอใจแกมสงสัย
“ชายคนนั้นไม่ได้ลงรายละเอียดลึกในเชิง แต่อาจมีเขียน
ไว้ในเอกสารวันพรุ่งนี้” ซิลเว้นวรรคครุ่นคิดราวสามวินาที่
“เขาเพียงพูดถึงความตายอันไม่ปรกติของคาพิน บนศพเต็มไป
ด้วยไพ่ทาโรต์วางกองสุม บนใบหน้ามีไพ่จัดจ์เมนต์และดิเอ็ม
เพอเรอร์”
“ไพ่จัดจ์เมนต์อาจตรงตามชื่อของมัน หมายถึงการ
‘ตัดสิน’ ชีวิตคาพิน และโทษก็คือความตาย แต่ไพ่ดิเอ็มเพอ
เรอร์หมายถึงสิ่งใดกันแน่? เป็นตัวแทนฆาตกร… ไม่สิ ตัวแทน
ของวีรบุรุษคนนั้น?”
ในฐานะนักเขียนนิยายขายดีมากจินตนาการ ฟอร์สพยา
ยามนึกภาพตามคำบอกเล่าของซิลและคิดตาม
ทันใดนั้น หญิงสาวพลันยืนแข็งที่อ

ไพ่ทาโรต์?
ศพถูกโปรยไพ่ทาโรต์ไว้ด้านบน?
ฟอร์สพลันหวนนึกถึงองค์กรลับแห่งหนึ่งซึ่งเธอเองก็เป็น
หนึ่งในสมาชิก-ชุมนุมทาโรต์!
คงไม่ใช่หนึ่งในพวกเรากระมัง? เหนือสิ่งอื่นใด ไม่มีสมาชิก
คนไหนมีโค้ดเนมดิเอ็มเพอเรอร์สักหน่อย… แต่ถ้าเป็นเช่นนั้น
จริง นี่คือครั้งแรกกับการได้ยินเบาะแสของชุมนุมทาโรต์จากใน
ชีวิตประจำวัน… เราจะไม่ใช่องค์กรลับเหนือห้วงมิติสาย
หมอกสีเทาต่อไปแล้ว!
ขณะความคิดฟอร์สกำลังฟุั้งซ่าน เธอเกิดความประหลาดใจ
เจือกังวลเล็กๆ
…
ด้วยการนำทางของผู้ช่วยเนตรแห่งปัญญา ไคลน์ถูกพาตัว
มายังห้องนั่งเล่นอันคุ้นเคย
ท่ามกลางแสงจากเทียนไขเพียงหนึ่งเล่ม บรรยากาศรอบ
ห้องจึงไม่ต่างอะไรกับฉากในหนังผี ยิ่งผนวกเข้ากับเครื่องแต่ง

กายประเภทชุดคลุมสีดำและหน้ากากเหล็ก ทุกปัจจัยส่งเสริม
ให้ดูน่ากลัว
ในวินาทีย่างกรายเข้าไปในห้อง ไคลน์พลันออกอาการมึนงง
อย่างหนักหน่วง
ชายหนุ่มรู้สึกราวกับ เทียนไขไหววูบตรงกึ่งกลาง กำลังจ้อง
มองมาทางตนพร้อมกับจิตสังหารลึกลับ
มันรู้สึกราวกับ เปลวเทียนสีเหลืองกำลังหวังแผดเผาเส้นผม
และเสื้อผ้าของตนให้ไหม้เกรียม
มันรู้สึกราวกับ ผ้าม่านบนมุขหน้าต่างด้านหลัง กำลังปลิว
เข้าหาตนเพื่อหวังอุดจมูกอุดปากให้มิดชิด จนกระทั่งเสียชีวิต
เนื่องจากขาดลมหายใจ
เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ไคลน์ยืนมึนงงพลางทวีความตึงเครียด
สิ่งนี้ไม่ใช่ลางบอกเหตุ แต่เป็นความรู้สึกครอบงำอันยากจะ
หลีกหนี
ไคลน์กัดฟันทน บรรจงมองหาเก้าอี้นั่ง

ในวินาทีแก้มก้นสัมผัสกับเบาะ ชายหนุ่มพลันรู้สึกราวกับ
เก้าอี้จะระเบิด หนามแหลมต้นใหญ่ทะลวงขึ้นมาจากเบาะเก้าอี้
และเสียบร่างตนอย่างอำมหิต
ทำไมเราถึงได้เข้าไปยุ่งกับเรื่องบัดซบทุกที… หรือจะเป็น
เพราะความอ่อนเพลียทางพลังวิญญาณจากการต่อสู้ก่อนหน้า?
ขณะครุ่นคิด ไคลน์มองไปรอบห้องและพบว่านักปรุงยาร่าง
ท้วมไม่ได้เข้าร่วมชุมนุม
เกิดอะไรขึ้น? หมอนั่นออกจากเบ็คลันด์แล้วหรือ?
ไคลน์พึมพำ ขณะเดียวกันก็ได้ยินมิสเตอร์เนตรแห่งปัญญา
ประกาศเริ่มการชุมนุมลับ
ตลอดระยะเวลาไม่กี่ชั่วโมงถัดมา ไคลน์เอาแต่เกิด
ความรู้สึกปันปั่วนเช่นนั้นไม่หยุด โคมเทียนระย้าด้านบนกำลัง
จะหล่นลงมาทับศีรษะ โต๊ะกาแฟด้านหน้ามิสเตอร์เนตรแห่ง
ปัญญากำลังจะขัดแข้งขาจนตนจนเสียหลักล้มเซ ไคลน์เอาแต่
คิดว่า สมาชิกคนอื่นของชุมนุมกำลังเตรียมสร้างความเดือดร้อน
ให้ตน

ไคลน์ทั้งมึนงงและตื่นตัว สมาธิไม่อยู่กับร่องกับรอย ไม่
แยแสเลยสักนิดว่าการประมูลจะผ่านไปแบบสำเร็จหรือล้มเหลว
เริ่มเท่าไรและจบเท่าไร
สิ่งนี้ไม่ใช่ลางร้าย เพราะถ้าหากเป็นลางร้ายจริง ร่างกาย
ของไคลน์จะต้องเกิดความรู้สึกสั่นกระเพื่อมคล้าย
โทรศัพท์มือถือดังในกระเปั๋ากางเกงหนึ่งหน
ชายหนุ่มพยายามใช้มือลูบไล้หน้าผาก แต่กลับสัมผัสได้
เพียงหน้ากากเหล็กเย็นเฉียบ
ทันใดนั้น ไคลน์เริ่มรู้สึกตัวว่า หน้ากากบนใบหน้าพลันหด
ลีบกะทันหัน มันกำลังหลอมให้เป็นหนึ่งเดียวกับศีรษะอย่างน่า
ขนหัวลุก
เป็นเพราะร่างวิญญาณของเราอ่อนแออย่างหนักจากการ
ต่อสู้ จึงเห็นเป็นภาพหลอนจำนวนมาก?
ชายหนุ่มขมวดคิ้ว
ในตอนแรก มันต้องการหาซื้อเลือดและต่อมใต้สมองของ
นักฆ่าพันหน้าในชุมนุมลับแห่งนี้ แต่ด้วยสถานการณ์ปัจจุบัน
ชายหนุ่มตัดสินใจเก็บงำเรื่องราวดังกล่าวไว้ก่อน

แม้ว่าระดับของชุมนุมเนตรแห่งปัญญาจะต่ำมาก มีโอกาส
สูงว่า คนเหล่านี้จะไม่เคยพบเห็นตัวตนหายากอย่าง ‘นักล่าพัน
หน้า’ มาตลอดชีวิต แต่ไคลน์เชื่อว่าสมาชิกหลายคนเข้าร่วม
ชุมนุมมากกว่าหนึ่งแห่ง และนั่นจะเป็นช่องทางให้ตนค้นพบ
เบาะแสสำคัญในภายหลัง
ท่ามกลางความกังวลใจ ไคลน์จำต้องปล่อยทุกสิ่งผ่านไป
อย่างเงียบงันในฐานะคนดู
หลังจากถอดผ้าคลุม หน้ากาก และออกจากบ้านหลัง
ดังกล่าว ความรู้สึกปันปั่วนเมื่อครู่พลันสลายเป็นปลิดทิ้ง
หายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน!
นี่มัน…
ตาดำไคลน์พลันหดเกร็ง มันเชื่อโดยไม่เคลือบแคลงว่า
ความรู้สึกปันปั่วนก่อนหน้าไม่ได้เกิดจากความอ่อนเพลียทาง
วิญญาณ ไม่อย่างนั้น ภาพหลอนก็ต้องตามออกมานอกชุมนุม
ลับด้วยแล้ว!

ชายหนุ่มผุดสมมติฐานใหม่ทันที่ : ใครบางคนภายใน
ห้องนั่งเล่นเมื่อครู่ มีพลังมากพอจะทำให้ตนเห็นภาพหลอน
ต้องเป็นคนมีบุคลิกเงียบขรึม ดุดัน แข็งแกร่ง และใช้เวทมนตร์
ทรงพลัง
พลังของบุคคลปริศนาสามารถเล็ดลอดผ่านสัมผัสวิญญาณ
ของนักทำนายและนิมิตลางสังหรณ์ของตัวตลกมาได้ แต่ด้วย
เหตุผลบางประการ อีกฝั่ายยั้งมือไว้จนความเข้มข้นเจือจางลง
มาก ส่งผลให้ยากแก่การตรวจจับ
ใครกัน? น่ากลัวเกินไปแล้ว! ลำพังการปรากฏตัวก็มาก
พอจะทำให้เราคลุ้มคลั่ง…
โดยไม่กล่าวสิ่งใด ไคลน์รีบออกจากบ้านชุมนุมลับและตรง
ไปยังถนนใกล้เคียง
ระหว่างกำลังเดินเท้าพลันผุดแนวคิดใหม่
ผับวีรบุรุษอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้ และยังเคยเป็นแหล่งหากิน
ของวิญญาณอาฆาต ‘สตีฟ’ อยู่พักหนึ่ง โดยในภายหลัง
สตีฟถูกสังหารโดยฝีมือของชารอน มาริค และเรา…

ความตายของสตีฟคงทำให้โรงเรียนกุหลาบโกรธจนควัน
ออกหู พวกมันจะต้องส่งผู้วิเศษลำดับสูงกว่าเดิม มาคอยจับตาม
องรอบผับวีรบุรุษแน่นอน…
เป็นพวกมันเองสินะ…
โชคยังดี เรานำขวดพิษชีวภาพและเข็มกลัดสุริยันขึ้นไปไว้
บนห้วงมิติเหนือสายหมอก เพราะเกรงว่าวัตถุสองชนิดดังกล่าว
อาจถูกทำนายถึง… ไม่อย่างนั้น ผลลัพธ์คงเลวร้ายเกินกว่าจะ
จินตนาการออก… และนักมายากลผู้เพิ่งเอาชนะการท้าทาย
ปาฏิหาริย์มาได้ ก็คงต้องถูกฆ่าเยี่ยงสุนัขข้างถนนภายในบ้าน
หลังดังกล่าว…
โลกผู้วิเศษช่างน่าสะพรึงยิ่งนัก…
…
ภายในมหาวิหารวายุศักดิ์สิทธิ์ คาร์ดินัลเสน็กจ้องมอง
หัวหน้าทีมทูตพิพากษาและซักถามด้วยเสียงไร้อารมณ์
“คาพินเป็นใคร? ทำไมถึงมีคุกใหญ่อยู่ใต้คฤหาสน์?”
หัวหน้าทีมทูตพิพากษามอบคำตอบทันที่

“เขาคือมหาเศรษฐีชื่อดัง ถูกเชื่อว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับคดี
เด็กหญิงหายตัวไปเป็นจำนวนมาก กล่าวกันว่า เบื้องหลัง
ทำงานค้ามนุษย์ และมีคนเคยพบเห็นในการประมูลค้าทาส คุก
ใต้ดินคือเครื่องพิสูจน์ว่าข่าวลือข้างต้นไม่ได้โกหกขอรับ”
“แล้วทำไมพ่อค้ามนุษย์ถึงได้รับการอารักขาจากผู้วิเศษ?
แถมแต่ละคนก็ไม่ธรรมดา” คาร์นิดัลเสน็กถามพลางส่ายหัว
“เจ้าคุณท่านขอรับ พวกเรากำลังเร่งสืบเรื่องนี้อย่างเต็ม
ความสามารถ เพียงแต่ผลการทำนายทั้งหมดออกมา
ล้มเหลว” หัวหน้าทีมทูตพิพากษาตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“ผมก็ลองแล้ว ไม่สำเร็จเหมือนกัน” คาร์ดินัลสเน็กไม่
กล่าวโทษว่าเป็นความผิดของชั้นผู้น้อย
อาวุโสใหญ่แห่งโบสถ์วายุสลาตันเว้นวรรค ก่อนจะออก
คำสั่ง “จงสืบเรื่องนี้อย่างสุดฝีมือ รวมถึงสืบหาตัวภูตผีปริศนา
ลำดับ 6 หรือ 5อย่างระมัดระวังด้วย”
เมื่อลูกน้องทยอยกลับออกไป คาร์ดินัลสเน็กฉวยโอกาส
หยิบปากกาหมึกซึมขึ้นมาเขียนข้อความสำคัญลงบนสมุดบันทึก

“คาพิน.ค้ามนุษย์.พิธีกรรมไพ่ทาโรต์.ภูตผีสวมเกราะ
แปลกประหลาด ผู้ไม่มีใครทราบเจตนาแท้จริงของเขา”
…
เขตราชินี คฤหาสน์หรูหราของเคาต์ฮอลล์
ออเดรย์กำลังรอให้สาวใช้ตัดอาหารวางลงบนจาน ทันใดนั้น
บิดาผู้มีนิสัยชอบอ่านหนังสือพิมพ์ทุกเช้า เคาต์ฮอลล์ เผย
รอยยิ้มพลางพึมพำ
“คาพินตายแล้ว”
“เขาเป็นใครหรือคะ?” ออเดรย์ถามด้วยสีหน้าอยากรู้
อยากเห็น
ว่ากันตามตรง เด็กสาวไม่สนใจสักเท่าไรว่าคาพินเป็นใคร
เพียงแต่ชื่นชอบการสนทนากับบิดาร่างท้วม เพราะชายคนนี้
ชอบแบ่งปันข้อมูลน่าสนใจในยามเช้าเสมอ
พฤติกรรมดังกล่าวของออเดรย์มีพื้นฐานมาจากครอบครัว
และพลังนักอ่านใจ

“คาพินคือเศรษฐีชื่อดัง มีส่วนพัวพันกับคดีค้ามนุษย์
อย่างลับๆ เฮ่อ…” เคาต์ฮอลล์เว้นวรรคพักหายใจ “เขาถูก
ฆ่าตายเมื่อคืน จุดเกิดเหตุมีการทิ้งสัญลักษณ์ของผู้ลงมือไว้
ด้วย…
“เป็นเพราะสัญลักษณ์สื่อความหมายได้ว่า ‘พิพากษา’
และ ‘อาชญากรรม’ บรรดาหนังสือพิมพ์จึงพากันเรียกขาน
ฆาตกรว่า ‘จอมโจรวีรบุรุษ’ หรืออีกชื่อหนึ่งคือ ‘จักรพรรดิ
มืดจอมโจรวีรบุรุษ’ พวกเขาหยิบยืมบางส่วนมาจาก
ผู้ปกครองอันยิ่งใหญ่สมัยราชวงศ์โซโลมอน”
จอมโจรวีรบุรุษ?
จักรพรรดิมืดจอมโจรวีรบุรุษ?
จักรพรรดิมืด… ออเดรย์พลันหวนนึกถึงไพ่เย้ยเทพของ
เดอะฟูลทันที่ เพราะนั่นคือวัตถุซึ่งมีระดับตัวตนสูงสุดนับตั้งแต่
เธอเคยเห็นมา
เด็กสาวเริ่มสนใจคดีฆาตกรรมคาพิน

“น่าสนใจมาก! ถึงแม้ว่าจะไม่เหมาะสมสักเท่าไร แต่หนูก็
อยากพูดว่า จอมโจรวีรบุรุษผู้นี้กระทำในสิ่งถูกต้องแล้ว…
หลังจากนั้นเป็นอย่างไรต่อหรือคะ?”
“กรมตำรวจและคนของโบสถ์ยังไม่ได้เปิดเผยข้อมูล
เบื้องหลังให้พ่อทราบ แต่นั่นเป็นเพราะพ่อยังไม่ได้ไปพบหน้า
พวกเขา ทางหนังสือพิมพ์มีการลงรายละเอียดไว้ว่า : จอมโจร
วีรบุรุษ ผู้สวมชุดเกราะและมงกุฎสีดำสนิท ผ้าคลุมสีเดียวกัน
หลังจากเขาย่างกรายเข้าไปในคฤหาสน์คาพิน ไม่เพียงจะช่วงชิง
สมบัติมากมายในตู้นิรภัย เขายังช่วงชิงชีวิตคาพินมาด้วย วาย
ร้ายคนนี้ได้ลงไปยังคุกใต้ดินเพื่อช่วยเหลือเหล่าเด็กหญิงไร้
เดียงสาให้เป็นอิสระ จากนั้นกลับมายังศพคาพินและทำการ
โปรยไพ่ทาโรต์ลงไปจนหมด เลือกสองใบวางไว้บนใบหน้า
ประกอบด้วยจัดจ์เมนต์และดิเอ็มเพอเรอร์”
เคาต์ฮอลล์เล่าพลางกำม้วนหนังสือพิมพ์
ไพ่ทาโรต์… จัดจ์เมนต์และเอ็มเพอเรอร์…
ดวงตาเด็กสาวกำลังส่องประกาย