ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 1029 สังหารเอ้าเติง!

เอ้าเติงและอันเก๋อซือมาจากอาณาจักรปีศาจแห่งสี่และแห่งที่ห้า

ภูตผีปีศาจมีการแบ่งระดับที่เข้มงวด ตระกูลของภูตผีปีศาจที่เก่าแก่ และแข็งแกร่งที่สุดมักจะอยู่อาศัยในอาณาจักรปีศาจแห่งที่หนึ่งและแห่งที่ สองเสมอ

ประวัติศาสตร์ของตระกูลเอ้าเติงและอันเก๋อซือไม่นับว่ายาวนานนัก ตอนนี้ยังไม่มีมหาราชาระดับเก้าอยู่ในตระกูล แน่นอนว่าย่อมไม่มี คุณสมบัติที่จะย้ายไปอยู่ในอาณาจักรปีศาจแห่งหนึ่งและแห่งที่สอง

นี่จึงเป็นเหตุให้การต่อสู้ในดินแดนสวรรค์ทมิฬครั้งนี้ พวกเขาไม่ได้เป็น กองกำลังหลัก

เอ้าเติงและอันเก๋อซือสองคนแค่ได้รับคำสั่งว่าให้ตามหากองกำลังเล็กๆ ของเผ่ามนุษย์บริเวณรอบๆ ดินแดนสวรรค์ทมิฬแล้วล้อมโจมตี

ขณะที่คนทั้งสองเคลื่อนที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงก็ได้ข่าวจากพ่าเก๋อเซิน กะทันหันจึงมุ่งหน้าไปให้ความช่วยเหลือ

คาดไม่ถึงว่ากลับจะได้มาเจอเนี่ยเทียน

“เด็กรุ่นเล็กของดินแดนดาวตก! ” อันเก๋อซือเรือนกายสูงใหญ่ ดวงตา ของเขาเป็นประกายสีม่วงวาววับดุร้าย “ข้ารู้จักเจ้า เจ้ากลายมาเป็นบุตร แห่งดวงดาวคนที่เจ็ดของพระราชวังโบราณสะเก็ดดาว!”

เอ้าเติงสวมเกราะหนักอึ้ง ใบหน้ายังสวมหน้ากากดุร้ายเอาไว้ เขามอง เนี่ยเทียนด้วยสายตาเย็นชา แค่นเสียงในลำคอ “หากไม่มีเจ้า เมื่อหลายปี ก่อนดินแดนดาวตกก็ต้องถูกพวกเรายึดครองได้แล้ว”

หายนะครั้งแรกของดินแดนดาวตกก็เนื่องจากรอยแยกห้วงมิติสามรอย ปริแตกออก เป็นเหตุให้ภูตผีปีศาจยกทัพรุกรานเข้ามา

เนื่องจากเนี่ยเทียนใช้วิธีการที่พระราชวังโบราณสะเก็ดดาวทิ้งไว้จึง สามารถทยอยปิดผนึกรอยแยกห้วงมิติทั้งสามนั้นไปได้ เป็นเหตุให้ภูตผี ปีศาจมิอาจรุกรานเข้าไปในดินแดนดาวตก

ก่อนหน้านี้เอ้าเติงและอันเก๋อซือแค่พอจะจำหน้าตาเนี่ยเทียนได้บ้าง เท่านั้น ทว่าที่ทำให้พวกเขาตื่นตะลึงและรู้จักเนี่ยเทียนได้อย่างแท้จริงนั้น เป็นเพราะข่าวที่พวกเขาได้รับมา

ดินแดนดาวตกมีบุตรแห่งดวงดาวคนหนึ่งถือกำเนิดขึ้น!

ไม่ต้องพูด พวกเขาก็เดาออกว่าบุตรแห่งดวงดาวคนนั้นก็คือเนี่ยเทียนที่ ทำลายแผนการของพวกเขาครั้งแล้วครั้งเล่า!

“เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ ข้าเองก็คาดไม่ถึงว่าจะได้มาเจอกับพวกเจ้าสอง คนอีกครั้ง” เนี่ยเทียนแสยะยิ้ม กล่าวอย่างตื่นเต้น “ปีนั้นหากข้าเจอกับ พวกเจ้าสองคนในดินแดนดาวตกเพียงลำพัง เกรงว่าคงหนีไม่พ้น ทว่าคราว นี้กลับไม่เหมือนกัน คราวนี้ข้าจะเอาศพของทั้งสองท่านมาเลี้ยงฉลองให้กับ ตัวเองได้พอดี!”

กระดูกของสัตว์ยักษ์มวลดาราท่อนนั้นถูกเขาถือไว้ในมือแน่น ทำให้เขา เกิดความรู้สึกอัศจรรย์อย่างไร้ที่สิ้นสุด

พลังงานประหลาดซับซ้อนที่อยู่ในทางช้างเผือกด้านนอกกลับถูกขับ ออกเพียงเพราะเขาถือกระดูกท่อนนั้น!

นี่คือประสบการณ์ที่ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยประสบมาก่อน!

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะกระดูกท่อนนั้นถูกเขาเอาไปไว้ในทางช้างเผือก ระหว่างดินแดนดาวตกกับดินแดนปราการดวงดาวจนมันดูดซับพลังงาน ประหลาดในทางช้างเผือกมาได้มากพอ หรือว่าเป็นเพราะการเลื่อนขั้นของ สายเลือดเขา แต่สรุปก็คือขอแค่กระดูกท่อนนั้นอยู่ในมือ ก็เหมือนว่าเขาไม่ จำเป็นต้องกังวลว่าพลังงานนอกทางช้างเผือกจะรุกรานอีกแล้ว

นี่จึงทำให้เขามีความมั่นใจอย่างเปี่ยมล้น!

“คุยโวโอหังซะจริง” อันเก๋อซือคำรามเบาๆ “แค่ตบะเขตลี้ลับ กระจอกๆ ก็กล้าคาดหวังว่าจะเอาศพของพวกเราอย่างนั้นรึ? เอ๊ะ ปราณ เช่นนี้…พวกเลือดผสม!”

เอ้าเติงหน้าเปลี่ยนสีเล็กน้อย

“กุบกับๆๆ!”

เอ้าเติงสายเลือดระดับแปดที่ควบขี่ม้าศึกสีดำปลอดถือทวนยาวสีดำห้อ ตะบึงเข้ามาหาเนี่ยเทียนทันที

ม้าศึกที่สวมเสื้อเกราะลวดลายปีศาจเช่นเดียวกันก้าวข้ามท้องฟ้ามาก หมู่ดาวราวกับเดินบนพื้นดินราบเรียบ

ทวนยาวเล่มนั้นในมือของเอ้าเติงชี้ไกลๆ มาที่เนี่ยเทียน

ลวดลายปีศาจที่งดงามและลึกลับเป็นเหมือนตราประทับพิเศษที่ เปล่งแสงวาบออกมาจากในทวน ปราณปีศาจที่เข้มข้นระเหยออกมาแล้ว แปรเปลี่ยนมาเป็นดอกไม้ปีศาจที่ส่องประกายเจิดจ้า

ดอกไม้ปีศาจแต่ละดอกผลิบานอยู่ท่ามกลางทางช้างเผือกอันมืดมิด แผ่ ปราณสง่างามแต่กลับอันตราย

“ไม่เหมือนเดิมแล้ว”

เนี่ยเทียนหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ปลายนิ้วของมือข้างหนึ่งที่วางเปล่าซึ่งชี้ ออกไปมีแสงดาวราวเสาต้นหนึ่งกระแทกลงไปยังค่ายกลที่อยู่ใต้ฝ่าเท้า

แสงดาวพร่างพราวห้อตะบึงออกไปจากปลายแหลมของหัวเรือดารา แสงดาวเจิดจ้าส่องให้ทางช้างเผือกมืดมิดสว่างไสวขึ้นมาทันใด

แสงดาวพุ่งออกไปราวรุ้งยาวที่แทงสวบเข้าหาพื้นที่ที่ดอกไม้ปีศาจเบ่ง บาน ครั้นจึงเห็นว่าดอกไม้ปีศาจเหล่านั้นค่อยๆ สลายหายไปราวกับ ฟองอากาศ

“อ๊าก!”

เอ้าเติงแผดเสียงคำราม เงาปีศาจที่น่ากลัวเงาหนึ่งพวยพุ่งขึ้นมาจาก ด้านหลังของเขา

เงาปีศาจสูงร้อยจั้ง ตระหง่านราวขุนเขา คล้ายแปรเปลี่ยนมาจากพลัง ปีศาจที่บริสุทธิ์

อานุภาพที่ทำให้คนหายใจไม่ออกถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างของ ปีศาจที่น่ากลัวนั้น ทั้งยังพอจะได้ยินเสียงร้องคำรามของภูตผีปีศาจที่ เก่าแก่ได้รำไรด้วย

พอเงาปีศาจจำแลงออกมา ทวนยาวสีดำที่อยู่ในมือของเอ้าเติงก็เป็น เหมือนสายฟ้าสีดำเส้นหนึ่งที่แหวกอากาศเข้ามา

เงาปีศาจที่น่ากลัวนั้นมีประโยชน์ในการกำราบจิตวิญญาณ ทำให้จิตใจ ของคนสูญเสียการปกป้อง หัวจะมึนตาจะพร่าลาย ยากที่จะปลดปล่อย พลังจิตวิญญาณออกมาได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

แต่ท่าไม้ตายที่แท้จริงกลับเป็นทวนยาวสีดำเล่มนั้น!

“การกำราบทางจิตวิญญาณระดับนี้ ใช้ไม่ได้ผลกับข้า” เนี่ยเทียนส่าย หน้าหัวเราะเบาๆ ใช้พลังของไข่มุกวิญญาณมืดเล็กน้อย ความรู้สึกกดดันที่ ทำให้เขาหวาดหวั่นกระวนกระวายเหมือนจะหายใจไม่ออกก็พลันจาง หายไปเกลี้ยง

“แตก!”

กระดูกของสัตว์ยักษ์มวลดารายาวยี่สิบเมตรที่อยู่ในมือถูกเขาแทง ออกไป ไม่ได้ทำท่าทางอะไรมากมาย เพียงแค่จ้วงแทงออกไปยังทวนปีศาจ เท่านั้น

“เปรี๊ยะ!”

พอทวนปีศาจเล่มนั้นถูกท่อนกระดูกของสัตว์ยักษ์มวลดาราแทงเข้าไป ก็พลันสั่นสะเทือนแล้วปริแตกไปทีละชุ่น!

“เป็นดั่งที่ข้าคาดการณ์ไว้จริง! ” เนี่ยเทียนมีสีหน้าฮึกเหิม แล้วก็ หัวเราะร่าขึ้นมาอีกครั้ง เขารู้สึกเบิกบานใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่อาณาจักรกิ้งก่า อยู่ในแผ่นดินลอยตัว เขาแค่ใช้ กระดูกของสัตว์ยักษ์มวลดาราหนึ่งครั้ง จิงชี่เลือดเนื้อทั้งร่างก็ไหลหายไป จนเกลี้ยง

บางทีอาจเป็นเพราะกระดูกของสัตว์ยักษ์มวลดาราท่อนนี้ดูดซับ พลังงานที่อยู่ในทางช้างเผือกไป ไม่ก็เป็นเพราะตอนอยู่ในแผ่นดินลอยตัว เขากรอกเทแก่นเลือดไปให้มันมากมาย หรืออาจเป็นเพราะการฝ่าทะลุของ สายเลือดแห่งชีวิต คราวนี้พอเขาเอากระดูกท่อนนี้มาใช้ แม้จิงชี่เลือดเนื้อ ในร่างจะยังคงถูกเผาผลาญไป แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะพลังหมดสิ้นในการโจมตี เพียงแค่ครั้งเดียว

—เขาสามารถต่อสู้ได้ในเวลาที่นานขึ้น!

กระดูกท่อนนี้ยาวยิ่งกว่าเรือดารา ทว่าพอมาอยู่ในมือของเขากลับเป็น เหมือนมือเขาเองที่ยืดขยายออกไป ให้ความรู้สึกมหัศจรรย์ราวกับว่ามัน เป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเขา

“ฟิ้ว!”

เรือดาราพลันเพิ่มความเร็ว

กระดูกท่อนนั้นแทงให้ทวนปีศาจพังทลายได้แล้วก็พุ่งดิ่งเข้าหาเอ้าเติง เป็นลำดับถัดไป

เอ้าเติงร้องคำรามเดือดดาล เมื่อเห็นว่าเงาปีศาจมิอาจกำราบจิต วิญญาณของเนี่ยเทียนได้ก็รีบเปลี่ยนพรสวรรค์ทางสายเลือดมาเป็นอย่าง อื่น

เงาปีศาจเป็นเหมือนน้ำตกสีดำที่พลันหายเข้าไปในร่างของเขา ร่างของ เขามีเสียง “คึ่กๆๆ” ดังออกมา ก่อนที่สายเลือดจะระเบิดกึกก้อง แล้วร่าง ของเขาก็กลายมาเป็นร่างปีศาจไม่ดับสลาย

ลวดลายปีศาจที่ซับซ้อนและงดงามซึ่งอยู่บนเสื้อเกราะของเขา เคลื่อนไหวขยุกขยิกคล้ายงูประหลาดสีดำ

“ฟิ้วๆๆ!”

สายฟ้าสีดำหลายเส้นบินออกมาจากในเสื้อเกราะปีศาจอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะก่อตัวขึ้นเป็นมังกรปีศาจตัวหนึ่งที่อ้าปากฉีกทึ้งความว่างเปล่า

ในมือของเนี่ยเทียนถือท่อนกระดูกด้วยท่าทางเดิม แล้วจ้วงแทงไป ข้างล่างอีกครั้ง

“ตูม!”

พอท่อนกระดูกแทงมาโดน มังกรปีศาจที่มีควันปีศาจกลิ้งซัดตลบ อบอวลก็พลันระเบิดกระจาย แม้แต่ควันปีศาจเข้มข้นก็ยังสลายหายไปใน เสี้ยววินาที

พลังอำนาจของเนี่ยเทียนกร้าวแกร่งดุดัน เรือดาราพุ่งทะยานไปราวกับ สายฟ้า และในที่สุดก็มาหยุดอยู่เบื้องหน้าเอ้าเติง

ท่อนกระดูกแทงสวบเข้าไปที่หน้าท้องของเอ้าเติงทันที!

ม้าศึกที่เอ้าเติงควบขี่ซึ่งสวมเสื้อเกราะหนักอึ้งถูกพลังของกระดูกสัตว์ ยักษ์มวลดารากำราบไว้เสียจนอยู่หมัด

ลายเลือดสีแดงฉานมากมายที่อยู่ในท่อนกระดูกเคลื่อนไหวอย่างบ้า คลั่ง ปลดปล่อยปรานเก่าแก่เผด็จการของสิ่งมีชีวิตในยุคต้นกำเนิดออกมา ปราณนี้แทรกซอนไปทั่วทุกอณูของฟ้าดินรอบกายเอ้าเติง

“ปังๆๆ!”

เสื้อเกราะของเอ้าเติงและเสื้อเกราะของม้าศึกต่างก็พากันระเบิดแตก ตามเสียง

ม้าศึกสีดำตัวนั้นร้องโหยหวน ผิวเนื้อปริแตก เลือดพุ่งทะลักออกมาราว กับน้ำพุ

แม้แต่ร่างปีศาจไม่ดับสลายของเอ้าเติงที่พอถูกท่อนกระดูกแทงเข้ามาก็ มิอาจต้านรับได้แม้แต่ครู่เดียว ถูกกระดูกท่อนนั้นแทงทะลุหน้าท้องไป โดยตรง

ร่างปีศาจที่ใหญ่โตของเอ้าเติงถูกท่อนกระดูกที่เรียวยาวท่อนนั้นเสียบ แทงเข้ามาราวกับลูกพุทราเชื่อมที่ถูกเสียบไม้

“อันเก๋อซือ!”

เอ้าเติงห้อยต่องแต่งอยู่บนท่อนกระดูก ไม่ว่าจะดิ้นรนอย่างไรก็สลัดไม่ หลุด เลยจำต้องร้องตะโกนขอความช่วยเหลือ

“เจ้าไม่ได้ตายไปทันทีก็เพราะว่า ข้าจงใจไม่แทงเข้าไปยังหัวใจของ เจ้า” ตัวเนี่ยเทียนอยู่บนเรือดารา ท่อนกระดูกที่ยาวกว่าเรือดาราหลายเท่า ชี้ไกลๆ ไปยังเรือรบของภูตผีปีศาจที่อยู่ห่างออกไป “ข้ารู้ดีว่า หัวใจถึงจะ เป็นจุดอันตรายที่แท้จริงของเผ่าภูตผีปีศาจอย่างพวกเจ้า ภูตผีปีศาจ

สายเลือดระดับแปดเช่นเจ้านี้ เมื่อหัวใจไม่แหลกสลาย ก็มีความหวังที่จะ รอดชีวิตอีกครั้ง”

“แต่ว่าการที่ข้าไม่ทำลายหัวใจของเจ้าทิ้ง แน่นอนว่าย่อมไม่ได้เกิดจาก ความหวังดี”

เนี่ยเทียนยิ้มด้วยสีหน้าประสงค์ร้าย

เอ้าเติงไม่เข้าใจ แต่พริบตาเดียวร่างของเขาก็พลันสั่นสะท้าน ร้อง โหยหวนเสียงดัง

เขาค้นพบด้วยความสิ้นหวังว่าจิงชี่เลือดเนื้อที่เขาชุบหลอมมานาน หลายหมื่นปีได้ไหลหายไปจากในร่างของเขาอย่างบ้าคลั่งคล้ายทำนบกั้น น้ำที่พังทลาย

เรือนกายภูตผีปีศาจที่แข็งแกร่งบึกบึนของเขาพลันแห้งเหี่ยว พลังงาน ที่อยู่ในเลือดสด กระดูก หัวใจของเขาค่อยๆ ไหลหายไปคล้ายถูกกลืนกิน อย่างไรปราณี

และขณะที่เขาเตรียมจะโจมตีกลับไปนั้นเอง เนี่ยเทียนก็พลันบิดข้อมือ

กระดูกที่แทงร่างของเขาเหมือนกระบี่ที่ตวัดแทงขึ้นด้านบน

ร่างปีศาจของเอ้าเติงถูกตัดแบ่งออกเป็นสองท่อนราวกับเต้าหู้ เปราะบาง

“ร่างปีศาจไม่ดับสลาย เมื่อเจอกับกระดูกท่อนนี้กลับบอบบางราว แผ่นกระดาษ ถูกฉีกกระชากได้ง่ายดายยิ่งนัก” เนี่ยเทียนพึมพำแล้วบิด ข้อมือต่อไป ครั้นจึงเห็นว่าเรือนกายปีศาจของเอ้าเติงแตกสลายกลายเป็น เศษเลือดเศษเนื้อ

เรือดาราทะยานไปข้างหน้า เศษชิ้นส่วนเรือนกายของเอ้าเติงล้วนถูก เรือดารารับเอามาทั้งหมด

“ศพของเอ้าเติงที่มีสายเลือดระดับแปดขั้นต้นนี้มากพอจะให้ข้าชุบ หลอมแก่นเลือดเลื่อนขั้นได้แค่หยดเดียวเท่านั้น” เนี่ยเทียนแอบพึมพำ

ท่อนกระดูกของสัตว์ยักษ์มวลดาราเป็นเหมือนคมกระบี่เปิดฟ้าที่ตวัด ฟันลงไป

ม้าศึกสีดำปลอดตัวนั้นกำลังควบตะบึงอย่างบ้าคลั่ง แต่กลับถูกท่อน กระดูกผ่าลงมาตั้งแต่บนยันล่าง เสื้อเกราะและเรือนกายของมันจึงถูกฟัน ขาดออกเป็นท่อนอย่างง่ายดายแทบไม่ต่างจากกระดาษแผ่นหนึ่ง

“ม้าศึกตัวนี้คือสัตว์ปีศาจสายเลือดระดับต่ำที่พิเศษตัวหนึ่ง เลือดลม ของมันนับว่าอุดมสมบูรณ์อยู่บ้าง แม้จะเทียบเอ้าเติงไม่ได้ แต่พอดูดซับจิง ชี่เลือดเนื้อของมันเข้าไป อย่างน้อยก็พอจะชดเชยเลือดลมของข้าที่เผา ผลาญไปได้บ้าง”

เรือดาราบินทะยาน เศษซากศพของม้าศึกที่ถูกสังหารก็ถูกเขารับเอา มาเช่นกัน

——