ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 126 ลมฝนแห่งคาวเลือด้

วันที่สอง

หลังจากที่เนี่ยตงไห่ได้้ยาสั่งสมวิญญาณไปกมเริ่มหลอมยา เมมด้นั้นด้้วยความมุ่งมั่น พยายามรวบรวมมหาสมุทรวิญญาณขึ้นมา ใหม่อีกครั้ง

เรื่องราวเลมกใหญ่ในตระกูลเนี่ยเขาล้วนไม่สนใจ แม้แต่ เรื่องที่สำานักหลิงอวิ๋นถูกผู้แขมงแกร่งของวังยมบาลโอบล้อมกมยังถูก เขาโยนทิ้งไว้เบื้องหลังชั่วคราว

อันหรงท่านผู้เฒ่าของตระกูลอันรู้เรื่องภัยพิบัติที่หอหลิง เป่าเผชิญจากปากของอันซืออี๋ เมื่อเขาตระหนักได้้ว่าอาณาจักรหลี เทียนจะเกิด้ความไม่สงบขึ้นเพราะเหตุนี้ เขากมปรึกษากับพี่น้องอันซื ออี๋อยู่ทั้งคืน

ตอนเช้าเมื่อเนี่ยเทียนเจอเขาจึงเหมนว่าหัวคิ้วของเขาขมวด้ แน่น เหมือนว่าเวลาเพียงแค่คืนเด้ียวเขากลับแก่ชราลงไปเยอะมาก

พันเทารีบเร่งเด้ินทางมาที่เมืองเฮยอวิ๋น เด้ิมหมายจะยืมใช้ กองกำาลังของสำานักหลิงอวิ๋นไปช่วยเหลือสำานักของตัวเอง หลังจากรู้ ว่าสำานักหลิงอวิ๋นถูกวังยมบาลโอบล้อมเอาไว้กมีสีหน้านิ่งสนิท ไร้ซึ่ง รอยยิ้มอย่างในวันวาน

เจียงหลิงจูและเย่กูโม่เองกมีเรื่องให้คิด้หนักมากมาย เป็น ห่วงสำานักหลิงอวิ๋นที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล

บนใบหน้าของพวกเขาทุกคน เนี่ยเทียนเหมนเพียงความ กลัด้กลุ้มกังวลใจ และกมรู้ว่าพวกเขากระวนกระวายใจเพราะสาเหตุ ใด้

“พวกเจ้า…เคยได้้ยินเรื่องประตูสวรรค์หรือไม่?” เขาเอ่ย ถาม

“ประตูสวรรค์?”

ทุกคนพากันส่ายหัว ต่างกมแสด้งออกว่าไม่รู้เรื่อง แม้แต่นิด้

“แปลกจัง…” เนี่ยเทียนประหลาด้ใจอยู่กับตัวเอง แล้วจึง พูด้อธิบายให้พวกเขาฟัง “มันคือประตูบานหนึ่งที่มีเพียงผู้ฝึก ลมปราณขอบเขตท้ายสวรรค์ กลางสวรรค์และต้นสวรรค์เท่านั้นถึง จะเข้าไปด้้านในนั้นได้้ ทุกระยะห่างหลายปี ในอาณาจักรทั้งเก้าของ ด้ินแด้นด้าวตกจะมีประตูสวรรค์เปิด้ขึ้นสามบาน ว่ากันว่าเป็นสถาน ที่ที่มีไว้เพื่อให้สามสวรรค์ฝึกประสบการณ์โด้ยเฉพาะ พวกเจ้าจะไม่รู้ ได้้อย่างไร?”

ทุกคนยังคงส่ายหัว บอกกับเขาว่าไม่เคยได้้ยินเรื่องนี้มา ก่อน

“เสี่ยวเทียน ทำาไมอยู่ๆ เจ้าถึงพูด้เรื่องนี้ขึ้นมาล่ะ?” เนี่ย เฉี่ยนแสด้งความสงสัยออกมาเตมใบหน้า

“คือว่า…” เนี่ยเทียนใคร่ครวญหาถ้อยคำาที่เหมาะสมแล้ว กล่าว “ข้าได้้รับข่าวมาว่าประตูสวรรค์หนึ่งในนั้น คราวนี้จะปรากฏ ใกล้กับวังยมบาลของอาณาจักรหลีเทียนเรา”

ทุกคนที่ไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับประตูสวรรค์ ดู้ท่าทีแล้วเหมือนไม่ สนใจประตูสวรรค์เท่าไหร่นัก

พวกเขารู้สึกแปลกใจมากกว่า แปลกใจว่าเนี่ยเทียนไปได้้ ข่าวนี้มาจากไหน

“ข้าได้้ข่าวนี้มาจากในปอายตัวตนที่ท่านอาจารย์ให้ ข้าไว้” แต่งข้อแก้ตัวได้้แล้วเนี่ยเทียนกมอธิบายถึงความเร้นลับของ ประตูสวรรค์อย่างละเอียด้ บอกกับพวกเขาว่าด้ินแด้นมหัศจรรย์ที่ ประตูสวรรค์เชื่อมทะลุมีความลึกลับของยุคบรรพกาลมากมาย มี อักษรลับของต่างเผ่า มีความรู้ในการฝึกบำาเพมญตบะที่ผู้ฝึกลมปราณ โบราณทิ้งเอาไว้ มีของวิเศษเยอะแยะ ทั้งยังมีวัตถุที่เชื่อมโยง วิญญาณได้้

พอรู้ว่าข่าวนี้มาจากอูจี้ ทุกคนจึงแสด้งท่าทีสนใจ รอจน ได้้ยินว่าในประตูสวรรค์มีความมหัศจรรย์มากมายถึงเพียงนี้ ทุกคนกม แสด้งความประหลาด้ใจออกมาทางด้วงตาอย่างเหมนได้้ชัด้

เวลานี้เนี่ยเทียนจึงบอกกับพวกเขาอีกว่าวังยมบาล สำานัก ภูตผีและสำานักโลหิตได้้รับข่าวเรื่องประตูสวรรค์ก่อนใคร ที่รีบร้อน ลงมือกับหอหลิงเป่าเช่นนี้กมเป็นเพราะพยายามจะตัด้กำาลังของพวก เขา ทำาให้พวกเขาไม่มีความสามารถมากพอไปแย่งชิงรายชื่อของผู้ที่ จะได้้เข้าสู่ประตูสวรรค์

“ประตูสวรรค์ช่างอัศจรรย์และสำาคัญถึงเพียงนี้!” อันหรง ตะลึงพรึงเพริด้ “แม้แต่ผู้แขมงแกร่งอาณาจักรอื่นกมยังละโมบอยาก เข้าไปในประตูสวรรค์ ถึงขนาด้แอบคบค้ากับวังยมบาล สำานักภูตผี และสำานักโลหิตอย่างลับๆ เพราะปรารถนาจะได้้จัด้คนของตัวเอง เข้าไปในประตูสวรรค์นั้น?”

“ท่านอาจารย์ข้าบอกว่าอยากให้ทุกคนพยายามแพร่ กระจายข่าวนี้ออกไปให้ได้้มากที่สุด้” เนี่ยเทียนอ้างชื่อของอูจี้ให้ทุก คนช่วยกันกระจายข่าว

“ด้้วยความสามารถของอาจารย์เจ้า แค่เขาพูด้ประโยค เด้ียวคนใต้หล้ากมรู้กันหมด้ เหตุใด้ต้องบอกผ่านเจ้าด้้วย?” พันเทาไม่ เข้าใจ

“คือว่า…” เนี่ยเทียนขมวด้คิ้วฉับ “ตอนนี้เขายังไม่ สะด้วก”

พันเทาฉงนสงสัยก่อนเป็นอันด้ับแรก ทว่ากมคิด้ได้้อย่าง รวด้เรมว จึงกล่าวเสียงด้ัง “ดู้ท่ายอด้ฝีมือเขตลี้ลับสองคนนั้นของวัง ยมบาลคงกำาลังขัด้ขวางไม่ให้ท่านอาจารย์เจ้าไปจากสำานักหลิงอวิ๋น! น่าจะเป็นเพราะมีพวกเขาอยู่ อาจารย์ของเจ้าถึงไม่สามารถบอกให้ ทุกคนรู้ได้้ ทำาได้้เพียงส่งข้อความมาบอกเจ้าผ่านปอายตัวตนนั่น”

“น่าจะเป็นแบบนี้แหละ” เนี่ยเทียนคล้อยตามคำาพูด้ของ เขา

“ข้าจะกลับไปตระกูลอันสักหน่อย จะนำาข่าวนี้ไปบอกให้ ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับตระกูลอันทราบ” อันหรงตัด้สินใจอย่างรวด้เรมว แล้วเอ่ยสั่งความอันซืออี๋ “เจ้าเองกมไปหอหลิงเป่าของเมืองเฮยอวิ๋น นำาเรื่องที่หอหลิงเป่าถูกรุกรานและเรื่องประตูสวรรค์ไปบอกคนของ หอหลิงเป่าที่อยู่ในเมืองอื่นด้้วยวิธีการที่เป็นความลับมากที่สุด้”

“ตกลง!” อันซืออี๋พยักหน้า

ไม่นานอันหรงและพี่น้องอันซืออี้กมออกไปจากตระกูลเนี่ย ด้้วยความรีบร้อน

เจียงหลิงจูที่ได้้ยินเรื่องลับอย่างประตูสวรรค์กมแอบตก ตะลึง ปรึกษากับเย่กูโม่ว่าควรจะส่งข่าวไปยังสำานักหลิงอวิ๋นอย่างไร

พันเทาเองกมตื่นตระหนกไม่ต่างกัน

“ข้าจะไปที่ตระกูลอวิ๋นเสียหน่อย ให้พวกเขานำาเรื่องการ เปลี่ยนแปลงที่หอหลิงเป่าและเรื่องประตูสวรรค์บอกให้ทางหุบเขา เทาทราบโด้ยเรมวที่สุด้!” ผ่านไปครู่หนึ่งพันเทากมลุกพรวด้ขึ้นยืน มุ่ง หน้าไปยังตระกูลอวิ๋น

ไม่ว่าจะเป็นหายนะของหอหลิงเป่าหรือเรื่องที่สำานักหลิงอ วิ๋นถูกวังยมบาลล้อมเอาไว้ เนี่ยเทียนล้วนไม่สามารถช่วยเหลืออะไร ได้้

เขารู้สึกว่าสิ่งเด้ียวที่พอจะทำาได้้กมคืออิงตามคำาบอกของหัว มู่ กระจายเรื่องการเปิด้ประตูสวรรค์ในอาณาจักรหลีเทียนออกไปโด้ย เรมวที่สุด้ ให้หอหลิงเป่ารู้ถึงสาเหตุแท้จริงที่พวกเขาถูกโจมตี ให้สำานัก หลิงอวิ๋น หุบเขาเทาและอารามเสวียนอู้สามารถเตรียมตัวล่วงหน้า เพื่อรอรับมือกับคลื่นที่ลูกใหญ่ยิ่งกว่าเด้ิม

สองวันหลังจากนั้น เขาไม่ได้้ไปที่ใด้ทั้งสิ้น อยู่รอข่าวใน เมืองเฮยอวิ๋นอย่างเด้ียว

หุบเขาเทา

ผู้ฝึกลมปราณมากมายที่สวมชุด้สีเทาและสีขาวมารวมตัว กันอยู่ในหุบเขาที่เป็นสีเทาขมุกขมัว มีสัตว์ปีกมากมายเปล่งเสียงร้อง ต่ำาๆ คล้ายกำาลังรอคอยคำาสั่ง

ผู้ฝึกลมปราณของที่แห่งนี้ไม่ได้้มีเพียงแค่ผู้แขมงแกร่งของ หุบเขาเทาเท่านั้น ยังมีคนไม่น้อยที่มาจากอารามเสวียนอู้ด้้วย

หลูเช่อเจ้าหุบเขาของหุบเขาเทา และฉู่ซืออวิ้นเจ้าอาราม เสวียนอู้ยืนเคียงบ่ากัน

ด้้านหลังพวกเขาทั้งสองคนคือสัตว์วิเศษที่มีปีกระด้ับสาม และระด้ับสี่สิบกว่าตัว แม้ว่าระด้ับของสัตว์วิเศษเหล่านั้นจะเทียบ สัตว์สายฟอานิลกาฬไม่ได้้ ทว่ากมีความสามารถในการบินกลาง อากาศเช่นกัน

มาถึงวันนี้ พวกเขาได้้รับข่าวการเปลี่ยนแปลงรุนแรงที่เกิด้ ขึ้นในเทือกเขาชื่อเหยียนจากช่องทางต่างๆ มากมาย และกมรู้ด้้วยว่า สำานักหลิงอวิ๋นถูกวังยมบาลโอบล้อมเอาไว้

สำานักหลิงอวิ๋นที่ค่อนข้างใกล้กับเทือกเขาชื่อเหยียนกลับไม่ สามารถไปช่วยเหลือหอหลิงเป่าได้้ พวกเขาที่ได้้รับข่าวจึงเตรียมจะ เร่งรุด้มุ่งหน้าไปยังเทือกเขาชื่อเหยียนด้้วยความเรมวที่เรมวที่สุด้

นอกจากพวกเขาต่างกมเป็นพันธมิตรที่ตั้งสัตย์สาบานเลือด้กับ หอหลิงเป่าแล้ว ยังเป็นเพราะว่าคนมากมายของหุบเขาเทาและ อารามเสวียนอู้กมได้้ไปร่วมงานพินิจของวิเศษด้้วย

พวกเขาย่อมไม่มีทางปล่อยให้สำานักภูตผีและสำานัก โลหิตมาระรานกันเช่นเป็นแน่

เมื่อรู้ว่าเทือกเขาชื่อเหยียนเจิ่งนองไปด้้วยลาวา พวก เขากมระด้มกำาลังทั้งหมด้ รวบรวมสัตว์วิเศษประเภทสัตว์ปีกสิบกว่า ตัว หมายจะเด้ินทางไปให้ความช่วยเหลือก่อน

ขณะที่พวกเขาตั้งขบวนพร้อมออกเด้ินทางนั้น ชาย หนุ่มคนหนึ่งที่รับผิด้ชอบรายงานการจัด้การกิจธุระในหุบเขาเทากม ก้าวยาวๆ เข้ามาหา พูด้รัวเรมว “เจ้าหุบเขา โปรด้รอสักครู่! ข้าเพิ่งได้้ ข่าวมาจากตระกูลอวิ๋นในเมืองเฮยอวิ๋น!”

“อะไร?” หลูเช่อขมวด้คิ้ว

“ทางตระกูลอวิ๋นบอกว่าลูกศิษย์ของอูจี้ เด้มกที่ชื่อเนี่ย เทียนผู้นั้นนำาข่าวหนึ่งมาส่งแทนอาจารย์ของเขา” คนผู้นั้นกล่าวด้้วย สีหน้าจริงจัง “เขาบอกว่าหนึ่งในประตูสวรรค์สามบานของด้ินแด้น ด้าวตกจะเปิด้ขึ้นที่วังยมบาลอาณาจักรหลีเทียนของเรา วังยมบาล ได้้ข่าวก่อนใคร ด้ังนั้นถึงได้้ปลุกระด้มให้สำานักภูตผีและสำานักโลหิต โจมตีหอหลิงเป่า”

“เขาบอกว่ามีผู้แขมงแกร่งของต่างแด้นได้้ทำาสัญญากับ วังยมบาล สำานักภูตผี และสำานักโลหิตแล้วว่าจะส่งผู้ฝึกลมปราณ ขอบเขตสามสวรรค์ส่วนหนึ่งเด้ินทางเข้าไปในประตูสวรรค์บานนั้น ของวังยมบาล”

“…”

เขาเล่าข่าวที่เนี่ยเทียนบอกต่อแก่ผู้อื่นให้กับหลูเช่อและ ฉู่ซืออวิ้นทราบอย่างรวด้เรมวหนึ่งรอบ

“ประตูสวรรค์!”

ขณะที่เขาเพิ่งพูด้ถึงประตูสวรรค์ ในสมองของหลูเช่อ และฉู่ซืออวิ้นกมีเสียงกัมปนาทด้ังขึ้น

รอจนคนผู้นั้นอธิบายต้นสายปลายเหตุทั้งหมด้จบ ร่าง ของหลูเช่อและฉู่ซืออวิ้นกมสั่นน้อยๆ ในใจสั่นไหวอย่างรุนแรง

ที่พวกเจียงหลิงจู พันเทาไม่รู้ที่มาของประตูสวรรค์ ไม่รู้ ถึงความลับของมัน เป็นเพราะพวกเขาอายุยังน้อย ขอบเขตกมต่ำาเกิน ไป

และบางทีผู้อาวุโสของพวกเขากมคงคิด้ไม่ถึงว่า อาณาจักรหลีเทียนจะมีประตูสวรรค์เปิด้ขึ้น ด้ังนั้นจึงไม่เคยเล่าให้ พวกเขาฟัง

ทว่าหลูเช่อที่เป็นเจ้าหุบเขาของหุบเขา และฉู่ซืออวิ้น เจ้าอารามเสวียนอู้ ย่อมไม่มีทางที่พวกเขาจะไม่รู้

“ประตูสวรรค์! ที่แท้กมเป็นเพราะประตูสวรรค์นี่เอง!” หลูเช่อสูด้ลมหายใจเข้าลึกหนึ่งครั้ง กล่าวอย่างตื่นเต้น “มิน่าละ สำานักโลหิตและสำานักภูตผีถึงได้้เคลื่อนพลครั้งใหญ่ ยอมเป็นฝ่ายเปิด้ ฉากสงครามภายในของอาณาจักรหลีเทียนขึ้นมาเพื่อฉวยโอกาส

โจมตีหอหลิงเป่า! ประตูสวรรค์ ล้วนเป็นเพราะจะมีประตูสวรรค์บาน หนึ่งเปิด้ขึ้นในอาณาจักรหลีเทียน พวกเขาทำาไปกมเพื่อเตรียมความ พร้อมสำาหรับประตูสวรรค์!”

ฉู่ซืออวิ้นแห่งอารามเสวียนอู้ใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่งกม ตัด้สินใจอย่างเด้มด้ขาด้ทันที “ทางฝ่ายของเทือกเขาชื่อเหยียนต่อให้ พวกเราไปตอนนี้ เกรงว่ากมคงสายไปแล้ว มิอาจช่วยอะไรได้้ ส่วนทาง ฝ่ายของสำานักหลิงอวิ๋น วังยมบาลกมแค่เอากองกำาลังไปโอบล้อม ไม่ ได้้ลงมือเข่นฆ่า พวกเราจึงไม่มีความจำาเป็นต้องไปที่นั่น”

“ตามความเหมนข้า ในเมื่อสามฝ่ายนั้นล้วนลงมือแล้ว อีกทั้งประตูสวรรค์กมจะเปิด้ขึ้นที่วังยมบาล กมสู้…”

“กมสู้พวกเราบุกไปฆ่าที่วังยมบาลเลยจะด้ีกว่า!”

หลูเช่อด้วงตาเปล่งประกาย กล่าว “ความคิด้ด้ี! ฉวย โอกาสที่ผู้แขมงแกร่งของวังยมบาลล้วนถูกโยกตัวไปที่สำานักหลิงอวิ๋น พวกเราสามารถทำาร้ายวังยมบาลให้บาด้เจมบสาหัสได้้! แบบนี้ไม่เพียง แต่โค่นล้มวังยมบาล ทั้งยังกระทบกระเทือนต่อสำานักภูตผี สำานัก โลหิต และเป็นการช่วยลด้ความกด้ด้ันที่สามฝ่ายนั้นสร้างให้กับสำานัก หลิงอวิ๋นและหอหลิงเป่าทางอ้อมด้้วย!”

“ถ้าเช่นนั้นกมเอาตามนี้!” ฉู่ซืออวิ้นตะโกนเสียงด้ัง

“เมื่อเทียบกับวังยมบาลแล้ว เทือกเขาชื่อเหยียนถือว่า ไกลกว่า!” ไอสังหารอบอวลไปทั่วร่างของหลูเช่อ กล่าว “ลูกศิษย์ ขอบเขตต้นสวรรค์และต้นสวรรค์ขึ้นไปทุกคน มุ่งหน้าไปที่วังยมบาล! หากเจอคนของวังยมบาลเมื่อใด้ จงสังหารให้สิ้นทันที! ในเมื่อประตู สวรรค์บานหนึ่งปรากฏขึ้นในอาณาจักรหลีเทียน ไม่ว่าพวกเราจะ ยินด้ีหรือไม่ อาณาจักรหลีเทียนกมต้องเลือด้นองแผ่นด้ิน!”

“คนของอารามเสวียนอู้กมจงทำาดุ้จเด้ียวกัน!” ฉู่ซืออวิ้ นกมออกคำาสั่งเช่นกัน

ผู้ฝึกลมปราณที่แขมงแกร่งของหุบเขาเทาและอาราม เสวียนอู้เมื่อได้้ยินคำาสั่งของคนทั้งสองต่างกมตอบรับด้้วยเสียงคำาราม แล้วห้อตะบึงไปยังทิศทางที่ตั้งของวังยมบาลอย่างรวด้เรมว