ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 154 หนีด้้วยความหวาด้กลัว

ได้้รับการเตือนจากเฟิงหลัว เนี่ยเทียนจึงระมัด้ระวังเพิ่มขึ้น เยอะมาก ไม่ปล่อยให้แท่งน้ำาแขมงสีเลือด้ที่พุ่งเข้ามาโจมตีหลุด้มาอยู่ ในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงได้้อีก

ทว่าเขาคิด้จะหลบเลี่ยง แต่จ้าวโม่กลับไม่ยอมปล่อยเขาไป ง่ายๆ

จ้าวโม่ที่รักษาระยะห่างระหว่างเนี่ยเทียนเปลี่ยนคาถา วิเศษอีกครั้ง คล้ายต้องการกระตุ้นพลังความเยมนอีกรอบ

“ฟิ้วๆๆ!”

แท่งน้ำาแขมงสีเลือด้ที่ทะยานเข้ามาใกล้เพิ่มความเรมวในชั่ว พริบตา ดุ้จด้ั่งด้าวตกสีเลือด้ที่ร่วงลงมาหาเขา

“ความเยมนก่อน้ำาแขมง!”

เวลาเด้ียวกันนั้น จ้าวโม่แค่นเสียงเยมน หมอกเยมนเข้มข้นที่ โอบล้อมรอบกายจึงไหลทะลักทลายเข้าไปหาเนี่ยเทียน

“เปรีกยะๆ!”

ตอนที่หมอกเยมนเข้มข้นนั้นไหลกรากเข้ามา ฟอาด้ินมีเสียง ด้ังแปลกประหลาด้ราวกับว่าแม้แต่อากาศและท้องฟอากมยังค่อยๆ เกาะตัวกันเป็นน้ำาแขมง

หมอกหนาวเยมนเหล่านั้นขวางกั้นอยู่ระหว่างเนี่ยเทียนและ จ้าวโม่ ทำาให้เนี่ยเทียนไม่สามารถหลบเลี่ยงไปไหนได้้

และเด้ิมทีเนี่ยเทียนกมไม่คิด้จะหลบอยู่แล้ว!

เขาพกพาเอาสนามแม่เหลมกบิด้เบือนพุ่งพรวด้เข้าไปใน หมอกเยมน

“ชี่ๆ!”

พอหมอกเยมนไหลทะลักเข้าไปในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิง พริบตาเด้ียวกมถูกสนามแม่เหลมกนั้นละลายให้กลายเป็นเศษน้ำาแขมง

พลังความเยมนสุด้ขั้วที่มาจากรอบกายจ้าวโม่พลันขาด้การ ติด้ต่อกับตัวจ้าวโม่เอง

“อะไรกันนี่?” จ้าวโม่ตะลึงงัน

มาถึงเวลานี้สายตาของเขาที่มองเนี่ยเทียนได้้เปลี่ยนจาก เคร่งขรึมมาเป็นหวาด้กลัวและกระวนกระวายแล้ว

เขาพบว่าตัวเองทำาอะไรสนามแม่เหลมกประหลาด้ของเนี่ย เทียนไม่ได้้เลยสักนิด้เด้ียว ไม่ว่าโจมตีไปด้้วยอะไรกมล้วนถูกบิด้เบือน ไปในทันที

แม้แต่พลังจิตที่เขาปลด้ปล่อยออกไป พอถลำาเข้าไปใน สนามแม่เหลมกนั้นกมยังมิอาจด้ำารงอยู่ได้้

ในที่สุด้จ้าวโม่กมเริ่มลนลาน

เขาถอยหลังออกห่างอย่างต่อเนื่อง ล้มเลิกความคิด้ที่จะ เข้าไปใกล้เนี่ยเทียน แต่คอยสังเกตความผิด้ปกติของสนามแม่เหลมก ไม่คลาด้สายตา พยายามมองหาหนทางแก้ไข

“เอาะ!”

ไม่นานจ้าวโม่กมค้นพบความผิด้ปกติ สีหน้าเขาเปลี่ยนไป น้อยๆ มุมปากยกยิ้มยินด้ี

เขาสังเกตเหมนว่าสนามแม่เหลมกที่อยู่รอบกายเนี่ยเทียนนั้น เมื่อเวลาผ่านไปกมคล้ายจะหด้เลมกลงไปเรื่อยๆ!

“หึ!”

อยู่ๆ จ้าวโม่กมหัวเราะออกมา หัวเราะอย่างลำาพองใจ กล่าวขึ้นจากจุด้ที่ห่างไปไกล “ที่แท้สนามแม่เหลมกที่เจ้าสร้างขึ้นกมไม่ สามารถด้ำารงอยู่ได้้นานนัก ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เรื่องกมง่ายขึ้นเยอะเลย ข้าแค่รอให้สนามแม่เหลมกนั้นหายไปเองกมจะสามารถสังหารเจ้าได้้ อย่างง่ายด้าย ไม่จำาเป็นต้องเสียพลังมากมายไปกับเจ้า”

พอพูด้จบ ไม่ว่าจะเป็นหมอกเยมนเข้มข้นหรือแท่งน้ำาแขมงสี เลือด้ที่ไล่ตามเนี่ยเทียนกมล้วนเปลี่ยนทิศทาง

หมอกเยมนและแท่งน้ำาแขมงบินมาจากท้องฟอา พุ่งเข้าโจมตี เฟิงหลัวและเจิ้งปินต่อ

มีเพียงอวี๋ถงแห่งสำานักโลหิตที่เขาไม่รีบร้อนลงมือด้้วย เหมน ได้้ชัด้ว่ามีแผนการอย่างอื่น

“แย่แล้ว!”

พอเหมนว่าจ้าวโม่เอาแต่หลบเลี่ยง ไม่ยินด้ีปะทะกับเขา ตรงๆ เนี่ยเทียนกมแอบร้องกับตัวเองว่าท่าไม่ด้ี

เวลานี้ ในที่สุด้เขาเองกมได้้เข้าใจถึงข้อเสียที่ยิ่งใหญ่ที่สุด้ ของสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงนั้น—มันจะหายไปตามเวลาที่ผันผ่าน!

หากขอบเขตของเขาสูงมากพอ ฝีมือแขมงแกร่งมากพอ เขา สามารถไล่ฆ่าจ้าวโม่ได้้ก่อนที่สนามแม่เหลมกนั่นจะหายไป

เมื่อเป็นเช่นนี้ เขาย่อมสามารถอาศัยพลังของสนามแม่ เหลมกยุ่งเหยิงมาทำาร้ายจ้าวโม่ให้บาด้เจมบสาหัสได้้

น่าเสียด้ายที่เขามีตบะแค่ท้ายสวรรค์ ทว่าจ้าวโม่กลับเป็น ถึงต้นสวรรค์ตอนกลาง ร่องความต่างขนาด้ยักษ์ของขอบเขต ต่อให้ เขาจะพยายามอย่างสุด้กำาลังกมไม่สามารถเข้าใกล้จ้าวโม่ได้้

ความฉลาด้เฉลียวของจ้าวโม่ทำาให้เขาเข้าใจว่าที่สามารถ ใช้สนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงทำาให้เจี่ยเผิงบาด้เจมบสาหัสจนเจิ้งปินฉวย โอกาสสังหารเจี่ยเผิงได้้ ช่างเป็นเรื่องบังเอิญโด้ยแท้

หากเจี่ยเผิงไม่อวด้ด้ีบุ่มบ่ามเข้ามาในสนามแม่เหลมก ยุ่งเหยิง แต่เลือกที่จะหนีห่างอย่างชาญฉลาด้เช่นจ้าวโม่ เขาและ เจิ้งปิน…จะมีโอกาสเอาชนะได้้หรือ?

คิด้มาถึงตรงนี้ มุมปากของเขากมเตมไปด้้วยรอยยิ้มขมขื่น ในที่สุด้กมเข้าใจแจ่มชัด้ว่าขอบเขตที่ต่ำาต้อยส่งผลกระทบต่อเขามาก มหาศาลแค่ไหน

ด้้านล่าง เฟิงหลัวและเจิ้งปินที่รับมือกับหมอกความเยมน และแท่งน้ำาแขมงอย่างต่อเนื่อง พอได้้ยินคำาพูด้ประโยคนั้นของจ้าวโม่ ในใจกมให้หนักอึ้ง

พวกเขาเองกมสังเกตเหมนเหมือนกันว่าสนามแม่เหลมกที่ล้อม อยู่รอบกายเนี่ยเทียนนั้นมิอาจคงอยู่ได้้ตลอด้กาล

สนามแม่เหลมกจะหด้ตัวเลมกลงทุกวินาที

เมื่อสนามแม่เหลมกนั้นหายไปอย่างสมบูรณ์แบบ กมคือช่วง เวลาที่จ้าวโม่จะลงมือสังหารเนี่ยเทียนได้้

“จะทำาอย่งไรด้ี?”

คำาถามข้อนี้พลันบังเกิด้ขึ้นมาในใจของทุกคน คนทั้งสี่ที่ไม่ รวมจ้าวโม่ต่างกมพยายามมองหาโอกาสอันด้ีทางอื่นอย่างเตมกำาลัง

และเวลานี้สนามแม่เหลมกที่อยู่รอบกายเนี่ยเทียนกมได้้หด้มา อยู่ในระยะหนึ่งเมตรแล้ว

สนามแม่เหลมกที่ยุ่งเหยิงและบิด้เบือนใกล้จะหายไปอย่าง สมบูรณ์แบบ ทว่าพวกเขาสี่คนกลับไร้หนทางใด้มาใช้รับมือ ไม่รู้ว่า ควรจะพลิกเปลี่ยนสถานการณ์ตอนนี้อย่างไร

ยังด้ีที่หลังจากถูกเนี่ยเทียนถ่วงเวลาไว้ช่วงหนึ่ง ลมเยมนที่ พัด้โชยมานั้นจึงได้้ค่อยๆ จางหายไป

ดู้เหมือนว่าลมเยมนหนาวเหนมบเสียด้แทงกระดู้กเพียงแค่ถูก จ้าวโม่เปลี่ยนแปลงทิศทางเท่านั้น ไม่ได้้ถูกควบคุมอย่างแท้จริง ด้ัง นั้นจึงหายไปในที่สุด้

ไม่มีลมเยมนทารุณนั้น คนทั้งสี่จึงพอคลายใจลงมาได้้บ้าง ทว่าสนามแม่เหลมกข้างกายเนี่ยเทียนกมหายไปแล้วเช่นกัน

มุมปากของจ้าวโม่พลันเผยรอยยิ้มโหด้เหี้ยม “ควรจะสิ้น สุด้ลงได้้แล้ว!”

“อู้!”

หมอกเยมนขาวโพลนบินออกมาจากในร่างของจ้าวโม่อีก ครั้ง หมอกเยมนเหล่านั้นรวมตัวกันกลายมาเป็นงูน้ำาแขมงที่พุ่งเข้ามา เขมือบกลืนผู้คน

“เงาเยมนงูน้ำาแขมง!”

งูน้ำาแขมงมากมายหลายตัวที่ก่อตัวขึ้นมาจากหมอกเยมน ค่อยๆ เปลี่ยนจากเงาแสงมาเป็นลักษณะที่สมจริงมากขึ้น

ตอนที่หมอกเยมนพวกนั้นเข้ามาใกล้ เนี่ยเทียนเหมนว่าหมอก เยมนทั้งหมด้ล้วนเกาะตัวกันเปลี่ยนมาเป็นงูน้ำาแขมงหลายสิบตัวที่ เหมือนจริงหมด้แล้ว

ในงูน้ำาแขมงทุกตัวล้วนมีกระแสจิตของจ้าวโม่ประทับเอาไว้ คล้ายได้้รับจิตวิญญาณไปจากจ้าวโม่

เมื่อเหมนวิกฤตที่เกิด้ขึ้น เฟิงหลัวที่อยู่ด้้านหลังจึงพุ่งฉิวออก ไป หมายจะรับการโจมตีนี้แทนเนี่ยเทียน

ทว่าพอเขาขยับตัว แท่งน้ำาแขมงสีเลือด้กมพลันห้อตะบึงออก มาสกัด้กั้นเส้นทางทั้งหมด้เอาไว้

“รีบหนีเรมวเข้า!” เฟิงหลัวตวาด้เสียงด้ัง

งูน้ำาแขมงพุ่งเข้ามาฉกกัด้ เนี่ยเทียนใบหน้ามืด้คล้ำา กวาด้ตา มองไปในกำาไลเกมบของ คิด้จะหยิบเอายันต์ที่อาจารย์มอบให้ออกมา ใช้

ทว่าตอนที่กระแสจิตของเขากวาด้ไปในกำาไลเกมบของกม มองเหมนว่าเกราะมังกรเพลิงชิ้นนั้นกำาลัง…ปลด้ปล่อยเปลวเพลิงโชติ ช่วง

“เกราะมังกรเพลิง…”

ด้วงตาเนี่ยเทียนฉายแสงแปลกประหลาด้ หลังจากลังเลอยู่ เลมกน้อยเขากมทด้ลองปลด้ปล่อยความคิด้ไปขอความช่วยเหลือจาก เกราะมังกรเพลิง

แม้ว่าจ้าวโม่ผู้นั้นจะมีขอบเขตสูงล้ำา ทว่าพลังตบะของเขา คือพลังความเยมน

และพลังความร้อนแผด้เผาที่มาจากเกราะมังกรเพลิงกมเป็น ธาตุที่หักล้างกับพลังความเยมนพอด้ี พลังสองประเภทนี้ไม่ถูกกัน หาก ปะทะกันเมื่อใด้กมต้องดู้แค่ว่าพลังฝ่ายไหนแขมงแกร่งและเข้มข้นยิ่ง กว่า

ความคิด้ขอความช่วยเหลือของเขาเพิ่งถูกปล่อยไปกมได้้รับ การตอบรับทันที

นาทีถัด้มา เกราะมังกรเพลิงที่ซ่อนตัวอยู่ในกำาไลเกมบของกม พลันคำารามอู้ออกมา

พอเกราะมังกรเพลิงปรากฏตัว ฟอาด้ินเบื้องหน้าเนี่ยเทียน จึงเปลี่ยนมาเป็นมหาสมุทรเพลิงที่มีเปลวไฟลุกไหม้ งูน้ำาแขมงที่ตรง เข้ามาฉกกัด้พลันละลายกลายเป็นน้ำาเยมนทันใด้!

น้ำาเยมนทุกหยด้แค่ร่วงลงไปในมหาสมุทรเพลิงกมหายวับไป ในบัด้ด้ล

“เกราะมังกรเพลิง!”

จ้าวโม่ที่รอให้เนี่ยเทียนตายหน้าถอด้สี มุมหางตาเริ่มมีรอย เลือด้ปรากฏขึ้นหลายเส้น

งูน้ำาแขมงเหล่านั้นคือพลังความเยมนสุด้ขั้วที่ออกมาจากใน ร่างของเขา ผสานรวมกับพลังจิตที่เข้มข้นและบริสุทธิ์ นั่นคือพลังใน ร่างกายเขาที่ยืด้ขยายออกไป!

การที่งูน้ำาแขมงหลายตัวหลอมละลายลงไปในพริบตาเด้ียว ทำาให้พลังวิญญาณและพลังจิตของเขาที่ก่อตัวออกมาล้วนเสียเปล่า

เพียงแค่ครู่เด้ียวเขากมถูกทำาร้ายจนบาด้เจมบสาหัส!

ทว่าที่ทำาให้เขาตกตะลึงได้้อย่างแท้จริง ไม่ใช่บาด้แผลบน ร่างของเขา แต่เป็นเกราะมังกรเพลิงต่างหาก!

จ้าวโม่มาจากอาณาจักรอั้นหมิง และล่ายอี้ที่พาเกราะ มังกรเพลิงเข้ามาในอาณาจักรหลีเทียนกมาจากอาณาจักรอั้นหมิง เช่นเด้ียวกัน

เหมนได้้ชัด้ว่าเขารู้ที่มาของเกราะมังกรเพลิง รู้ว่าเกราะ มังกรเพลิงหมายถึงอะไร เป็นตัวแทนของอะไร

หลังจากเขามองเหมนว่าเนี่ยเทียนเรียกเกราะมังกรเพลิง ออกมาจากในกำาไลเกมบของ และพลังงานที่เกราะมังกรเพลิงปลด้ ปล่อยออกมากมคล้ายว่ามันฟื้นตัวแล้ว…

จ้าวโม่กมไม่กล้าอยู่ต่ออีกแม้แต่นาทีเด้ียว!

เขาร้องอุทานเสียงแหลมสูง หลังจากจ้องเขมมงไปที่เนี่ย เทียนหนึ่งครั้งกมใช้ความเรมวมากที่สุด้เท่าที่เคยใช้มาในชีวิตเผ่นหนีไป ไกล

ร่างของเขากลายเป็นแสงน้ำาแขมงหนึ่งกลุ่มที่ห้อทะยานห่าง ออกไป พริบตาเด้ียวกมหายวับไม่เหลือเงา

เกราะมังกรเพลิงลอยอยู่กลางอากาศ สร้างเปลวเพลิงลุก โชติช่วง ทำาให้ทางช้างเผือกที่เยมนเยียบกลายมาเป็นร้อนระอุ

เนี่ยเทียนที่เรียกเกราะมังกรเพลิงออกมา รวมไปถึงเฟิง หลัว อวี๋ถงและเจิ้งปินที่อยู่ด้้านล่างต่างกมองไปยังทิศทางที่จ้าวโม่ จากไปด้้วยสีหน้าเลื่อนลอย

จ้าวโม่ที่พอเหมนเกราะมังกรเพลิงกมราวกับเหมนผี นี่ทำาให้ พวกเขาไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง