ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 179 สะเกมด้ด้าวสามด้วง!
แสงด้าวที่ร่วงลงมาจากเพด้านพระราชวังโบราณสะเกมด้ ด้าวใช่ว่าจะไม่มีวันสิ้นสุด้
ด้วงด้าวที่ส่องประกายวิบวาวเหล่านั้นพอร่วงลงมาอยู่พัก หนึ่งกมค่อยๆ หยุด้ลง
และเวลานี้ ในมหาสมุทรจิตวิญญาณของเนี่ยเทียนกมสร้าง สะเกมด้ด้าวขึ้นมาได้้สามด้วงแล้ว
สะเกมด้ด้าวสามด้วงนั้นลอยอยู่เหนือมหาสมุทรจิตวิญญาณ ของเนี่ยเทียน ส่องประกายพริบพราว พลังจิตที่แฝงเร้นอยู่ด้้านในไม่
เพียงแต่บริสุทธิ์อย่างหาที่เปรียบไม่ได้้ ยังประทับอานุภาพแห่งด้วง ด้าราไว้ด้้วย
เนื่องจากการด้ำารงอยู่ของสะเกมด้ด้าวสามด้วงนั้น มหาสมุทรจิตวิญญาณของเนี่ยเทียนจึงคล้ายจะค่อยๆ แปรเปลี่ยนมา เป็นทางช้างเผือกที่กว้างใหญ่ไพศาล เตมไปด้้วยความลึกลับ
รอจนแสงด้าวไม่ร่วงลงมาอีกแล้ว เนี่ยเทียนกมค่อยๆ ตื่น ขึ้นมาจากการฝึกบำาเพมญตบะ
ความเข้าใจที่เขามีต่อบทต้นของคาถาสะเกมด้ด้าวจำากัด้อยู่ แค่การมองผ่านๆ ก่อนหน้านี้เท่านั้น เขาแค่เข้าใจถึงวิธีการชักนำา แสงด้าวให้เข้ามาอยู่ในมหาสมุทรจิตวิญญาณ ส่วนจุด้ที่ลึกซึ้งยิ่งกว่า นั้นเขายังไม่ทันมีเวลาไปทำาความเข้าใจอย่างละเอียด้
วินาทีที่ลืมตาขึ้น เขารู้สึกว่าปลอด้โปร่งโล่งสบายไปทั้งร่าง พลังวิญญาณและพลังเลือด้เนื้อของเขาล้วนฟื้นตัวขึ้นมาหมด้
เพราะมีสะเกมด้ด้าวสามด้วงอยู่ในมหาสมุทรจิตวิญญาณ พลังจิตของเขาจึงไต่ไปถึงระด้ับที่แขมงแกร่งที่สุด้อย่างไม่เคยเป็นมา ก่อน!
เขาหันขวับไปมองเขตกลางสวรรค์จึงพบทันทีว่า ช่วงเวลาที่เขาชักนำาแสงด้าว การต่อสู้ของทางฝั่งนั้นได้้สิ้นสุด้ลง โด้ยที่เขาไม่รู้ตัว
คนหนึ่งในนั้นร่างถูกแยกชิ้นส่วน ศีรษะหลุด้ลอยจากร่าง ไปไกลมาก
สภาพการตายของคนผู้นั้นน่าเวทนาจนแทบทนมองไม่ได้้
ผู้ชนะนั่งอยู่ท่ามกลางซากศพที่อบอวลไปด้้วยกลิ่นคาว เลือด้ สีหน้าของเขาซีด้ขาว หรี่ตาลง กำาลังรวบรวมปราณวิญญาณ ฟอาด้ิน ค่อยๆ ฟื้นตัวไปทีละนิด้
“ยุติแล้ว…”
เนี่ยเทียนลุกพรวด้ขึ้นยืน ความคิด้เขาขยับไหว กระแสจิต หลายกลุ่มกมแทรกซึมเข้าไปในลูกปราณวิญญาณหลายสิบลูกที่ลอย อยู่ข้างกายเขา
ไม่ได้้ลังเลมากนัก เขาที่เตรียมตัวไว้นานแล้วจึงพุ่งเข้าไปที่ แม่น้ำาแสงเจมด้สีนั้นทันที
เวลาเด้ียวกันนั้น เขายังใช้จิตของตัวเองควบคุมลูกปราณ วิญญาณสิบกว่าลูก และพยายามพาลูกปราณวิญญาณข้ามแม่น้ำา แสงเจมด้สีไปด้้วยกัน
วินาทีที่เรือนกายของเขาข้ามผ่านแม่น้ำาแสงเจมด้สีกมได้้ไป กระตุ้นผนึกต้องห้ามที่ซ่อนตัวอยู่ของพระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าว
แม่น้ำาแสงเจมด้สีพลันปลด้ปล่อยประกายแสงพริบพราว แสงเหล่านั้นปะปนไปด้้วยปราณของการตรวจสอบและอนุมาน พริบ ตาเด้ียวกมกลบทับร่างของเขา
บนหลังมือของเขา ด้าวหกแฉกที่อยู่ในภาพประตูสวรรค์ สัมผัสถึงการกระทำาห้ามปรามที่ซุกซ่อนอยู่จึงปลด้ปล่อยแสงด้าวเจิด้ จ้าบาด้ตาออกมาทันที
เมื่อแสงด้าวสว่างขึ้น ปราณตรวจสอบที่ส่งออกมาจากแสง เจมด้สีจึงหายวับไปทันใด้
ขณะที่เด้ินขึ้นหน้าไปเรื่อยๆ เนี่ยเทียนมีความรู้สึก มหัศจรรย์เหมือนกำาลังเด้ินผ่านแม่น้ำาแสงแห่งพลังงาน
ลูกปราณวิญญาณสิบกว่าลูกที่เกิด้จากการรวมตัวกันของ ปราณวิญญาณฟอาด้ินในพระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวตามติด้เขามา ด้้านหลัง และกมร่วงลงในแม่น้ำาแสงเจมด้สีด้้วย
พลังงานที่มาจากต้นกำาเนิด้เด้ียวกันไม่มีการขับไล่กันเอง ปราณที่ตรวจสอบเนี่ยเทียนจึงไม่ได้้ส่งไปที่ลูกปราณวิญญาณ ลูกปราณวิญญาณเหล่านั้นต่างกมค่อยๆ ข้ามผ่านแม่น้ำาแสงเจมด้สีตาม หลังเนี่ยเทียนไปช้าๆ
“เอาะ?”
ผู้แขมงแกร่งต่างอาณาจักรที่นั่งนิ่งอยู่ท่ามกลางซากศพ เด้ิมทีไม่ได้้สนใจเนี่ยเทียนที่รอด้ชีวิตอยู่ในพื้นที่ขอบเขตท้ายสวรรค์ รอจนเขาพบว่าเนี่ยเทียนถึงขนาด้กล้าข้ามแม่น้ำาแสงเจมด้สีมา ใน ที่สุด้เขากมย้ายเส้นสายตาไปที่ร่างของเนี่ยเทียน
ก่อนหน้านี้เขาเอาแต่สนใจการต่อสู้ในพื้นที่ของผู้แขมงแกร่ง ต้นสวรรค์เท่านั้น
ตอนนี้พื้นที่นั้นหลงเหลือแค่เพียงอาจารย์อาน้อยของซู หลินและถังหยางที่มาจากอาณาจักรอั้นหมิง
การต่อสู้ของคนผู้นั้นกับถังหยางได้้ด้ำาเนินมาถึงช่วงเวลาที่ สำาคัญที่สุด้ และกำาลังจะรู้แพ้รู้ชนะแล้ว
ผู้แขมงแกร่งทางฝั่งของกลางสวรรค์รู้ว่าต่อให้เขาได้้รับบท กลางของคาถาสะเกมด้ด้าว แต่เพราะความต่างทางขอบเขต เขาเองกม ต้องถูกผนึกต้องห้ามของพระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวขัด้ขวางอยู่ด้ี ทำาให้เขาไม่สามารถข้ามไปพื้นที่ท้ายสวรรค์เพื่อสังหารเนี่ยเทียนและ ช่วงชิงเอาบทต้นของคาถาสะเกมด้ด้าวมาได้้
ที่เขาทำาได้้มีเพียงใช้ศักยภาพของกลางสวรรค์ไปท้าชิงกับ พื้นที่ต้นสวรรค์ เพื่อช่วงชิงเอาบทท้ายของคาถาสะเกมด้ด้าวมาครอง
และกมเพราะเขาเข้าใจกติกาของพระราชวังโบราณสะเกมด้ ด้าวเป็นอย่างด้ี ด้ังนั้นเขาจึงไม่ได้้สนใจเนี่ยเทียน เปอาหมายของเขามี เพียงคนผู้นั้นจากวิมานสวรรค์เท่านั้น
—เพราะเขาต้องการช่วงชิงคาถาสะเกมด้ด้าวบทท้ายมา ครอง
การมาถึงของเนี่ยเทียนทำาให้เขารู้สึกแปลกใจ เพราะเด้ิมที เขาคิด้ว่าหากมีคนที่กล้าข้ามมาจริงๆ กมน่าจะเป็นซูหลินแห่งวิมาน สวรรค์มากกว่า
เขารู้ด้ีถึงแผนการของวิมานสวรรค์ และกมรู้ด้ีถึงความ ร้ายกาจของซูหลิน ด้ังนั้นตอนที่เขาพบว่าไม่ใช่ซูหลิน แต่เป็นเนี่ย เทียนที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน จึงแสด้งออกว่าตะลึงระคนแปลกใจไม่ น้อย
“ท้ายสวรรค์ ช่วงกลาง…”
กระแสจิตกลุ่มหนึ่งถูกปล่อยออกไปวนล้อมรอบกายของ เนี่ยเทียน เพื่อวิเคราะห์ศักยภาพของเนี่ยเทียน
มุมปากเขายกยิ้มดู้หมิ่น ส่ายหัวเบาๆ “ไม่นึกว่าซูหลินแห่ง วิมานสวรรค์จะพ่ายแพ้ด้้วยน้ำามือของเจ้าหมอนี่ ตอนที่ต่อสู้กับอู๋หลิ่ง และเสวียนเข่อ ซูหลินคงได้้รับบาด้เจมบไม่น้อย หรือไม่อู๋หลิ่งและเสวี
ยนเข่อกมร่วมมือกัน แม้จะฆ่าไม่ได้้ แต่กมทำาให้นางบาด้เจมบสาหัสได้้ ถึงเป็นการเปิด้โอกาสให้เจ้าเด้มกนี่ฉกฉวยผลประโยชน์”
ก่อนหน้านี้ที่พวกเนี่ยเทียนสี่คนต่อสู้กัน เขากมเริ่มเปิด้ศึกกับ ผู้แขมงแกร่งทั้งห้าในพื้นที่กลางสวรรค์นี้แล้ว ด้ังนั้นเขาจึงไม่รู้ สถานการณ์การต่อสู้ของพวกเนี่ยเทียนสี่คน
เขาไม่รู้จักเนี่ยเทียน แต่กลับรู้จักซูหลิน อู๋หลิ่งและเสวียน เข่อ รู้ว่าทั้งสามคนนั้นต่างกมเป็นศิษย์ผู้ทรงเกียรติ
เขาย่อมคิด้ว่าเป็นเพราะเนี่ยเทียนฉกฉวยผลประโยชน์ครั้ง ใหญ่มาได้้ สุด้ท้ายจึงได้้รับบทต้นของคาถาสะเกมด้ด้าว และใจกล้าบ้า บิ่นถึงขนาด้มาท้าทายเขา
“เจ้าเด้มกน้อย เจ้ามาจากไหน?” เขาตะโกนถามด้้วยน้ำา เสียงไม่แยแส
ระหว่างที่พูด้ ด้วงตาของเขาพลันเผยความละโมบและตื่น เต้น
“อาณาจักรหลีเทียน” เนี่ยเทียนตอบ
“อาณาจักรหลีเทียน?” คนผู้นั้นหัวเราะเสียงด้ัง หัวเราะไป พลางส่ายหัวไปด้้วย “ด้ี ด้ีมากเลย! ข้าไม่สามารถข้ามแม่น้ำาแสงเจมด้ สีไปช่วงชิงเอาบทต้นคาถาสะเกมด้ด้าวของเจ้ามาได้้ นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะ
เอามาส่งให้เองถึงที่! ฮ่าๆ ดู้ท่าข้าคงโชคด้ีไม่น้อย จะได้้บทท้ายของ คาถาสะเกมด้ด้าวมาหรือไม่นั้น ข้าไม่แน่ใจ”
“แต่ข้าแน่ใจอย่างมากว่าคาถาสะเกมด้ด้าวบทต้นเป็นของ ข้าแน่แล้ว!”
เมื่อพูด้จบ เขาที่นั่งนิ่งมานานกมพลันลุกขึ้นยืน
“ข้าชื่อต่งป่ายเจี๋ย มาจากอาณาจักรป่ายจั้น” คนผู้นั้น บอกชื่อแซ่ของตัวเองแล้วจึงพูด้ต่อพร้อมหัวเราะชอบใจ “ขอบคุณ มากที่เจ้าเอาคาถาสะเกมด้ด้าวบทต้นมาส่งให้ข้า ทำาให้ข้าได้้ครอบ ครองคาถาสะเกมด้ด้าวทั้งบทต้นและบทกลาง”
ปณิธานในการต่อสู้พลันไหลกรากออกมาจากร่างของต่ง ป่ายเจี๋ย ปณิธานในการรบนั้นเตมไปด้้วยจิตสังหารและความ เหี้ยมโหด้ ควันร่างหมาป่าสีเทาขมุกขมัวกลุ่มหนึ่งพลันลอยออกมา จากกระหม่อมของต่งป่ายเจี๋ย
ในควันหมาป่าทึบเทานั้น เนี่ยเทียนไม่เพียงแต่สัมผัสได้้ถึง พลังจิต ยังสัมผัสได้้ถึงคลื่นพลังวิญญาณที่ผิด้ปกติบางอย่างด้้วย
ควันร่างหมาป่าสีเทานั้นคล้ายเกิด้จากการรวมตัวกันของ พลังวิญญาณและพลังจิต แฝงเร้นไว้ด้้วยความกระหายเลือด้
ก่อนหน้านี้พื้นที่ต่อสู้ของขอบเขตกลางสวรรค์เพิ่งจะมี สงครามนองเลือด้เกิด้ขึ้น เมื่อสงครามเลือด้นั้นสิ้นสุด้ลง ในสนามรบ
จึงยังคงมีกลิ่นคาวเลือด้ลอยมาปะทะจมูก และปณิธานในการรบ มากมายกมยังกระจัด้กระจายไปทั่ว
ชั่วขณะที่ต่งป่ายเจี๋ยลุกขึ้นยืน ปณิธานในการรบเหล่านั้นกม คล้ายพุ่งจากแปด้ทิศเข้ามารวมกันอยู่ในควันหมาป่าเหนือศีรษะของ เขา
ก่อนหน้านี้ลักษณะท่าทางของตงป่ายเจี๋ย ทำาให้เนี่ยเทียน รู้สึกว่าเขาอ่อนระโหยโรยแรงคล้ายคนใกล้จะตายเตมทีแล้ว
ทว่าเวลานี้ พลังอำานาจของต่งป่ายเจี๋ยกลับไต่ขึ้นสูงอย่าง บ้าคลั่ง!
เนี่ยเทียนที่เพิ่งก้าวออกจากแม่น้ำาแสงเจมด้สีไม่พูด้อะไรอีก รีบหันฝ่ามือสองข้างเข้าหากัน สร้างสนามแม่เหลมกบิด้เบือนขึ้นมา ทันที
“อู้ๆๆ!”
และเวลานี้เอง ลูกปราณวิญญาณสิบกว่าลูกนั้นกมข้าม แม่น้ำาแสงเจมด้สีเข้ามาในพื้นที่กลางสวรรค์เช่นเด้ียวกัน
ขณะที่พลังจิต พลังวิญญาณและพลังเลือด้เนื้อของเขา กรอกรินเข้าไปในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิง ทำาให้สนามแม่เหลมกขยาย ออกด้้านนอกอย่างต่อเนื่อง เนี่ยเทียนยังแอบหยิบเอายันต์วิเศษชิ้นที่ สามที่อาจารย์ของเขามอบให้ออกมาด้้วย
เขาเตรียมตัวให้พร้อมอยู่เงียบๆ ขอแค่ต่งป่ายเจี๋ยใช้เวท ลับทางพลังจิตมาต่อกรกับเขา เขากมจะใช้พลังของยันต์วิเศษที่ อาจารย์มอบให้ทันที
ก่อนหน้านี้จุด้อ่อนที่เป็นอุปสรรคต่อเขามากที่สุด้กมคือไม่ สามารถร่ายเวทลับพลังจิตที่มหัศจรรย์ออกมาได้้ ทำาให้ความ สามารถในการต้านทานการโจมตีทางพลังจิตอ่อนด้้อย
ยันต์วิเศษสามารถต้านท้านพลังชั่วร้ายทางพลังจิตของอู๋ หลิ่ง แน่นอนว่าย่อมต้านทานการโจมตีทางพลังจิตของต่งป่ายเจี๋ยผู้ นั้นได้้ ขอแค่รักษามหาสมุทรจิตวิญญาณไม่ให้ยุ่งเหยิง เขาถึงจะมี โอกาสลงมือช่วงชิงบทกลางของคาถาสะเกมด้ด้าวมาจากต่งป่ายเจี๋ย
“เอามาสิ!”
ต่งป่ายเจี๋ยยื่นมืออกมา รีด้ไถให้เนี่ยเทียนมอบบทต้นของ คาถาสะเกมด้ด้าวมาให้ ควันร่างหมาป่าสีเทาขมุกขมัวที่ลอยอยู่เหนือ ศีรษะของเขาพลันเปลี่ยนมาเป็นหมาป่าขนาด้ยักษ์สีเทาตัวหนึ่งที่ คำารามและกระโจนเข้าใส่เนี่ยเทียน
“ยังไม่ตัด้มือของตัวเองแล้วไสหัวออกไปจากพระราชวัง โบราณสะเกมด้ด้าวอีก!”
YOU MAY ALSO LIKE
