ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 180 ต่งป่ายเจี๋ย!

หลังจากต่งป่ายเจี๋ยระเบิด้เสียงคำารามหนึ่งครั้ง หมาป่าสี เทาขนาด้ยักษ์ตัวนั้นกมพลันกระโจนออกมาจากศีรษะของเขา

หมาป่ายักษ์สีเทาตัวที่ก่อตัวขึ้นจากพลังจิตและพลัง วิญญาณของเขากมค่อยๆ มีชีวิตชีวาสมจริงขึ้นเรื่อยๆ และยังคล้ายมี สติปัญญากับจิตสำานึกเป็นของตัวเองด้้วย

ในสายตาของต่งป๋ายเจี๋ย ขอแค่เนี่ยเทียนมีความเด้มด้เด้ี่ยว มากพอ สามารถตัด้มือข้างที่มีภาพประตูสวรรค์นาบประทับอยู่ก่อน หน้าที่หมาป่ายักษ์สีเทาจะกระโจนเข้าใส่ เนี่ยเทียนกมยังสามารถมี ชีวิตหนีรอด้ออกไปจากพระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวได้้

เขาจ้องเนี่ยเทียนด้้วยสายตาเยมนชา อยากดู้ว่าเนี่ยเทียนจะ เลือกอย่างไร จะสู้จนตัวตาย หรือถอยออกไปจากที่นี่

มองเหมนว่าหมาป่ายักษ์สีเทาตัวนั้นกระโจนเข้ามาหา เนี่ย เทียนกมหน้าเปลี่ยนสีทันที คิด้จะใช้ยันต์วิเศษที่อูจี้มอบให้มาต้านทาน หมาป่ายักษ์สีเทา

ยันต์วิเศษสามารถสร้างม่านแสงเจมด้ชั้นและสกัด้กั้นการ โจมตีของเวทลับทางพลังจิตได้้

ที่เขากังวลคือเวทพลังจิตที่หมาป่ายักษ์สีเทาตัวนั้นปลด้ ปล่อยออกมา ไม่ใช่กลัวความดุ้ร้ายของมัน

ขณะที่เตรียมจะใช้ยันต์วิเศษชิ้นนั้น ใจของเขาพลันกระตุก สัมผัสได้้กะทันหันว่าในสนามแม่เหลมกมีแสงด้าวปรากฏขึ้นสามด้วง!

แสงด้าวสามด้วงนั้นเลมกกระจิด้ริด้ อยู่ห่างชั้นกับสะเกมด้ ด้าวในมหาสมุทรวิญญาณไกลโข

ทว่าท่ามกลางแสงด้าวทั้งสามนั้น เขากลับสัมผัสได้้ถึง ปราณของสะเกมด้ด้าวสามด้วงในมหาสมุทรวิญญาณ

เขาจึงมั่นใจทันทีว่าแสงด้าวทั้งสามที่ปรากฏอยู่ในสนาม แม่เหลมกยุ่งเหยิงมาจากสะเกมด้ด้าวสามด้วงในมหาสมุทรวิญญาณ ของเขาเอง

ตอนที่เขาใช้พลังจิตสร้างสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงขึ้นมา เขา ได้้ยืมใช้พลังจิตที่ระด้ับสูงและบริสุทธิ์ยิ่งกว่าจากสะเกมด้ด้าวทั้งสาม นั้น

ตอนที่อยู่ๆ แสงด้าวสามด้วงกมาปรากฏอยู่กลาง สนามแม่เหลมกยุ่งเหยิง สนามแม่เหลมกนั้นกมยิ่งเปลี่ยนมาเป็นพลุ่ง พล่าน

ในสนามแม่เหลมก คลื่นพลังงานผิด้ปกติที่แขมงแกร่ง ยิ่งกว่าจนสามารถบิด้เบือนพลังจิตทุกอย่างที่แทรกซึมเข้ามาได้้กำาลัง ไหลเชี่ยวกรากอย่างถึงที่สุด้!

“โฮก!”

ระหว่างทางที่หมาป่ายักษ์สีเทาตัวนั้นกระโจนเข้า มามันกมอ้าปากออกกว้าง

คลื่นโจมตีทางพลังจิตสีเทาขมุกขมัวเส้นหนึ่งที่ สามารถมองเหมนได้้ด้้วยตาเปล่าตรงด้ิ่งเข้ามาในสนามแม่เหลมกที่เนี่ย เทียนสร้างขึ้นด้้วยความเรมวที่มากกว่าหมาป่าหลายเท่าตัว

“ฟิ้วๆ!”

พอคลื่นโจมตีทางพลังจิตสีเทาเข้ามาในสนามแม่เหลมก ยุ่งเหยิง แสงด้าวสามจุด้น้นกมพลันเปลี่ยนมาเป็นเจิด้จ้าบาด้ตา

คลื่นพลังทางจิตที่บิด้เบือนคล้ายเครื่องปั่นเนื้อจำานวน มากกำาลังปั่นคลื่นพลังจิตที่มาจากหมาป่ายักษ์สีเทาตัวนั้น

เนี่ยเทียนมองเหมนอย่างชัด้เจนว่าเมื่อคลื่นโจมตีระลอก นั้นเข้ามาอยู่ในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงของเขากมถูกฉีกกระชากจากรูป ร่างทรงกลมให้กลายมาเป็นจุด้แสงสีเทาจำานวนมาก

แสงสีเทาถูกสนามแม่เหลมกแยกตัวจนสลายไปอย่างไร้ ร่องรอยในชั่วพริบตา

“สามารถต้านทานเวทลับพลังจิตได้้!”

เนี่ยเทียนฮึกเหิมขึ้นมาทันใด้ มือของเขาที่ลูบคลำายันต์ ชิ้นนั้นเปลี่ยนจากสั่นมาเป็นหนักแน่นดุ้จเขาไท่ซาน

ความมหัศจรรย์ของสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงมอบความ มั่นใจให้แก่เขา ทำาให้เขาไม่รีบร้อนที่จะใช้ยันต์ชิ้นสุด้ท้ายที่อาจารย์ มอบให้ แต่รีบกระตุ้นลูกปราณวิญญาณสิบกว่าลูกให้ไปโจมตีหมาป่า ยักษ์สีเทาตัวนั้น

“ตูมๆๆ!”

ลูกปราณวิญญาณแต่ละลูกที่เตมไปด้้วยของเหลวโจมตี ลงบนร่างของหมาป่ายักษ์สีเทาอย่างแรงแล้วจึงแตกกระจายออก เป็นสะเกมด้แสงนับพันนับหมื่นที่สาด้กระเซมนไปทั่ว

ระหว่างเขาและต่งป่ายเจี๋ยมีม่านแสงตัด้สลับและ พลังงานที่ปะทะกันสาด้กระจาย หมาป่ายักษ์สีเทาตัวนั้นร้องคำาราม

อย่างบ้าคลั่ง โบกสะบัด้กรงเลมบที่เหมือนของจริง ด้ึงรั้งและฟาด้ฟัน อยู่อย่างต่อเนื่อง

หมาป่ายักษ์สีเทาตัวนั้นถูกสะเกมด้แสงที่ระเบิด้ออกจาก ลูกปราณวิญญาณมากมายกลบทับ เรือนกายใหญ่โตของมันหด้เลมก ลงอย่างเหมนได้้ชัด้

พลังจิตที่ส่งมาจากร่างของมันและยังมีคลื่นพลัง วิญญาณที่มากมหาศาลกมหายไปอย่างรวด้เรมวด้้วย

“อะไรกัน?”

ใบหน้าที่เด้ิมทีซีด้ขาวอย่างถึงที่สุด้ของต่งป่ายเจี๋ยมา บัด้นี้กมยิ่งขาวเผือด้น่าสะพรึงกลัว หนังหน้าของเขากระตุกน้อยๆ สีหน้าบูด้เบี้ยวดุ้ร้าย

“กะอีแค่ขอบเขตท้ายสวรรค์ กลับสามารถต้านทาน เวทลับหมาป่าสวรรค์ของข้าได้้!”

ต่งป่ายเจี๋ยมีท่าทางไม่อยากเชื่ออย่างเหมนได้้ชัด้ เขา รู้สึกผิด้ปกติตั้งแต่ที่คลื่นโจมตีทางพลังจิตซึ่งพ่นออกมาจากปากของ หมาป่ายักษ์หายไปในบริเวณรอบกายของเนี่ยเทียนแล้ว

ทว่าพอลูกปราณวิญญาณแต่ละลูกพุ่งเข้าโจมตีหมาป่า ยักษ์สีเทา และลด้พลังงานของหมาป่าสวรรค์ตัวนั้นไปฮวบฮาบ เขา กมยิ่งตะลึงระคนแปลกใจ

เขารู้สึกว่าลูกปราณวิญญาณเหล่านั้น…ไม่ใช่อาวุธ วิเศษที่อยู่ในการครอบครองของเนี่ยเทียน สะเกมด้แสงที่กระจายออก มาจากในลูกปราณวิญญาณมาจากการรวมตัวกันของปราณ วิญญาณระด้ับสูงในพระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวชัด้ๆ

คิด้ไม่ถึงเลยว่าเนี่ยเทียนจะสามารถเอาปราณวิญญาณ ในพระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวมาหลอมเป็นอาวุธแบบนี้ได้้ ช่างน่า เหลือเชื่อยิ่งนัก

หลังจากที่ความตะลึงผ่านพ้นไป เขากมตั้งสติขึ้นมาใน พริบตา ตอนที่หันมามองเนี่ยเทียนอีกครั้ง เขากมแอบขมวด้คิ้ว

เขาเริ่มมองเนี่ยเทียนอย่างจริงจังแล้ว

“ฟิ้วๆๆ!”

สะเกมด้แสงที่กระจายเตมฟากฟอาซึ่งระเบิด้ออกมาจาก ในลูกปราณวิญญาณสิบกว่าลูกนั้น สุด้ท้ายกมทำาลายหมาป่ายักษ์สี เทาที่ต่งป่ายเจี๋ยสร้างขึ้นมาได้้อย่างสมบูรณ์แบบ

ระหว่างต่งป๋ายเจี๋ยและเนี่ยเทียนยังมีสะเกมด้แสง กระจายอยู่โด้ยรอบ ปกคลุมพื้นที่นั้นไว้จนมิด้

ต่อให้เป็นต่งป่ายเจี๋ยเองกมยังไม่กล้าบุ่มบ่ามเด้ินเข้าไป เพื่อทำาลายพลังงานของตัวเองไปอย่างเปล่าประโยชน์

ร่างของเขาแปลงมาเป็นสายฟอาหักงอเส้นหนึ่งแลบผ่าน พื้นที่ช่วงนั้นเข้าไปใกล้เนี่ยเทียนอย่างรวด้เรมว

เด้ิมทีในมือของต่งป่ายเจี๋ยนั้นไม่มีอะไร ทว่าตอนนี้กลับ ถือทวนเล่มยาวสีเหลมกเล่มหนึ่ง

บนทวนยาวนั้นสลักลวด้ลายที่ประณีตงด้งามเอาไว้ นาบประทับเวทคาถาและภาพค่ายกลที่ลึกลับ

ปณิธานในการสู้รบที่ดุ้เด้ือด้น่าตกใจกระเพื่อมออกมา จากในทวนสีเหลมกเล่มยาว ทวนยาวนั้นสร้างลำาแสงหนึ่งกลุ่มขึ้นมา ตัด้สลับกันกลางห้วงอากาศ โด้ยที่เนี่ยเทียนสัมผัสไม่ได้้แม้แต่นิด้ พริบตาเด้ียวกมาโผล่อยู่ในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิง

“ตูม!”

วินาทีที่ทวนยาวสีเหลมกพุ่งเข้ามาในสนามแม่เหลมก มัน กมปลด้ปล่อยปณิธานในการสู้รบที่ดุ้ด้ันยิ่งกว่าเด้ิมออกมา!

แสงสีเทาซีด้เป็นกลุ่มๆ ระเบิด้ออกมาจากในทวนยาว นั้น และทวนยาวกมเปลี่ยนมาเป็นลำาแสงเส้นยาวที่ปลด้ปล่อยแสง ออกมาอย่างต่เนื่อง

ในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิง พลังงานบิด้เบือนหลากหลาย ประเภทคล้ายมือนับพันนับหมื่นเลื้อยเข้ามารัด้พันอยู่บนลำาแสง พยายามบิด้เบือนมัน

ทว่าสนามแม่เหลมกที่ไม่เคยใช้ไม่ได้้ผล มาวินาทีนี้กลับมิ อาจต้านทานความคมกล้าของลำาแสงบนทวนยาวได้้!

“สวบ!”

ลำาแสงหนึ่งพุ่งพรวด้ออกมาจากในทวนยาว ทิ่มแทง เข้าที่แขนขวาของเนี่ยเทียน

แขนของเนี่ยเทียนพลันกลายเป็นรูโบ๋ เลือด้สด้ไหล ทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่ง!

ยังด้ีที่ลำาแสงที่แทงเข้ามาในแขนขวาของเขาไม่ได้้ทะลุ ไปถึงกระดู้ก มิฉะนั้นกระดู้กของเขาย่อมต้องแตกหักออกเป็นเสี่ยงๆ ในทันที

เนี่ยเทียนตะลึงพรึงเพริด้

คู่ต่อสู้ที่เขาเคยเจอก่อนหน้านี้มีผู้แขมงแกร่งขอบเขตต้น สวรรค์ ทว่าคนพวกนั้นหากไม่ใช้พลังจิตลอบโจมตี กมต้องสูญเสียการ ควบคุมเข้ามาอยู่ในสนามแม่เหลมกด้้วยตัวเอง

ตอนที่คู่ต่อสู้เหล่านั้นเข้ามาในสนามแม่เหลมก พลังจิต และร่างของพวกเขาล้วนได้้รับผลกระทบจนสูญเสียการควบคุมตัว เองในฉับพลัน

มีเพียงต่งป่ายเจี๋ยผู้นี้เท่านั้นที่ใช้คลื่นโจมตีทางพลังจิต ของหมาป่ายักษ์สีเทาตัวนั้นก่อนครั้งหนึ่งแล้วสัมผัสได้้ถึงความแปลก ประหลาด้ของสนามแม่เหลมก

ต่งป่ายเจี๋ยไม่ได้้บุ่มบ่ามเข้ามา แต่ยืมใช้อาวุธวิเศษที่ แขมงแกร่งในมือตัวเอง ใช้อาวุธวิเศษมาเบิกทางให้ตัวเองก่อน

ทวนยาวเล่มนั้นระเบิด้ขึ้นกะทันหันอยู่ในสนามแม่เหลมก ยุ่งเหยิง พริบตาเด้ียวกมก่อตัวขึ้นเป็นลำาแสงทำาให้สนามแม่เหลมกมิ อาจต้านทานได้้ในช่วงระยะเวลาสั้นๆ

และกมด้้วยเหตุนี้ เนี่ยเทียนจึงถูกแทงแขนขวา

“ฟิ้วๆ!”

แสงที่มากกว่าเด้ิมระเบิด้ออกมาจากในทวนยาวนั้น เนี่ยเทียนที่เสียเปรียบไปแล้วหนึ่งครั้งจึงคอยหลบหลีกอยู่ในสนามแม่ เหลมกยุ่งเหยิงที่ตัวเองสร้างขึ้น

“สวบ! สวบๆ!”

ต่อให้เป็นเช่นนั้น ขาของเขา หน้าท้องของเขา บาง ส่วนของร่างกายที่ไม่ใช่จุด้อันตรายถึงชีวิตกมยังคงโด้นทำาร้ายอย่างต่อ เนื่องอยู่ด้ี

เขาทำาได้้แค่เพียงไม่ปล่อยให้แสงเหล่านั้นทะลุผ่านจุด้ สำาคัญของร่างกาย แต่กลับไม่สามารถหลบเลี่ยงแสงทั้งหมด้ได้้

ห่างกันสิบเมตร ต่งป่ายเจี๋ยที่มาจากอาณาจักรป่ายจั้น จ้องเขมมงไปยังทวนยาวเล่มนั้น สายตากมเปลี่ยนมาเป็นเคร่งขรึมเลมก น้อย

“ท้ายสวรรค์ช่วงกลางกลับยืนหยัด้ได้้นานขนาด้นี้ ดู้ท่า ที่เจ้าเด้มกนี่สามารถรวบรวมบทต้นของคาถาสะเกมด้ด้าวมาจากมือ ของซูหลิน เสวียนเข่อและอู๋หลิ่งได้้คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ”

ความแปลกประหลาด้ของเนี่ยเทียนทำาให้ต่งป่ายเจี๋ยที่ เป็นผู้ชนะคนสุด้ท้ายในพื้นที่กลางสวรรค์แอบตะลึงพรึงเพริด้

ในใจของเขาได้้ยอมรับความสามารถของเนี่ยเทียนแล้ว