ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 182 เลือด้เนื้อฟื้นตัว

เนี่ยเทียนกำาลังจะเปิด้ปากพูด้แต่กลับพบว่าต่งป่ายเจี๋ยได้้ หายตัวไปแล้วด้้วยพลังของพระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าว

“ฟิ้ว!”

ตอนที่ผิวหนังซึ่งมีภาพประตูสวรรค์ติด้อยู่ลอยมาหาเนี่ย เทียน ตราประทับของด้าวหกแฉกอีกด้วงหนึ่งที่อยู่ในภาพนั้นกมได้้ ลอยเข้าหาหลังมือของเนี่ยเทียนด้้วย

เมื่อด้าวหกแฉกลอยเข้าสู่ภาพประตูสวรรค์บนหลังมือของ เนี่ยเทียน เนี่ยเทียนจึงรวบรวมสมาธิรับสัมผัสและได้้เหมนว่าในด้าว หกแฉกนั้นมีอักขระบรรพกาลมากมายลอยสูงเหมือนกับบทต้นของ คาถาสะเกมด้ด้าว

อักขระบรรพกาลทุกตัวต่างกมจัด้เรียงอย่างเป็นระเบียบ แค่ มองครั้งเด้ียวกมเข้าใจ

“คาถาสะเกมด้ด้าวบทกลาง!”

เนี่ยเทียนตัวสั่นเยือก มุมปากเผยรอยยิ้มปิติยินด้ี รู้สึกแค่ ว่าบาด้แผลมากมายบนร่างคล้ายจะไม่เจมบปวด้อีกต่อไป

เพื่อช่วงชิงคาถาสะเกมด้ด้าวบทต้นและบทกลาง ยันต์วิเศษ คุ้มกันกายสามแผ่น และไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้สามเมมด้จึงถูกเขาเอามา ใช้จนหมด้เกลี้ยงแล้ว

แต่เขารู้ว่า ยันต์วิเศษสามแผ่นและไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้สาม ลูก เมื่อเทียบกับคาถาสะเกมด้ด้าวบทกลางแล้วเรียกได้้ว่าไม่มีค่ามาก พอให้พูด้ถึงด้้วยซ้ำา

เนื่องด้้วยต่งป่ายเจี๋ยยอมจากไปด้้วยตัวเอง ขอบเขตของ พื้นที่กลางสวรรค์จึงกลับคืนสู่ความปกติอีกครั้ง

เขานั่งลงแล้วหยิบเอาเนื้อสัตว์วิเศษออกมาจากในกำาไล เกมบของ กลืนกินลงไปเงียบๆ

เวลานี้บนร่างของเขามีรูเลือด้ที่ถูกแทงทะลุอยู่สิบกว่ารู ซึ่ง รูเลือด้เหล่านั้นมีเลือด้สด้ไหลซึมตลอด้เวลา

เพื่อปองกันไม่ให้เลือด้ไหลมากเกินจนตาย เขาจำาเป็นต้อง รีบรักษาอาการบาด้เจมบให้มั่นคง ไม่สามารถปล่อยให้เลือด้ไหลต่อไป ได้้

เขาทด้ลองชักนำาพลังวิญญาณออกมาจากในมหาสมุทร วิญญาณ หมายจะหยุด้ยั้งไม่ให้แผลลุกลามไปมากกว่าเด้ิม

เวลานี้เขาพลันรู้สึกได้้ว่าน้ำาวนพืชหญ้าในมหาสมุทร วิญญาณมีปราณพืชหญ้าที่แฝงเร้นไว้ด้้วยปราณชีวิตลอยออกมา หลายกลุ่ม

ไม่เพียงเท่านี้ หัวใจเขาเองกมยังมีเสียงเต้นด้ังผิด้ปกติ พลัง ชีวิตเข้มข้นระลอกหนึ่งก่อกำาเนิด้ขึ้นมาจากหัวใจของเขา

ปราณบริสุทธิ์ของพืชหญ้าและพลังชีวิตเข้มข้นที่มาจาก หัวใจได้้ไหลมารวมอยู่ในเลือด้เนื้อของเขา

พลังงานสองระลอกที่คล้ายคลึงกันไหลเข้ามาตามเส้น ชีพจร แล้วมารวมตัวกันอยู่ตรงรูเลือด้บนร่างของเขาอย่างรวด้เรมว

นาทีถัด้มา เขากมพบว่าเลือด้จากบาด้แผลเหล่านั้นได้้หยุด้ ไหลแล้ว

“เอาะ!”

เขาตะลึงระคนแปลกใจอย่างถึงที่สุด้ ก้มหน้าลงมองรูเลือด้ รูหนึ่งบนแขน แล้วจึงพบทันทีว่าหลังจากเลือด้ของรูเลือด้นั้นหยุด้ แล้ว เส้นใยของเลือด้เนื้อกมคล้ายกำาลังขยับขยุกขยิก

รูเลือด้ที่ปริแตกนั้นเป็นเหมือนรอยปริแยกของห้วงมิติที่ กำาลังประสานเข้าหากันอย่างเชื่องช้า

ความเรมวในการปิด้ตัวเข้าหากันของบาด้แผลมองดู้แล้ว เชื่องช้าอย่างถึงที่สุด้ ทว่าเนี่ยเทียนยังคงสัมผัสได้้

และหากเป็นคนปกติ เมื่อเลือด้เนื้อถูกแทงทะลุจนเป็นรู โหว่เช่นนี้อาจจะต้องใช้เวลาอยู่หลายวัน

ทว่าภายใต้การช่วยเหลือจากปราณพืชหญ้าและพลังชีวิต ที่เข้มข้นในหัวใจ เขาจึงสัมผัสได้้โด้ยตรงว่าบาด้แผลค่อยๆ ประสาน ตัวเข้าหากันเรื่อยๆ

ความเรมวในการประสานตัวเช่นนี้ถือว่าเรมวกว่าปกติอยู่ หลายเท่าตัว

“การประสานตัวทางเลือด้เนื้อที่รวด้เรมวขึ้น!”

เนี่ยเทียนด้วงตาเป็นประกาย พลันรู้สึกฮึกเหิม เขา ตระหนักได้้ว่าพลังเลือด้เนื้อของเขาที่ยังไม่ฟื้นตื่นเตมที่น่าจะลึกลับ ยิ่งกว่าที่เขาคิด้เอาไว้เสียอีก!

ไม่นานเขากมรู้สึกได้้ว่าบาด้แผลเหล่านั้นไม่เจมบปวด้เท่าไหร่ แล้ว

“ฟิ้วๆ!”

และเวลานี้เอง ทางช้างเผือกกว้างใหญ่บนเพด้าน พระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวกมีแสงด้าวสาด้ส่องลงมาอีกครั้ง

ต่งป่ายเจี๋ยถอยออกไป โยนคาถาวิเศษบทกลางมาให้เนี่ย เทียน คล้ายเป็นการไปกระตุ้นผนึกบางอย่างของพระราชวังโบราณ สะเกมด้ด้าว

พอเหมนว่ามีแสงด้าวสาด้ลงมาอีกครั้ง เนี่ยเทียนกมตื่นเต้น ขึ้นมาทันใด้ เขารู้ด้ีถึงพลังงานลึกลับที่ซุกซ่อนอยู่ในแสงด้าวเหล่านั้น รู้ว่าพลังเหล่านั้นสามารถชักนำาเข้ามาในมหาสมุทรวิญญาณได้้

เขารีบนั่งนิ่ง ใช้เวทลับที่บรรลุมาก่อนหน้านี้มาชักนำาแสง ด้าวที่สาด้ส่อง

แสงด้าวมากมายไหลตามกระหม่อมเข้ามาในมหาสมุทรจิต วิญญาณของเขา

ในมหาสมุทรจิตวิญญาณของเขา สะเกมด้ด้าวด้วงที่สี่ก่อตัว ขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ

“หนิงยาง! เจ้าชนะแล้ว!”

เวลาเด้ียวกันนั้น เขตของผู้แขมงแกร่งต้นสวรรค์ ถังหยาง จากอาณาจักรอั้นหมิงที่ใบหน้าเตมไปด้้วยเลือด้ปาด้ภาพประตู สวรรค์ที่เขาได้้รับออกจากหลังมือของตัวเอง

เมื่อเขาทิ้งภาพประตูสวรรค์จึงถูกพลังประหลาด้ใน พระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวพันธนาการและจับโยนออกไปจาก พระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวทันที

เมื่อเป็นเช่นนี้ พื้นที่ของต้นสวรรค์จึงเหลือแค่เพียงหนิง ยางอาจารย์อาน้อยของซูหลินเพียงผู้เด้ียว

หนิงยางที่มาจากวิมานสวรรค์เช่นกันเมื่อได้้รับแสงสวรรค์ จากถังหยาง บนมือเขาจึงมีรอยประทับรูปด้าวหกแฉกปรากฏขึ้นมา หนึ่งรูป

ตรงกลางรอยประทับนั้นคือบทท้ายของคาถาสะเกมด้ด้าว

หนิงยางผ่านการรบราฆ่าฟันติด้ต่อกันหลายครั้งจนกระทั่ง บีบให้ถังหยางจากไปได้้ในที่สุด้ หลังจากได้้รับบทท้ายของคาถา สะเกมด้ด้าวมาครบถ้วน สีหน้าเขากมดู้เหนื่อยล้าเลมกน้อย

และเวลานี้ เขาจึงสังเกตเหมนเนี่ยเทียน

“ไม่นึกเลยว่าจะไม่ใช่ซูหลิน…”

หนิงยางตะลึงไปครู่หนึ่ง เขาขมวด้คิ้วมองเนี่ยเทียน ประเมินอีกฝ่ายอย่างละเอียด้

“แล้วกมไม่ใช่ต่งป่ายเจี๋ย ไม่ใช่อู๋หลิ่งและเสวียนเข่อ” หนิง ยางยิ่งตกใจ

ที่เขาคิด้เอาไว้ในใจ ผู้ที่ได้้ครอบครองบทต้นของคาถา สะเกมด้ด้าวต้องเป็นซูหลินที่มาจากวิมานสวรรค์เช่นเด้ียวกับเขา

เขาไม่แน่ใจว่าซูหลินจะสามารถช่วงชิงคาถาบทกลางจา กมือต่งป่ายเจี๋ยในพื้นที่กลางสวรรค์มาได้้หรือไม่ แต่เขากลับไม่คิด้ว่า จะมีใครสามารถช่วงชิงคาถาสะเกมด้ด้าวบทต้นมาจากมือของซูหลิน ได้้

รอจนเขาตระหนักได้้ว่าเด้มกคนหนึ่งที่เขาไม่เคยได้้ยินชื่อมา ก่อนได้้มาหยุด้อยู่ในพื้นที่กลางสวรรค์ เขากมรู้แล้วว่าบทต้นและบท กลางของคาถาสะเกมด้ด้าวล้วนอยู่ในการครอบครองของคนคนนั้น

เขารู้สึกแปลกใจถึงขีด้สุด้

ทว่าเพียงแค่ครู่เด้ียว เขากมพบว่าบนเพด้านมีแสงด้าวสาด้ ส่องลงมา

หนิงยางที่ไม่ได้้อยู่ในสภาพด้ีเท่าไหร่นักจึงนั่งเงียบๆ เช่น เด้ียวกับเนี่ยเทียน

เพียงแค่จิตสำานึกของเขากวาด้มองตราประทับด้าวหกแฉก ไม่กี่ครั้งกมเข้าใจวิธีการรวบรวมแสงด้าวได้้ทันที

แสงด้าวที่สาด้ส่องลงมาจากเพด้าน เด้ิมทีแค่ถูกด้ึงดู้ด้จาก เนี่ยเทียนจึงสาด้ส่องมาที่เขตกลางสวรรค์

ทว่าเมื่อเขาเองกมแอบร่ายเวทเหมือนกันจึงมีแสงด้าวสอง ในสามส่วนตรงเข้ามาหาเขา

การแบ่งแสงด้าวของเขาทำาให้เนี่ยเทียนรู้สึกได้้ในทันที เนี่ยเทียนลืมตาขึ้น มองไกลๆ มายังเขาแล้วขมวด้ติ้วน้อยๆ

หนิงยางที่บีบให้ถังหยางออกไปจากพระราชวังโบราณ สะเกมด้ด้าว ดู้เหมือนว่าสภาพจะด้ีกว่าต่งป่ายเจี๋ยเลมกน้อย

และหนิงยางกมอยู่ในขอบเขตต้นสวรรค์ช่วงสูงสุด้ด้้วย!

ยันต์วิเศษปองกันตัวและไข่มุกน้ำาแขมงระเบิด้ทั้งหมด้ที่เนี่ย เทียนมีอยู่ในมือ ตอนนี้เขาได้้ใช้ไปจนเกลี้ยงแล้ว อีกทั้งขอบเขตของ เขาและหนิงยางกมห่างกันมากเกินไป

ต่อให้เนี่ยเทียนจะไม่เจียมตัวมากแค่ไหน เขากมไม่มีทาง ข้ามผ่านแม่น้ำาแสงเจมด้สีไปอย่างไร้สติในสถานการณ์ที่หนิงยางยังอยู่ ในสภาวะแขมงแรงแบบนี้แน่นอน

เขารู้ด้ีว่า หากเขากล้าบ้าบิ่นขนาด้ข้ามแม่น้ำาแสงเจมด้สีนั้น ไป วิมานสวรรค์แห่งอาณาจักเสวียนเทียนกมจะรวบรวมคาถาสะเกมด้ ด้าวครบถ้วนทั้งสามบน

หลังจากมองหนึ่งครั้งเขาจึงไม่สนใจหนิงยางอีก แต่มุ่งมั่น แย่งชิงแสงด้าวที่ร่วงลงมา ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน

ในมหาสมุทรจิตวิญญาณของเขากมีสะเกมด้ด้าวอีกด้วงรวม ตัวกันขึ้นมา ตอนที่สะเกมด้ด้าวด้วงนั้นส่องประกายวิบวับ เขากมไม่รู้ สึกถึงการด้ำารงอยู่ของแสงด้าวอีกแล้ว

ทว่าทางช้างเผือกที่ห่างไปไกลแสนไกลบนเพด้าน พระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวกลับยังคงด้ำารงอยู่

เพียงแต่ว่าไม่มีแสงด้าวร่วงลงมาจากในทางช้างเผือกนั่น อีกแล้ว

แต่ไม่รู้ว่าทำาไม เมื่อมีสะเกมด้ด้าวสี่ด้วงนั้นอยู่ในมหาสมุทร จิตวิญญาณ เขาแอบสัมผัสได้้ว่า เขาและทางช้างเผือกที่กว้างใหญ่ แห่งนั้นคล้ายมีความเชื่อมโยงบางอย่างที่ลึกลับต่อกัน