ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 183 สะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วง!

สะเกมด้ด้าวสี่ด้วงท่ามกลางมหาสมุทรจิตวิญญาณของ เนี่ยเทียนส่องประกายระยิบระยับ

เพด้านของพระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวไม่มีแสงด้าว สาด้ส่องลงมาอีกแล้ว เนี่ยเทียนเองกมไม่สามารถไขว่คว้าพลังจากใน แสงด้าวเหล่านั้นมาได้้อีก

เขาจึงค่อยๆ ฟื้นตื่นขึ้นมาจากการฝึกวิชาคาถาสะเกมด้ ด้าว

มีแม่น้ำาแสงเจมด้สีขวางกั้น เขามองไปยังหนิงยางแห่ง วิมานสวรรค์ พบว่าหนิงยางผู้นั้นกมกำาลังมองมาที่เขาเช่นกัน

วินาทีที่คนทั้งสองประสานสายตากัน เนื่องจากมีแม่น้ำา แสงเจมด้สีกางกั้น ทั้งสองฝ่ายจึงไม่สามารถพูด้คุยกันได้้

เนี่ยเทียนลังเลอยู่ครู่หนึ่งกมไม่สนใจหนิงยางอีก แต่ยืมใช้ ปราณวิญญาณฟอาด้ินที่เข้มข้นอย่างหาอะไรมาเปรียบไม่ได้้ของ พระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวมาฝึกบำาเพมญตบะต่อ

ลูกปราณวิญญาณลูกแล้วลูกเล่าถูกสร้างขึ้นมา เขาด้ึง เอาพลังวิญญาณและพลังประหลาด้ที่มีอยู่น้อยนิด้จากข้างในนั้นมา ฟื้นฟูพลังวิญญาณพลางบำารุงพลังจิตไปด้้วย

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ พลังวิญญาณในมหาสมุทร วิญญาณจุด้ตันเถียนของเขาจึงค่อยๆ ถูกเติมเตมจนเปี่ยมล้น

พลังจิตของเขาเองกมได้้รับการบำารุงจากพลังประหลาด้ใน ลูกปราณวิญญาณ และไต่ขึ้นสู่ระด้ับสูงสุด้อีกครั้ง

เนื่องจากการด้ำารงอยู่ของสะเกมด้ด้าวทั้งสี่ด้วง เขาจึงรู้สึก ได้้ว่ามหาสมุทรจิตวิญญาณของเขาคล้ายจะมีการเปลี่ยนแปลงที่ ลึกลับ

เพียงแต่ว่าเนื่องจากเขาไม่มีเวลาทำาความเข้าใจกับความ มหัศจรรย์ของคาถาสะเกมด้ด้าวบทต้นและบทกลางเท่าใด้นัก นี่จึง ทำาให้เขายังไม่ได้้ตระหนักรู้ถึงความลึกลับของสะเกมด้ด้าวทั้งสี่ด้วง อย่างแท้จริง

รอยแผลที่เป็นรูโหว่บนร่างเขาซึ่งเกิด้จากฝีมือของต่ง ป่ายเจี๋ย เมื่อผ่านการรักษาตัวในช่วงเวลาที่ผ่านมากมเริ่ม…ตกสะเกมด้ แล้ว

เขาไม่รู้สึกเจมบปวด้จากบาด้แผลเหล่านั้นอีกแล้ว อีกทั้ง ยังรู้สึกว่าอีกไม่นานเท่าไหร่ บาด้แผลทั้งหมด้กมจะหายด้ีเป็นปลิด้ทิ้ง

เวลานี้ เขาจึงยุติการฝึกบำาเพมญตบะ

เขาเด้ินเตร่อยู่ในพื้นที่ของผู้แขมงแกร่งขอบเขตกลาง สวรรค์ อยากรู้ว่าจะได้้รับผลประโยชน์อื่นๆ มาโด้ยไม่ได้้ตั้งใจหรือไม่

หากพวกคนที่ถูกต่งป่ายเจี๋ยฆ่าตายมีทรัพย์สินติด้ตัว สิ่ง เหล่านั้นอาจจะราคาไม่ธรรมด้า

ทว่าเขาหาอยู่รอบหนึ่งกมหาไม่เจอว่าบนร่างของศพที่แยก ออกเป็นส่วนๆ เหล่านั้นจะมีอาวุธวิเศษที่มีค่าอะไรอยู่

เขาจึงเข้าใจทันทีว่า หลังจากที่ต่งป่ายเจี๋ยสังหารคู่ต่อสู้ แล้วกมได้้ช่วงชิงเอากำาไลเกมบของของพวกเขาไปอย่างไร้ซึ่งความ เกรงใจด้้วย

การกระทำาของเนี่ยเทียนที่เด้ินเตร่อยู่ในพื้นที่ขอบเขต กลางสวรรค์เพื่อหวังว่าจะได้้รับผลประโยชน์อื่นๆ เพิ่มเติมอยู่ใน สายตาของหนิงยาง

หนิงยางขมวด้คิ้วน้อยๆ คล้ายเด้าออกว่าฐานะของเนี่ย เทียนไม่ได้้สูงส่งเท่าไหร่นัก มิฉะนั้นคงไม่โลภมากอยากได้้วัตถุบนร่าง ของพวกผู้แขมงแกร่งขอบเขตกลางสวรรค์เหล่านั้น

เขาเชื่อว่าหากซูหลินอยู่ในขอบเขตกลางสวรรค์จะต้อง ไม่มีวันเสียเวลาใด้ๆ ไปแม้แต่นิด้แน่นอน

ซูหลินจะต้องนำาพลังกายใจทั้งหมด้ไปใช้กับการบำาเพมญ ตบะ

เพราะว่าตลอด้ทั้งด้ินแด้นด้าวตก เกรงว่าคงไม่มีที่ใด้ที่ มหัศจรรย์และมีประโยชน์ในการบำาเพมญตบะมากเท่าที่พระราชวัง โบราณสะเกมด้ด้าวนี่อีกแล้ว

เมื่อตระหนักได้้ว่าเนี่ยเทียนฐานะไม่สูง หนิงยางจึงรู้สึก ว่าเมื่อได้้ออกไปจากพระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวแล้วกมน่าจะตรวจ สอบหาตัวตนของเนี่ยเทียนได้้อย่างง่ายด้าย

พอถึงเวลานั้น ด้้วยความสามารถของวิมานสวรรค์ของ พวกเขา คิด้จะเอาบทต้นและบทกลางของคาถาสะเกมด้ด้าวมาจา กมือเนี่ยเทียนกมไม่น่าจะเป็นเรื่องยากเกินไปนัก

หลังจากคิด้ได้้ในจุด้นี้แล้ว หนิงยางจึงไม่สนใจเนี่ยเทียน อีก แต่ใช้ปราณวิญญาณฟอาด้ินที่เข้มข้นของพื้นที่ต้นสวรรค์มาฟื้น คืนพละกำาลังของตัวเองที่สูญเสียไป

ไม่นานหลังจากนั้น เนี่ยเทียนที่ไม่ได้้อะไรกลับมาจึงล้ม เลิกการเด้ินเตรมด้เตร่ แต่ดู้ด้ซับเอาปราณวิญญาณฟอาด้ินที่บริสุทธิ์มา ขัด้เกลามหาสมุทรวิญญาณ

มหาสมุทรวิญญาณในจุด้ตันเถียนของเขาตอนนี้เตม เปี่ยมไปด้้วยพลังวิญญาณ น้ำาวนของพลังงานที่มีธาตุต่างกันกมเคลื่อน โคจรอยู่ตลอด้เวลา

น้ำาวนพลังวิญญาณสองลูก ลูกหนึ่งคือน้ำาวนเปลวเพลิง อีกลูกหนึ่งคือน้ำาวนพืชหญ้าต่างกมหมุนโคจรอย่างรวด้เรมวอยู่ ท่ามกลางมหาสมุทรวิญญาณขาวโพลน

มหาสมุทรวิญญาณที่กว้างกว่าตอนท้ายสวรรค์หนึ่งเท่า ตัว ปราณวิญญาณที่อยู่ด้้านในถูกกลั่นหลอมให้บริสุทธิ์ครั้งแล้วครั้ง เล่า

ผ่านไปอีกช่วงหนึ่ง ไม่ว่าน้ำาวนพลังงานทั้งสี่ลูกใน มหาสมุทรวิญญาณของเนี่ยเทียนจะหมุนต่ออย่างไรกมดู้เหมือนว่าเขา ไม่สามารถด้ึงดู้ด้ปราณวิญญาณมาได้้อีกแล้ว

เวลานี้ เขาจึงเกิด้ความรู้สึกเหมือนจะฝ่าทะลุช่วงคอขวด้ อีกครั้ง

เขาเข้าใจทันทีว่า อีกแค่ก้าวเด้ียวเขากมจะข้ามจากท้าย สวรรค์ช่วงกลางไปถึงท้ายสวรรค์ช่วงท้าย!

ไม่รีบร้อนที่จะกลั่นหลอมมหาสมุทรวิญญาณ เขาทำาใจ ให้สงบแล้วจึงย้อนนึกความทรงจำาถึงการต่อสู้ที่เสี่ยงอันตรายแต่ละ ครั้งหลังจากเข้ามาในประตูสวรรค์

ภาพเหตุการณ์เสี่ยงตายในการต่อสู้แต่ละภาพปรากฏซ้ำา ขึ้นมาอย่างต่อเนื่องในความทรงจำาของเขา การโจมตีที่มหัศจรรย์ หลากหลายกระบวนท่าของผู้แขมงแกร่งขอบเขตต้นสวรรค์ ความรู้สึก บีบคั้นหวาด้กลัวที่ถังหยางสร้างให้กับเขา มนต์ด้ำาทางพลังจิตของอู๋ หลิ่ง แผนการของซูหลิน การช่วยเหลืออย่างลับๆ จากเสวียนเข่อ และการต่อสู้ด้้วยความกล้าและสติปัญญากับต่งป่ายเจี๋ย…

เขาเอาภาพเหตุการณ์เหล่านั้นมาย้อนทวนในหัวใจตัว เองครั้งแล้วครั้งเล่า ทำาความเข้าใจกับสิ่งที่เขาได้้เรียนรู้ตอนต่อสู้ และทบทวนประสบการณ์ที่ตัวเองมีไม่มากพอไปทีละข้อ

ประสบการณ์การฝึกฝนขัด้เกลาตนเองในประตูสวรรค์ เมื่อเทียบกับการประลองในโลกมายามรกตแล้วเรียกได้้ว่าความเสี่ยง และความซับซ้อนนั้นมีเยอะกว่ามากมายนัก

ท่ามกลางประสบการณ์ครั้งนี้ เขาได้้รับผลเกมบเกี่ยว มากมาย รู้ถึงความร้ายกาจของศิษย์ผู้ทรงเกียรติจากต่างอาณาจักร รู้ถึงความสลับซับซ้อนของแต่ละขั้วอำานาจในด้ินแด้นด้าวตก

หลังจากนั้นเขาจึงรวบรวมสมาธิให้แน่วแน่ ไม่คิด้ถึง ประสบการณ์เหล่านั้นอีก

เขาเริ่มทำาความเข้าใจกับความมหัศจรรย์ของพลัง วิญญาณ พลังจิต พลังกล้ามเนื้ออย่างละเอียด้ตามที่อูจี้อาจารย์ของ เขาเคยสอน

อาจเป็นเพราะการด้ำารงอยู่แม่น้ำาแสงเจมด้สี หรือบางที อาจเป็นเพราะความอัศจรรย์ของตัวพระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวเอง ตอนที่เขาทำาความเข้าใจกับความลึกลับของพลังต่างๆ เหล่านั้น สมองของเขาถึงได้้ปลอด้โปร่งแจ่มชัด้ผิด้ปกติ

หลายจุด้ที่ก่อนหน้านี้คลุมเครือยากทำาความเข้าใจ มา บัด้นี้พอเขาใคร่ครวญกมพลันเข้าใจกระจ่างแจ้งขึ้นมาทันที

ขณะที่เขากำาลังรู้สึกได้้รำาไรว่าจะฝ่าคอขวด้ข้ามผ่านสู่ ท้ายสวรรค์ช่วงท้าย เพด้านของพระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวกมีแสง ด้าวสาด้ประกายลงมาอีกครั้ง

เขายกเลิกการทำาความเข้าใจต่อพลังต่างๆ ทันที แต่ รวบรวมสมาธิ ดู้ด้ซับเอาแสงด้าวมาอีกครั้ง

แสงด้าวระลอกใหม่ที่สาด้ส่องลงมาได้้ถูกเขากับหนิงยาง แห่งวิมานสวรรค์แบ่งกันด้ึงไปกลั่นหลอมอีกครั้ง ในมหาสมุทรจิต วิญญาณของเขาจึงมีสะเกมด้ด้าวเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งด้วง

ไม่นานหลังจากนั้นแสงด้าวกมหายไป เขาจึงจมจ่อมอยู่กับ การบำาเพมญตบะและการทำาความเข้าใจอีกครั้ง

ผ่านไปอีกพักหนึ่ง เพด้านของพระราชวังโบราณสะเกมด้ ด้าวกมีแสงด้าวสาด้ส่องลงมาอีกรอบ

ขั้นตอนนี้เกิด้ขึ้นซ้ำาแล้วซ้ำาเล่าติด้ต่อกันอยู่หลายครั้ง

ตอนที่ในมหาสมุทรจิตวิญญาณของเนี่ยเทียนมีสะเกมด้ ด้าวเพิ่มขึ้นเป็นเจมด้ด้วง พระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวซึ่งตั้งอยู่ในจุด้ ลึกของทางช้างเผือกกมพลันสั่นสะเทือน

ในพระราชวัง แม่น้ำาแสงเจมด้สีสองเส้นลอยพรวด้เข้ามา หาเนี่ยเทียนและหนิงยางที่ได้้รับคาถาสะเกมด้ด้าวเช่นเด้ียวกัน

แม่น้ำาแสงสองเส้นเมื่อร่วงเข้ามาในร่างของเนี่ยเทียนและ หนิงยางกมพลันหด้ตัว คล้ายกลายมาเป็นงูเจมด้สีสองตัวที่เลื้อยลอด้ เข้ามาในมหาสมุทรวิญญาณจุด้ตันเทียนของเนี่ยเทียนและหนิงยาง

แม่น้ำาแสงเจมด้สีหด้เลมกลงหลายร้อยหลายพันเท่า เปล่ง วาบอยู่ในมหาสมุทรวิญญาณของเนี่ยเทียนหนึ่งครั้ง ร่างของเนี่ย เทียนกมถูกเหวี่ยงออกไปจากพระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวทันใด้

ตอนที่ร่างของเขาร่วงลง เขามองเหมนว่าพระราชวัง โบราณสะเกมด้ด้าวที่ใหญ่โตมโหฬารนั้นค่อยๆ ลอยสูงขึ้นไปหาทาง ช้างเผือกกว้างใหญ่ไพศาลที่ห่างไกลแสนไกล

ตอนที่ร่างของเขาร่วงลงด้้านล่างอย่างมิอาจควบคุมได้้ เขากมองเหมนว่าหนิงยางแห่งวิมานสวรรค์พยายามจะเขยิบเข้ามา ใกล้เขา

น่าเสียด้าย ไม่ว่าหนิงยางจะพยายามมากแค่ไหนกมิอาจ ใช้พลังของตัวเองเข้ามาใกล้เขาได้้

ต่อให้คนทั้งสองออกมาจากพระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าว แล้วกมคล้ายว่ายังคงมีพลังระลอกหนึ่งแบ่งแยกคนทั้งสองเอาไว้ ทำาให้ พวกเขาสองคนมิอาจมาเจอกันได้้อีก

บางทีนี่อาจจะเป็นกติกาและความสมดุ้ลอย่างหนึ่งที่มา จากพระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าว

เพราะขอบเขตของเนี่ยเทียนและหนิงยางต่างกันเกินไป กติกาบางอย่างของพระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวคิด้ว่าหากปล่อยให้ หนิงยางและเนี่ยเทียนอยู่ด้้วยกันจะเสียสมดุ้ล

ด้ังนั้นต่อให้พระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวจะบินไปยังทาง ช้างเผือก ทว่ายังคงมีพลังงานบางอย่างสกัด้ขวางพวกเขาเอาไว้

และกมด้้วยเหตุนี้ ระยะห่างระหว่างเนี่ยเทียนและหนิงยาง จึงยิ่งห่างไกลออกไปทุกที ร่างของเขาคล้ายด้าวตกที่บินด้ิ่งลงสู่ใน หุบเหวลึกอย่างรวด้เรมว

เขาแอบสัมผัสได้้ว่า พื้นที่ที่เขาร่วงลงไปกมคือเมืองคูน้ำาผุ พังล่องลอยที่เขาจากมาก่อนหน้านี้