ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 191 ถ่ายโอนพลังชีวิต!
“ไม่ต้องกังวล กมแค่วัตถุที่ล้มเหลวเท่านั้น”
เฟิงหลัวสีหน้าสงบนิ่ง เขาบอกเป็นนัยให้ทุกคนรู้ว่าอย่า เข้าไปในหลุมนั้น อย่าเข้าไปใกล้โครงกระดู้กปีศาจเลือด้มากนัก แล้ว จึงเอ่ยอธิบายให้หงฉานแห่งวังยมบาลฟัง “โด้ยทั่วไปแล้ว ปีศาจ เลือด้ที่พวกเราหลอมขึ้นมามักจะมีศักยภาพอ่อนด้้อยกว่าเด้ิมหนึ่ง ระด้ับ แม้ว่าสายเลือด้ของโครงกระดู้กยักษ์นี้จะอยู่ระด้ับแปด้ ทว่าต่อ ให้หลอมได้้สำาเรมจจริงๆ พลังที่เขาสามารถแสด้งออกมากมยังอยู่แค่ สายเลือด้ระด้ับเจมด้เท่านั้น”
“พลังการต่อสู้ของสายเลือด้ระด้ับเจมด้เทียบเคียงได้้กับเขต ลี้ลับ ต่อให้ควบคุมไม่ได้้ เจ้าสำานักโลหิตของเรากมยังกำาราบเขาได้้ อยู่ด้ี”
หงฉานขมวด้คิ้ว กล่าว “หวังว่าจะเป็นเช่นนี้”
“ข้าจะลงไปดู้สักหน่อย” เฟิงหลัวกระโด้ด้ลงไปจากริม ขอบหลุมด้้วยท่าทางระมัด้ระวัง พริบตาเด้ียวกมาหยุด้อยู่ข้างกาย โครงกระดู้กยักษ์
บนร่างของโครงกระดู้กยักษ์มีกลิ่นคาวเลือด้เข้มข้นลอยมา เป็นระยะ กลางหลอด้เลือด้เลมกละเอียด้ในโครงกระดู้กสีน้ำาตาล เหลือบเทาของมันกมีเลือด้สด้ไหลเวียน
“ตึง!”
เสียงหัวใจเต้นที่ชัด้เจนอย่างถึงที่สุด้ด้ังลอยมาจากในหัวใจ ของโครงกระดู้กยักษ์ เมื่อเสียงหัวใจเต้นด้ังขึ้น ทุกคนที่อยู่รอบๆ ปากหลุมต่างกมจิตใจสะท้านไหว
เนี่ยเทียนเองกมหน้าเปลี่ยนสีน้อยๆ
ทุกครั้งที่หัวใจสีน้ำาตาลเทาขนาด้ยักษ์ของโครงกระดู้กยักษ์ เต้น หัวใจของเขากมคล้ายได้้รับผลกระทบจนเต้นโลด้แรงตามไปด้้วย
เขาปลด้ปล่อยกระแสจิตเส้นหนึ่งออกไปรับสัมผัส
เขาสัมผัสได้้ถึงปราณเลือด้เนื้อที่มหาศาลจากร่างของโครง กระดู้กยักษ์นั่น จากการวิเคราะห์ของเขา ในโครงกระดู้กของโครง กระดู้กยักษ์น่าจะแฝงเร้นไว้ด้้วยพลังงานน่าหวาด้กลัวจนยากจะ จินตนาการได้้
เพียงแต่ไม่รู้ว่าทำาไม แม้ว่าหัวใจของโครงกระดู้กยักษ์จะ ยังคงเต้นเป็นปกติ แต่กลับไม่มีวี่แววว่าจะฟื้นตื่นขึ้นมา
เขาจ้องมองไปที่ด้วงตาของโครงกระดู้กยักษ์ พบว่าด้วงตา ของโครงกระดู้กยักษ์คล้ายไข่มุกสองเมมด้สีเขียวเหลือบเทาที่ไร้แสง
เฟิงหลัวเด้ินวนไปรอบร่างของโครงกระดู้กยักษ์ คอยปล่อย แสงสีเลือด้หลายเส้นออกมาอย่างต่อเนื่อง เมื่อแสงสีเลือด้สาด้
กระทบเข้าไปที่โครงกระดู้กยักษ์กมจะมีสะเกมด้แสงสีเลือด้กระจายออก มา
ไม่นานหลังจากนั้น เฟิงหลัวกมเหยียบลงไปบนกระดู้กของ โครงกระดู้กยักษ์แล้วเด้ินตรงไปที่หน้าอกของมัน
เขาเขยิบเข้าไปใกล้เพื่อมองหัวใจสีน้ำาตาลเหลือบเทาด้วง นั้นที่ถูกห่อหุ้มไว้ด้้วยข้อต่อกระดู้กหลายข้อ
ผ่านไปครู่ใหญ่ เขากมส่ายหัวแล้วกล่าวว่า “ยังไม่มีคลื่น พลังชีวิตเหมือนเด้ิม”
“คลื่นพลังชีวิต” เนี่ยเทียนตื่นตะลึง สอบถามลี่ฝาน “โครงกระดู้กยักษ์นั่นมีปราณเลือด้เนื้อที่เหมนได้้ชัด้เจน แต่เป็นเพราะ ขาด้คลื่นพลังชีวิตเลยไม่มีทางตื่นขึ้นมางั้นหรือ?”
“ถูกต้องแล้ว” ลี่ฝานถอนหายใจหนึ่งครั้ง มองมายังเขา ด้้วยสายตาที่คล้ายแฝงไว้ด้้วยความหมายลึกล้ำาบางอย่าง แล้วกล่าว ว่า “อาจารย์ของเจ้า…ขีด้จำากัด้ของอายุขัยเขาใกล้จะมาถึงเตมที แท้จริงแล้วอายุขัยกมคือพลังงานของชีวิต ต่อให้ปราณเลือด้เนื้อใน ร่างกายเขาจะเข้มข้นแค่ไหน ทว่าเนื่องจากพลังงานของชีวิตแห้ง เหือด้กมยังต้องตายไปในท้ายที่สุด้”
“โครงกระดู้กยักษ์นั่นกมน่าจะเป็นแบบนี้ มีเพียงแค่ปราณ เลือด้เนื้อที่ไม่ธรรมด้า แต่เนื่องจากไม่มีต้นกำาเนิด้แห่งชีวิตจึงไม่ สามารถฟื้นตื่นขึ้นมาได้้”
“พลังงานแห่งชีวิตคือพลังงานด้ั้งเด้ิมที่ลึกลับและซับซ้อน มากอย่างหนึ่ง มันกมเหมือนจิตวิญญาณที่เป็นรากฐานในการด้ำารงอยู่ ของสิ่งมีชีวิตเผ่าต่างๆ พลังแห่งชีวิตและจิตวิญญาณ สองอย่างนี้ไม่ ว่าสิ่งใด้กมตามที่เผาผลาญไปหมด้สิ้นกมหมายความว่าต้องตายแน่ๆ”
“เป็นแบบนี้นี่เอง” เนี่ยเทียนลูบคลำาปลายคางทำาท่าทาง ครุ่นคิด้
เขาแอบมีความรู้สึกว่าพลังสายเลือด้ที่อยู่ในหัวใจของเขา ซึ่งยังไม่ฟื้นตื่นขึ้นมากมน่าจะเป็นพลังแห่งชีวิตเช่นเด้ียวกัน
เขาไม่รู้อะไรสักอย่างเกี่ยวกับพลังแห่งชีวิต แต่เขากลับ รู้สึกว่าพลังสายเลือด้ของเขาอาจจะทำาให้อายุขัยของเขา…เหนือล้ำา เกินกว่าคนทั่วไปในเผ่ามนุษย์
นี่หมายความว่าขอแค่เขาตั้งใจฝึกบำาเพมญตบะ เขากมอาจ จะไม่ต้องเผชิญปัญหาเด้ียวกับอูจี้อาจารย์ของเขา
เขาไม่ต้องกังวลว่าจะไม่บรรลุไปถึงขอบเขตที่สมควรก่อน หน้าที่อายุขัยจะหมด้แล้วแก่ตายไปด้้วยความเสียด้าย
“น่าเสียด้าย” เฟิงหลัวยืนอยู่บนข้อต่อกระดู้กตรงหน้าอก ของโครงกระดู้กยักษ์ ส่ายหัว กล่าวด้้วยใบหน้าจนใจ “พลังแห่งชีวิต คือพลังงานที่ลึกลับที่สุด้อย่างหนึ่งของโลก โครงกระดู้กยักษ์ตนนี้ทุก อย่างมีหมด้ เว้นกมแต่ขาด้พลังแห่งชีวิต หากมีพลังแห่งชีวิตมากระ ตุ้นเขาได้้ ทำาให้เขามีพลังชีวิตเกิด้ขึ้นมาอีกครั้งกมน่าจะตื่นขึ้นมาได้้ อย่างแท้จริง”
“ไข่มุกเลือด้วิเศษสามารถควบคุมเขาได้้ สามารถสั่งการให้ เขาไปต่อสู้กับพวกภูตผีปีศาจ”
“หากเอาเขามาใช้ได้้จริง อย่างน้อยกมีพลังเทียบเท่าผู้ แขมงแกร่งเขตลี้ลับคนหนึ่ง ซึ่งบางทีอาจผลิกเปลี่ยนสถานการณ์ของ สำานักโลหิตได้้บ้าง”
เมื่อพูด้จบ เฟิงหลัวกมกระโด้ด้ออกมาจากในหลุม หมายจะ บอกให้อวี๋ถงใช้ไข่มุกเลือด้วิเศษมาย้ายหินยักษ์เพื่อปิด้หลุมไว้ด้ังเด้ิม
ไม่มีพลังแห่งชีวิต ต่อให้การเต้นของหัวใจโครงกระดู้กยักษ์ จะผิด้ปกติเลมกน้อย แต่กมไม่มีทางฟื้นตื่นขึ้นมาได้้อย่างแท้จริง
และพวกเขากมไม่จำาเป็นต้องเสียเวลาอยู่ที่นี่อีกต่อไป
“ตูม!”
และเวลานี้เอง ตรงทิศทางที่ตั้งของสำานักโลหิตกมีเสียง กัมปนาทด้ังลอยมา
เฟิงหลัวหน้าเปลี่ยนสี เมื่อจ้องนิ่งไปยังสำานักจึงพบว่า ปราณปีศาจสีม่วงเข้มเป็นกลุ่มๆ พลันพุ่งจากท้องฟอาเข้าไปในสำานัก โลหิต
ในบรรด้าปราณปีศาจสีม่วงเข้มนั้นสามารถมองเหมนเงาร่าง ของภูตผีปีศาจได้้อย่างเลือนราง ทั้งยังพอได้้ยินเสียงคำารามของภูตผี ปีศาจด้้วย
“ค่ายกลใหญ่หลอมโลหิตของสำานักเราน่าจะถูกทำาลาย แล้ว!” อวี๋ถงตื่นตระหนก กล่าวด้้วยความลนลาน “พวกเราต้องรีบ ไป หากค่ายกลหลอมโลหิตถูกตีแตกเมื่อไหร่ ภูตผีปีศาจกมสามารถ อาละวาด้ได้้อย่างเตมที่ พวกเราต้องรีบขัด้ขวางพวกภูตผีปีศาจเหล่า นั้นให้เรมวที่สุด้!”
คนอื่นๆ ต่างกมสังเกตเหมนการเปลี่ยนแปลงของสำานักโลหิต สีหน้าจึงเปลี่ยนมาเป็นเคร่งเครียด้
ชิวเหิงแห่งหอหลิงเป่าหัวหด้ นัยน์ตาเตมไปด้้วยความ หวาด้กลัว
ก่อนหน้านี้เขายังไม่ค่อยแน่ใจนักว่าสำานักโลหิตเกิด้เรื่อง ขึ้นจริงหรือไม่ ตอนนี้พอได้้ยินว่าแม้แต่ค่ายกลใหญ่หลอมโลหิตกมยัง ถูกทำาลายลงไปแล้ว เขาจึงยิ่งหวาด้ผวาพรั่นพรึง
สีหน้าเขาเด้ี๋ยวด้ีเด้ี๋ยวร้าย กำาลังแอบใคร่ครวญว่าหากฉวย โอกาสนี้หนีไปก่อนจะเป็นทางเลือกที่ฉลาด้ที่สุด้หรือไม่?
“บัด้ซบ! หากโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ฟื้นตื่นขึ้นมา หาก สามารถบังคับมันได้้ พวกเรากมจะช่วยสำานักได้้อย่างใหญ่หลวง!” เฟิง หลัวกล่าวอย่างเจมบใจ
“ขาด้แค่พลังแห่งชีวิตเท่านั้น…” ด้วงตาของเนี่ยเทียน เปล่งวาบ
ตอนนี้เขามั่นใจเตมร้อยว่าพลังสายเลือด้ในร่างของเขา ต้องเป็นสายเลือด้แห่งพลังชีวิตที่ลึกลับแน่นอน
ความลึกลับของสายเลือด้แห่งชีวิตนาบประทับอยู่ในหัวใจ ของเขา ตอนนี้ยังไม่ได้้ฟื้นตื่นขึ้นมา
ทว่าพลังงานของเลือด้แห่งชีวิตน่าจะมีอยู่ในเลือด้ของเขา!
หลังจากที่เขาต่อสู้กับต่งป่ายเจี๋ย บนร่างของเขาถูกแทง ทะลุเป็นรอยแผลมากมาย ตอนนี้บาด้แผลเหล่านั้นฟื้นตัวราวกับไม่ เคยเป็นอะไรมาก่อน แม้แต่รอยแผลเป็นเลมกน้อยกมยังไม่มี
ความเรมวในการฟื้นตัวของเขามีมากกว่าคนทั่วไปไม่รู้กี่เท่า
เขาเชื่อว่าความสามารถในการรักษาตัวเองที่ผิด้ปกติของ เขานั้นจะต้องเกี่ยวข้องกับพลังแห่งชีวิตที่ซ่อนอยู่ในเลือด้ของเขา อย่างแน่นอน
และกมีเพียงพลังแห่งชีวิตเท่านั้นถึงจะสามารถทำาให้เลือด้ ของเขาที่ไหลออกมาจากรอยแผลที่เพิ่งได้้รับจากการต่อสู้กับต่งป่าย เจี๋ยหยุด้ไหล และความรู้สึกเจมบปวด้กมหายไปอย่างรวด้เรมว
ในเมื่อเลือด้ของเขามีพลังแห่งชีวิตอยู่ ถ้าหาก…เขาเอา เลือด้ของเขาหยด้เข้าไปในหัวใจสีน้ำาตาลเหลือบเทาของโครงกระดู้ก ปีศาจเลือด้ มันจะช่วยชด้เชยสิ่งที่โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ขาด้หายไป ทำาให้ปีศาจเลือด้ที่สำานักโลหิตทุ่มเทสุด้ความสามารถเพื่อชุบหลอม ฟื้นตื่นได้้สำาเรมจหรือไม่?
ต่อให้ตื่นขึ้นมาแค่ช่วงเด้ียว ขอแค่อวี๋ถงสามารถควบคุม เขาได้้ กมยังโจมตีให้ภูตผีปีศาจบาด้เจมบหนักได้้อยู่ด้ี!
“รอเด้ี๋ยว!”
เนี่ยเทียนที่มีความคิด้อยู่ในใจขัด้ขวางท่าทางเร่งร้อนของ เฟิงหลัวและอวี๋ถง เขากระโด้ด้ผลุงลงไปในหลุมลึกท่ามกลางสายตา ไม่เข้าใจของทุกคน
“เจ้าจะทำาอะไร?” อวี๋ถงที่กำาลังจะใช้ไข่มุกเลือด้วิเศษมา ย้ายก้อนหินเพื่อปิด้หลุมพลันหน้าเปลี่ยนสี ตวาด้ขึ้นด้้วยความ เด้ือด้ด้าล “ทำาบ้าอะไรของเจ้า?”
“เนี่ยเทียน! เจ้าคิด้จะทำาอะไร?” ลี่ฝานเองกมตะโกนเสียงด้ัง เช่นกัน
พวกเจียงหลิงจูและอันซืออี๋ต่างกมตกใจกับการกระทำาของ เนี่ยเทียน ไม่รู้ว่าทำาไมเขาถึงทำาตัวเหลวไหลเอาในเวลาแบบนี้
“รีบขึ้นมาเด้ี๋ยวนี้นะ!” เฟิงหลัวแห่งสำานักโลหิตกมตวาด้ เสียงด้ังด้้วยใบหน้าเคร่งเครียด้เช่นกัน
ทว่าเนี่ยเทียนกลับไม่ฟังคำาห้ามปรามจากพวกเขาแม้แต่ นิด้ พอลงไปในหลุมได้้กมเด้ินไปบนกระดู้กของโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ แล้วมาหยุด้อยู่ตรงหน้าอกของเขาอย่างรวด้เรมว
จุด้ที่เขายืนอยู่กมคือจุด้ที่เฟิงหลัวเพิ่งยืนเมื่อครู่นี้ ใต้ฝ่าเท้า ของเขากมคือหัวใจขนาด้ยักษ์สีน้ำาตาลเหลือบเทา
“ขอเวลาข้าหน่อย” เนี่ยเทียนสีหน้าเคร่งขรึม เขาหยิบเอา กริชเล่มหนึ่งออกมาจากในกำาไลเกมบของแล้วกรีด้มือขวาของตัวเอง จนเป็นรอยแผล
เขาบีบเค้นเลือด้สด้จากรอยแผลนั้นให้หยด้ลงไปบนหัวใจสี น้ำาตาลเหลือบเทาทีละหยุด้
“ติ๋ง ติ๋ง!”
เมื่อเลือด้สด้ที่มาจากร่างเขาหยด้ลงไปในหัวใจ หัวใจด้วง นั้น…กมคล้ายฟองน้ำาที่ดู้ด้ซับเลือด้สด้ของเขาไปอย่างรวด้เรมว
หลังจากที่หัวใจสีน้ำาตาลเหลือบเทาของโครงกระดู้กปีศาจ เลือด้ดู้ด้ซับเลือด้สด้ของเนี่ยเทียนไปหลายสิบหยด้ ความถี่ในการเต้น ของหัวใจกมเพิ่มขึ้นมาทันใด้
ด้วงตาสีเขียวเหลือบเทาของโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ที่ เด้ิมทีมืด้มิด้ไร้แสงกมค่อยๆ มีประกายขึ้นมาทีละน้อย
หลังจากเค้นเลือด้สด้สิบกว่าหยด้ใส่ลงไปในหัวใจของโครง กระดู้กปีศาจเลือด้ เนี่ยเทียนกมรู้สึกไม่สบายตัวเลมกน้อย คล้ายว่าสูญ เสียจิงชี่[1]ในเลือด้เนื้อไปมาก
เขาจึงหยุด้การกระทำา ก้มหน้ามองโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ รอคอยด้้วยความคาด้หวัง
“อู้!”
เงาเลือด้หนึ่งที่ใหญ่กว่าเงาเลือด้อื่นๆ หลายเท่าพลัน ปรากฏออกมาจากในไข่มุกเลือด้วิเศษของอวี๋ถง
“โครงกระดู้กปีศาจเลือด้!” ใบหน้าอวี๋ถงฉายความเหลือ เชื่อ
“เจ้าปลุกโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ให้ตื่นได้้?” เฟิงหลัวตะลึง ลาน สีหน้าของเขาที่มองไปยังเนี่ยเทียนแปลกประหลาด้ถึงขีด้สุด้ คล้ายคนเหมนผีกลางวันแสกๆ