ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 198 คว้าโอกาส

“เอาะ?”

ภูตผีปีศาจระด้ับสูงตนนั้นสัมผัสถึงความไม่ชอบมาพากล ได้้อย่างฉับไว ยังไม่ทันที่โครงกระดู้กปีศาจเลือด้จะเข้าไปใกล้ เขาที่ ล่องลอยไปรอบด้้านกมพลันพุ่งเข้าใส่เนี่ยเทียนทันที

เขารู้ว่าเนี่ยเทียนหาวิธีช่วยโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ยืนยัน เปอาหมายได้้แล้ว

ก่อนหน้านี้เขาไร้ซึ่งความหวาด้กลัว หมายจะค่อยๆ ไล่ สังหารพวกหงฉานไปอย่างช้าๆ ไม่กังวลสักนิด้ว่าโครงกระดู้กปีศาจ เลือด้จะพุ่งเปอามาที่เขาได้้

ทว่าการเคลื่อนไหวของโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ สายตาที่ พุ่งเข้ามาหาเขา ทำาให้เขาตระหนักได้้ทันทีว่าจะเกิด้อะไรขึ้น

มีด้ปีศาจเล่มใหญ่ของเขาพลันหลุด้ออกจากมือแล้วปล่อย ประกายแสงสีม่วงบาด้ตา

เนี่ยเทียนที่ถูกทุกคนห้อมล้อมไว้ตรงกลาง เมื่อมี “ด้วงตา” เจมด้ข้างนั้นจึงมองเหมนการกระทำาทั้งหมด้ของเขาได้้อย่างชัด้เจน

คนอื่นๆ ที่เหลือต่างไม่รู้ถึงทิศทางการเคลื่อนไหวของภูตผี ปีศาจระด้ับสูง เพียงแต่พวกเขาเข้าใจว่าภูตผีปีศาจระด้ับสูงตนนั้นได้้ เริ่มลงมือสังหารอย่างเหี้ยมโหด้แล้ว

“ฆ่าเขาซะ!”

เขาใช้จิตสังหารที่เข้มข้นเลมงไปที่ร่างของภูตผีปีศาจระด้ับ สูงตัวนั้นแล้วออกคำาสั่งต่อโครงกระดู้กปีศาจเลือด้

โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ที่ร่างสูงสามสิบกว่าเมตรซึ่งสูงใหญ่ กว่าภูตผีปีศาจระด้ับสูงตนนั้นอยู่มาก ก้าวยาวๆ แปบเด้ียวกมาหยุด้ อยู่ข้างกายภูตผีปีศาจระด้ับสูง

เท้าใหญ่ยักษ์ของโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ที่มีแสงสีเลือด้ มากมายล้อมวนยกขึ้นแล้วกระทืบตูมลงไปบนร่างของภูตผีปีศาจ ระด้ับสูง

เวลาเด้ียวกันนั้น มือกระดู้กของโครงกระดู้กปีศาจเลือด้แค่ ปัด้เบาๆ กมสกัด้กั้นการโจมตีของมีด้ปีศาจเล่มนั้นได้้อย่างง่ายด้าย

แสงปีศาจที่เปล่งวิบวับบนมีด้ปีศาจเปลี่ยนมาเป็นมืด้สลัว

และมีด้ปีศาจเล่มนั้นกมฟันลงบนมือกระดู้กของโครงกระดู้ก ปีศาจเลือด้ แต่มือของโครงกระดู้กปีศาจเลือด้กลับมีเพียงสะเกมด้แสง สีน้ำาตาลเหลือบเทาสาด้กระเซมนออกมาเท่านั้น ทว่ากลับไม่เกิด้ความ เสียหายใด้ๆ

ตอนที่ภูตผีปีศาจระด้ับสูงถูกเท้าใหญ่ของโครงกระดู้ก ปีศาจเลือด้กระทืบลงมา หน้าของมันกมพลันเปลี่ยนสี รีบกลายร่าง เป็นเงาปีศาจหลบเลี่ยงออกไปอย่างรวด้เรมว

โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ด้วงตากลวงโบ๋ แต่กลับไล่กวด้ภูตผี ปีศาจระด้ับสูงอย่างต่อเนื่อง ความถี่ของฝ่าเท้าที่กระทืบลงพื้นยิ่ง มากขึ้นเรื่อยๆ

ภูตผีปีศาจระด้ับสูงหลบเลี่ยงอยู่ครู่หนึ่งกมเหมนว่าจะอย่างไร กมิอาจหลุด้พ้นโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ไปได้้ จึงแค่นเสียงเยมนหนึ่ง ครั้ง บนร่างพลันมีจิตวิญญาณระลอกหนึ่งไหลกรากออกมา

มีด้ปีศาจเล่มนั้นบินกลับมาอยู่กลางฝ่ามือของเขาอย่าง รวด้เรมว

“เจ้าเด้มกน้อย ฝีมือไม่เลวเลย”

มือภูตผีปีศาจระด้ับสูงถือมีด้ปีศาจเอาไว้ ด้วงตาทั้งคู่ที่เป็น สีม่วงเข้มจ้องเนี่ยเทียนด้้วยสายตาลึกล้ำาอยู่ครู่หนึ่ง กมพลันบินไปทาง ทิศที่ตั้งของสำานักโลหิตซึ่งมีปราณปีศาจไหลเชี่ยวยิ่งกว่า

หลังจากที่โครงกระดู้กปีศาจเลือด้รู้เปอาหมายที่แน่นอนกมตาม ติด้ไปทันทีโด้ยไม่รอคำาสั่งจากเนี่ยเทียน

การถอยร่นอย่างฉับพลันของภูตผีปีศาจระด้ับสูงตนนั้น ดู้เหมือนจะไปชักนำาปรากฏปีศาจ ทำาให้ปราณปีศาจที่ปกคลุมทุกคน เอาไว้เคลื่อนตามเขาไปราวกระแสน้ำาขึ้นน้ำาลงที่ไหลกรากไปทาง สำานักโลหิต

“ด้วงตา” เจมด้ข้างของเนี่ยเทียนกมเคลื่อนลึกตามไปยัง ทิศทางที่ตั้งของสำานักโลหิตด้้วย

ทว่าไล่ตามไปได้้ครู่เด้ียวพลังจิตของเขาที่ถูกปลด้ปล่อย ออกไปกมคล้ายจะไม่เพียงพอ

ดู้เหมือนขอบเขตที่ “ด้วงตา” สามารถแผ่ไปได้้จะอิง ตามตามการเคลื่อนไหวของเขา หากเขาไม่เคลื่อนไหว “ด้วงตา” กม ไม่สามารถครอบคลุมไปทุกพื้นที่รอบด้้าน

เมื่อ “ด้วงตา” เจมด้ข้างมองไม่เหมนร่องรอยของภูตผี ปีศาจระด้ับสูงตนนั้น โครงกระดู้กปีศาจเลือด้จึงหยุด้ชะงักอย่าง เลื่อนลอยอีกครั้ง

พื้นที่ที่โครงกระดู้กปีศาจเลือด้หยุด้นิ่งคือพื้นที่ที่มีปราณ ปีศาจไหลเชี่ยว แต่เมื่อปราณปีศาจถอยห่างออกไป พื้นที่ที่ทุกคนอยู่ จึงไม่เหลือปราณปีศาจอีกแม้แต่เส้นเด้ียว

ทุกคนที่มีม่านแสงจากธาตุต่างๆ ปกคลุมร่างเหมนว่า ปราณปีศาจสลายหายไป ต่างกมพากันผ่อนลมหายใจ รีบสะกด้กลั้น การไหลหายไปของปราณวิญญาณ

พวกเขาทุกคนต่างกมรีบหยิบเอาหินวิเศษออกมาฟื้นฟู พลังกายทันที

“เนี่ยเทียน เมื่อครู่นี้เจ้าเรียกใช้โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ รึ?” หงฉานแห่งวังยมบาลใช้หินวิเศษฟื้นฟูพลังอย่างรวด้เรมวพลาง เอ่ยถามเนี่ยเทียนด้้วย

“อืม” เนี่ยเทียนพยักหน้าเบาๆ

เวลานี้กระแสจิตเจมด้กลุ่มที่เขาปลด้ปล่อยออกมาซึ่ง ห้อมล้อมด้้วยแสงด้าวพริบพราวต่างกมกลับคืนสู่มหาสมุทรจิต วิญญาณแล้ว

เมื่อถูกเผาผลาญไปช่วงหนึ่ง กระแสจิตที่กลับคืนมาจึง สูญหายไปเกินครึ่ง

ประกายแสงที่มาจากสะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วงนั้นกมได้้หด้เลมก ลงไปอีกสามเท่า จากนั้นกมผสานเข้าไปอยู่ในสะเกมด้ด้าวทั้งเจมด้ด้วงอีก ครั้ง

เขารู้ว่าเวลาเพียงชั่วครู่ พลังจิตของเขาได้้เผาผลาญไป แล้วไม่น้อย

“เป็นเจ้าจริงๆ รึ?” เฟิงหลัวแห่งสำานักโลหิตตื่นตะลึง เลมกน้อย แล้วกล่าวว่า “เมื่ออยู่ท่ามกลางปราณปีศาจ แม้แต่ข้ากมยัง ไม่สามารถใช้พลังจิตเลมงตำาแหน่งของภูตผีปีศาจระด้ับสูงตนนั้นได้้ อย่างแม่นยำา ด้้วยขอบเขตตบะของเจ้า น่าจะ…ยังไม่บรรลุถึงระด้ับ ยอด้เยี่ยมขนาด้นี้กระมัง?”

เนี่ยเทียนลังเลอยู่ครู่หนึ่งกมกล่าวว่า “เป็นวิชาลับที่ อาจารย์ข้าถ่ายทอด้ให้น่ะ”

เขาเอาปัญหาทั้งหมด้โยนไปให้อูจี้ ไม่กล้าพูด้ว่าเขาได้้ รับคาถาสะเกมด้ด้าวมาจากในพระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าว และ

สะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วงที่เขาหลอมรวมขึ้นมานั้นมีความลึกลับมากมาย เพียงใด้

“อ้อ ที่แท้กมผู้อาวุโสอูนี่เอง” เฟิงหลัวพยักหน้า ทว่า กลับยังคงเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

เพราะเท่าที่เขารู้มา ต่อให้เป็นอูจี้เองกมน่าจะยังไม่มี ความสามารถทำาให้เนี่ยเทียนที่มีตบะแค่ท้ายสวรรค์ฝึกเวทลับด้้าน พลังจิตได้้มหัศจรรย์ถึงขนาด้นี้

“เอ่อ ใครยังมียาคืนพลังจิตอยู่บ้าง?” เนี่ยเทียนเอ่ย ถามแผ่วเบา

“เมื่อครู่นี้เจ้าเผาผลาญพลังจิตไปเยอะมากหรือ?” หง ฉานถาม

เนี่ยเทียนพยักหน้า

หงฉานหยิบเอายาคืนพลังจิตอีกสามเมมด้ออกมาส่งให้ เนี่ยเทียนอย่างไร้ซึ่งความลังเล “ข้ามีเหลือแค่นี้แล้ว”

เนี่ยเทียนรับยาคืนพลังจิตทั้งสามเมมด้มาอย่างไม่เกรงใจ แล้วจึงกลืนลงท้องไปทันใด้ จากนั้นถึงพูด้ว่า “ขอบคุณมาก”

“ที่ข้ายังมีอีกสองเมมด้” โจวอี้แห่งสำานักภูตผีกมส่งยาคืน พลังจิตมาให้สองเมมด้

ภาพความเสี่ยงเมื่อครู่นี้ทำาให้โจวอี้เข้าใจว่าลำาพังเพียง พลังของพวกเขาหากคิด้จะพลิกแพลงสถานการณ์เลวร้ายของสำานัก โลหิตกมแทบจะเป็นไปไม่ได้้เลย

สิ่งที่พวกเขาพึ่งพาได้้มีเพียงเนี่ยเทียนที่สามารถ ควบคุมโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ได้้เท่านั้น และก่อนหน้านี้กมเป็นเพราะ โครงกระดู้กปีศาจเลือด้เลมงตัวภูตผีปีศาจระด้ับสูงนั่นไว้ได้้ ถึงได้้บีบ ให้มันถอยกรูด้ออกไป

โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ที่เนี่ยเทียนควบคุมจำาเป็นต้อง เผาผลาญพลังจิตอย่างต่อเนื่อง หากคิด้จะให้เนี่ยเทียนด้ำาเนินการต่อ ไปได้้ วิธีที่เรมวที่สุด้กมคือยาคืนพลังจิต

และกมด้้วยเหตุนี้ ทั้งๆ ที่โจวอี้รู้ว่ายาคืนพลังจิตราคาไม่ ธรรมด้า เป็นวัตถุที่ล้ำาค่าและหาได้้ยากของแต่ละสำานัก แต่สุด้ท้ายกม ยังส่งมอบมาให้

“ขอบคุณมาก” เนี่ยเทียนเอ่ยขอบคุณอีกครั้ง แล้วจึง กลืนยาคืนพลังจิตสองเมมด้นั้นลงไป

ตอนที่กินยาคืนพลังจิตสี่เมมด้ก่อนหน้านั้น หลังจากที่ เส้นใยพลังจิตจำานวนมากเตมเติมมหาสมุทรจิตวิญญาณแล้วกมจะ แทรกซึมเข้าไปในสะเกมด้ด้าวทั้งเจมด้ด้วง

หากไม่เป็นเพราะสำานักโลหิตเผชิญกับอันตราย จำาเป็น ต้องอาศัยเขาควบคุมโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ ต่อให้เป็นอูจี้เองกมคงมิ อาจปล่อยตามใจให้เขาใช้ยาคืนพลังจิตมาบำารุงสะเกมด้ด้าวทั้งเจมด้ ด้วง

ได้้เหมนความมหัศจรรย์ของสะเกมด้ด้าวทั้งเจมด้ด้วง เขา จึงอยากจะพยายามทำาให้สะเกมด้ด้าวทั้งเจมด้นั้นเปลี่ยนมาเป็นเจิด้จ้า บาด้ตายิ่งกว่าเด้ิม

โอกาสนี้หาได้้ยากยิ่ง เขาไม่ต้องการที่จะสูญเสียมันไป และอยากใช้โอกาสนี้พยายามชิงเอายาคืนพลังจิตมาจากมือของคน อื่นให้ได้้มากที่สุด้

“ให้เจ้า…”

เวลานี้ อวี๋ถงแห่งสำานักโลหิตกมส่งยาคืนพลังจิตเมมด้หนึ่ง มาให้อย่างไม่เตมใจเท่าใด้นัก

เนี่ยเทียนอึ้งไปครู่หนึ่ง มองนางด้้วยสีหน้าประหลาด้ใจ กล่าวว่า “คงไม่ใช่ยาพิษหรอกนะ?”

“ไม่เอากมอย่าเอา!” อวี๋ถงหน้าขึงตึง ทำาท่าจะชักมือ กลับ

เนี่ยเทียนหัวเราะเฮอๆ เอื้อมมือมาคว้ายาคืนพลังจิต เมมด้นั้นไปอย่างรวด้เรมวแล้วกลืนลงท้องทันที จากนั้นจึงกล่าวว่า

“ขอบคุณนะ” เขาคิด้ไม่ถึงว่าอวี๋ถงกมจะมอบยาคืนพลังจิตให้เขาเช่น กัน

“ข้าให้เจ้ายืมต่างหาก รอสำานักโลหิตพ้นภัยเมื่อไหร่ เจ้าต้องคืนข้าด้้วย!” อวี๋ถงกล่าวด้้วยสีหน้าไม่เป็นมิตร “ข้าทำาเพื่อ สำานักโลหิต เพื่อสหายและผู้อาวุโสในสำานักถึงได้้ให้เจ้ายืมยาคืน พลังจิตเมมด้นี้ เจ้าห้ามคิด้ไปไกล! ความแค้นระหว่างพวกเรายังคงอยู่! และจะต้องแก้ไขในเรมววัน!”

“เข้าใจแล้วๆ” เนี่ยเทียนหัวเราะฮ่าๆ ทว่ากลับพูด้กับ ตัวเองในใจว่าให้ตายยังไงกมจะไม่ยอมคืนให้เด้มด้ขาด้

พอกลืนยาคืนพลังจิตเหล่านั้นลงไป ตอนที่เขามองไป ยังทุกคนอีกครั้งกมเหมนเพียงความตกตะลึงบนใบหน้าของคนเหล่านั้น ไม่มีใครส่งยาคืนพลังจิตมาเพิ่มให้

เขาที่รู้สึกผิด้หวังเลมกน้อยจึงหลับตาลงทันที เริ่ม หลอมละลายยาคืนพลังจิตมาใช้บำารุงสะเกมด้ด้าวมหัศจรรย์ทั้งเจมด้ ด้วง