ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 207 ราตรีมืด้มิด้นิรันด้ร์กาล!
เก๋อหลู่เท่อชี้นิ้วจากที่ไกลๆ มายังเนี่ยเทียน
ในสนามแม่เหลมกบิด้เบือน พลังงานต่างธาตุหลากชนิด้ตัด้ สลับกันยุ่งเหยิงไร้ระเบียบ
ซึ่งหนึ่งในนั้นมีปราณปีศาจที่ถูกชักนำาเข้ามา เมื่ออยู่ใน สนามแม่เหลมกบิด้เบือนจึงกลายมาเป็นสะเกมด้แสงสีม่วง
สะเกมด้แสงสีม่วงเหล่านั้นเด้ิมทีกระจายกันอยู่ตามมุมต่างๆ ในสนามแม่เหลมก ห่างไกลจากร่างเนี่ยเทียน
ทว่าเมื่อเก๋อหลู่เท่อยกมือขึ้นชี้มายังเนี่ยเทียน สะเกมด้แสงสี ม่วงทั้งหมด้กมคล้ายถูกด้ึงดู้ด้มาในพริบตา
“ฟู่วๆๆ!”
สะเกมด้แสงสีม่วงมากมายพลันเข้ามารวมอยู่ในนิ้วข้างนั้น ของเก๋อหลู่เท่อ ทำาให้นิ้วของเขาคล้ายได้้รับการปลุกเสกจาก พลังงานมากมายจนเปลี่ยนมาเป็นแหลมคมประดุ้จใบมีด้
แสงสีม่วงรุบรู่บินออกมาจากนิ้วข้างนั้น แสงรุบรู่จากที่แต่ เด้ิมใหญ่ประมาณนิ้วมือกลับขยายขนาด้ใหญ่เท่ากำาปั้นอย่างรวด้เรมว
“อู้ๆๆ!”
วินาทีที่แสงสีม่วงมืด้ด้ำารวมตัวกันเป็นหนึ่ง แรงด้ึงดู้ด้ มหาศาลกมพลันแผ่ซ่านออกมา
ปราณปีศาจเข้มข้นที่อยู่รอบด้้านถูกแสงสีม่วงรุบรู่ด้ึงดู้ด้จึง ลอยผ่านทะเลไฟ ไหลกรากเข้ามาในสนามแม่เหลมก หลังจากถูก สนามแม่เหลมกบิด้เบือนแล้วกมกลายมาเป็นสะเกมด้แสงที่ละเอียด้ยิบ มากกว่าเด้ิม
สะเกมด้แสงเหล่านั้นจมหายเข้าไปในกลุ่มแสงสีม่วง
กลุ่มแสงที่มีขนาด้เท่ากำาปั้นจึงขยายขนาด้อีกครั้งจนใหญ่ เท่าศีรษะคน
“พรวด้!”
เก๋อหลู่เท่อพ่นเลือด้ปีศาจหนึ่งคำาใส่กลุ่มแสงสีม่วง เมื่อ เลือด้ปีศาจผสานรวมเข้าไป แสงสีม่วงกมพลันปลด้ปล่อยแสงปีศาจสี ด้ำาสนิทออกมา
แสงปีศาจแผ่ออกเป็นวงกว้างทำาให้สนามแม่เหลมกถูกทา เป็นสีด้ำามืด้มิด้
เวลานี้ ดู้เหมือนว่าแสงสว่างทุกอย่างล้วนถูกกลุ่มแสงสี ม่วงกลืนกินไปจนหมด้
ในเส้นสายตาของเนี่ยเทียน รอบด้้านเปลี่ยนมาเป็นความ มืด้มิด้ที่มองไม่เหมนแม้แต่นิ้วมือของตัวเอง เก๋อหลู่เท่อหายตัวไปแล้ว นอกจากกลุ่มแสงสีม่วงนั้น เขากมองไม่เหมนสิ่งใด้อีก
แม้แต่สนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงของเขากมยังได้้รับผลกระทบ จากความมืด้ไร้ที่สิ้นสุด้นี้ พลังงานหลากหลายชนิด้ที่เด้ิมทีถูก บิด้เบือนอยู่ด้้วย มาบัด้นี้กมเปลี่ยนเป็นกระจัด้กระจาย ไม่สามารถรวม เป็นหนึ่งเด้ียวกันได้้อีก
“สายเลือด้! ราตรีมืด้มิด้นิรันด้ร์กาล!”
เก๋อหลู่เท่อแค่นเสียงเบาๆ หนึ่งครั้ง พลังที่มาจากสาย เลือด้ของเขาปกคลุมทุกอย่างเอาไว้ เปลี่ยนเนี่ยเทียนและพื้นที่ห้าสิบ เมตรรอบกายเขาให้กลายมาเป็นค่ำาคืนมืด้มิด้ไร้ที่สิ้นสุด้
หลีจิ้ง เสิ่นซิ่ว และคนในสำานักโลหิตมากมายที่กำาลัง ต่อสู้ต่างกมสังเกตเหมนความเปลี่ยนแปลงที่แปลกประหลาด้ทางฝั่งนี้
เมื่อพวกเขามองไปจึงพบว่าพื้นที่ที่เนี่ยเทียนและเก๋อ หลู่เท่อยืนอยู่คล้ายถูกน้ำาหมึกเข้มข้นสาด้ทับไว้จนมิด้ มองไม่เหมนแสง ใด้ๆ แม้แต่นิด้เด้ียว และกมองไม่เหมนวัตถุใด้ๆ ด้้วย
แม้แต่กระแสจิตของพวกเขาที่พยายามปล่อยออกไป ตรวจสอบกมยังถูกแสงปีศาจลึกลับก่อกวน ทำาให้พวกเขามิอาจรับ สัมผัสกับสิ่งใด้ได้้
หลีจิ้งหน้าเปลี่ยนสีน้อยๆ ในฐานะที่เป็นเจ้าสำานักโลห หิต ใช่ว่านางจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับภูตผีปีศาจเสียเลย
นางรู้ด้ีว่ามีเพียงภูตผีปีศาจชั้นสูงแท้จริงเท่านั้น ในร่าง ถึงจะมีสายเลือด้ที่ลึกลับซ่อนเร้นอยู่
โด้ยทั่วไปแล้ว สายเลือด้ที่แขมงแกร่งสามารถถ่ายทอด้ ให้แก่กันผ่านทางพันธุกรรมได้้
ยิ่งเป็นภูตผีปีศาจชั้นสูงที่แขมงแกร่ง สายเลือด้ใน ร่างกายลูกหลานของพวกเขากมจะยิ่งทรงพลัง
เก๋อหลู่เท่อถูกปีศาจสาวซาลาเรียกขานว่า “ฝ่าบาท” นี่หมายความว่าบิด้ามารด้าของเก๋อหลู่เท่อต้องเป็นภูตผีปีศาจที่ แขมงแกร่งมากแน่นอน สายเลือด้ที่เก๋อหลู่เท่อมีกมย่อมไม่ธรรมด้า
ต่อให้ตอนนี้เก๋อหลู่เท่อยังไม่แขมงแกร่งมากพอ ทว่าสาย เลือด้ของเขากลับทำาให้เขาได้้เปรียบภูตผีปีศาจตนอื่นๆ
เมื่อเขาค่อยๆ เติบโตมากขึ้น สายเลือด้ของเขาจะยิ่งมี ความลึกลับมากกว่าเด้ิมฟื้นตื่นขึ้นมา รอจนสายเลือด้ไต่ระด้ับไปถึง ขั้นแปด้หรือขั้นเก้า เขากมจะกลายมาเป็นหนึ่งในราชาแห่งภูตผีปีศาจ
หลีจิ้งแอบใคร่ครวญอยู่กับตัวเองและกมเริ่มกังวลกับ สถานการณ์ของเนี่ยเทียนอีกครั้ง กลัวว่าเมื่อเนี่ยเทียนเผชิญหน้ากับ เก๋อหลู่เท่อผู้มีสายเลือด้ทรงพลังจะถูกฆ่าตายอย่างรวด้เรมว
เวลานี้โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ที่ฟังคำาสั่งจากเนี่ยเทียน ยังคงไล่ฆ่าภูตผีปีศาจชั้นต่ำาอย่างบ้าคลั่ง
ภูตผีปีศาจชั้นต่ำาที่รวมตัวกันอยู่ที่นี่มีมากถึงสี่ร้อยตน ที่ ตายด้้วยน้ำามือของมันเกรงว่าคงมีร้อยกว่าตนแล้ว
ทว่ากมยังคงมีภูตผีปีศาจชั้นต่ำามากมายที่กระโจนเข้าใส่ โครงกระดู้กปีศาจเลือด้อย่างไม่กลัวตาย เพราะหมายจะขัด้ขวางไม่ ให้มันเข้าไปใกล้เนี่ยเทียนได้้ และช่วยช่วงชิงเวลาที่มีค่าให้แก่เก๋อหลู่ เท่อ
เกราะมังกรเพลิงที่เป็นวัตถุล้ำาค่าเชื่อมโยงวิญญาณกมได้้ ปลด้ปล่อยลำาแสงเปลวเพลิงออกมาอย่างต่อเนื่อง และเผาไหม้ให้ ภูตผีปีศาจชั้นต่ำาตายไปหลายตนเช่นกัน
ทว่ายังไงซะเกราะมังกรเพลิงกมเป็นแค่วัตถุชิ้นหนึ่ง เท่านั้น อานุภาพของมันขึ้นอยู่กับความแขมงแกร่งของนายผู้ครอบ ครองด้้วย ซึ่งนายของมันยังต้องมีพลังเปลวเพลิงที่บริสุทธิ์อย่าง แท้จริง และในร่างต้องเปี่ยมล้นไปด้้วยพลังเปลวเพลิงถึงจะสามารถ สำาแด้งฤทธิ์เด้ชของมันออกมาได้้อย่างเตมที่
แต่เนี่ยเทียนในเวลานี้ยังอยู่ไกลเกินกว่าจะควบคุม เกราะมังกรเพลิงได้้ด้ังใจ ตอนนี้สิ่งที่เกราะมังกรเพลิงสามารถทำาให้ เนี่ยเทียนได้้จึงไม่มากนัก
มันช่วยเนี่ยเทียนสร้างทะเลไฟ สังหารภูตผีปีศาจชั้นต่ำา และคนของสำานักโลหิตที่กลายเป็นปีศาจส่วนหนึ่งให้แก่เนี่ยเทียน นั่นถือเป็นขีด้จำากัด้ความสามารถของมันแล้ว
หากเนี่ยเทียนคิด้จะให้มันสำาแด้งพลานุภาพที่น่าหวาด้ กลัวจริงๆ ออกมา เขายังจำาเป็นต้องสวมเกราะมังกรเพลิงไว้บนร่าง ใช้พลังเปลวเพลิงและจิตวิญญาณของตัวเองเชื่อมต่อกับมันถึงจะได้้
ที่น่าเสียด้ายกมคือเนี่ยเทียนมีขอบเขตเพียงท้ายสวรรค์ แม้แต่สิทธิ์จะสวมมันไว้บนร่างกมยังไม่มี
สนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงที่เนี่ยเทียนสร้างขึ้น เมื่อสาย เลือด้ของเก๋อหลู่เท่อระเบิด้ออก เมื่อกลุ่มแสงสีม่วงค่อยๆ ขยายใหญ่ จึงแตกสลายออกจากกัน
พื้นที่แปลกประหลาด้ที่ตกอยู่ท่ามกลางความมืด้มิด้นั้น คนที่อยู่ข้างนอกไม่สามารถใช้ทั้งสายตาและพลังจิตไปสังเกตการณ์ ได้้
มีเพียงเนี่ยเทียนที่อยู่ข้างในเท่านั้นที่มองเหมนกลุ่มแสงสี ม่วงนั่น เมื่อเขามองกลุ่มแสงสีม่วง นัยน์ตากมเริ่มปวด้ร้าว น้ำาตาไหล พรากลงมาโด้ยมิอาจควบคุม
ดู้เหมือนว่าในกลุ่มแสงสีม่วงจะมีเสียงตะโกนทางจิต วิญญาณด้ังออกมา เรียกขานให้เขาเข้าไปใกล้มันอย่างมิอาจควบคุม ได้้
“ตึง!”
เขาก้าวเด้ินออกไปช้าๆ หนึ่งก้าว เข้าไปใกล้กลุ่มแสงสี ม่วงนั่นอีกนิด้ และพอสัมผัสได้้ถึงการเรียกหาจากในแสงสีม่วงกม ทำาให้ยิ่งควบคุมร่างตัวเองไม่ได้้เข้าไปอีก
เขามีความรู้สึกว่าเมื่อใด้ที่ร่างกายของเขาสัมผัสเข้ากับ กลุ่มแสงสีม่วงอย่างแท้จริง นั่นกมคือเวลาตายของเขา
เมื่อตระหนักได้้ถึงข้อนี้อย่างชัด้เจน เขาจึงพยายาม อย่างหนักเพื่อควบคุมร่างของตัวเอง แต่น่าเสียด้ายที่ยิ่งนานเขากมยิ่ง ควบคุมตัวเองไม่ได้้
“ตึง!”
เขาก้าวออกไปอีกหนึ่งก้าว
เข้าไปใกล้กับแสงสีม่วงที่เป็นกลุ่มแสงเด้ียวในความมืด้ มิด้นี้อีกครั้ง
หลังการก้าวเท้าครั้งนี้ พลังในการควบคุมตัวเองของ เขากมพลันแตกทลาย
เขาคิด้แต่อยากจะก้าวให้เรมวขึ้น แค่ก้าวอีกสองก้าวเขา กมสามารถพุ่งเข้าไปอยู่ในแสงสีม่วงและถูกความมืด้มิด้ไร้ที่สิ้นสุด้กลืน กินได้้แล้ว
ถึงเวลานั้นบางทีเขาอาจจะหลุด้พ้นไปแล้วกมได้้ และ แน่นอนว่าเขาย่อมตายไปแล้ว
วินาทีที่จิตวิญญาณพังทลาย เขาที่มีปณิธานเด้มด้เด้ี่ยว แรงกล้ากลับร้องหาความตาย
ทว่าเวลานี้เอง เสียงหัวใจของเขาพลันเต้นรัวแรงผิด้ จากปกติขึ้นมาอีกหลายเท่า!
ดู้เหมือนว่าเขาจะคืนสติขึ้นมาบ้างแล้ว
และการฟื้นคืนสติครั้งนี้กมได้้ไปจุด้ประกายมหาสมุทรจิต วิญญาณของเขา ทำาให้เขามองเหมนสะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วงที่ลอยอยู่เหนือ
มหาสมุทรจิตวิญญาณ ซึ่งพวกมันกำาลังปลด้ปล่อยแสงสว่างที่เจิด้จ้า มากกว่าก่อนหน้านี้ออกมา
แสงด้าวเยมนสงบระลอกหนึ่งที่กำาราบความคิด้ชั่วร้าย ชำาระล้างจิตใจให้สะอาด้ได้้สาด้ส่องลงมาจากสะเกมด้ด้าวทั้งเจมด้ด้วง ส่องสว่างมหาสมุทรจิตวิญญาณของเขา
เขาที่เด้ิมทีหมายจะก้าวเท้าต่อ ร่างพลันแขมงทื่อราวกับ หิน ยืนนิ่งอยู่ที่เด้ิม ไม่ขยับอีกแม้แต่นิด้เด้ียว
ด้วงตาทั้งสองของเขาที่ฉายแววเลื่อนลอยมีแสงด้าว เปล่งประกายวาบออกมา แสงด้าวเหล่านั้นมาจากสะเกมด้ด้าวเจมด้ ด้วงในมหาสมุทรจิตวิญญาณของเขา ช่วยให้เขาต้านทานการเรียก ขานจากแสงสีม่วง
“แกล้งหลอกผีตบตาข้าอย่างนั้นรึ!”
ในที่สุด้เนี่ยเทียนกมเปล่งเสียงออกมา ในด้วงตาที่สุก สกาวดุ้จแสงด้าวของเขามีไอสังหารแผ่กระจาย
เขาพลันยกหมัด้ขึ้น ความเด้ือด้ด้าลที่เปี่ยมล้นในหัวใจ ของเขาไหลมารวมกันในหมัด้นี้ทันที
หมัด้นี้คือวิชาที่เขาบรรลุมาจากแด้นลึกลับ และกมเป็น ท่าไม้ตายที่แขมงแกร่งที่สุด้ของเขาที่สามารถเอาออกมาใช้ตอนนี้ได้้
เขาเหวี่ยงหมัด้ต่อยโครมลงไปบนแสงสีม่วง
“ตูม!”
กลุ่มแสงสีม่วงนั้นพลันระเบิด้กระจายกลายเป็นสะเกมด้ แสงนับพันนับหมื่น ความมืด้มิด้ที่กลืนกินแสงสว่างพยายาม แทรกซอนเข้ามาในร่างของเขาผ่านหมัด้นั้น
ในจุด้ตันเถียน น้ำาวนด้วงด้าวที่เคลื่อนโคจรปลด้ปล่อย แสงด้าวระยิบระยับบินออกมา
แสงด้าวและสะเกมด้ด้าวในด้วงตาของเขาตอบรับกัน แล้วกมคล้ายว่าพวกมันได้้สื่อสารกับทางช้างเผือก ทำาให้ด้วงด้าว มากมายร่วงลงมาจากบนท้องฟอาเหนือสำานักโลหิต ลอด้ทะลุเข้ามา ในปราณปีศาจที่เชี่ยวกราก สาด้ส่องลงบนร่างของเนี่ยเทียนเพียงผู้ เด้ียว
แสงด้าวที่สาด้ส่องขับไล่ความมืด้มิด้ และขับไล่ปราณ ปีศาจรอบกายเนี่ยเทียนออกไป
มนต์ด้ำาความมืด้มิด้ที่สาด้กระเซมนออกมาจากในแสงสี ม่วงถูกแสงด้าวขับไล่และชำาระล้าง ทำาให้เนี่ยเทียนมีสติแจ่มชัด้ ไม่ ถูกมันทำาร้ายได้้อีก
“คาถาสะเกมด้ด้าว!”
ทันใด้นั้น ท่ามกลางความมืด้มิด้ที่ยังไม่สลายไปหมด้กมี เสียงร้องอุทานด้้วยความตื่นตะลึงและเตมไปด้้วยความหวาด้กลัว ของเก๋อหลู่เท่อด้ังลอยมา