ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 208 พยายามพลิกวิกฤต

ดู้เหมือนว่าเก๋อหลู่เท่อที่เป็นภูตผีปีศาจชั้นสูงจะรู้จักคาถา สะเกมด้ด้าว เมื่อเขาเหมนว่าบนร่างของเนี่ยเทียนมีแสงด้าวแผ่ออกมา เขากมบังเกิด้ความหวาด้กลัวอย่างเหมนได้้ชัด้

สำานักโลหิตที่ถูกปราณปีศาจไหลเชี่ยวกลบทับมองไม่เหมน ท้องฟอาไม่เหมนแสงตะวันกันนานมากแล้ว จนทุกคนของสำานักโลหิต เกือบลืมไปแล้วว่าความว่างเปล่าเหนือศีรษะของพวกเขายังมีด้วง อาทิตย์ ด้วงจันทร์และด้วงด้าวเคลื่อนโจร

เวลานี้เมื่อแสงด้าวจากนอกโลกลอด้ทะลุผนึกของปราณปีศาจ ลงมากมทำาให้คนของสำานักโลหิตรู้สึกแปลกใจเช่นกัน

พวกเขามีความรู้สึกว่าแสงด้าวเป็นด้วงๆ จากทางช้างเผือกที่ สาด้ส่องลงมาบนร่างของเนี่ยเทียนบรรทุกเอาความหวังที่พวกเขาจะ ฝ่าฟันผ่านอุปสรรคครั้งนี้ไปได้้!

ในสายตาของพวกเขา แสงด้าวเหล่านั้นกมคือแสงแห่ง ความหวัง!

“เนี่ยเทียน!”

หลีจิ้งแห่งสำานักโลหิตพลันทิ้งระยะห่างจากปีศาจสาว ซาลา เรือนกายของนางที่ล้อมวนไปด้้วยแสงสีเลือด้มองมายังเนี่ย เทียนด้้วยความตื่นตะลึง

นางเป็นคนเด้ียวในสำานักโลหิตที่บรรลุถึงเขตลี้ลับ ความรู้ที่นางมีต่อแสงด้าวที่สาด้ส่องลงมาจึงลึกล้ำากว่าใครคนใด้ใน สำานักโลหิตแห่งนี้!

ต่อให้เป็นผู้ที่แขมงแกร่งอย่างนาง เมื่อปราณปีศาจกลบ ทับสำานักโลหิต นางเองกมยังไม่มีความสามารถที่จะชะล้างปราณ ปีศาจนั้นออกไปได้้

ทว่าแสงด้าวจากนอกโลกที่สาด้กระทบลงบนร่างของ เนี่ยเทียนกลับมีพลังลึกลับที่สามารถชำาระล้างปราณปีศาจได้้!

พลังงานลึกลับนั้นนางไม่รู้จักเลยแม้แต่นิด้ อยู่เหนือ ขอบเขตความเข้าใจของนางอย่างสิ้นเชิง

และนางกมไม่คิด้ว่าอูจี้แห่งสำานักหลิงอวิ๋นจะสามารถ ถ่ายทอด้คาถาวิเศษที่มหัศจรรย์เช่นนี้ให้แก่เนี่ยเทียน ทำาให้เนี่ยเทียน ใช้พลังของด้วงด้าวมาชำาระล้างปราณปีศาจที่พวกภูตผีปีศาจพกพา มาจากอาณาจักรของตนเองได้้

หากอูจี้มีวิธีการเช่นนี้ ถ้าเช่นนั้นสำานักหลิงอวิ๋นกมคงไม่ เป็นเหมือนสำานักโลหิตที่ได้้แต่ประคองตัวอย่างยากลำาบากในขณะที่ ปราณปีศาจรุกรานเข้ามา

“วัตถุล้ำาค่าเชื่อมโยงวิญญาณ วิชาลึกลับ เนี่ยเทียนผู้ นี้…เป็นลูกศิษย์ของอูจี้จริงหรือ?” หลีจิ้งอด้ไม่ได้้ที่จะคิด้ลึก

“ฟู่วๆ!”

แสงด้าวที่สาด้ส่องลงบนร่างของเนี่ยเทียนเมื่อปะทะกับ ปราณปีศาจเข้มข้น ปราณปีศาจเหล่านั้นกมคล้ายถูกเผาไหม้จนค่อยๆ สลายหายไปทีละนิด้

ไม่นานบริเวณสิบเมตรรอบกายเนี่ยเทียนกมไม่มีปราณ ปีศาจหลงเหลืออีกแม้แต่เส้นเด้ียว

เนี่ยเทียนที่สูญเสียสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงไปยืนโด้ด้ เด้ี่ยวอยู่ตรงนั้น ถูกแสงสุกสกาวสาด้ส่องให้ร่างอาบไล้อยู่ใต้แสงด้าว เขายืนนิ่งด้้วยสีหน้าครุ่นคิด้

เก๋อหลู่เท่อที่ปลด้ปล่อยเวทลับสายเลือด้สร้างกลุ่มแสง สีม่วงขึ้นมา เมื่อแสงสีม่วงกลุ่มนั้นระเบิด้ออก เขากมถอยห่างไปจาก เนี่ยเทียนนานแล้ว

วินาทีที่แสงด้าวสาด้ส่องลงมาจากท้องฟอาเบื้องบนและ ชำาระล้างปราณปีศาจที่อยู่ใกล้ร่างเนี่ยเทียนทิ้งไป เก๋อหลู่เท่อกมถอย ห่างจากเขาไปอย่างเงียบเชียบ

ร่างปีศาจของเก๋อหลู่เท่อผลุบๆ โผล่ๆ อยู่ในปราณ ปีศาจเข้มข้นแห่งหนึ่ง ด้วงตาปีศาจทั้งคู่ที่เป็นสีม่วงมีแสงประหลาด้ เปล่งวิบวับ เขาจ้องมองมายังเนี่ยเทียนด้้วยสายตาลึกล้ำา

ดู้เหมือนว่าเขาอยากจะมองเนี่ยเทียนให้ทะลุปรุโปร่ง

เขาไม่รู้ว่าเวลานี้เนี่ยเทียนที่ใช้หมัด้พิโรธต่อยให้กลุ่ม แสงสีม่วงแตกกระจายอยู่ในสภาพย่ำาแย่เพียงใด้

เมื่อใช้หมัด้พิโรธนั้น พลังส่วนใหญ่ของเนี่ยเทียนกมถูก ถลุงไปแล้วถึงเจมด้แปด้ส่วน

“อู้!”

เปลวไฟกลุ่มหนึ่งส่ายสะบัด้กลายเป็นเงาไฟเส้นยาว แล้วอยู่ๆ กมบินมาหยุด้อยู่ห่างจากหน้าอกของเนี่ยเทียนหนึ่งเมตร

เกราะมังกรเพลิงที่เปลวไฟจางหายจนสีเริ่มสลัวราง ลอย นิ่งอยู่ตรงนั้น

“สวบ!”

เสียงเท้าที่มีแต่กระดู้กแทงทะลุลงไปบนพื้นหินด้ังมาจาก ด้้านหลังของเนี่ยเทียน

เสียงสวบๆ นั้นมาจากโครงกระดู้กปีศาจเลือด้

ที่มาพร้อมกับเสียงนั้นยังมีเสียงร้องโหยหวนด้้วยความเจมบ ปวด้ก่อนตายของพวกภูตผีปีศาจชั้นต่ำา และเสียงเลือด้สด้ที่สาด้ กระเซมน

แสงด้าวที่เนี่ยเทียนชักนำามาและหมัด้พิโรธที่ต่อยทำาลายกลุ่ม แสงสีม่วงได้้ช่วงชิงเวลาที่มากพอให้กับโครงกระดู้กปีศาจเลือด้

ตอนนี้โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ที่กระดู้กตลอด้ร่างถูก อาบย้อมไปด้้วยเลือด้สีม่วงพกพาเอากลิ่นคาวเลือด้ที่น่าสยด้สยองถึง ขีด้สุด้กลับมายืนอยู่เบื้องหลังเนี่ยเทียนอีกครั้ง

โครงกระดู้กปีศาจเลือด้หันหลังให้กับเนี่ยเทียน มือใหญ่ ยักษ์ราวคมมีด้ของมันโบกสะบัด้ฉีกกระชากภูตผีปีศาจชั้นต่ำาที่ กระโจนเข้าใส่จนร่างของพวกมันแหลกละเอียด้

ด้้านหลังของเนี่ยเทียน ซากศพของภูตผีปีศาจชั้นต่ำา กองพูนกันเหมือนภูเขาลูกหนึ่ง

ท่ามกลางซากศพที่เศษชิ้นส่วนระเกะระกะไปทั่วพื้นมี เลือด้สด้สีม่วงไหลซึมออกมากลายเป็นธารเลือด้สีม่วงเลมกๆ และ เลือด้ในลำาธารนั้นยังลอยขึ้นสู่ด้้านบนอย่างต่อเนื่องด้้วย

“ฝ่าบาท!”

เรือนกายอรชรของซาลาปีศาจสาวหมุนคว้างอยู่กลาง อากาศเบาๆ หนามแหลมคมมากมายพุ่งพรวด้ออกมาจากในร่างของ นาง ทิ่มแทงลงไปบนแท่นบัวสีเลือด้ที่อยู่ใต้ร่างของหลีจิ้งอย่าง รุนแรง

แท่นบัวสีเลือด้ของหลีจิ้งคล้ายทำามาจากผลึกเลือด้แกะ สลัก ด้้านในแท่นด้อกบัวมีเงาโลหิตมากมายลอยล่อง

เมื่อนางมองเหมนว่าในที่สุด้โครงกระดู้กปีศาจเลือด้กม กลับไปยืนอยู่ด้้านหลังเนี่ยเทียน และคอยช่วยเนี่ยเทียนสังหารพวก ภูตผีปีศาจชั้นต่ำา นางกมวางใจได้้เสียที

นางรู้สึกว่า เนี่ยเทียนในเวลานี้ถึงจะเรียกได้้ว่าหลุด้พ้น จากอันตรายอย่างแท้จริง

“เจ้าสำานัก!”

“ผู้อาวุโสหลี!”

“พวกเรามาแล้ว!”

และเวลานี้เอง ในปราณปีศาจที่ซัด้ตลบอบอวลอยู่ข้า งกายเนี่ยเทียนกมีเสียงตะโกนของพวกเฟิงหลัว หงฉาน ลี่ฝานและโจ วอี้ด้ังลอยมา

คนเหล่านี้กมคือผู้ฝึกลมปราณถูกเนี่ยเทียนทิ้งไว้ข้างหลัง ซึ่งพวกเขาจำาเป็นต้องใช้หินวิเศษมาฟื้นฟูพลังจึงถ่วงเวลาไปครู่หนึ่ง ทว่ากมตามมาได้้ถูกเวลาพอด้ี

“ฝ่าบาท!”

ซาลาปีศาจสาวตะโกนด้้วยภาษาภูตผีปีศาจอีกครั้ง นางเพียงแค่เรียกชื่อของเก๋อหลู่เท่อเท่านั้น แต่กลับไม่เอ่ยเจตจำานง ออกมา

นางกลัวว่าจะไปกระตุ้นให้เก๋อหลู่เท่อสูญเสียการ ควบคุมตัวเองและไม่มีสติอีกต่อไป

ตอนที่นางตะโกนครั้งแรกกมสัมผัสได้้ถึงการมาเยือน ของพวกเฟิงหลัวแล้ว หลังจากที่นางตรวจสอบระด้ับพลังของพวก เขาจึงรู้ว่าการลงมือกับสำานักโลหิตในครั้งนี้คงยากที่จะด้ำาเนินต่อไป ได้้อีก

เก๋อหลู่เท่อที่หลังจากแปลงเป็นปีศาจและกระตุ้นใช้เวทลับ แห่งสายเลือด้—ราตรีมืด้มิด้นิรันด้ร์กาล กมยังไม่สามารถสังหารเนี่ย เทียนได้้ แถมยังปล่อยให้โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ตนนั้นกลับไปอยู่ข้า งกายเนี่ยเทียนได้้สำาเรมจอีกด้้วย

เป็นปีศาจชั้นสูงเหมือนกัน นางจึงรู้ด้ีว่าด้้วยพลังสายเลือด้ ของเก๋อหลู่เท่อในตอนนี้ เมื่อผ่านการแปลงกายเป็นปีศาจ พลังชีวิต ของเขาจะเสียหายอย่างหนัก

นางรู้ว่าสภาพของเก๋อหลู่เท่อต้องย่ำาแย่อย่างแน่นอน จำาเป็น ต้องฟื้นตัวโด้ยเรมวที่สุด้ ไม่มีเวลามาต่อสู้อีกแล้ว

โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ได้้สังหารภูตผีปีศาจชั้นต่ำาไป แล้วเกือบสองร้อยตัว อีกทั้งยังสะสมปราณเลือด้เนื้อที่น่าหวาด้กลัว เอาไว้

โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ในตอนนี้ ต่อให้เป็นนางเองกมยังไม่มี ความมั่นใจว่าจะเอาชนะได้้ อีกทั้งนอกจากโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ แล้วยังมีหลีจิ้งอีกคน

ที่ทำาให้นางมิอาจยอมรับได้้มากที่สุด้กมคือแม้แต่ปราณ ปีศาจที่ปกคลุมที่แห่งนี้กมยังถูกแสงด้าวที่เนี่ยเทียนชักนำามาชำาระล้าง ให้จางหาย

ปัจจัยมากมายที่ไม่ส่งผลด้ีต่อพวกเขารวมอยู่ด้้วยกัน ทำาให้ซาลารู้ด้ีว่าหากยังฝืนด้ึงด้ันต่อไป ศึกครั้งนี้ฝ่ายที่แพ้กมคือพวก เขา

นางไม่ได้้เอ่ยเจตจำานงของตัวเองออกมา และไม่กล้า บอกให้เก๋อหลู่เท่อสั่งถอนทัพ ทว่าการตะโกนเสียงด้ังสองครั้งของ นางกมถือเป็นการเตือนที่ชัด้เจนที่สุด้แล้ว

เก๋อหลู่เท่อไม่ได้้ขาด้สติ เขาแผด้เสียงคำารามก่อนเป็น อันด้ับแรก ให้ภูตผีปีศาจชั้นต่ำาจำานวนมากเหล่านั้นกระโจนเข้า สังหารคนของสำานักโลหิตและพวกหงฉาน โจวอี้ที่เพิ่งตามมาถึง อย่างบ้าคลั่ง จากนั้นถึงได้้ตวาด้กร้าวด้้วยภาษาภูตผีปีศาจ “ถอยทัพ ออกจากสำานักโลหิต!”

เมื่อเขาออกคำาสั่ง ภูตผีปีศาจชั้นสูงหลายตนที่เตรียมตัว รออยู่นานแล้วจึงละทิ้งคู่ต่อสู้ของตนทันที บินทะยานกลับมาหยุด้อยู่ ข้างกายเขาอย่างรวด้เรมว

ภูตผีปีศาจชั้นสูงที่มีปีศาจสาวซาลาเป็นผู้นำาให้การคุ้ม กันเก๋อหลู่เท่อ พากันบินทะยานขึ้นกลางอากาศ ห้อตะบึงไปในปราณ ปีศาจ

เมื่อภูตผีปีศาจชั้นสูงเคลื่อนไหว ภูตผีปีศาจชั้นต่ำา ทั้งหมด้ต่างกมกระโจนเข้าสังหารคนเผ่ามนุษย์ราวกับเป็นบ้า

ในสายตาของเก๋อหลู่เท่อและซาลา ภูตผีปีศาจชั้นต่ำา เป็นเพียงแค่ฝุ่นผง ต่อให้ตายไปมากแค่ไหนพวกเขากมไม่เสียด้าย

ภูตผีปีศาจชั้นต่ำาเหล่านั้นด้ำารงอยู่กมเพื่อกระโจนเข้าสู่ ความตายในช่วงเวลาคับขัน ช่วงชิงเวลาให้พวกเขาได้้หนี

รอจนพวกภูตผีปีศาจชั้นสูงอย่างเก๋อหลู่เท่อถอยห่าง จากสำานักโลหิตไปไกลแล้ว เก๋อหลู่เท่อถึงได้้แผด้เสียงคำารามมาจาก ทิศทางที่ห่างไปไกลมาก

หลังจากที่เสียงคำารามนี้ด้ังขึ้น พวกภูตผีปีศาจชั้นต่ำาที่ พุ่งเข้าเข่นฆ่าคนของสำานักโลหิตอย่างไม่กลัวตายถึงได้้แตกฮือ หนี กระเจิด้กระเจิงกันไปคนละทิศละทาง

“ตาม! ฆ่าได้้มากเท่าไหร่กมจงฆ่า!”

หลีจิ้งที่นั่งนิ่งอยู่บนแท่นด้อกบัวออกคำาสั่งให้พวกผู้ฝึก ลมปราณที่พยายามต้านทานการรุกเข้าเกาะกินของปราณปีศาจไล่ ตามไปสังหารภูตผีปีศาจชั้นต่ำาที่หนีไป

เพราะการจากไปของภูตผีปีศาจชั้นสูง ภูตผีปีศาจชั้น ต่ำามากมายที่ไม่มีผู้นำาจึงถูกสังหารไปไม่น้อย

ภูตผีปีศาจชั้นต่ำาที่หนีกระเจิงออกไปมีเพียงสองร้อย กว่าตนเท่านั้น หลีจิ้งคิด้ว่าสำานักโลหิตสามารถสังหารพวกมันได้้หมด้

ขณะที่หลีจิ้งออกคำาสั่งให้ไล่ฆ่าภูตผีปีศาจชั้นต่ำา ตัวนาง เองกลับยังคงหยุด้นิ่งอยู่ที่เด้ิม

และนางกมไม่ได้้ไล่ตามพวกภูตผีปีศาจชั้นสูงที่มีเก๋อหลู่เท่อและ ซาลาเป็นผู้นำาไปด้้วย

เพราะว่า เนี่ยเทียน…ไม่ได้้ขยับ

เนี่ยเทียนไม่ขยับ โครงกระดู้กปีศาจเลือด้จึงหยุด้นิ่งอยู่ ข้างกายเขาคล้ายองค์รักษ์ที่ยึด้มั่นในหน้าที่

เมื่อโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ไม่ออกโรง ลำาพังกำาลังของ หลีจิ้งคนเด้ียวกมไม่สามารถเอาชนะได้้แม้แต่ปีศาจสาวซาลา

นางตระหนักถึงข้อนี้เป็นอย่างด้ี รู้ว่าการจากไปของ พวกภูตผีปีศาจชั้นสูงเป็นเพราะกริ่งเกรงโครงกระดู้กปีศาจเลือด้และ เนี่ยเทียนที่บนร่างเตมไปด้้วยความพิศวง

“อู้!”

แท่นด้อกบัวสีเลือด้ใต้ร่างนางที่ลอยอยู่ในปราณปีศาจ เชี่ยวกรากค่อยๆ ลอยมาหยุด้อยู่ตรงพื้นที่ที่เนี่ยเทียนยืนอยู่ซึ่งสว่าง โล่ง

หลีจิ้งที่เด้ิมทีถูกแสงเลือด้ล้อมวนไปรอบกาย มองเหมน ลักษณะได้้ไม่ชัด้เจน ในที่สุด้กมเผยให้เหมนรูปลักษ์ที่แท้จริง

นั่นคือหญิงสาวอายุประมาณสามสิบปีที่มีใบหน้างาม ประณีตและสง่างาม

นางสวมชุด้กระโปรงยาวสีแด้งกุหลาบ ขาแน่นตึงทั้ง สองข้างขัด้กันอยู่บนแท่นด้อกบัวสีเลือด้ เพราะเวทคาถาถูกถอนกลับ คืน ด้วงตาทั้งคู่ของนางที่เด้ิมทีเป็นสีแด้งงามแปลกตาจึงกลับคืนมา เป็นด้วงตาด้ำาสนิทลึกล้ำา

นางยกชายกระโปรงขึ้น และลุกขึ้นยืนบนแท่นด้อกบัว ช้าๆ ด้้วยท่วงท่าสง่างาม

แท่นด้อกบัวสีเลือด้ที่ลอยอยู่กลางอากาศประมาณสาม เมตรค่อยๆ เคลื่อนลงต่ำา ขณะที่อยู่ห่างจากพื้นประมาณครึ่งเมตร นางกมยกเท้าเรียวขึ้นแล้วเด้ินลงมาจากแท่นด้อกบัวสีเลือด้ช้าๆ

นางกวักมือหนึ่งครั้ง แท่นด้อกบัวที่ราวกับหยกสีเลือด้ นั้นกมหด้เลมกลงอย่างรวด้เรมว หลังจากมีขนาด้ประมาณฝ่ามือกมบิน กลับเข้ามาในแหวนเกมบของที่สวมไว้บนนิ้วนางของนางอย่างรวด้เรมว

“เจ้าสำานัก!”

เฟิงหลัวแห่งสำานักโลหิตยืนอยู่ริมขอบของพื้นที่สว่าง โล่งซึ่งไม่มีปราณปีศาจ คิด้จะอธิบายเรื่องที่โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ ถูกปลุกให้ตื่นและสาเหตุที่พวกเขาตามมาไม่ทันเวลา

ทว่าหลีจิ้งกลับยกมือซ้ายขึ้นห้าม

เฟิงหลัวจึงหุบปากฉับทันที หลังจากที่โค้งตัวทำาความ เคารพแล้วกมพุ่งกลับเข้าไปในจุด้ที่มีปราณปีศาจไหลเชี่ยวโด้ยไม่พูด้ อะไรสักคำา เริ่มไล่สังหารภูตผีปีศาจชั้นต่ำาที่หนีไปพร้อมกับคนอื่นๆ ในสำานักโลหิต

ลี่ฝานแห่งสำานักหลิงอวิ๋นไม่ได้้ไล่ตามไปสังหารภูตผี ปีศาจชั้นต่ำาอย่างคนของสำานักโลหิต แต่เข้ามาอยู่ในพื้นที่นี้เงียบๆ

ลี่ฝานสีหน้าเคร่งขรึม ใช้สายตาเคารพยำาเกรงมองแผ่น หลังที่งามสง่าของหลีจิ้ง

หญิงสาวที่อยู่เบื้องหน้าผู้นี้คือบุคคลที่น่าหวาด้กลัว อย่างถึงที่สุด้ในอาณาจักรหลีเทียนไม่ต่างไปจากอูจี้อาจารย์ปู่ของเขา

เขาเคยได้้ยินข่าวลือมากมายเกี่ยวกับหญิงสาวผู้นี้ รู้ว่า นางใจคออำามหิตโหด้เหี้ยม อีกทั้งยังอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ไม่แน่นอน หากพูด้ไม่ถูกหูคำาเด้ียวกมเปิด้ฉากสังหารทันที

ที่สำานักโลหิตสามารถเจริญรุ่งเรืองได้้ถึงเพียงนี้ นางที่ เป็นเจ้าสำานักโลหิตมีคุณูปการอย่างใหญ่หลววง

นางไม่ได้้ไล่ฆ่าภูตผีปีศาจชั้นสูงต่อ และไม่ได้้ใช้วิธีการ ที่โหด้เหี้ยมมาระบายความโกรธแค้นกับภูตผีปีศาจชั้นต่ำา ทว่ากลับ มาหยุด้อยู่ข้างกายเนี่ยเทียน นี่ทำาให้ลี่ฝานเป็นกังวลอย่างมาก

ลี่ฝานเด้าใจนางไม่ออก อีกทั้งดู้จากข่าวลือมากมาย จิตใจของหญิงสาวผู้นี้…ยากจะคาด้เด้า ไม่ว่าเรื่องอะไรกมอาจทำาได้้ทั้ง สิ้น

“ผู้อาวุโส…” เมื่อลี่ฝานพูด้ขึ้นกมพบว่าเสียงของตัวเอง แหบแห้ง เขาจึงใช้น้ำาลายมาทำาให้ริมฝีปากชุ่มชื้นเลมกน้อย สะกด้ กลั้นความกระวนกระวายในใจลงไปแล้วกล่าวว่า “เนี่ยเทียนคือศิษย์ ของอาจารย์ปู่ข้า แม้ว่าเขาจะไม่ทันระวังเอาโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ ที่สำานักโลหิตของพวกท่านสร้างขึ้นอย่างยากลำาบากมาเป็นทาสของ ตน แต่กมถือว่าเขาได้้ช่วยสำานักโลหิตของพวกท่านให้พ้นภัยครั้งนี้”

“หวังว่าท่านผู้อาวุโสจะเหมนแก่หน้าท่านอาจารย์ปู่ของ ข้า เหมนแก่ที่เขาอายุน้อยไม่รู้ความ ไม่คิด้เลมกคิด้น้อยกับเขา” ลี่ฝาน เอ่ยขอร้อง

“เจ้าคิด้ว่าข้าจะกล่าวโทษเขาอย่างนั้นรึ?” หลีจิ้งไม่ แม้แต่จะหันกลับมา

“ถ้าเช่นนั้นผู้อาวุโสมีประสงค์ใด้?” ลี่ฝานไม่เข้าใจ

“เขาปลุกโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ กลายมาเป็นนายของ ปีศาจเลือด้ที่แขมงแกร่งที่สุด้ของสำานักข้า นั่นกมเท่ากับว่าเขาเป็นคน ของสำานักโลหิตข้าแล้ว” หลีจิ้งยังคงไม่หันกลับมา เอาแต่จ้องนิ่งไปที่ เนี่ยเทียนแล้วกล่าวต่อว่า “เจ้ากลับไปบอกอูจี้ว่าหลังจากนี้ไป เขา ไม่ใช่คนสำานักหลิงอวิ๋นของพวกเจ้าอีกแล้ว”

“หา! นี่…จะทำาแบบนี้จะได้้อย่างไร?” ลี่ฝานตะลึงลาน หน้าเผือด้สี