ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 214 ปราณเลือด้สีเขียว

“เนี่ยเทียน เจ้าสามารถรักษาสภาวะนี้ไว้ได้้นานเท่าไหร่?”

หัวคิ้วของหลีจิ้งขมวด้แน่น มองโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ที่ ยืนอยู่ด้้วยสีหน้าเคร่งเครียด้

“น่าจะหลายวัน” เนี่ยเทียนตอบรับ

“เจ้าแน่ใจหรือว่าสามารถควบคุมมันได้้ด้ังใจต้องการ?” หลีจิ้งถามอีกครั้ง

“เนี่ยเทียนพยักหน้า”

“เปลี่ยนแผน” หลีจิ้งตัด้สินใจอย่างเด้มด้เด้ี่ยว “ไม่ต้องรอ อีกแล้ว เด้ินทางไปที่สำานักภูตผีกันตอนนี้เลย พวกเราต้องให้โครง กระดู้กปีศาจเลือด้ที่อยู่ในสภาพตื่นเตมที่สังหารภูตผีปีศาจให้ได้้มาก ที่สุด้ มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นถึงจะทำาให้มันมีประโยชน์สูงสุด้”

นิ้วมือเรียวยาวของนางยกขึ้นเบาๆ

ผู้ฝึกลมปราณสำานักโลหิตขอบเขตต้นสวรรค์ยี่สิบกว่าคน รวมไปถึงพวกหงฉานและโจวอี้ต่างกมพากันมารวมตัวอยู่ข้างกายนาง คล้ายว่าเตรียมรออยู่นานแล้ว

คนกลุ่มนี้กมคือคนที่นางเลือกให้ไปร่วมการต่อสู้ที่สำานักภูตผี

“น่าเสียด้ายสัตว์วิเศษที่สำานักโลหิตของข้าเลี้ยงไว้ถูกภูตผี ปีศาจฆ่าตายไปหมด้แล้ว” หลีจิ้งลังเลอยู่ครู่หนึ่งกมกล่าวว่า “ลำาพัง กำาลังของข้าคนเด้ียวไม่สามารถพาพวกเจ้าไปที่สำานักภูตผีพร้อมกัน หมด้ได้้ ด้้วยความเรมวของพวกเจ้า ต่อให้ระหว่างทางไม่เจอกับภูตผี ปีศาจกมยังจำาเป็นต้องใช้เวลาเกือบสองวันถึงจะไปถึงที่นั่น”

เวลานี้ เนี่ยเทียนที่ร่วงลงมาจากหน้าอกของโครงกระดู้ก ปีศาจเลือด้กำาลังวิงเวียนตาลาย รู้ว่าเป็นเพราะปราณเลือด้สีเขียวด้ึง พลังแห่งชีวิตจากเลือด้ของเขาไปหนึ่งส่วน ทำาให้พลังเลือด้เนื้อของ เขาหายไปเกินครึ่ง

แล้วเขากมเหมนว่าหลีจิ้งเตรียมตัวออกเด้ินทาง จึงฉุกคิด้ขึ้น มาในใจ

โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ที่สูงสามสิบกว่าเมตรตนนั้นคล้าย รับรู้ได้้ถึงความคิด้ของเขาในทันที ร่างใหญ่ยักษ์ของมันจึงย่อตัวลง มาข้างกายเนี่ยเทียนช้าๆ

ต่อให้ย่อตัวลงมาแล้ว โครงกระดู้กปีศาจเลือด้กมยังสูงหลาย สิบเมตร หากจะให้เนี่ยเทียนบินขึ้นไปบนร่างของมันกมออกจะลำาบาก เลมกน้อย

เมื่อความคิด้นี้ของเขาเกิด้ขึ้น โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ที่นั่ง ยองๆ กมพลันก้มตัวลงหมอบทันที

พอเป็นเช่นนี้ เนี่ยเทียนจึงสามารถเหยียบขึ้นไปบนหลัง ของโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ได้้อย่างสบายๆ

“ฟิ้ว!”

เมื่อขยับร่าง เนี่ยเทียนกมาอยู่บนไหล่ของโครงกระดู้ก ปีศาจเลือด้ทันที เตรียมจะให้โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ติด้ตามหลีจิ้ง เด้ินทางไปยังสำานักภูตผี

เมื่อเป็นเช่นนี้ เขากมไม่จำาเป็นต้องสูญเสียพลังใด้ๆ ในขณะ ที่เร่งเด้ินทางอีก

“หืม?”

หลีจิ้งแห่งสำานักโลหิตสังเกตเหมนถึงความเปลี่ยนแปลงทาง ฝั่งของเขาอย่างเฉียบไว ด้วงตาของนางเป็นประกายน้อยๆ

“เนี่ยเทียน!” นางอุทานเบาๆ หนึ่งครั้งแล้วกล่าวว่า “โครงกระดู้กปีศาจเลือด้แขมงแกร่งมากพอ อีกทั้งเรือนกายยังใหญ่โต มันสามารถแบกรับคนได้้มากมาย ในเมื่อเจ้าสามารถติด้ต่อกับมันได้้ ถ้าเช่นนั้นกมจงสั่งให้มันแบกคนอื่นๆ ติด้ตามข้าไปยังสำานักภูตผี”

ผู้ฝึกลมปราณขอบเขตต้นสวรรค์ที่เหลืออยู่ต่างกมีสีหน้า กระตือรือร้น เผยความรอคอย

“ข้าจะลองดู้” ความคิด้ของเนี่ยเทียนขยับไหว

โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ที่เด้ิมทีลุกขึ้นยืนแล้วจึงก้มลงหมอบอีก ครั้ง เนี่ยเทียนจึงกวักมือให้พวกหงฉานและโจวอี้

ทั้งสองคนนั้นมีท่าทีระมัด้ระวัง ทว่าภายใต้การจับตา มองของหลีจิ้ง สุด้ท้ายกมยังค่อยๆ เคลื่อนกายเข้าไปใกล้โครงกระดู้ก ปีศาจเลือด้

ตอนที่พวกเขาเด้ินเข้าไปใกล้ เนี่ยเทียนสัมผัสได้้ถึง ความเป็นศัตรูที่โครงกระดู้กปีศาจเลือด้แผ่ออกมา

“อยู่นิ่งๆ” ความคิด้ของเนี่ยเทียนเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง

นาทีถัด้มาเขากมรู้สึกได้้ว่าคลื่นเลือด้ลมที่ผิด้ปกติจากใน ร่างของโครงกระดู้กปีศาจเลือด้กลับคืนสู่ความสงบอย่างรวด้เรมว

“มาทางฝั่งข้า”

เนี่ยเทียนหลีกทางให้ตรงช่วงไหล่ของโครงกระดู้ก ปีศาจเลือด้ ทำาให้แผ่นหลังกว้างใหญ่ของโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ที่ หมอบอยู่เผยตัวออกมา

เขายืนอยู่มุมหนึ่งของร่างกระดู้ก กวักมือเรียกโจวอี้และ หงฉาน บอกเป็นนัยให้คนทั้งสองกระโด้ด้ขึ้นมา

โจวอี้และหางฉานมีคลื่นพลังวิญญาณไหลกรากอยู่บน ร่าง พวกเขาปองกันเอาไว้ด้้วยความระมัด้ระวัง แล้วจึงกระโด้ด้ผลุง ขึ้นมาหยุด้ยืนอยู่บนร่างของโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ ขนาบซ้ายขวา ของเนี่ยเทียน

โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ไม่ได้้ต่อต้าน

“พวกเจ้าตามไปให้หมด้!” หลีจิ้งออกคำาสั่ง

ผู้ฝึกลมปราณขอบเขตต้นสวรรค์คนอื่นๆ มองเหมนว่า หงฉานและโจวอี้ไม่เป็นอะไรจึงกล้ามากขึ้น และกมพากันทยอยขึ้นไป ยืนอยู่บนร่างของโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ข้างกายเนี่ยเทียน

หลังจากผู้ฝึกลมปราณทุกคนที่เตรียมมุ่งหน้าไปยัง สำานักภูตผีกระจายตัวกันอยู่ข้างกายเนี่ยเทียนเรียบร้อยแล้ว หลีจิ้งกม พยักหน้าแล้วกล่าวขึ้นว่า “ตามข้ามา”

แท่นด้อกบัวสีเลือด้บินออกมาจากในแหวนเกมบของ ของหลีจิ้ง นางกระโด้ด้ขึ้นไปนั่งด้้านบน แล้วแท่นด้อกบัวสีเลือด้กม ลอยขึ้นสู่ท้องฟอา

“ตามไป” หัวใจเนี่ยเทียนกระตุก

ปราณเลือด้เนื้อมหาศาลระลอกหนึ่งพลันแผ่ออกมา จากในหลอด้เลือด้ทั่วกายโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ ร่างของโครง กระดู้กปีศาจเลือด้ที่สูงเกือบสามสิบเมตรเมื่อถูกผลักด้ันจากปราณ เลือด้เข้มข้นนั้นกมค่อยๆ หลุด้ออกไปจากอิทธิพลของสนามโน้มถ่วง เปลี่ยนจากท่าหมอบมาเป็นลอยขึ้นสู่ท้องฟอา

“ไม่เสียแรงที่เป็นปีศาจเลือด้ซึ่งหลอมมาจากยักษ์โครง กระดู้กระด้ับแปด้!”

หงฉานแห่งวังยมบาลแสด้งสีหน้าประทับใจ มองโครง กระดู้กปีศาจเลือด้ที่อยู่ด้้านใต้ และกมใช้สายตาตะลึงมองไปยังเนี่ย เทียน “เจ้าสามารถไหว้เข้าเป็นศิษย์ของหลีจิ้ง กลายมาเป็นนายของ โครงกระดู้กปีศาจเลือด้ ช่างมีโชควาสนาอย่างใหญ่หลวงจริงๆ!”

“และกมเป็นโชควาสนาของสำานักโลหิตด้้วย” หลีจิ้งที่ นั่งนิ่งอยู่บนแท่นด้อกบัวสีเลือด้ตอบรับกลับมาด้้วยประโยคไม่ร้อนไม่ หนาว

ระหว่างที่พูด้ยาสีแด้งเข้มเมมด้หนึ่งกมลอยออกมาจากใน แท่นด้อกบัวสีเลือด้ของหลีจิ้ง แล้วมาหยุด้อยู่เบื้องหน้าเนี่ยเทียน อย่างแม่นยำา

“เจ้าปลุกโครงกระดู้กปีศาจเลือด้อีกครั้งน่าจะเผา ผลาญเลือด้ลมไปไม่น้อย ยาโลหิตเมมด้นี้หลอมมาจากเลือด้ของสัตว์ วิเศษระด้ับสี่ แค่เจ้ากินไปหนึ่งในสามของมันกมจะทำาให้เจ้าฟื้นคืน พลังเลือด้เนื้อที่เผาผลาญไปได้้แล้ว” หลีจิ้งเอ่ยเสียงเรียบ

แท่นด้อกบัวสีเลือด้และโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ต่างกม บินอยู่ในรัตติกาลมืด้ด้ำาห่างจากพื้นด้ินไปหลายร้อยเมตร

ทว่ายาโลหิตเมมด้นั้นที่หลีจิ้งมอบให้กลับเคลื่อนไหวไป พร้อมกับการบินทะยานของโครงกระดู้กปีศาจเลือด้ และลอยนิ่งอยู่ ตรงหน้าอกของเนี่ยเทียน

ขณะที่เนี่ยเทียนยื่นมือออกไปคว้ายาโลหิตเมมด้นั้น เขา สามารถสัมผัสได้้ถึงปราณวิญญาณที่ล้อมวนอยู่บนยาโลหิตซึ่งไหล กรากกลับไปหาหลีจิ้งอย่างเงียบเชียบ

“แค่หนึ่งในสามกมพองั้นหรือ…”

เขาไม่ได้้เกรงใจหลีจิ้ง และกมรู้ว่าพลังแห่งชีวิตที่ถูก ปราณเลือด้สีเขียวเอาออกไปจากเลือด้ของเขาคือเลือด้ลมส่วนที่ด้ี ที่สุด้ของเขา และนั่นทำาให้เขารู้สึกเหนื่อยล้าไม่สบายตัวอย่างแท้จริง

“ยาโลหิตที่หลอมมาจากเลือด้สด้ของสัตว์วิเศษระด้ับสี่ ซ่อนเร้นไว้ด้้วยปราณเลือด้เนื้อที่บริสุทธิ์จนน่าตะลึง ข้ารู้ว่าเจ้าแขมง แรงมาก แต่ยาโลหิตหนึ่งในสามส่วนกมน่าจะพอช่วยให้เจ้าฟื้นตัวมา เป็นปกติได้้แล้ว” หงฉานแห่งวังยมบาลพูด้กับเนี่ยเทียนเบาๆ “ผู้ อาวุโสหลีด้ีกับเจ้าไม่น้อย ยาโลหิตนี้เมื่อเทียบกับเนื้อสัตว์วิเศษแล้ว ปราณเลือด้เนื้อของมันบริสุทธิ์และหนาแน่นกว่าเยอะมาก เจ้าไม่ต้อง ฝืนเกินความจำาเป็น”

เขารู้ว่าเนี่ยเทียนคือปัจจัยสำาคัญที่สามารถ เปลี่ยนแปลงสถานการณ์ของอาณาจักรหลีเทียนได้้ และกมรู้ว่าการ เด้ินทางไปสำานักภูตผีครั้งนี้มีความสำาคัญอย่างใหญ่หลวง แน่นอนว่า ย่อมไม่อยากให้เกิด้เรื่องกับเนี่ยเทียน

เขาเอ่ยเตือนเพราะความหวังด้ีอย่างแท้จริง

เนี่ยเทียนเองกมประเมินความตื้นลึกของยาโลหิตเมมด้นี้ไม่ อก ขณะเด้ียวกันกมไม่กล้าทำาอะไรบุ่มบ่าม จึงแบ่งยาโลหิตออกเป็น สามส่วน และหยิบเข้าปากไปแค่ส่วนเด้ียว

ยาโลหิตเพียงแค่หนึ่งในสามส่วน หลังจากลงไปอยู่ในอวัยวะ ภายในของเขาแล้วกมพลันแผ่เส้นใยเลือด้และน้ำาที่บริสุทธิ์น่าตะลึง ออกมาในพริบตาเด้ียว

ท่ามกลางการรับสัมผัสจากกระแสจิตของเขา เส้นใย เลือด้และน้ำาทั้งหมด้ที่แผ่ออกมาจากในอวัยวะของเขาคล้ายตาข่ายสี เลือด้หนึ่งปากที่ค่อยๆ แผ่คลุมไปยังหลอด้เลือด้ทั่วร่างของเขา แล้ว ซึมเข้าไปในเลือด้ของเขาทีละนิด้

ปราณเลือด้เนื้อที่อุด้มสมบูรณ์อย่างถึงที่สุด้แผ่อบอวล ออกมาจากยาโลหิตหนึ่งในสามนั้น เติมเตมพลังชีวิตที่เปี่ยมล้นให้กับ เรือนกายของเขา

เรือนกายที่ไร้เรี่ยวแรงเพราะพลังแห่งชีวิตถูกปราณ เลือด้สีเขียวด้ึงไปจากเลือด้สด้ของเขากมได้้รวบรวมปราณเลือด้เนื้อ ขึ้นมาใหม่อย่างรวด้เรมว

ไม่นานเขากมเปลี่ยนมาเป็นคึกคักมีชีวิตชีวาอีกครั้ง

ทว่าเขายังไม่ทันฟื้นตัวได้้อย่างเตมที่ ยังไม่ทันได้้สัมผัส กับเส้นใยจากน้ำาและเลือด้ที่เหลือเป็นส่วนเกินและกระจายไปยังแขน ขาทั้งสี่กมพบว่าฤทธิ์ของยาโลหิตหนึ่งส่วนสามได้้หายเกลี้ยงไปแล้ว

ด้ังนั้นเขาจึงเข้าใจว่าระด้ับความแขมงแกร่งของเรือน กายเขาสามารถแบกรับฤทธิ์ของยาโลหิตได้้มากกว่าหนึ่งในสามส่วน

พอลืมตาขึ้นเขาจึงมองซ้ายมองขวา แล้วกมพบว่าหลีจิ้ง ที่นั่งอยู่บนแท่นด้อกบัวสีเลือด้เอาแต่มองไปข้างหน้า

ผู้ฝึกลมปราณขอบเขตต้นสวรรค์คนอื่นๆ ต่างกมยุ่งอยู่ กับการฝึกบำาเพมญตบะของตัวเอง บางคนกมพูด้คุยกันเบาๆ หรือไม่กม จับตามองไปยังจุด้อื่น

เวลานี้ไม่มีใครสนใจเขา

เขาจึงเลิกคิ้วขึ้น แล้วแอบเอาหนึ่งในสามของยาโลหิต ส่วนที่เหลือยัด้เข้าปากไป

ไม่นานอวัยวะภายในของเขากมีเส้นใยเลือด้และน้ำา จำานวนมากเพิ่มขึ้นมาอีกครั้ง ส่วนหนึ่งของเส้นใยเหล่านั้นเข้าไปเตม เติมการเผาผลาญของเขา

ทว่าไม่นานเท่าไหร่นัก พลังเลือด้ลมที่ถูกปราณเลือด้สี เขียวด้ึงออกไปก่อนหน้านี้กมคล้ายจะได้้รับการชด้เชย

เส้นใยเลือด้และน้ำาที่เหลืออยู่กมก่อตัวขึ้นมาเป็นปราณ เลือด้สีเลือด้เช่นเด้ียวกับเวลาที่เขากินเนื้อสัตว์วิเศษเข้าไป เมื่อหา ทางระบายใหม่ไม่ได้้จึงคิด้จะแทรกซึมเข้าไปในแขนขาทั้งสี่ตาม สัญชาตญาน

และเวลานี้เอง หัวใจของเขากลับเต้นผิด้ปกติขึ้นมา หนึ่งครั้ง

นาทีถัด้มา ปราณเลือด้สีแด้งที่ล่องลอยอยู่ท่ามกลาง เลือด้เนื้อของเขากมคล้ายหาเปอาหมายเจอ จึงตรงไปรวมกันที่หัวใจ ของเขาอย่างบ้าคลั่ง

เขารวบรวมสมาธิไปรับสัมผัสกมพบทันทีว่าเส้นใยเลือด้ และน้ำาหลายกลุ่มนั้นมาปรากฏอยู่ในหัวใจของเขา

ปราณเลือด้สีเขียวเส้นนั้นที่นิ่งสงบอยู่ในหัวใจได้้ไม่ นานนัก พอมองเหมนปราณเลือด้สีแด้งซึมเข้ามากมกระโจนเข้าใส่ด้้วย ความฮึกเหิมทันที

เส้นใยเลือด้และน้ำาหลายกลุ่มถูกปราณเลือด้สีเขียว เขมือบกลืนอย่างรวด้เรมว

เวลาเพียงแค่ครึ่งเค่อ พลังเลือด้เนื้อที่แผ่ออกมาจากยา โลหิตอีกหนึ่งในสามส่วนกมถูกปราณเลือด้สีเขียวเส้นนั้นฉีกทึ้งกัด้กิน ไปจนหมด้

ปราณเลือด้สีเขียวล่องลอยอยู่ในหัวใจของเขาคล้าย กำาลังรอคอยอะไรบางอย่าง

เนี่ยเทียนลังเลเลมกน้อยกมกัด้ฟันกรอด้ แอบกลืน