ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 227 เผยฉีฉี

“กาอกๆๆ!” หัวมู่เคาะประตูเบาๆ

สิบกว่าวินาทีให้หลัง ประตูไม้กมเปิด้ออกช้าๆ เด้มกสาวคน หนึ่งสวมชุด้กระโปรงยาวสีฟอามัด้ผมหางม้าโผล่หัวออกมาจากใน ประตู

วินาทีที่เด้มกสาวผู้นั้นโผล่หน้าออกมา เนี่ยเทียนพลันรู้สึกว่า เมืองโพ่เมี่ยที่มืด้มัวพลันเปลี่ยนมาเป็นสว่างไสวในพริบตา

ใบหน้าของสาวน้อยงด้งามที่สุด้เท่าที่เนี่ยเทียนเคยพบเจอ ไม่ว่าจะเป็นเจียงหลิงจูหรืออันซืออี๋ หรือแม้แต่ซูหลินที่เจอใน พระราชวังโบราณสะเกมด้ด้าวกมยังด้้อยกว่านางหนึ่งระด้ับ

ด้วงตาของสาวน้อยใสกระจ่างประดุ้จอัญมณี ไม่มีความ ขุ่นมัวใด้ๆ แม้แต่นิด้เด้ียว ราวกับว่ามีเสน่ห์รัด้รึงใจอย่างหนึ่งที่ทำาให้ คนจมจ่อมอยู่กับมัน

เนี่ยเทียนแค่มองนางครั้งเด้ียวกมีความรู้สึกเหมือนไม่อาจ ละสายตาไปจากนางได้้ ด้้วยเหตุนี้นับตั้งแต่ที่นางโผล่หน้าออกมา เนี่ยเทียนจึงเอาแต่จ้องด้วงตาของนางตาไม่กะพริบ

ตลอด้ทั้งร่างกายและจิตใจของเนี่ยเทียนคล้ายถูกด้วงตาคู่ นั้นด้ึงดู้ด้ และกำาลังจะเด้ินหลงเข้าไปทีละนิด้

“ท่านหัว ไม่ได้้เจอกันนานเลยนะ” สาวน้อยเอ่ยด้้วยน้ำา เสียงไม่ร้อนไม่หนาว

นางพูด้ออกมาหนึ่งประโยค เนี่ยเทียนจึงมีปฏิกิริยาตอบ สนองกลับมาโด้ยพลัน รู้ว่าตัวเองกำาลังเสียมารยาท

เนี่ยเทียนจึงรีบถอนสายตากลับ ไม่กล้ามองด้วงตานางอีก กลัวว่าจะทำาให้หัวมู่ต้องขายหน้าและถูกสาวน้อยผู้นั้นดู้หมิ่น

หัวมู่เหมนท่าทางขัด้เขินของเนี่ยเทียนกมหัวเราะเฮอๆ ตบ ไหล่ของเขาแล้วกล่าวว่า “ไม่ต้องเขินอายไปหรอก เด้มกวัยเด้ียวกันที่ เหมนฉีฉีครั้งแรกกมีท่าทางเหมือนเจ้าทั้งนั้นแหละ”

ไม่รอฟังคำาอธิบายของเนี่ยเทียน หัวมู่กมหันไปพูด้กับสาว น้อยคนนั้น “นี่คือหลานห่างๆ ของข้า เขาชื่อหัวเทียน วันนี้เพิ่งมาที่ อาณาจักรเลี่ยคงเป็นครั้งแรก ข้าอยากให้เขาอยู่กับพวกเจ้าสักพัก เขาไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับอาณาจักรที่สิบของด้ินแด้นด้าวตกมาก่อน หวังว่าฉีฉีจะช่วยอธิบายให้เขาเข้าใจ”

“หลังจากนี้กมให้เขาช่วยทำางานเลมกๆ น้อยๆ และเจ้ากมอบ หินวิเศษที่เหมาะสมกับความสามารถในการทำางานของเขา โด้ยไม่ จำาเป็นต้องเหมนแก่หน้าข้า”

“อ้อ” เผยฉีฉีใช้สายตาตรวจสอบมองเนี่ยเทียนอย่างลึกล้ำา แล้วพลันขมวด้คิ้ว “ขอบเขตเขาค่อนข้างต่ำาต้อย หลอมอาวุธเป็น หรือไม่?”

“ไม่เป็น” หัวมู่ตอบแทนเนี่ยเทียน

“ถ้าอย่างนั้นกมคงไม่ได้้หินวิเศษมากนัก” น้ำาเสียงเผยฉีฉี เยมนชา ต่อให้มีหัวมู่อยู่ด้้วยนางกมไม่ได้้สนใจความรู้สึกของเนี่ยเทียน

เวลานี้ เนี่ยเทียนที่ผ่านการตะลึงความงามก่อนหน้านี้มาได้้ แล้วจึงค่อยๆ กลับมามีสติอีกครั้ง

ตอนที่เนี่ยเทียนมองสาวน้อยตรงหน้า แม้ว่าจะยังคงตื่น ตะลึงไปกับความงามของนาง ทว่าอย่างน้อยกมไม่หลงใหลสิ้นสติอีก แล้ว ได้้ยินคำาพูด้ดู้ถูกที่หญิงสาวมีต่อตน เนี่ยเทียนกมไม่โกรธ แต่ยังคง รักษาท่าทีนิ่งเฉย

“ฮ่าๆ กฎของอาจารย์เจ้าข้าย่อมรู้อยู่แล้ว” หัวมู่หัวเราะ แล้วกมหันมาแนะนำาให้เนี่ยเทียนฟัง “นางคือเผยฉีฉี ต่อไปเมื่ออยู่ใน เมืองโพ่เมี่ย เจ้าจงฟังคำาสั่งจากนาง หากเจ้าคิด้จะช่วงชิงหินวิเศษมา ให้ได้้กมต้องดู้ที่ความสามารถของเจ้าเอง ฉีฉีไม่มีทางดู้แลเจ้าเป็น พิเศษเพราะว่าเจ้าคือหลานของข้าแน่นอน”

“ข้าเข้าใจขอรับ” เนี่ยเทียนพยักหน้ารับ

“งั้นเอาตามนี้แหละ ข้ายังมีธุระ ต้องไปก่อนแล้ว” หัวมู่หัน หลังกลับได้้กมเตรียมจะจากไป

“ท่านหัว” เผยฉีฉีเอ่ยเรียกเบาๆ

หัวมู่หันกลับมา มองนางด้้วยความสงสัย “มีอะไรอีก หรือ?”

“ท่านอุตส่าห์มาทั้งทีจะไม่ไปเจออาจารย์ของข้าหน่อย หรือ? เหมนท่านอาจารย์ข้าบอกว่า อายุขัยของท่าน…เหลืออีกไม่มาก แล้ว ครั้งหน้ากว่าท่านจะมาอีกกมไม่รู้เมื่อไหร่” เผยฉีฉีกล่าว

ด้วงตาของหัวมู่มีความสับสนวาบผ่าน ส่ายหัวกล่าวว่า “ช่างเถอะ ไว้ค่อยเจอกันคราวหน้ากมแล้วกัน”

หลังจากทิ้งประโยคนี้ไว้เขากมรีบไปจากที่แห่งนี้ด้้วยท่าทีเร่ง ร้อนอย่างเหมนได้้ชัด้ ไม่กล้าแม้แต่จะเหลียวกลับมามอง ราวกับกลัว ว่าหากสองจิตสองใจมากกว่านี้จะจากไปไม่ได้้อีก

ใบหน้าเนี่ยเทียนเตมไปด้้วยความงุนงง นับตั้งแต่ที่เขารู้จัก หัวมู่มายังไม่เคยเหมนหัวมู่มีท่าทีลนลานร้อนรนอย่างนี้มาก่อน

“เฮ้อ” หญิงสาวที่ชื่อว่าเผยฉีฉีเหมนว่าหัวมู่จากไปอย่าง รวด้เรมวราวกับต้องการหนีอะไรบางอย่างกมถอนหายใจหนึ่งครั้งคล้าย รู้สึกเสียด้าย

เนี่ยเทียนเหมนว่านางยืนเหม่อ จึงแอบสร้างทิพย์จักษุข้าง หนึ่งขึ้นมาหมายจะดู้ตบะที่แท้จริงของนาง

เมื่อเขาใช้พลังแห่งด้วงด้าวของสะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วงที่อยู่ใน มหาสมุทรจิตวิญญาณกมพบว่าตัวเองสงบลงทันที และไม่ได้้รับ อิทธิพลจากเผยฉีฉีอีก

ทว่าเมื่อเขารวมทิพย์จักษุขึ้นมาเพื่อไปตรวจสอบดู้ ขอบเขตของเผยฉีฉีกลับพบว่าบนร่างของเผยฉีฉีให้ความรู้สึกเหมือน ห้วงเวลาบิด้เบือน

ทั้งๆ ที่เผยฉีฉียืนอยู่ตรงหน้าเขา ทว่าเขากลับรู้สึกเหมือน คนทั้งสองอยู่กันคนละห้วงมิติ

ความรู้สึกผิด้ปกติเช่นนี้ไม่เคยเกิด้ขึ้นมาก่อน จึงทำาให้เขา ไม่สามารถมองเผยฉีฉีออกได้้

นับตั้งแต่ที่เขาเริ่มสร้างทิพย์จักษุขึ้นมาเพื่อตรวจสอบคน อื่น ทุกครั้งจะต้องมองออกถึงตบะและขอบเขตที่แท้จริงของอีกฝ่าย ได้้คร่าวๆ มีเพียงข่าหลัวที่เป็นภูตผีปีศาจชั้นสูงเท่านั้นที่ทิพย์จักษุยัง ไม่ทันเข้าใกล้กมแตกกระจายไปก่อนเพราะสายตาของข่าหลัว

นอกจากข่าหลัวแล้วเขากมองไม่ออกถึงความผิด้ปกติใด้ๆ บนร่างของหัวมู่เช่นกัน

เผยฉีฉีคือคนที่สามนอกจากข่าหลัวและหัวมู่ที่ทิพย์จักษุ ของเขาไม่สามารถตรวจสอบตบะแท้จริงได้้ เขาเชื่อว่าด้้วยอายุของ เผยฉีฉี ย่อมไม่มีขอบเขตถึงข่าหลัวและหัวมู่แน่นอน

สิ่งที่ทำาให้เกิด้ความผิด้ปกติเช่นนี้น่าจะเป็นเพราะความ รู้สึกถึงห้วงเวลาบิด้เบือนที่อยู่บนร่างของเผยฉีฉี นี่หมายความว่าเผย ฉีฉีไม่เหมือนกับผู้ใด้

“เจ้าทำาอะไร? ตรวจสอบข้ารึ?” เผยฉีฉีที่จมจ่อมอยู่กับ การครุ่นคิด้พลันสัมผัสได้้ นางแค่นเสียงเยมนหนึ่งครั้งแล้วกล่าวด้้วย น้ำาเสียงไม่สบอารมณ์ “ขอบเขตต่ำาต้อย แต่ความกล้ากลับมีไม่ น้อย!”

“เอ่อ…คือข้าชินแล้ว” เนี่ยเทียนยิ้มประจบ

นับตั้งแต่ที่เขาใช้สะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วงในมหาสมุทร จิตวิญญาณ เขากมเด้ินออกมาจากสภาวะลุ่มหลง ทำาให้เมื่อเขาเผชิญ หน้ากับเผยฉีฉีจึงกลับคืนสู่ความเป็นตัวเองอย่างสมบูรณ์แบบ

“ชินแล้ว?” เผยฉีฉีมีสีหน้าเยมนชา ไม่คิด้จะมีมารยาทต่อ เนี่ยเทียนอีก หมุนตัวได้้กมเด้ินเข้าไปในลานกว้าง “ตามข้ามา”

เนี่ยเทียนติด้ตามไปอย่างว่าง่าย

“ศิษย์พี่หญิงเผย” ในลานกว้างมีเด้มกอ้วนเตี้ยคนหนึ่งยิ้ม ตาหยีเด้ินเข้ามารับหน้า “เมื่อครู่นี้ใครหรือ? แล้วเจ้าหมอนี่ล่ะเป็น ใคร?”

“เขาชื่อหัวเทียน เป็นหลานของท่านหัว เขาถูกท่านหัวพา ตัวมาอยู่กับพวกเราชั่วคราว” หลังจากที่เผยฉีฉีเข้ามากมอบตัวเนี่ย เทียนให้เด้มกอ้วนเตี้ยคนนั้นจัด้การ “เจ้ารับผิด้ชอบพาเขาไปดู้ที่พัก เขาเพิ่งมาอาณาจักรเลี่ยคงของเราเป็นครั้งแรก เจ้าช่วยอธิบายเรื่อง เกี่ยวกับที่นี่ให้เขาฟังหน่อย แล้วพรุ่งนี้เช้าเจ้ากมหางานง่ายๆ ให้เขา ทำา”

“ตกลง หัวเทียนใช่ไหม? ต่อไปเจ้ากมาทำางานอยู่กับข้า แล้วกัน” เด้มกอ้วนกล่าวด้้วยเสียงด้ังฟังชัด้

เนี่ยเทียนตะลึง

ตามที่หัวมู่บอก เขาควรจะติด้ตามเผยฉีฉี แถมก่อนหน้านี้ เผยฉีฉีกมรับปากหัวมู่ไปแล้ว

นึกไม่ถึงว่าพอหัวมู่จากไป เผยฉีฉีกลับเอาเขามาโยนให้ เด้มกอ้วนนั่น แล้วกมไม่รู้ว่าเป็นเพราะนางไม่เหมนความสำาคัญของเขา อยู่แล้ว หรือเป็นเพราะเมื่อครู่นี้ที่เขาใช้ทิพย์จักษุไปตรวจสอบนางจึง เป็นการล่วงเกินเผยฉีฉีกันแน่

“ยังยืนอึ้งอยู่ทำาไม? ตามข้ามาสิ ทำาไม? พอไม่ได้้อยู่กับ ศิษย์พี่หญิงเผยเจ้ากมเลยรู้สึกไม่พอใจงั้นหรือ?” เด้มกอ้วนเบ้ปาก กล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ “คนอย่างเจ้าที่เข้ามาเพราะเส้นสายไม่มี สิทธิ์ได้้ติด้ตามศิษย์พี่หญิงเผย มีนายท่านหลี่อย่างข้ามาคอยดู้แลเจ้า กมถือว่าเป็นความโชคด้ีอย่างใหญ่หลวงของเจ้าแล้ว”

เด้มกอ้วนกระชากลากถูเนี่ยเทียนออกไปให้พ้นจากเส้น สายตาของเผยฉีฉี

หลังจากที่เงาร่างของเนี่ยเทียนหายวับไปแล้ว เผยฉีฉีถึงได้้ ขมวด้คิ้วน้อยๆ พูด้กับตัวเองเบาๆ “ท่านหัวอยู่ตัวคนเด้ียวมาโด้ย ตลอด้ ทำาไมอยู่ๆ ถึงมีหลานห่างๆ ได้้? กระแสจิตที่คนผู้นั้นใช้ตรวจ สอบข้ากมค่อนข้างประหลาด้ ถึงขนาด้ทำาให้สนามกำาลังห้วงมิติของ ข้าโคจรขึ้นมาเอง”