ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 240 ร่ำารวยกะทันหัน!
ตลอด้ทางที่เด้ินทางกลับมานั้นราบรื่นมาก เมื่อฟอาค่อยๆ มืด้ลง เนี่ยเทียน เผยฉีฉี และหลีเหย่กมเด้ินทางกลับมาถึงเมืองโพ่เมี่ย
บ้านหลังใหญ่ในเมืองโพ่เมี่ยแห่งนั้น ในห้องที่กว้างขวาง ของหลีเหย่มีชั้นไม้ตั้งวางไว้เยอะมาก บนตู้ไม้จัด้วางตำาราการหลอม อาวุธไว้เป็นจำานวนมาก และยังมีวัตถุด้ิบวิเศษที่แปลกประหลาด้บาง ส่วน
นี่เป็นครั้งแรกที่เนี่ยเทียนได้้เข้ามาในห้องส่วนตัวของหลี เหย่
“เอาล่ะ ตอนนี้ได้้เวลาแบ่งผลเกมบเกี่ยวกันแล้ว” หลีเหย่ พูด้พร้อมยิ้มตาหยี
เนี่ยเทียนพยักหน้า หยิบเอาหยกคงหลิงออกมาจากใน กำาไลเกมบของก่อน และวางกองเอาไว้ในห้องที่กว้างใหญ่อย่างถึงที่สุด้ ของหลีเหย่
เขาได้้หยกคงหลิงมาทั้งหมด้สามร้อยยี่สิบก้อน ตามที่ ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้คือควรจะแบ่งเป็นสามส่วน มอบให้เผยฉีฉีและ หลีเหย่คนละส่วน และตนเกมบไว้หนึ่งส่ว่น
แต่เนื่องจากเขายอมมอบผลึกหยกคงหลิงให้กับเผยฉีฉี ส่วนที่ต้องเป็นของเผยฉีฉีจึงกลายมาเป็นของเขา
ด้้วยเหตุนี้เขาจึงผลักหยกคงหลิงหนึ่งร้อยสิบก้อนไปให้หลี เหย่ บอกเป็นนัยว่าส่วนนี้คือของหลี่เหย่แล้ว
หลีเหย่เองกมไม่เกรงใจ หัวเราะฮ่าๆ และรับเอาหยกคงหลิง ที่เนี่ยเทียนขุด้มาด้้วยความยากลำาบากไปด้้วยความพอใจ
เมื่ออยู่ในพื้นที่พิเศษนั้นตัวหลีเหย่ขุด้หาหยกคงหลิงเองได้้ แค่สิบกว่าก้อน แต่เนื่องจากเขาพาเนี่ยเทียนไปด้้วย ลำาพังเพียงแค่ หยกคงหลิงที่เขาได้้มากจากเนี่ยเทียนกมากเกินกว่าที่เขาหามาได้้เอง แล้ว
แน่นอนว่าหลีเหย่ย่อมอารมณ์ด้ีไม่น้อย
การเด้ินทางไปเทือกเขาฮว้านคงของคนทั้งสามกมีเพียง หยกคงหลิงเท่านั้นที่จำาเป็นต้องแบ่งกัน ทรัพย์สินอื่นๆ ใครได้้มา ครองกมเป็นของคนนั้น
หลังจากที่แบ่งหยกคงหลิงกันแล้ว เนี่ยเทียนกมหยิบเอา กำาไลเกมบของสามวงและแหวนเกมบของหนึ่งวงออกมา ของเหล่านี้ ล้วนเป็นของพวกหยางหลิงแห่งเปลวอัคคี
แหวนวงนั้นก่อนหน้าที่พวกเขาจะกลับเข้ามาถึงเมืองกมได้้ ถูกเผยฉีฉีใช้เวทลับห้วงมิติคล้ายผนึกให้แล้ว
ตอนนี้ในแหวนเกมบของมีเลือด้เนื้อของแรด้หินทองซึ่งถูก ถลกหนังเกมบเอาไว้
กระแสจิตกลุ่มหนึ่งของเนี่ยเทียนล่องลอยอยู่ในแหวนเกมบ ของพักหนึ่ง แล้วจึงหยิบเอาวัตถุวิเศษทั้งหมด้นอกเหนือจากแรด้หิน ทองออกมา
ในกำาไลเกมบของอีกสามวง ทรัพย์สินที่เป็นของผู้ฝึก ลมปราณกลางสวรรค์อีกสามคนของเปลวอัคคีกมถูกเขาทยอยหยิบ ออกมาด้้วย
ไม่นานหลังจากนั้น ในห้องที่กว้างขวางของหลีเหย่กมี วัตถุด้ิบวิเศษมากมายกองเป็นพะเนิน
เผยฉีฉียืนอยู่อีกฝั่งหนึ่ง มองเนี่ยเทียนนับวัตถุด้ิบวิเศษ เหล่านั้นโด้ยไม่แสด้งท่าทีว่ารำาคาญออกมาแม้แต่นิด้
หลังจากได้้มีประสบการณ์ร่วมกันในเทือกเขาฮว้านคง ท่าทีที่นางมีต่อเนี่ยเทียนกมเปลี่ยนไป การที่เนี่ยเทียนยอมยกผลึกคง หลิงให้ทำาให้นางอารมณ์ด้ีอย่างมาก ด้ังนั้นถึงได้้เป็นเป็นฝ่ายออกตัว ว่าต้องการช่วยเนี่ยเทียนเอาวัตถุด้ิบวิเศษเหล่านั้นไปขายให้
นางเหมนว่าเนี่ยเทียนวุ่นวายอยู่พักใหญ่กมยังนับไม่เสรมจจึงนั่ง ยองๆ ลงไปช่วยแบ่งประเภทของสิ่งของเหล่านั้น
“เจ้ากมอย่ามัวแต่นั่งดู้ด้าย” นางเหลียบตามองหลีเหย่ที่ เอามือลูบคลำาหยกคงหลิงก้อนแล้วก้อนเล่าทั้งยังหัวเราะโง่ๆ ออกมา ไม่หยุด้จึงเอ่ยเร่งให้เขามาช่วยกัน
“ตกลง” หลีเหย่เองกมร่วมมือด้้วย
ผู้ฝึกลมปราณขอบเขตกลางสวรรค์ช่วงท้ายสามคน หยางหลิงที่มีขอบเขตต้นสวรรค์ช่วงต้นหนึ่งคน วัตถุด้ิบหลายชนิด้ที่ อยู่ในกำาไลเกมบของและแหวนเกมบของของคนทั้งสี่เมื่อผ่านการร่วมใจ แบ่งประเภทของเนี่ยเทียน เผยฉีฉี และหลีเหย่ จึงถูกนับครบอย่าง รวด้เรมว
จากตัวคนทั้งสี่ของเปลวอัคคี เนี่ยเทียนได้้รับหินวิเศษ ทั้งหมด้หนึ่งพันสองร้อยก้อน และยังมีหยกวิเศษอีกห้าก้อน
วัตถุด้ิบธาตุไฟที่สามารถนำามาใช้ในการฝึกคาถาวิเศษ เปลวเพลิงประเภทเด้ียวกับหินผลึกอัคคีเขากมได้้รับมาห้าสิบกว่าก้อน
ทว่าวัตถุด้ิบวิเศษที่เป็นธาตุไม้ในการฝึกคาถาพืชหญ้า กลับมีแค่หกก้อน
นอกจากหินวิเศษแล้ว เขายังได้้รับยาอีกสิบหกขวด้ ยา เหล่านั้นส่วนใหญ่ล้วนใช้ในการรักษาบาด้แผล และยังมียาที่ใช้ ชด้เชยปราณเลือด้เนื้อและฟื้นฟูพลังจิต
ยาที่ชด้เชยปราณเลือด้เนื้อและพลังจิต เนี่ยเทียนเกมบ เอาไว้ ส่วนที่เหลืออยู่เขาล้วนกักเอาไว้อีกข้าง
นอกจากหินวิเศษและยาแล้ว ยังมีคาถาวิเศษอีกสิบ กว่าเล่มที่ใช้ในการฝึกบำาเพมญตบะ ทว่าคาถาวิเศษเหล่านั้นไม่ได้้โด้ด้ เด้่นมากเป็นพิเศษ มูลค่ากมไม่สูง
นอกจากนี้ยังมีเกราะวิเศษระด้ับกลางสามชิ้น บวกกับ วัตถุวิเศษระด้ับกลางเช่นเด้ียวกันอีกหกชิ้น
เกราะวิเศษและวัตถุวิเศษเหล่านั้นล้วนจำาเป็นต้องมี ธาตุพิเศษถึงจะสามารถกระตุ้นใช้ได้้ สำาหรับเนี่ยเทียนแล้วจึงไม่ได้้มี ประโยชน์มากนัก
“ของสิ่งใด้ที่เจ้าต้องการเกมบไว้กมรวมเป็นประเภทเด้ียว กับหินวิเศษ อันไหนที่เจ้าไม่ต้องการข้าจะเอาไปขายให้เจ้าในช่วง ระยะเวลาอันใกล้นี้ เพื่อแลกของทั้งหมด้มาเป็นหินวิเศษมอบให้แก่ เจ้า”
หลังจากที่นับจำานวนของทั้งหมด้เสรมจเรียบร้อย เผยฉี ฉีกมองวัตถุด้ิบวิเศษกองเลมกๆ นั่นแล้วเอ่ยกับเนี่ยเทียน
“หินวิเศษหนึ่งพันสองร้อยก้อน! บวกกับหยกวิเศษอีก ห้าก้อน!”
ด้วงตาของเนี่ยเทียนเป็นประกายจ้องไปยังหินวิเศษ และหยกวิเศษเหล่านั้น ในใจตื่นเต้นถึงขีด้สุด้
ก่อนหน้าที่ยังไม่ได้้เข้าไปเทือกเขาฮว้านคง แม้ว่าเขา จะไม่ถึงขั้นใกล้จะอด้อยาก แต่กมเด้ือด้ร้อนมากอย่างแท้จริง
หยกวิเศษสามก้อนที่หัวมู่ทิ้งไว้กมเพื่อให้เขาใช้ฝ่าทะลุ ขอบเขตกลางสวรรค์ได้้อย่างราบรื่น
หยกวิเศษสามก้อนนั้นเอามาใช้ไม่ได้้ หินวิเศษของเขา ที่เหลืออยู่กมไม่สามารถช่วยให้เขาบำาเพมญตบะได้้ในระยะเวลานาน
ปอายตัวตนสำาหรับอยู่ในเมืองโพ่เมี่ยกมีเวลาจำากัด้แค่ สามเด้ือน หากถึงระยะเวลาที่กำาหนด้แล้วเขาจำาเป็นต้องไปต่อเวลาที่ กะโหลกเลือด้ทันที มิฉะนั้นจะถูกกะโหลกเลือด้ขับไล่ออกจากเมืองโพ่ เมี่ย
ขณะที่เขาใกล้จะอยู่ต่อไม่ไหว หลีเหย่ได้้พาเขาไปที่ เทือกเขาฮว้านคง เมื่อได้้สังหารพวกหยางหลิงสี่คนในพื้นที่พิเศษ เขากมพลันร่ำารวยขึ้นมากะทันหัน
ลำาพังเพียงแค่หินวิเศษหนึ่งพันกว่าก้อน และยังมีหยก วิเศษอีกห้าก้อนนั้นกมถือเป็นทรัพย์สินก้อนใหญ่มากพอให้เขาใช้ชีวิต อยู่ในเมืองโพ่เมี่ยอีกนานมาก
และยังมีเกราะวิเศษ คัมภีร์และวัตถุวิเศษอีกมากมายที่ เผยฉีฉีรับปากว่าจะเอาไปขายเพื่อแลกมาเป็นหินวิเศษจำานวนไม่ น้อยให้แก่เขา
เขารู้สึกว่าการเด้ินทางไปเทือกเขาฮว้านคงในครั้งนี้ได้้ ทำาให้สภาพการณ์ของเขาเปลี่ยนมาเป็นด้ีขึ้นอย่างยิ่ง
“เอาล่ะ เจ้ารีบแบ่งประเภทและเกมบสิ่งที่ต้องการไว้ เถอะ” เผยฉีฉีเหมนว่าเขาจมจ่อมอยู่ในความปิติยินด้ี จึงแสด้งให้รู้ว่า เริ่มทนไม่ไหวและเอ่ยเร่งเร้า
“ตกลงๆ” เนี่ยเทียนหัวเราะเฮอๆ แล้วจึงเกมบเอาหิน วิเศษและหยกวิเศษไว้ให้เรียบร้อย จากนั้นกมเอายาและพวกวัตถุด้ิบที่ มีธาตุไม้และธาตุไฟซึ่งเหมาะสมกับการฝึกบำาเพมญตบะของเขาเกมบ เอาไว้ด้้วย สุด้ท้ายหลังจากลังเลอยู่ชั่วครู่กมอบกำาไลเกมบของสามชิ้น ให้กับเผยฉีฉี
แหวนเกมบของของหยางหลิงแค่เกมบซากศพของแรด้หิน ทองเอาไว้ อีกทั้งเนื่องด้้วยแหวนเกมบของค่อนข้างล้ำาค่า ด้้วยตบะ ของเขาในตอนนี้จึงไม่คิด้จะนำามาสวม ทว่ายังคงเกมบไว้ติด้ตัวเอาไว้ ใช้ในภายภาคหน้า
มีกำาไลเกมบของเพิ่มมาอีกสามชิ้น เขาเกมบเอาไว้กมไม่มี ประโยชน์ จึงมอบให้เผยฉีฉีนำาไปขายทั้งหมด้
“แค่ของพวกนี้ใช่ไหม?” เผยฉีฉีเอ่ยถาม
เนี่ยเทียนพยักหน้า “รบกวนคุณหนูเผยแล้ว”
“อืม” เผยฉีฉีตอบรับหนึ่งประโยค ใช้กำาไลเกมบของสาม ชิ้นที่เขาให้มาเกมบเอาวัตถุด้ิบวิเศษทั้งหมด้ที่เนี่ยเทียนไม่ต้องการกลับ ไป จากนั้นจึงพูด้เนิบนาบ “ข้าคาด้ว่าของเหล่านี้น่าจะแลกหินวิเศษ มาให้เจ้าได้้ประมาณห้าพันก้อน”
ด้วงตาเนี่ยเทียนเป็นประกายอีกครั้ง
“เจมด้วันให้หลัง ข้าจะมาหาเจ้าอีกครั้ง นำาหินวิเศษที่ เป็นของเจ้ามามอบให้” เผยฉีฉีกล่าว
ขณะที่เนี่ยเทียนกำาลังจะเอ่ยขอบคุณ เผยฉีฉีกมขมวด้คิ้ว แล้วกล่าวอีกว่า “เจ้าต้องการวัตถุด้ิบวิเศษที่พิเศษบางส่วนไว้ใช้ สำาหรับการฝึกฝนหรือไม่? หากมี ข้าสามารถใช้หินวิเศษของเจ้ามา ช่วยซื้อหาให้ได้้”
เนี่ยเทียนคิด้อยู่ครู่หนึ่งจึงกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นวาน ช่วยซื้อหินวิเศษสำาหรับการฝึกธาตุไม้และคาถาวิเศษเปลวเพลิง หรือ หากมีวัตถุพิเศษที่แฝงเร้นไว้ด้้วยพลังด้วงด้าวกมช่วยซื้อมาให้ข้า หน่อย ขอบคุณมากๆ”
“พลังด้วงด้าว?” เผยฉีฉีอึ้งตะลึงไปอย่างเหมนได้้ชัด้ จากนั้นถึงได้้พูด้ว่า “หินวิเศษและวัตถุด้ิบสำาหรับธาตุไม้และธาตุไฟ ในเมืองโพ่เมี่ยมีอยู่เยอะมาก เรื่องนี้ง่าย แต่วัตถุด้ิบที่แฝงเร้นไว้ด้้วย
พลังของด้วงด้าวกลับมีน้อย มีเพียงในรอยแยกห้วงมิติบางส่วนของ เทือกเขาฮว้านคงเท่านั้นถึงจะมีกระเด้มนออกมาบ้างเลมกน้อย”
“หินวิเศษและวัตถุด้ิบประเภทนี้เนื่องจากมีน้อยเกินไป ราคาจึงค่อนข้างสูง อีกทั้งยังหาได้้ยากมากด้้วย”
“ช่างเถอะ เหมนแก่ผลึกหยกคงหลิง ข้าจะช่วยดู้ให้เจ้า เป็นพิเศษกมแล้วกัน จะหาเจอหรือไม่ ข้าเองกมไม่กล้ารับประกัน”
เนี่ยเทียนพยักหน้า “ข้าเข้าใจ”
“ศิษย์พี่หญิง เนี่ยเทียนไม่เข้าใจเวทลับห้วงมิติ เขาเอา หยกคงหลิงเกมบไว้กมไม่มีประโยค ท่านขายให้เขาไปทีเด้ียวเลยด้ี ไหม?” หลีเหย่เอ่ยขึ้นกะทันหัน
เมื่อได้้ยินเช่นนี้เนี่ยเทียนถึงได้้พบว่าเผยฉีฉีไม่ได้้เกมบเอา หยกคงหลิงที่กองอยู่ตรงหน้าเขาไป
“ถูกต้อง ข้าเอาหยกคงหลิงไว้กมไม่มีประโยชน์” เขารีบ พูด้
เผยฉีฉีเลิกคิ้วขึ้น มองหยกคงหลิงที่วางกองอยู่ตรงนั้น ในใจพลันบังเกิด้ความคิด้
ผู้ที่เชี่ยวชาญเวทลับห้วงมิติมีไม่เยอะ หินวิเศษประเภท ห้วงมิติกมหาได้้ยากเช่นกัน การเด้ินทางไปเทือกเขาฮว้านคงครั้งนี้กมี นางเป็นคนต้นคิด้
ผลึกหยกคงหลิงนางเตรียมนำามาหลอมอาวุธวิเศษ ประเภทห้วงมิติ แต่ในเวลาปกตินางกมต้องการหยกคงหลิงจำานวน มากเพื่อนำามาใช้ศึกษาเวทลับค่ายกลห้วงมิติเช่นกัน
“หยกคงหลิงเหล่านี้เจ้าขายให้ข้ากมแล้วกัน ถึงเวลาข้า จะนำาหินวิเศษมามอบให้เจ้าสามพันก้อน” เผยฉีฉีลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึง กล่าวว่า “ตอนนี้หินวิเศษที่ตัวข้ามีไม่พอ ข้าเองกมจำาเป็นต้องเอา สิ่งของที่ข้าเกมบเกี่ยวมาจากในเทือกเขาฮว้านคงไปขายเช่นกัน ถึงจะ รวบรวมหินวิเศษที่ต้องให้เจ้าได้้ครบ”
“ไม่มีปัญหา” เนี่ยเทียนกล่าวพร้อมอมยิ้ม
“ได้้ ถ้าอย่างนั้นกมเอาตามนี้ก่อน และข้าจะเอาหยกคง หลิงพวกนี้ไปด้้วยเลย” มือเรียวยาวของเผยฉีฉีวางลงบนกองหยกคง หลิงเหล่านั้นเบาๆ และหยกคงหลิงทั้งหมด้กมหายวับไปอยู่ในแหวน เกมบของของนาง
จากนั้นนางกมพยักหน้าให้เนี่ยเทียนเบาๆ และลอยออก ไปจากห้องของหลีเหย่
“เป็นไง? ศิษย์พี่อย่างข้าด้ีต่อเจ้าไม่น้อยเลยใช่ไหม ล่ะ?”
พอเผยฉีฉีจากไป หลีเหย่กมตบไหล่เนี่ยเทียนหนักๆ พร้อมยิ้มสด้ใส
“ฮ่าๆ ขอบคุณมาก” เนี่ยเทียนตอบรับ “เอ่อ ของพวก นั้นก่อนหน้านี้หากเจ้านำาไปใช้ได้้กมเอาไปได้้เลย”
เขานึกว่าหลีเหย่จะต้องฉวยโอกาสช่วงชิงผลประโยชน์
“ไม่จำาเป็นหรอก” หลีเหย่ส่ายหัว” ข้าอยู่เมืองโพ่เมี่ ยมานานหลายปี สั่งสมมามากพอแล้ว ไม่มีทางเอาเปรียบเรื่องเลมกๆ น้อยๆ แบบนี้กับเจ้าหรอก แค่เจ้าต้องจำาไว้ว่าเจ้าติด้ค้างบุญคุณข้า ครั้งหนึ่งกมพอแล้ว”
“ตกลง ข้าจะจำาเอาไว้” เนี่ยเทียนตอบรับอย่างไม่คิด้ อะไรมาก
“เจ้าเองกมกลับไปเถอะ มีทรัพย์สินก้อนนี้เจ้ากมไม่ต้องมา ทำางานให้ข้าแล้ว จงตั้งใจฝึกตนเพื่อเพิ่มศักยภาพของตัวเองเถอะ” หลีเหย่กล่าว
“ถ้าอย่างนั้นข้ากลับก่อนนะ” เนี่ยเทียนเองกมอยากไป ฝึกบำาเพมญตบะจนแทบอด้ใจรอไม่ไหว
“ไปเถอะๆ เจ้าจำาไว้แค่ว่าติด้ค้างบุญคุณข้าครั้งหนึ่งกม พอแล้ว”