ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 239 ตัวประหลาด้ในเทือกเขาฮว้านคง!

“พวกเจ้าไปหลบไกลๆ หน่อยไม่ได้้หรือไง?”

เผยฉีฉีขมวด้คิ้ว นิ้วมือเรียวยาวราวลำาเทียนยกขึ้นเบาๆ กำาแพงห้วงมิติชั้นหนึ่งกมถูกสร้างขึ้นมาอีกครั้ง สกัด้ขวางเส้นทางที่ แรด้หินทองกำาลังจะพุ่งไป

“ปัง!”

หัวของแรด้หินทองกระแทกโด้นกำาแพงนั้นอีกครั้ง เรือน กายที่ใหญ่ราวภูเขาลูกย่อมของมันพลันชะงักค้างอีกรอบ

มันหันขวับกลับมาคำารามใส่เผยฉีฉีด้้วยความเด้ือด้ด้าล

ใบหน้าของเผยฉีฉีไร้คลื่นอารมณ์ใด้ๆ เรือนกายสูงโปร่ง ของนางยังเป็นฝ่ายเด้ินออกมาจากรอยแยกห้วงมิติเหล่านั้นด้้วย

นางกวักมือเรียกแรด้หินทอง บอกเป็นนัยให้แรด้หินทองรู้ ว่าคู่ต่อสู้ของมันคือนาง ท้าทายมันเพื่อให้มันหันมาโจมตีนางแทน

“ฮะแฮ่ม เนี่ยเทียน เอ่อ…ดู้เหมือนว่าพวกเราควรจะออก ไปให้ห่างอีกหน่อยแล้วล่ะ” หลีเหย่ที่ถูกด้่ามีสีหน้ากระอักกระอ่วนจึง ด้ึงรั้งเนี่ยเทียนให้ถอยออกไปอีก “เจ้าวางใจเถอะ ถึงแม้แรด้หินทอง จะร้ายกาจ เป็นสิ่งมีชีวิตที่เทียบเคียงได้้กับผู้แขมงแกร่งขอบเขตต้น สวรรค์ ทว่าศิษย์พี่หญิงกลับน่ากลัวมากกว่า”

“เทือกเขาฮว้านคงแห่งนี้คือพื้นที่วิเศษของศิษย์พี่หญิง ผู้ที่ กล้าต่อสู้กับศิษย์พี่หญิง ไม่ว่าเป็นคนหรือสัตว์วิเศษต่างกมเท่ากับรน หาที่ตายกันทั้งนั้น”

“ก่อนหน้านี้ไม่นานศิษย์พี่หญิงคนเด้ียวสังหารคนของ เปลวอัคคีและเด้ือนด้ับในเทือกเขาฮว้านคงไปหลายสิบคน ในบรรด้า คนหลายสิบคนนั้นมีสามคนที่มีขอบเขตต้นสวรรค์ และยังมีคนหนึ่ง คือต้นสวรรค์ช่วงกลาง ซึ่งต่างกมถูกศิษย์พี่หญิงล่อลวงให้เข้าไปอยู่ใน รอยแยกห้วงมิติแล้วฉวยโอกาสสังหารพวกเขา”

หลีเหย่เอ่ยชื่นชมเผยฉีฉี ค่อยๆ พาเนี่ยเทียนออกห่างไป จากพื้นที่การต่อสู้ระหว่างแรด้หินทองและเผยฉีฉี

ขณะที่ถอยหลังเนี่ยเทียนกมคอยหันมามองการต่อสู้ระหว่าง เผยฉีฉีและแรด้หินทองเป็นระยะ แล้วเขากมสังเกตเหมนทันทีว่ามีมีด้ ห้วงมิติมากมายค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาตรงพื้นที่ที่เผยฉีฉียืนอยู่ ซึ่งนาง ใช้พลังในร่างสร้างขึ้นมาผ่านเวทลับห้วงมิติ แม้จะไม่แหลมคมเท่า กระบี่ไร้ร่องรอย แต่กลับได้้เปรียบตรงที่มีจำานวนเยอะกว่ามาก

มีด้ห้วงมิติหลายสิบเล่มคล้ายฝูงปลาที่กรูเกรียวกันเข้ามา โจมตีลงบนร่างของแรด้หินทอง

บนร่างของแรด้หินทองมีแสงสีทองเปล่งประกายระยิบ ระยับ บาด้แผลเลมกๆ มากมายปริแตกออก แล้วกมีเลือด้สด้ไหลซึม อีกครั้ง

การโจมตีหลากหลายชนิด้ที่มาจากเผยฉีฉีแม้ว่าจะทำาให้ บนร่างของมันเกิด้เป็นบาด้แผลและรูเลือด้มากมาย แต่กลับไม่ได้้ ทำาให้มันบาด้เจมบสาหัส มันยังคงคล่องแคล่วปราด้เปรียวอยู่เช่นเคย

แรด้หินทองที่เด้ิมทีต้องการเปลี่ยนเปอาหมาย ทว่าเนื่องจาก เผยฉีฉีเป็นฝ่ายเด้ินออกมาจากในรอยแยกห้วงมิติ และการถูกโจมตี ในครั้งนี้ มันจึงหันขวับกลับมาและกระโจนเข้าใส่เผยฉีฉีอีกครั้ง

“มีด้ห้วงมิติ…”

เนี่ยเทียนที่ถอยออกมาไกลมากมองเหมนมีด้ห้วงมิติที่หมุน คว้างฟาด้ฟันอยู่กลางอากาศกมแอบหน้าเปลี่ยนสี

เวลานี้ในที่สุด้เขากมเข้าใจคำาพูด้ของหลีเหย่แล้ว รู้ว่าหาก เขาและหลีเหย่บุกเข้าไปร่วมการต่อสู้ระหว่างเผยฉีฉีและแรด้หินทอง บางทีคงไม่ได้้ช่วยและอาจกลายมาเจมบหนักเสียเองจริงๆ

เผยฉีฉีที่เชี่ยวชาญเวทลับห้วงมิติเมื่ออยู่ในเทือกเขาฮว้าน คงกมกลายมาเป็นเหมือนตัวประหลาด้ตัวหนึ่ง นางสามารถใช้ความได้้ เปรียบทุกอย่างในเทือกเขาฮว้านคงได้้

นางสามารถใช้มีด้ห้วงมิติ เวทลับห้วงมิติมากมายมา สำาแด้งอานุภาพของตัวเองได้้เกินเวลาปกติ

หากเผชิญหน้ากับศัตรูที่แขมงแกร่งเกินไป นางยังสามารถ ซ่อนตัวอยู่ในพื้นที่ที่มีรอยแยกห้วงมิติหนาแน่นโด้ยที่ไม่ออกมาข้าง นอก

เมื่อเป็นเช่นนี้ ขอแค่ไม่ได้้เผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่เชี่ยวชาญเวท ลับห้วงมิติเหมือนกัน กมไม่มีใครทำาอะไรนางได้้

ไม่ว่าใคร ไม่ว่าสัตว์ตนใด้ ขอแค่กล้ามาอยู่ในพื้นที่ที่มี รอยแยกห้วงมิติล่องลอยแน่นหนากมล้วนต้องมีจุด้จบอยู่สองแบบ

หากไม่ถูกรอยแยกห้วงมิติเหล่านั้นสับร่างให้แหลก ละเอียด้ กมต้องตกเข้าไปอยู่ในรอยแยกห้วงมิติโด้ยไม่ได้้ตั้งใจ

รอยแยกห้วงมิติมากมายที่ยังไม่ถูกค้นพบ ส่วนใหญ่ ล้วนเป็นทางตันที่มีแต่ความตายรออยู่ หรือไม่กมเป็นนอกอาณาจักรที่ เงียบเหงารกร้าง สิ่งมีชีวิตใด้กมตามที่เหยียบเข้าไปยังสถานที่แบบนั้น อาจเผชิญกับชะตากรรมน่ารัด้ทนยิ่งกว่าการตายเสียอีก

“โฮก!”

แรด้หินทองคำารามลั่น พยายามจะขยับเข้ามาใกล้เผย ฉีฉี แต่กลับถูกกำาแพงห้วงมิติสกัด้ขวางครั้งแล้วครั้งเล่า

มีด้ห้วงมิติเหล่านั้นที่ถูกเผยฉีฉีสร้างออกมา และยังมี กระบี่ไร้ร่องรอยสี่เล่มที่ไม่เคยหยุด้นิ่งยังคงสร้างรอยบาด้แผล มากมายให้กับร่างของแรด้หินทอง

เผยฉีฉีไม่รีบร้อนเลยสักนิด้เด้ียว ยังคงเผาผลาญพลัง ของแรด้หินทองไปช้าๆ คล้ายรู้ว่าขอแค่ยืนหยัด้ได้้ถึงท้ายที่สุด้ แรด้ หินทองจะต้องบาด้เจมบหนักและทนไม่ไหวอย่างแน่นอน

“หึ ศิษย์พี่หญิงร้ายกาจกว่าก่อนหน้านี้เสียอีก” หลีเหย่ เอ่ยชมไม่ขาด้ปาก “เมื่อก่อนตอนที่นางเผชิญหน้ากับสัตว์วิเศษจะไม่ หลบเลี่ยง เอาแต่ปะทะกับพวกมันซึ่งๆ หน้า เมื่อเป็นเช่นนี้ สุด้ท้าย เมื่อนางชนะกมักจะบาด้เจมบเลมกน้อยและเผาผลาญพลังของตัวเอง มากเกินไป”

“ตอนนี้ศิลปะการต่อสู้ของศิษย์พี่หญิงเหมนได้้ชัด้ว่า เชี่ยวชาญขึ้นกว่าเด้ิมเยอะมาก อย่างเจ้าแรด้หินทองที่แขมงแกร่งตัวนี้ แม้แต่จะขยับเข้ามาใกล้ร่างนางกมยังทำาไม่ได้้ ขอแค่นางควบคุมให้ด้ีกม จะสามารถอาศัยความพิเศษของเทือกเขาฮว้านคงมาเผาผลาญพลัง ของคู่ต่อสู้ที่แขมงแกร่งกว่านางให้หมด้ลงและตายไปในท้ายที่สุด้”

“อันที่จริงเมื่ออยู่ในเทือกเขาฮว้านคง การต่อสู้ด้้วยวิธี เช่นนี้ถึงจะเหมาะสมกับนางมากที่สุด้ ฮ่าๆ ไม่เสียแรงที่เป็นศิษย์พี่ หญิงของข้า ต่อไปขอแค่ไม่เผชิญกับเจ้าพวกที่น่ากลัวมากเกินไปนัก

มาเทือกเขาฮว้านคงกับศิษย์พี่หญิงกมเรียกได้้ว่าปลอด้ภัยไร้อันตราย และย่อมไม่มีเหตุการณ์ไม่คาด้คิด้ใด้ๆ เกิด้ขึ้น”

ขณะที่หลีเหย่เอ่ยชมเผยฉีฉีไม่ขาด้ปาก แรด้หินทองที่ อยู่ในสภาพบ้าคลั่งตัวนั้นกมเริ่มเคลื่อนไหวไม่คล่องแคล่วเพราะสูญ เสียเลือด้มากเกินไป

กมเหมือนอย่างที่หลีเหย่บอก แรด้หินทองตัวนั้นที่ แขมงแกร่งถึงขนาด้จะกัด้กินร่างหยางหลิงซึ่งมีขอบเขตต้นสวรรค์กมยัง ทำาได้้สบายๆ นั้น จนถึงตอนนี้กมยังสามารถแตะต้องเผยฉีฉีได้้อย่าง แท้จริง ไม่สร้างภัยคุกคามใด้ๆ ให้แก่นาง

หนึ่งเค่อต่อมา

แรด้หินทองที่แขมงแกร่งตัวนั้นกมลด้ความดุ้ร้ายลง ท่ามกลางการโจมตีซ้ำาไปซ้ำามาของมีด้ห้วงมิติมากมายและกระบี่ไร้ รอยสี่เล่ม ในที่สุด้มันกมไม่มีเรี่ยวแรงเหลืออีก

ผ่านไปอีกครู่หนึ่ง แรด้หินทองมองออกถึงสถานการณ์ที่ เริ่มเลวร้ายจึงหมุนกายกลับหมายจะหนีไป

มาถึงเวลานี้เผยฉีฉีถึงได้้ลงมือสังหารอย่างจริงจัง นาง ฉวยโอกาสที่ด้ีที่สุด้บังคับกระบี่ไร้รอยสี่เล่มให้แทงลงไปยังลำาคอซึ่ง เป็นส่วนที่อ่อนที่สุด้ของร่างกายแรด้หินทอง

“ตึง!”

เรือนกายหนักอึ้งของแรด้หินทองพลันร่วงตุบลงไปบน พื้นขณะที่กำาลังหนี

“เอาล่ะ ตอนนี้พวกเจ้าออกมาได้้แล้ว” เผยฉีฉีเอ่ย

“ข้ารู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ ฮ่าๆ!” หลีเหย่ด้ีใจอย่าง ถึงที่สุด้ ในที่สุด้กมกล้าเด้ินมายังพื้นที่การต่อสู้ระหว่างเผยฉีฉีและแรด้ หินทองพร้อมเนี่ยเทียน

เมื่อมาหยุด้อยู่ข้างกายแรด้หินทอง เนี่ยเทียนมองเหมน ว่าเผยฉีฉีได้้เอากระบี่ไร้รอยเล่มหนึ่งตัด้นอของแรด้หินทองออก จาก นั้นกมเตรียมจะลงมือถลกหนังของมัน

สิ่งที่ล้ำาค่าที่สุด้ของแรด้หินทองกมคือนอและผิวหนังที่ แขมงแกร่งทนทานของมัน

“เอ่อ…” เนี่ยเทียนลังเลอยู่ชั่วครู่แล้วจึงพูด้ว่า “เลือด้ และเนื้อของแรด้หินทองขอให้ข้าได้้หรือไม่?”

เผยฉีฉีที่กำาลังแร่เนื้อเถือหนังด้้วยท่วงท่าสง่างามพลัน อึ้งไปครู่ หันมามองเขาด้้วยความสงสัย “สัตว์วิเศษของอาณาจักร เลี่ยคงใช้ปราณวิญญาณฟอาด้ินที่สกปรกมาบำาเพมญตบะ เลือด้และ เนื้อของพวกมันจึงปะปนไปด้้วยสิ่งสกปรกมากมายที่ผู้ฝึกลมปราณ เผ่ามนุษย์ไม่สามารถย่อยได้้ นี่ทำาให้ถึงแม้สัตว์วิเศษของอาณาจักร

เลี่ยคงจะแขมงแกร่ง ทว่าเนื้อและเลือด้ของมันกลับเป็นสิ่งที่ไม่มีใคร สนใจ เจ้าต้องการของพวกนี้ไปทำาอะไร?”

“มีสิ่งเจือปน…” เนี่ยเทียนลังเลเลมกน้อย

เวทลับหลอมโลหิตของสำานักโลหิตสามารถหลอมเลือด้ ของสัตว์วิเศษให้กลายมาเป็นพลังเลือด้เนื้อที่บริสุทธิ์ได้้

ร่างของเขากมสามารถใช้พลังจากในเนื้อสัตว์วิเศษมา หล่อเลี้ยงเลือด้เนื้อ กลั่นหลอมเส้นเอมนและกระดู้ก เรื่องนี้เขามี ประสบการณ์อย่างลึกซึ้ง

แรด้หินทองที่มีระด้ับสี่เมื่อไปอยู่ในอาณาจักรหลีเทียนกม ไม่ค่อยมีให้เหมนมากนัก เขาจึงเตรียมจะใช้เนื้อของสัตว์วิเศษนี้มาเพิ่ม พลังให้กับตัวเอง

แต่เมื่อเผยฉีฉีบอกว่าสัตว์วิเศษของอาณาจักรเลี่ยคง ล้วนใช้ปราณวิญญาณที่สกปรกมาฝึกบำาเพมญตบะ ในร่างมีสิ่งเจือปน จึงทำาให้เขารู้สึกกังวลขึ้นมาเลมกน้อย

“หากพวกเจ้าไม่ต้องการกมเอามาให้ข้าเถอะ มันค่อน ข้างจะมีประโยชน์กับข้า” เนี่ยเทียนกล่าว

“ตกลง” เผยฉีฉีตอบรับอย่างง่ายด้าย