ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 242 ละเอียด้ละออ

ในมหาสมุทรวิญญาณจุด้ตันเถียน สะเกมด้ด้าวด้วงหนึ่ง พลันเปล่งประกายแวววาวราวกับเพชร

แสงด้าวหนึ่งด้วงบินออกมาจากในสะเกมด้ด้าวด้วงนั้นและ ผสานรวมเข้ากับกระแสจิตกลุ่มหนึ่งของเนี่ยเทียนทันที

กระแสจิตกลุ่มนี้ไม่เหมือนในเวลาปกติที่จะต้องบินออกมา จากในร่างของเนี่ยเทียน แต่กลับกลายเป็นว่าจมด้ิ่งลงไปในร่างอย่าง เงียบเชียบตามการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ของเขา

กระแสจิตที่มีแสงด้าวเจือปนถูกเนี่ยเทียนเรียกว่าเป็น “ทิพย์จักษุ” ทิพย์จักษุข้างนี้เมื่อบินเข้าไปในเลือด้เนื้อของเขา เนี่ย เทียนกมองเหมนสภาพแวด้ล้อมรอบด้้านของเลือด้เนื้อได้้อย่างละเอียด้ ยิบ!

เขามองเหมนชัด้เจนว่าเลือด้เนื้อที่ถูกทิพย์จักษุสาด้ส่องลง ไปกำาลังดู้ด้ซับเอาปราณเลือด้หลายเส้นที่เลมกบางกว่าเส้นผมหลาย สิบเท่า!

ขณะที่เขาสามารถมองเหมนเส้นใยละเอียด้เลมกบนเลือด้เนื้อ สามารถมองเหมนปราณเลือด้ผสานรวมเข้ากับมัน เส้นใยเลือด้เนื้อ เหล่านั้นกมค่อยๆ ขยายใหญ่และหด้ตัวลงอย่างรวด้เรมวอีกครั้งเพื่อ เขมือบกลืนปราณเลือด้เส้นหนึ่ง

นี่เป็นประสบการณ์ที่เขาไม่เคยมีมาก่อน

เขาจึงมั่นใจทันทีว่าในมหาสมุทรวิญญาณจุด้ตันเถียนของ เขาต้องมีพลังงานสองประเทศที่มาจากต้นกำาเนิด้เด้ียวกันทว่ากลับ แตกต่างกันอย่างเหมนได้้ชัด้แน่นอน

อย่างหนึ่งคือพลังจิตระด้ับต่ำา ส่วนอีกอย่างหนึ่งคือพลังจิต วิญญาณที่หลังจากถูกหลอมให้บริสุทธิ์แล้วกมยกระด้ับสูงขึ้น!

เมื่อรวบรวมกระแสจิตขึ้นมาไม่มีทางสามารถมองทิศทาง การเคลื่อนไหวที่เลมกละเอียด้ของเลือด้เนื้อได้้ ทำาได้้เพียงรับสัมผัส อย่างพร่าเลือน

ทว่าหลังจากที่ผสานรวมกับพลังจิตวิญญาณจากสะเกมด้ ด้าวหนึ่งด้วงแล้ว พลังจิตกมแปรสภาพกลายมาเป็นทิพย์จักษุ

ทิพย์จักษุแฝงเร้นไว้ด้้วยพลังวิญญาณ เมื่อตรวจสอบดู้ เลือด้เนื้อและอวัยวะภายในจึงสามารถสังเกตเหมนได้้อย่างชัด้เจน ทำาให้พื้นที่ที่เด้ิมทีมองเหมนได้้อย่างพร่าเลือนกลายมาเป็นชัด้เจนเด้่น ชัด้

พลังจิตวิญญาณจะเกิด้ขึ้นได้้กมต่อเมื่อผู้แขมงแกร่งที่บรรลุถึง เขตสามัญ เขตลี้ลับ และเขตวิญญาณหลอมพลังจิตให้บริสุทธิ์และ ชำาระล้างมันเท่านั้น

เขาที่มีเพียงตบะท้ายสวรรค์กลับได้้ครอบครองมันล่วงหน้า กมเพราะคาถาสะเกมด้ด้าวที่ได้้รับมาจากในพระราชวังโบราณสะเกมด้ ด้าว

“คาถาสะเกมด้ด้าว!”

เมื่อนึกถึงคาถาสะเกมด้ด้าวเขากมพลันตระหนักได้้ขึ้นมาทันที

ที่เขาถูกหัวมู่พาตัวมายังอาณาจักรเลี่ยคงกมเพราะว่าเขามี คาถาสะแกมด้ด้าว นี่คือพื้นที่ต้องห้ามของวิมานสวรรค์แห่งอาณาจักร เสวียนเทียน

หัวมู่บอกเขาว่าขอแค่เขาทำาความเข้าใจกับบทต้นและบท กลางของคาถาสะเกมด้ด้าวและผสานรวมตราประทับสะเกมด้ด้าวทั้ง สองให้เป็นหนึ่งเด้ียวกับร่างกายได้้ เขาถึงจะสามารถเด้ินออกไปจาก อาณาจักรเลี่ยคงได้้อย่างเปิด้เผย และจะใช้ชีวิตอยู่ในอาณาจักรใด้ กมตามในด้ินแด้นด้าวตกกมได้้

ถึงเวลานั้นวิมานสวรรค์กมไม่สามารถใช้วิธีบีบบังคับกรีด้ เอาตราประทับสะเกมด้ด้าวทั้งสองไปจากร่างเขาได้้อีก

ถึงเวลานั้นวิมานสวรรค์ที่ต้องการตราประทับสะเกมด้ด้าว กมได้้แต่เพียงขอร้องเขา ขอให้เขาเข้าไปอยู่ในวิมานสวรรค์ ให้เขา กลายมาเป็นลูกศิษย์คนสำาคัญของสำานักและทุ่มเทปลูกฝังเขาอย่าง เตมกำาลัง

เกราะมังกรเพลิงที่เขาครอบครองกมต้องรอให้ถึงเวลานั้น ก่อนเท่านั้นถึงจะสามารถนำามาใช้ได้้อย่างไม่ต้องกังวลเรื่องใด้ๆ

หลังจากที่เขากลายเป็นลูกศิษย์คนสำาคัญของวิมานสวรรค์ แล้ว ต่อให้เหยียนเสินแห่งอาณาจักรอั้นหมิงกมย่อมไม่กล้าลงมือช่วง ชิงเกราะมังกรเพลิงไปจากเขาโด้ยไม่คำานึงถึงสิ่งใด้

“ดู้ท่าหลังจากนี้คงต้องใช้เวลามากกว่านี้เพื่อคิด้หาวิธี ผสานตราประทับสะเกมด้ด้าวเข้ากับร่างกายเสียแล้ว”

เมื่อนึกถึงคาถาสะเกมด้ด้าวขึ้นมาได้้กะทันหันเขาถึง ตระหนักได้้ว่าช่วงที่ผ่านมาเขาเอาแต่ยุ่งอยู่กับการฝึกฝนเพราะร้อน ใจอยากจะฝ่าทะลุขอบเขตท้ายสวรรค์ จนลืมวัตถุประสงค์แท้จริงที่ เขามายังอาณาจักรเลี่ยคงไป

เขาระงับความคิด้วุ่นวายไว้ชั่วคราว อาศัยทิพย์จักษุที่จม อยู่ในเลือด้เนื้อมาตรวจสอบสภาพร่างกายของตัวเองต่อ

ทิพย์จักษุล่องลอยอยู่ในพื้นที่ต่างๆ ของเลือด้เนื้อเขา ทำาให้เขาสามารถมองทุกอย่างที่ต้องการได้้อย่างชัด้เจน

ปราณเลือด้ที่เลมกละเอียด้ยิ่งกว่าเส้นผมหลายสิบเท่าถูก เลือด้สด้ในหลอด้เลือด้ เลือด้เนื้อ อวัยวะภายใน และยังมีกระดู้ก ค่อยๆ ดู้ด้ซับเอามาและหายไปในร่างกายช้าๆ กลายมาเป็นพลังงาน บริสุทธิ์

เมื่อปราณเลือด้หลายเส้นหายวับไป ความรู้สึกเจมบปวด้บน ร่างกายของเขากมลด้ฮวบฮาบลงไปมาก ไม่นานกมเปลี่ยนมาเป็นปกติ

ท่ามกลางขั้นตอนนี้หัวใจของเขานอกจากเต้นแรงผิด้ปกติ แล้วกมไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่แปลกประหลาด้อะไรอีก

เขาพลันนึกถึงปราณเลือด้สีเขียวเส้นหนึ่งที่เป็นตัวแทน ของสายเลือด้แห่งพลังชีวิตที่ครอบครองอยู่ในหัวใจของเขา

ปราณเลือด้สีเขียวนั้นมีเพียงแค่เส้นเด้ียว แต่เขากลับ ความรู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่ดุ้ร้ายและเผด้มจการมากที่สุด้ในเรือนกายของ เขา

เขาเชื่อว่าหากเส้นเลือด้สีเขียวเส้นนั้นยื่นมือเข้ามาแทรก การกลืนกินเลือด้สด้ของแรด้หินทอง ปราณเลือด้ที่หลอมมาจาก เลือด้ของแรด้หินทองสี่ถัง เกรงว่าคงไม่พอให้ปราณเลือด้สีเขียวนั่น กลืนกิน

จากความเข้าใจที่เขามีต่อสายเลือด้ เขายิ่งรู้สึกมากขึ้น เรื่อยๆ ว่าปราณเลือด้สีเขียวที่เป็นตัวแทนของสายเลือด้แห่งพลัง ชีวิตเส้นนั้น นอกจากความดุ้ร้ายและเผด้มจการอย่างถึงที่สุด้แล้ว มัน ยังมีสติปัญญาไม่น้อยด้้วย

อย่างเช่นในตอนนี้ที่ดู้เหมือนปราณเลือด้สีเขียวจะรู้ว่า เรือนกายนี้ของเขาต้องการปราณเลือด้บริสุทธิ์ที่เปี่ยมล้นอย่างถึงที่ สุด้

ราวกับว่าปราณเลือด้สีเขียวกมรู้ชัด้เจนด้ีว่าการที่เรือนกาย นี้ของเขาแขมงแรงและทนทานเป็นสิ่งที่มีประโยชน์มหาศาลต่อตัวของ ปราณเลือด้สีเขียวเอง ด้ังนั้นทั้งๆ ที่ปราณเลือด้สีเขียวรู้ว่าตอนนี้ใน เลือด้เนื้อของเขามีปราณเลือด้บริสุทธิ์อยู่ ทว่ากลับไม่มีความ เคลื่อนไหวที่ผิด้ปกติและปล่อยให้อวัยวะตันห้าอวัยวะกลวงหกของ เขาชุบหลอมต่อไป

เนี่ยเทียนยืมใช้ทิพย์จักษุเส้นนั้นมาตรวจสอบทุกตำาแหน่ง ในร่างกายอย่างละเอียด้ลออ

ไม่นานปราณเลือด้ทั้งหมด้ที่มาจากเลือด้สด้แรด้หินทอง ต่างกมกระจายอยู่ตามเลือด้เนื้อ อวัยวะภายในและกระดู้กของเขา เขา ไม่รู้สึกถึงความเจมบปวด้ที่ทำาให้ไม่สบายตัวใด้ๆ อีกแล้ว

เวลานี้เขามองออกไปนอกหน้าต่างกมพบว่าท้องฟอาสว่างขึ้น มาแล้ว

“เวลาคืนนี้ผ่านไปโด้ยไม่รู้ตัวเลย”

เนี่ยเทียนรับรู้ได้้อย่างแน่ชัด้ว่าเวลาช่างผ่านไปรวด้เรมวยิ่ง นัก เพิ่งจะหลอมเลือด้สด้ของแรด้หินทองไปได้้สี่ถังและสังเกตสภาพ การณ์ในร่างกายของตัวเองครู่หนึ่งเท่านั้น เวลาคืนหนึ่งกมผ่านไปแล้ว

เขาสามารถสัมผัสได้้ว่าถึงแม้ปราณเลือด้เหล่านั้นจะ แทรกซึมเข้ามาในร่างกาย แต่หากจะให้มันย่อยได้้อย่างสมบูรณ์แบบ ยังจำาเป็นต้องใช้เวลาอีกช่วงหนึ่ง

เขาไม่ได้้หยิบเอาถังไม้ใบใหม่ออกมา ไม่ได้้รีบร้อนหลอม เลือด้สด้ของแรด้หินทอง แต่หยิบเอาหินวิเศษออกมาหลายก้อนและ เริ่มใช้การดู้ด้ซับพลังวิญญาณในหินวิเศษมาชำาระล้างมหาสมุทร วิญญาณจุด้ตันเถียน

หลายวันหลังจากนั้นเขาไม่ได้้ออกไปจากในห้องเลยแม้แต่ ก้าวเด้ียว เอาแต่ฝึกฝนอย่างตั้งใจทั้งวันทั้งคืน

เมื่อการฝึกบำาเพมญตบะของเขาผ่านไป หินวิเศษก้อนแล้ว ก้อนเล่ากมแตกออกและกลายมาเป็นหินธรรมด้า เมื่อผ่านการฝึกฝน หลายวัน มหาสมุทรวิญญาณที่กว้างใหญ่ของเขากมขยายออกไปอีก หนึ่งส่วน

ทว่าในสายตาของเขามันยังอยู่ห่างจากจุด้สิ้นสุด้อยู่อีกยาว ไกลนัก

มีเพียงขยายมหาสมุทรวิญญาณให้กว้างได้้ถึงขีด้สุด้เท่านั้น เขาถึงจะสามารถใช้น้ำาวนพลังวิญญาณทั้งสามลูกมาหลอมปราณ วิญญาณให้บริสุทธิ์ไปทีละรอบ จนกระทั่งบรรลุถึงคอขวด้ของ ขอบเขตท้ายสวรรค์

เจมด้วันหลังจากนั้น เผยฉีฉีกมาตามเวลาที่นัด้หมาย

เผยฉีฉีที่สวมอาภรณ์พอด้ีกับตัวมัด้ผมสีนิลไว้เป็นหางม้า เมื่อเรือนกายสูงโปร่งของนางเด้ินเข้ามากมทำาให้ด้วงตาของเนี่ยเทียน เป็นประกาย พลันรู้สึกว่าโลกสว่างสด้ใสราวกับด้อกบัวมากมายพา กันเบ่งบาน

อาภรณ์ที่เผยฉีฉีสวมเป็นสีฟอาเหมือนน้ำา แนบสนิทไปกับ เรือนร่าง เรือนกายที่มีส่วนเว้าส่วนโค้งเด้่นชัด้ขับให้ยิ่งดู้ยั่วยวนน่า หลงใหล

“เจมด้วันแล้วหรือ…”

เนี่ยเทียนมีสติกลับคืนมา พึมพำากับตัวเองหนึ่งประโยค แล้วจึงลุกขึ้นยืน

ด้วงตาคู่งามของเผยฉีฉีสุกสกาวราวด้วงด้าว นางจ้องเนี่ย เทียนอย่างลึกล้ำาหนึ่งครั้งแล้วจึงกล่าวว่า “ดู้ท่าการฝึกตนของเจ้า ช่วงที่ผ่านมาคงลำาบากมาก ถึงได้้ลืมวันเวลาอย่างนี้”

เนี่ยเทียนยิ้มให้และถามว่า “เป็นอย่างไรบ้าง?”

เผยฉีฉีย่อตัวลงน้อยๆ ชันเข่าข้างหนึ่งให้แนบไปกับ หน้าอกอวบอิ่ม และเอามือเรียวยาวราวลำาเทียนวางลงไปบนพื้น เบาๆ

แสงงด้งามที่มีเฉพาะในหินวิเศษเท่านั้นพลันเปล่งประกาย ไปทั่วทั้งห้องหิน หินวิเศษแวววาวก้อนแล้วก้อนเล่ากองทับถมกันขึ้น มาคล้ายภูเขาลูกหนึ่งจนแทบจะกินพื้นที่ไปเกินครึ่งห้อง

แสงสว่างของหินวิเศษสาด้ส่องจนเนี่ยเทียนตาพร่าลาย ทำาให้รูขุมขนทั่วร่างของเขาคล้ายกำาลังยิ้มเบิกบาน

เขายังไม่เคยเหมนหินวิเศษมากมายขนาด้นี้มาก่อน

“วัตถุด้ิบวิเศษทั้งหมด้ข้าเอาไปขายให้เจ้าหมด้แล้ว แลก หินวิเศษมาได้้ทั้งหมด้ห้าพันหกร้อยก้อน บวกกับหยกคงหลิงที่เจ้า มอบให้ข้า หินวิเศษที่ข้าควรมอบให้เจ้าเด้ิมทีควรมีแปด้พันหกร้อย ก้อน” เผยฉีฉีลุกขึ้นยืนแล้วถอยหลังออกไปหนึ่งก้าว ถลึงตาด้้วย ความดู้หมิ่นใส่เนี่ยเทียนที่ละโมบในทรัพย์สินเงินทองหนึ่งครั้งถึงได้้ กล่าวต่อว่า “แต่ข้าทำาตามคำาไหว้วานของเจ้า เอาหินวิเศษหนึ่งพัน หกร้อยก้อนมาซื้อวัตถุด้ิบที่มีพลังของธาตุไฟ ธาตุไม้และพลัง ด้วงด้าวให้เจ้า”

“ด้ังนั้น หินวิเศษเหล่านี้จึงมีเพียงเจมด้พันก้อน เจ้าลองนับ ดู้กมได้้”

“ไม่ต้องนับหรอก ข้าย่อมเชื่อใจคุณหนูเผยอยู่แล้ว” เนี่ย เทียนหัวเราะฮ่าๆ เสียงด้ัง กวาด้เอาหินวิเศษทั้งหมด้เจมด้พันก้อนใส่ เข้าไปในแหวนเกมบของของหยางหลิง

พื้นที่บรรจุของแหวนเกมบของมีมากกว่ากำาไลเกมบของที่เขา สวมอยู่ตอนนี้เป็นสิบเท่า หลังจากเกมบหินวิเศษทั้งหมด้ไว้ด้้านใน แหวนเกมบของกมยังเหลือพื้นที่ไว้ให้ใช้งานอีกเยอะมาก

“นี่คือวัตถุด้ิบธาตุไฟ ธาตุไม้และพลังด้วงด้าว” เผยฉีฉีก้ม ตัวลงไปอีกครั้ง ค่อยๆ วางของอีกส่วนหนึ่งลงไปบนโตาะหินเบาๆ

เมื่อนางก้มตัวลง หน้าอกสองก้อนที่ตั้งตระหง่านของนางกม ยิ่งอวบอิ่มน่าหลงใหล

เส้นสายตาของเนี่ยเทียนไม่ได้้มองไปที่วัตถุด้ิบเหล่านั้นเป็น สิ่งแรก แต่ถูกด้ึงดู้ด้ด้้วยหน้าอกของนางทั้งยังอด้ใจเหลือบตามองอีก หลายครั้งไม่ไหว

ตอนที่เผยฉีฉียืด้กายขึ้นมามองเขากมสังเกตเหมนทิศทางของ สายตาเขาทันทีจึงเอ่ยขึ้นด้้วยความขุ่นเคือง “มองอะไรของเจ้า?”

“ไม่…ไม่ได้้มองอะไร” เนี่ยเทียนกระอักกระอ่วนอย่างถึงที่ สุด้ รีบเกมบเอาวัตถุด้ิบที่นางวางไว้กลับมาและไม่กล้าหันมามองนาง อีก

เผยฉีฉีแค่นเสียงเยมนหนึ่งครั้ง กล่าวว่า “วัตถุด้ิบวิเศษที่มี ธาตุไม้และธาตุไฟมีอยู่มากมาย ทว่าวัตถุด้ิบที่มีพลังด้วงด้าวกลับมี น้อยยิ่งกว่าน้อย ข้าพยายามซื้อหามาให้เจ้าแล้วกมยังได้้มาแค่นั้น ต่อ ไปหากเจ้ายังต้องการวัตถุด้ิบประเภทนี้กมสามารถไปดู้ที่พื้นที่ที่ถูกทิ้ง ร้างและซากปรักหักพังได้้”

“ข้าเข้าใจแล้ว” เนี่ยเทียนรีบกล่าว

เผยฉีฉีกล่าวด้้วยสายตาไม่เป็นมิตร “ต่อไปหากยังกล้ามอง ข้าด้้วยสายตาหื่นกระหายแบบนั้นอีกข้าจะไม่เกรงใจเจ้าแน่!”

เนี่ยเทียนได้้แต่ยิ้มแห้งๆ ไม่พูด้อะไร

“ตอนนี้จำานวนหินวิเศษของเจ้ามีมหาศาล หากต้องการฝึก ตบะให้ได้้เรมวที่สุด้ หลอมมหาสมุทรวิญญาณให้ถึงระด้ับที่จะฝ่าทะลุ เจ้าสามารถไปที่กะโหลกเลือด้แล้วใช้หินวิเศษมาเช่าห้องที่ใช้ฝึกตน โด้ยเฉพาะได้้” กล่าวประโยคนี้จบเผยฉีฉีกมถลึงตามองเขาอย่างเยมน ชาอีกครั้ง จากนั้นจึงจากไปอย่างถือตัว ไม่มีอารมณ์จะพูด้คุยกับเขา อีก

“ห้องที่ใช้ฝึกตนโด้ยเฉพาะ?” เนี่ยเทียนตะลึง

ใจเขาอยากจะถามให้รู้แน่ชัด้ น่าเสียด้ายที่พอเผยฉีฉีโกรธ แล้วกมไม่มีความคิด้จะสนใจเขาอีก