ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 259 หลุด้พ้นจากความยากลำาบาก

วินาทีที่กระแสจิตกลุ่มนั้นของเผยฉีฉีสัมผัสเข้ากับทิพย์จักษุ ของเนี่ยเทียน เนี่ยเทียนกมเกิด้ความรู้สึกที่ลี้ลับมหัศจรรย์อย่างหนึ่ง

อารมณ์หลากหลายซับซ้อนไม่ว่าจะเป็นกังวล เศร้าโศก พลุ่งพล่าน จนใจ ฯลฯ ล้วนแผ่ออกมาจากในกระแสจิตกลุ่มนั้นของ เผยฉีฉี

เวลาเพียงแค่ชั่ววินาที เนี่ยเทียนกมองเหมนสภาพจิตใจ ของเผยฉีฉีได้้อย่างทะลุปรุโปร่ง รับรู้ได้้ถึงความรู้สึกต่างๆ ของ นางในเวลานี้

เพียงแค่วิเคราะห์อารมณ์จากกระแสจิตกลุ่มนั้นกมทำาให้ เนี่ยเทียนเข้าใจความคิด้และสภาพการณ์ที่เผยฉีฉีต้องเผชิญอยู่ใน ตอนนี้ได้้ทันที

ความเข้าใจและการรับสัมผัสอย่างที่ไม่เคยเกิด้ขึ้นมา ก่อนแบบนี้ทำาให้เนี่ยเทียนตกตะลึงเป็นอย่างมาก

ที่เผยฉีฉีตื่นตระหนกนั่นกมเป็นเพราะเมื่อกระแสจิตของ นางสัมผัสเข้ากับทิพย์จักษุของเนี่ยเทียน นางกลับเกิด้ความรู้สึก แปลกๆ เหมือนถูกคนแอบมอง ถูกคนมองทะลุทะลวงเข้ามายังความ ลับทั้งหมด้ที่อยู่ในหัวใจของนาง

ความรู้สึกเหมือนถูกคนมองทะลุปรุโปร่งเช่นนี้ทำาให้ นางทั้งตกใจทั้งกระวนกระวาย แถมยังรู้สึกขนลุกขนพองด้้วย

ภายใต้การจับตามองของทิพย์จักษุข้างนั้น นางมีความ รู้สึกหวาด้กลัวเพราะไม่อาจหลบหนีไปทางไหนได้้ ใจนางอยากจะ หลีกหนีไปให้พ้น แต่กมรู้สึกได้้ว่ากลุ่มพลังจิตลึกลับนั้นไม่ได้้มีเจตนา ร้ายต่อนาง

หลังจากที่เชื่อมโยงทางพลังจิตกันได้้แล้ว เนี่ยเทียนกม รับสัมผัสอย่างละเอียด้อยู่ครู่หนึ่งและรอให้เผยฉีฉีตอบกลับมา

น่าเสียด้ายที่เผยฉีฉีผู้มีตบะกลางสวรรค์ไม่ได้้โชคด้ี เหมือนเขา นางไม่สามารถแปรเปลี่ยนพลังจิตในมหาสมุทรจิต วิญญาณให้กลายมาเป็นพลังจิตวิญญาณเส้นหนึ่งได้้

เมื่อไม่มีพลังจิตวิญญาณ กระแสจิตที่ปลด้ปล่อยออก มาจึงไม่สามารถสื่อสารกันผ่านจิตวิญญาณได้้

รออยู่อีกครู่หนึ่งแล้วเหมนว่าเผยฉีฉีไม่มีการตอบรับ เนี่ย เทียนจึงค่อยๆ ตระหนักได้้ถึงจุด้นี้

ด้ังนั้นเขาจึงใช้ทิพย์จักษุที่ลอยอยู่เหนือหัวของเผยฉีฉี ส่งผ่านความคิด้ของตัวเองออกไป

“ข้าคือหัวเทียน”

ตอนที่ความคิด้นี้ถูกปลด้ปล่อยออกมาผ่านทิพย์จักษุ เขาสัมผัสได้้อย่างชัด้เจนว่ากระแสจิตของเผยฉีฉีมีคลื่นกระเพื่อมไหว รุนแรง

ความรู้สึกตกตะลึง ไม่เข้าใจ แปลกใจ เกิด้ขึ้นมาใน กระแสจิตกลุ่มนั้นของเผยฉีฉีอีกครั้ง

เนี่ยเทียนจึงเข้าใจในทันทีว่าความคิด้ของเขาที่ส่งออก ไป ถึงแม้ว่าเผยฉีฉีจะตอบกลับมาไม่ได้้ แต่นางกลับรับรู้ได้้ทั้งหมด้!

การค้นพบนี้ทำาให้เขาฮึกเหิมเป็นกำาลัง

“ข้าอยู่ที่ทางออกของหุบเขา พวกคนที่เด้ือนด้ับวาง กำาลังไว้ตรงนี้ถูกข้าลอบสังหารไปหมด้แล้ว”

“กำาแพงปองกันที่พวกเขาจัด้วางไว้ก่อนหน้านี้กมสูญเสีย ประสิทธิผลหมด้แล้ว มันจะไม่ส่งผลกระทบใด้ๆ อีก”

“เจ้าและไฉ่โยวสามารถถอยออกมายังทางออกของ หุบเขาได้้อย่างรวด้เรมว ไม่ต้องกังวลว่าจะเผชิญกับอุปสรรคใด้ๆ ขอ แค่เจ้าสามารถอาศัยรอยแยกห้วงมิติมาถ่วงเวลาไม่ให้พวกหม่าจิ่ว ตามมาทัน พวกเจ้ากมสามารถลอด้ผ่านหุบเขาเข้าไปอยู่ในพื้นที่ที่มี รอยแยกห้วงมิติหนาแน่นมากกว่าเด้ิม”

“ข้าจะรอพวกเจ้าอยู่ที่ปากทางของหุบเขา”

“…”

เนี่ยเทียนบอกกล่าวความต้องการของเขาให้เผยฉีฉีฟัง ผ่านทิพย์จักษุอย่างละเอียด้

เขาสัมผัสได้้อย่างชัด้เจนว่าอารมณ์ของเผยฉีฉีเด้ี๋ยวกม ตกตะลึง เด้ี๋ยวกมฉงนสนเท่ห์ เด้ี๋ยวกมด้ีใจ และสุด้ท้ายกมค่อยๆ สงบลง ในที่สุด้

ทิพย์จักษุข้างนั้นไม่เพียงแต่สามารถสัมผัสได้้ถึงอารมณ์ ที่แปรเปลี่ยนไปมาของเผยฉีฉี ทั้งยังมองเหมนการเปลี่ยนแปลงเลมกๆ น้อยบนด้วงหน้างด้งามของนางได้้อีกด้้วย

เขารู้ว่าเผยฉีฉีเข้าใจความคิด้ของเขาแล้ว อารมณ์หด้หู่ จนใจ หงุด้หงิด้ของนางกมสงบลงไปเพราะคำาพูด้ของเขา

หลังจากที่ส่งผ่านความคิด้เรียบร้อย เนี่ยเทียนกมควบคุม ทิพย์จักษุข้างนั้นให้เคลื่อนออกมาจากข้างกายของเผยฉีฉี

รอบกายเผยฉีฉีมีรอยแยกห้วงมิติที่เลมกละเอียด้อยู่มาก เกินไป ต่อให้เป็นทิพย์จักษุที่เกิด้จากการรวมกันของพลังจิตและพลัง วิญญาณ หากอยู่ตรงนี้นานเกินกมยังทำาให้เนี่ยเทียนรู้สึกอกสั่นขวัญ หายได้้อยู่ด้ี

รอยแยกห้วงมิติเหล่านั้นไม่เพียงแต่มีพลังทำาลายล้างที่ น่าหวาด้กลัวต่อเรือนกาย แม้แต่กระแสจิตกมยังจะได้้รับผลกระทบไป ด้้วย

“ไฉ่โยว เตรียมฝ่าวงล้อมออกไปเถอะ?”

ตอนที่ทิพย์จักษุเคลื่อนออกมา เนี่ยเทียนได้้ยินการ ตัด้สินใจที่เด้มด้ขาด้จากเผยฉีฉี

“ฝ่าวงล้อม?” นายน้อยแห่งกะโหลกเลือด้อึ้งงัน เหม่อ มองมายังเผยฉีฉี “ฝ่าไปทางไหน?”

เผยฉีฉีมองทางออกของหุบเขาใช้สายตาบอกเป็นนัยให้ แก่เขา

“ตรงหุบเขาต้องมีผู้แขมงแกร่งของเด้ือนด้ับคุ้มกันอยู่ แน่นอน ฝ่าออกไปทางนั้น หากถูกกักตัวขึ้นมาพวกหม่าจิ่วจะตามไป ทันอย่างรวด้เรมว” ไฉ่โยวยิ้มเจื่อน “ฉีฉี ทำาแบบนั้นไม่ได้้หรอก พวก เราทำาได้้เพียงแอบอยู่ตรงนี้แล้วรอเวลาอีกหน่อย คนของกะโหลก เลือด้ข้าต้องมาทันแน่นอน”

“แค่พวกเขามาถึง พวกหม่าจิ่วแห่งเด้ือนด้ับกมจะ เปลี่ยนจากผู้ล่ามาเป็นเหยื่อทันที!”

เผยฉีฉีขมวด้คิ้วมุ่น ไม่ได้้พูด้ถึงเรื่องที่ตนสื่อสารกับเนี่ย เทียน เอ่ยเพียงแค่ว่า “ข้ามิอาจยืนหยัด้ได้้ถึงสองวัน มากสุด้คือวัน

เด้ียว เมื่อพลังงานทั้งหมด้ของข้าถูกเผาผลาญจนสิ้น เวลานั้นพวก เรากมจะไม่สามารถอยู่ในพื้นที่ที่มีรอยแยกห้วงมิติแน่นหนาเช่นนี้ได้้อีก แล้ว หากออกมากมยิ่งเท่ากับเด้ินเข้าสู่ความตาย”

ได้้ยินนางพูด้เช่นนี้ใบหน้าของไฉ่โยวกมเปลี่ยนสีน้อยๆ เขาเงียบงันลงไป

“เจ้าเชื่อข้าเถอะ” เผยฉีฉีพูด้บังคับ

ไฉ่โยวพยักหน้า “ตกลง! ข้าเชื่อเจ้า เจ้าให้ข้าทำา อย่างไร ข้ากมจะทำาอย่างนั้น!”

“เจ้าไว้ว่าเด้ี๋ยวอีกครู่ต้องตามติด้ข้า!” เผยฉีฉีสูด้ลม หายใจเข้าลึกหนึ่งครั้ง ทรวงอกของนางจึงนูนเด้่นขึ้นมา นาง รวบรวมพละกำาลังที่เหลืออยู่ไม่มากฝืนบิด้เบือนการเคลื่อนไหวของ รอยแยกห้วงมิติที่อยู่โด้ยรอบ

ทิศทางการเคลื่อนไหวของรอยแยกห้วงมิติแคบยาว หลายเส้นที่เปล่งแสงแวววาวอยู่รอบกายนางและไฉ่โยวพลัน เปลี่ยนแปลงไป อีกทั้งยังเคลื่อนที่เรมวขึ้นอย่างเหมนได้้ชัด้

ในสายตาของหม่าจิ่ว รอยแยกห้วงมิติมากมายที่เด้ิมที กลบทับร่างของนางและไฉ่โยวเอาไว้คล้ายกลายมาเป็นสายฟอาที่ตัด้ สลับกันไปมา แล้วอยู่ๆ กมพลันพุ่งเข้ามาพวกเขาสามคน

คนทั้งสามลนลานหลีกหนีอย่างรวด้เรมว

“ไป!”

เผยฉีฉีร้องเบาๆ หนึ่งครั้ง นี่เป็นครั้งแรกในช่วงเวลา สิบกว่าวันที่นางยอมออกมาจากใจกลางรอยแยกห้วงมิติหนาแน่น

นางใช้ความเรมวที่มากที่สุด้พุ่งตัวไปยังทางออกของ หุบเขาราวกับสายฟอาสีฟอาเข้มเส้นหนึ่ง

ไฉ่โยวตามหลังนางไปติด้ๆ

“หึ! ในที่สุด้กมทนไม่ไหวแล้วรึ?” หม่าจิ่วไม่ตกใจกลับ ยินด้ีด้้วยซ้ำา เอ่ยกับผู้แขมงแกร่งของเด้ือนด้ับอีกสองคนว่า “นางมาร เผยทนไม่ไหวแล้ว นางกล้าออกจากรอยแยกห้วงมิติที่หนาแน่นเหล่า นั้นกมหมายความพละกำาลังของนางเหลือไม่มากพอ ได้้เวลาเกมบเกี่ยว ผลแห่งชัยชนะแล้ว นางมารเผยคนหนึ่งบวกกับเจ้าลูกสวะของไฉ่ หลัน คราวนี้เด้ือนด้ับของพวกเรารวยเละ!”

ภายใต้เสียงตะโกนด้ังก้องของหม่าจิ่ว ผู้แขมงแกร่ง ขอบเขตต้นสวรรค์อีกสองคนของเด้ือนด้ับกมีสีหน้ายินด้ีอย่างห้ามตัว เองไม่ได้้

เด้ือนด้ับ เปลวอัคคีและกะโหลกเลือด้ต่างกมเป็นเหมือน กัน นั่นคือเมื่อใด้ที่สมาชิกสร้างความด้ีความชอบกมจะได้้รับการตบ รางวัลอย่างงาม ไม่ว่าเผยฉีฉีหรือไฉ่โยวต่างกมเป็นบุคคลที่สำาคัญ อย่างถึงที่สุด้ของเมืองโพ่เมี่ย

สังหารพวกเขาสองคนได้้กมจะได้้รับรางวัลมากมหาศาล เสียยิ่งกว่าสังหารผู้แขมงแกร่งต้นสวรรค์หลายคนกะโหลกเลือด้เสีย อีก!

พอนึกว่าความตายของเผยฉีฉีและไฉ่โยวจะแลกมา ด้้วยหินวิเศษมหาศาล อาวุธวิเศษระด้ับสูง ยาหลายชนิด้ที่ช่วยใน การเลื่อนขั้นจากเด้ือนด้ับ คนทั้งสองกมฮึกเหิมอย่างถึงขีด้สุด้

พวกเขาจึงพยายามลอด้ข้ามผ่านรอยแยกห้วงมิติเหล่า นั้นไปอย่างระมัด้ระวัง แม้แต่ลมหายใจกมยังเปลี่ยนมาเป็นกระชั้นรัว

“ขวางพวกมันเอาไว้!”

ขณะที่หม่าจิ่วลอด้ผ่านรอยแยกห้วงมิติพุ่งตัวไปยัง ทางออกของหุบเขากมตะโกนขึ้นมาเสียงด้ัง

เสียงของเขาด้ังก้องไปทั่วทั้งหุบเขา ย่อมได้้ยินไปถึง ทางออกของหุบเขาแน่นอน

“รับทราบ!”

ตรงทางออก เนี่ยเทียนที่หลบอยู่หลังก้อนหินก้อนหนึ่ง คำารามตอบรับด้้วยเสียงอันด้ัง

“ฮ่าๆ!” หม่าจิ่วที่ได้้ยินเสียงตอบรับกมหัวเราะอย่างบ้า คลั่ง พูด้กับแผ่นหลังของเผยฉีฉีว่า “นางมารเผย เสียแรงที่เจ้าฉลาด้

ปราด้เปรื่อง นึกไม่ถึงว่าพอถึงช่วงเวลาคับขันจะทำาเรื่องโง่เง่าเช่นนี้ ออกมาได้้!”

“นังหนูเอ๋ยนังหนู พอถึงช่วงเวลาสำาคัญมักจะไม่มีน้ำา อด้น้ำาทนเสมอเลยนะ!”

“ที่ข้าเปิด้เผยทางออกนั้นให้เจ้าเหมนกมเพราะคิด้จะล่อให้เจ้าฝ่า วงล้อมออกไป หรือเจ้าคิด้ว่าตรงทางออกนั้นจะไม่มีคนของข้าเฝอาอยู่ แล้วจะปล่อยให้เจ้าผ่านไปได้้ง่ายๆ?”

หม่าจิ่วเอ่ยเสียด้สีเตมที่

ในสายตาของเขา นับตั้งแต่ที่เผยฉีฉีและไฉ่โยวเด้ินออก มาจากรอยแยกห้วงมิติที่เป็นฉากกำาบังทางธรรมชาติ คนทั้งสองกม กลายมาเป็นลูกแกะที่รอวันถูกเชือด้ และไม่มีวันเล่นลูกไม้อะไรได้้อีก

“เฮ้ย!”

เนี่ยเทียนตะโกนออกมาคำาหนึ่งทำาเอาไฉ่โยวที่วิ่งห้อเตม เหยียด้สีหน้าเปลี่ยนมาเป็นปั้นยากในพริบตา

เขาได้้มีการสัมผัสกับเนี่ยเทียนมาก่อน บวกกับเสียงที่ เนี่ยเทียนตะโกนออกมานั้นจงใจไม่เปลี่ยนโทนเสียง ด้ังนั้นเขาจึง ฟังออกทันทีว่าผู้ที่ส่งเสียงกมคือเนี่ยเทียน

เนี่ยเทียนอยู่ตรงทางออกกมหมายความว่าตรงนั้นน่าจะ ไม่มีผู้แขมงแกร่งของเด้ือนด้ับเฝอาอยู่ มิฉะนั้นคงไม่มีทางปล่อยให้เนี่ย เทียนออกเสียงได้้

เช่นเด้ียวกัน เผยฉีฉีที่ได้้ยินเสียงตะโกนของเนี่ยเทียนกม วางใจได้้ในที่สุด้

ระยะทางจากกลางหุบเขาไปถึงทางออกไม่ถือว่าห่าง ไกลกันมากนัก เผยฉีฉีและไฉ่โยวห้อตะบึงสุด้แรงจึงมาถึงตรง ทางออกอย่างรวด้เรมว

พวกหม่าจิ่วสามคนที่หลบเลี่ยงรอยแยกห้วงมิติอย่าง ต่อเนื่องกมจับตามองตรงจุด้นั้นอย่างตั้งใจ

การต่อสู้ดุ้เด้ือด้ที่คาด้ไว้กลับไม่เกิด้ขึ้น พวกเขาได้้แต่ มองเผยฉีฉีและไฉ่โยววิ่งลอด้ไปตามหินแต่ละก้อนคาตา แล้วเงาร่าง ของพวกเขากมค่อยๆ หายไป ทว่าเสียงต่อสู้ที่รอคอยกมยังไม่ด้ังขึ้นมา

“ตามข้ามา!”

พอเผยฉีฉีมาถึงทางออกกมเหมนว่ามีเนี่ยเทียนรออยู่เพียง คนเด้ียวด้ังคาด้ ด้วงตาคู่งามของนางเป็นประกาย รีบพูด้เรมวๆ “เจ้า กับไฉ่โยวอยู่คนละฝั่งซ้ายขวา อย่าออกห่างจากข้าเกินครึ่งเมตร!”

ไม่รอให้เนี่ยเทียนพูด้มาก นางที่หยุด้ชะงักอยู่เพียงครู่กม เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอีกครั้ง

เนี่ยเทียนรีบตามไปทันที

“ผิด้ปกติ!”

ทางด้้านหลัง หม่าจิ่วที่ถูกขัด้ขวางอยู่ท่ามกลางรอย แยกห้วงมิติพลันหน้าเปลี่ยนสี ตระหนักได้้ในที่สุด้ว่าเหตุการณ์ผิด้ ปกติ

“แนวปองกันของหุบเขาไม่อยู่แล้ว!” หม่าจิ่วคำาราม เด้ือด้ด้าลเสียงด้ังสนั่นหวั่นไหว “ทุกคนที่อยู่ใกล้จงไล่ตามพวกมันไป ให้หมด้ อย่าให้พวกมันหนีรอด้ไปได้้!”

พวกหม่าจิ่วที่เด้ิมทียังมีอารมณ์หลบเลี่ยงรอยแยกห้วง มิติอย่างสบายใจ พอเหมนว่าท่าไม่ด้ีกมไม่สนใจความเสี่ยงที่อยู่ตรงหน้า อีกแล้ว พวกเขารีบลอด้ตัวไปในรอยแยกห้วงมิติเลมกละเอียด้ที่ทำาให้ บาด้เจมบได้้ทันที

“ฉิ้ว!”

ไม่ทันระวังไหล่ซ้ายและเอวทางฝั่งขวาของเขากมถูกรอย แยกห้วงมิติเส้นหนึ่งกรีด้ผ่านทำาให้เลือด้ไหลนองออกมาทันที

หม่าจิ่วข่มกลั้นความเจมบปวด้ เอ่ยเร่งอีกสองคน “เรมว เข้า! รีบสลัด้เจ้าพวกรอยแยกห้วงมิติระยำาพวกนี้ให้หลุด้ จะปล่อยให้ พวกมันหนีออกจากหุบเขาไปยังพื้นที่อันตรายแห่งนั้นไม่ได้้เด้มด้ขาด้!”

สีหน้าของผู้แขมงแกร่งขอบเขตต้นสวรรค์สองคนที่เพิ่ง เพ้อฝันว่าหลังกลับไปยังศูนย์บัญชาการของเด้ือนด้ับแล้วควรจะแลก เอารางวัลใด้มาได้้บ้างพลันเปลี่ยนมาเป็นน่าเกลียด้ แล้วกมไม่หลบ เลี่ยงรอยแยกห้วงมิติล่องลอยที่ทำาให้พวกเขาบาด้เจมบได้้อีก

สามคนที่มีหม่าจิ่วเป็นผู้นำากว่าจะหลุด้ออกมาจากรอย แยกห้วงมิติเหล่านั้นได้้เรือนกายกมเตมไปด้้วยบาด้แผลเหวอะหวะ

“ตามไปเด้ี๋ยวนี้!”