ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 260 รอด้ชีวิตหลังจากพ้นภัย

ในรอยแยกห้วงมิติเลมกละเอียด้มากมาย เผยฉีฉีนำาพาเนี่ย เทียนและไฉ่โยวเคลื่อนหน้าไปอย่างระมัด้ระวัง

ไม่เหมือนกับรอยแยกห้วงมิติหลายสิบเส้นตรงกลางหุบเขา นั้น พื้นที่แห่งนี้กว้างขวางกว่ามาก รอยแยกห้วงมิติที่ด้ำารงอยู่เกรงว่า คงมีมากนับร้อยนับพัน

ต่อให้เป็นเผยฉีฉีที่เชี่ยวชาญเวทลับห้วงมิติเองกมตาม เวลา ที่เด้ินอยู่ในรอยแยกห้วงมิติที่ตัด้สลับกันเหล่านั้นกมยังยากลำาบาก

ห่างออกไปหลายร้อยเมตร ผู้แขมงแกร่งมากมายของเด้ือน ด้ับที่มีหม่าจิ่วเป็นหัวหน้าแม้จะเตมไปด้้วยไอสังหาร ทว่าความเรมวที่ พวกเขาไล่ตามพวกเผยฉีฉีสามคนกลับล่าช้าราวกับหอยทาก

และยิ่งเผยฉีฉีสามคนเข้าไปลึกมากเท่าไหร่ ความเรมวของ พวกเด้ือนด้ับกมยิ่งช้าลงไปเรื่อยๆ

“ฟิ้วๆ!”

รอยแยกห้วงมิติเลมกละเอียด้มากมายที่อยู่รอบด้้านคล้ายใบ มีด้แหลมคมที่สามารถสับฟันทุกอย่างให้แหลกละเอียด้ได้้ เส้นที่ใกล้ ที่สุด้อยู่ห่างจากเนี่ยเทียนไปแค่สิบกว่าชุ่น

เผยฉีฉีคอยจับตามองเขาและไฉ่โยวอย่างระมัด้ระวังอยู่ ตลอด้เวลา เพื่อไม่ให้พวกเขาสองคนทำาตัวเหลวไหล และต้องคอย ติด้ตามอยู่ข้างกายนางไม่ห่าง

“กรุางกริกง! กรุางกริกง!”

ทุกครั้งที่เนี่ยเทียนก้าวเด้ินจะต้องมีเสียงใสกังวานด้ังออก มาจากในถุงหนังขนาด้ใหญ่ที่ห้อยคาด้เอวของเขา

“ด้้านในมีอะไร?” ผ่านไปครู่หนึ่งไฉ่โยวกมอด้ไม่ไหวจนต้อง ถามขึ้นมา “มีของอะไรที่ไม่สามารถเกมบไว้ในกำาลังเกมบของได้้จนต้อง พกติด้ตัว?”

เนี่ยเทียนหัวเราะเฮอๆ แล้วกล่าวว่า “วัตถุที่เป็นประเภท เกมบของย่อมเอาไว้ในกำาไลเกมบของไม่ได้้อยู่แล้ว”

“วัตถุประเภทเกมบของ…” ไฉ่โยวหน้ากระตุก “เป็นกำาไล เกมบของหมด้เลยรึ?”

เนี่ยเทียนไม่ได้้ตอบแต่ด้ึงเอาถุงหนังขนาด้ใหญ่นั่นออกมา เปิด้ให้ไฉ่โยวดู้เอง

ไฉ่โยวเหลือบตามองแล้วกมพบว่าในถุงหนังนั้นมีกำาไลเกมบ ของอยู่หลายชิ้น

กำาไลเกมบของที่อยู่ในถุงหนังเกรงว่าน่าจะมีมากถึงสิบกว่า ชิ้น นี่หมายความว่ามีผู้ฝึกลมปราณสิบกว่าคนที่ถูกเนี่ยเทียนปลิด้ชีพ ไป

“คนของเด้ือนด้ับหมด้เลยรึ?” ไฉ่โยวเริ่มตระหนักได้้ถึง อะไรบางอย่าง

ตอนที่เขาและเผยฉีฉีฝ่าออกมาจากปากทางหุบเขากลับไม่ พบเจอผู้แขมงแกร่งคนใด้ของเด้ือนด้ับเข้ามาขัด้ขวาง เหมนแค่เพียง เนี่ยเทียนที่มารออยู่ก่อนแล้ว

เวลานั้นในใจเขากมเกิด้ความสงสัยแล้ว

ตอนที่เขาและเผยฉีฉีถูกกักตัวอยู่ภายใน เขาได้้ยินกับหูตัว เองว่าหม่าจิ่วเอ่ยสั่งความให้พวกผู้แขมงแกร่งขอบเขตกลางสวรรค์ ของเด้ือนด้ับกระจายตัวกันออกไปแล้วโอบล้อมทั้งหุบเขาเอาไว้

และกมเพราะเข้าใจว่าตรงทางออกของหุบเขาต้องมีผู้ แขมงแกร่งของเด้ือนด้ับวางกำาลังเฝอาอย่างแน่นหนา เขาและเผยฉีฉีที่ ถูกกักตัวอยู่หลายวันจึงไม่เคยมีความคิด้จะฝ่าวงล้อมออกมา

ทว่าสุด้ท้ายเผยฉีฉีกลับยืนกรานว่าต้องการตีฝ่าวงล้อม ออกมาให้ได้้ เด้ิมทีเขาไม่เหมนด้้วยกับการที่เผยฉีฉีกระทำาสุ่มเสี่ยง จึง เตรียมใจกระโจนเข้าสู่ความตายไปพร้อมกับเผยฉีฉีเรียบร้อยแล้ว

ผลกลับกลายเป็นว่าตรงทางออกของหุบเขามีเพียงเนี่ย เทียนยืนอยู่คนเด้ียว…

กำาไลเกมบของสิบกว่าอันที่ปรากฏอยู่ในสายตาทำาให้ไฉ่โยว เข้าใจได้้ในที่สุด้ว่าเหตุใด้เผยฉีฉีถึงได้้ตัด้สินใจเด้มด้ขาด้ ทำาไมถึงกล้า เด้ินออกมาจากในกำาบังธรรมชาติ

“อืม ส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนของเด้ือนด้ับ” เนี่ยเทียนตอบ รับเรียบๆ

ไม่เพียงแต่ไฉ่โยวเท่านั้น แม้แต่เผยฉีฉีที่คอยวิเคราะห์ ทิศทางการเคลื่อนไหวของรอยแยกห้วงมิติและนำาทางคนทั้งสอง เคลื่อนหน้าไปอย่างต่อเนื่องกมยังหันมามองเขาโด้ยไม่รู้ตัว

ในสายตาของเผยฉีฉีและไฉ่โยวต่างกมแสด้งความแปลกใจ

พวกเขาสองคนรู้ด้ีว่าผู้ฝึกลมปราณของเด้ือนด้ับที่โอบล้อม พวกเขาไว้ในครั้งนี้ นอกจากหม่าจิ่วสามคนแล้ว คนอื่นๆ ล้วนอยู่ใน ขอบเขตกลางสวรรค์

ผู้แขมงแกร่งของเด้ือนด้ับที่มีขอบเขตกลางสวรรค์มีสิบกว่า คนที่ตายด้้วยน้ำามือของเนี่ยเทียน เขาทำาได้้อย่างไร?

“เอ่อ…ข้าเองกมเลื่อนขั้นสู่กลางสวรรค์แล้ว” เนี่ยเทียน อธิบาย

“ต่อให้เจ้าเหยียบย่างเข้าสู่กลางสวรรค์ เจ้ากมเป็นแค่กลาง สวรรค์ช่วงต้นเท่านั้น” อารมณ์ของไฉ่โยวไม่สงบลงแม้แต่นิด้เด้ียว “เจ้าที่เพิ่งเข้าสู่ขั้นกลางสวรรค์ ไม่ว่าใช้วิธีการใด้ แต่สามารถสังหาร คนที่อยู่ระด้ับเด้ียวกันหรือแม้กระทั่งคนที่แขมงแกร่งกว่าหนึ่งระด้ับสิบ กว่าคนเช่นนี้มันกมน่าตะลึงพรึงเพริด้เกินไปแล้ว!”

ไฉ่โยวรู้ว่าพวกคนของเด้ือนด้ับที่ไล่ล่าพวกเขามีเพียงไม่กี่ คนเท่านั้นที่อยู่ขั้นกลางสวรรค์ช่วงต้น

ทว่ากำาไลเกมบของในถุงหนังของเนี่ยเทียนกลับมีเป็นสิบ กว่าชิ้น นี่หมายความว่าผู้แขมงแกร่งของเด้ือนด้ับที่ตายด้้วยน้ำามือ ของเนี่ยเทียนต้องมีคนที่ระด้ับสูงกว่านั้นอย่างแน่นอน

สามารถสังหารคนระด้ับเด้ียวกันได้้หลายคน ทั้งยังข้ามขั้น ไปปลิด้ชีพคนที่ระด้ับสูงกว่า หัวเทียนผู้นี้…คือตัวประหลาด้ที่มาจาก ไหนกัน?

ไฉ่โยวขมวด้คิ้วแน่น สายตาที่มองไปยังเนี่ยเทียนเตมไป ด้้วยความคลางแคลงใจ

เผยฉีฉีเองกมแอบตะลึง

เมื่อแรกที่ได้้รู้จักกับเนี่ยเทียน นางรู้สึกว่าเนี่ยเทียนน่าจะมี เรื่องมาจากอาณาจักรอื่นถึงได้้ถูกหัวมู่พาตัวมาอยู่ที่นี่

เด้ิมทีนางคิด้ว่าเนี่ยเทียนไม่น่าจะมีความแตกต่างจากคนที่ อายุรุ่นราวคราวเด้ียวกันเท่าไหร่นัก ไม่รู้สึกว่าเนี่ยเทียนจะมีจุด้ที่ พิเศษตรงไหน และกมด้้วยเหตุนี้ หลังจากที่นางรับปากหัวมู่แล้วจึง โยนเนี่ยเทียนไปให้กับหลีเหย่อย่างไม่ใส่ใจ

ครั้งก่อนที่เด้ินทางมายังเทือกเขาฮว้านคง ความโหด้เหี้ยม และเรือนกายที่แขมงแกร่งของเนี่ยเทียนตอนอยู่ในถ้ำาขุด้แร่ถึงได้้ทำาให้ นางมองเนี่ยเทียนต่างไปจากเด้ิมเลมกน้อย

ทว่าตอนนั้นนางกมแค่รู้สึกว่าเนี่ยเทียนมีเรือนกายที่แขมงแรง เพราะขอบเขตของเนี่ยเทียนต่ำาต้อยเกินไป นางจึงไม่ได้้ใส่ใจเขา เท่าใด้นัก

แต่คราวนี้กลับต่างออกไป

สูญเสียสภาพแวด้ล้อมที่พิเศษ ไม่มีข้อได้้เปรียบทางเรือน กายที่แขมงแกร่ง เนี่ยเทียนกลับยังสามารถสังหารผู้แขมงแกร่งของ เด้ือนด้ับได้้มากมาย ทั้งยังข้ามขั้นไปสังหารศัตรูที่อยู่เหนือกว่าอีก ระด้ับด้้วย นี่ทำาให้นางตกตะลึงอย่างมาก

นางกับผู้ฝึกลมปราณของเด้ือนด้ับและเปลวอัคคีต่อสู้กัน มาในเทือกเขาฮว้านคงหลายต่อหลายครั้ง นั่นจึงทำาให้นางรู้ลึกซึ้งด้ี ว่าผู้ฝึกลมปราณที่ได้้รับการยอมรับจากเด้ือนด้ับและเปลวอัคคี ไม่มี ใครที่เป็นคนด้ี

นางรู้สึกว่าหากนำาคนของเด้ือนด้ับและเปลวอัคคีไปเปรียบ เทียบกับลูกศิษย์ในสำานักใหญ่ๆ ที่แขมงแกร่งของเก้าอาณาจักร พวก เขากมีฝีมือไม่เป็นรองแน่นอน

เนี่ยเทียนอาศัยกำาลังของตัวเองคนเด้ียวสังหารผู้แขมงแกร่ง มากมายของเด้ือนด้ับติด้ต่อกัน อีกทั้งยังมีคนที่ระด้ับสูงกว่าตัวเอง ด้้วย ช่างเป็นเรื่องที่น่าจับตามองอย่างยิ่ง

สิ่งที่ทำาให้นางแขมงแกร่งเป็นเพราะนางเชี่ยวชาญเวทลับ ห้วงมิติ เมื่ออยู่ในเทือกเขาฮว้านคงจึงสามารถอาศัยรอยแยกห้วงมิติ สังหารคนรุ่นเด้ียวกันได้้อย่างง่ายด้าย หรือหากเป็นพื้นที่ที่มีรอยแยก ห้วงมิติรวมตัวกันหนาแน่น คู่ต่อสู้ที่มีฝีมือสูงกว่านางกมยังปลิด้ชีพได้้

แต่เหมนๆ กันอยู่ว่าเนี่ยเทียนแตกต่างไปจากนาง เขาไม่รู้จัก เวทลับห้วงมิติเลยแม้แต่นิด้เด้ียว ทว่าเมื่ออยู่ในเทือกเขาฮว้านคง กลับมีพลังในการสู้รบที่แขมงแกร่งพอๆ กับนาง นี่ไม่สมเหตุสมผลอ ย่างยิ่ง

“หัวเทียน เด้ี๋ยวรอออกไปจากเทือกเขาฮว้านคง กำาไลเกมบ ของที่เจ้าได้้มาจากการสังหารผู้แขมงแกร่งของเด้ือนด้ับมอบให้ข้าเป็น คนจัด้การเอง” ไฉ่โยวมองเขาด้้วยสายตาลึกล้ำาเป็นประกายสุกใส “ข้ารับรองว่าจะให้ราคาที่ยุติธรรมต่อเจ้ามากที่สุด้ ให้เจ้าแลกหิน วิเศษและวัตถุด้ิบที่ต้องการให้ได้้มากที่สุด้”

หยุด้ชะงักไปครู่มุมปากของไฉ่โยวกมยกขึ้นเป็นรอยยิ้มแล้วก ล่าวอีกว่า “ไม่เพียงเท่านี้ กะโหลกเลือด้ของพวกเราจะยังมอบของ รางวัลให้เจ้าเป็นพิเศษ คนของเด้ือนด้ับและเปลวอัคคีทุกคนที่เจ้า

สังหารได้้ล้วนเท่ากับช่วยพวกเรากำาจัด้อำานาจของคู่ต่อสู้ พวกเรา ต้องตอบแทนเจ้า”

“เมื่อฆ่าคนของเด้ือนด้ับและเปลวอัคคีได้้จะมีรางวัลมอบ ให้ต่างหากอีกด้้วย?” เนี่ยเทียนตกตะลึง

ไฉ่โยวพยักหน้า “ในอาณาจักรเลี่ยคง ศัตรูที่แท้จริงของ กะโหลกเลือด้มีเพียงคนของเด้ือนด้ับและเปลวอัคคีเท่านั้น พวกเขา ตายไปหนึ่งคนกมหมายความว่ากะโหลกเลือด้ของพวกเรามีพลังเพิ่ม ขึ้นมาอีกหนึ่งส่วน เมื่อเด้ือนด้ับและเปลวอัคคีอ่อนแอได้้ถึงระด้ับหนึ่ง แล้ว กะโหลกเลือด้ของพวกเราสามารถกำาจัด้พวกเขาและฮุบเอา พื้นที่ที่ถูกทิ้งร้างและซากปรักหักพังมาครองได้้”

“สิทธิ์ทั้งหมด้ในการครอบครองพื้นที่ที่ถูกทิ้งร้างและซาก ปรักหักพังล้วนเป็นเปอาหมายของกะโหลกเลือด้มาโด้ยตลอด้ ความ มุมานะของพวกเรากมเพื่อทำาเปอาหมายนี้ให้กลายเป็นจริง”

“กลับไปถึงกะโหลกเลือด้ ข้าจะจัด้การหาปอายตัวตนของ ขุนนางฝ่ายนอกให้แก่เจ้า”

“มีปอายนั้นกมเท่ากับว่าเจ้าเป็นสมาชิกฝ่ายนอกของกะโหลก เลือด้ ไม่จำาเป็นต้องฟังคำาสั่งของกะโหลกเลือด้ ทว่าคนของเด้ือนด้ับ และเปลวอัคคีคนใด้กมตามที่เจ้าสังหารได้้ วัตถุที่เจ้าได้้จากตัวของผู้

ตาย กะโหลกเลือด้จะให้ราคาที่เป็นธรรมกับเจ้ามากที่สุด้ ราคานั้นจะ มากกว่าราคาตลาด้ประมาณสองเท่าตัว”

“นอกจากนี้แล้ว ต่อให้เป็นสมาชิกฝ่ายนอกของกะโหลก เลือด้ ทว่าเมื่อมีปอายตัวตนนั้นกมสามารถได้้รับของค่าความด้ีจาก กะโหลกเลือด้ ซึ่งค่าความด้ีนี้สามารถเอามาแลกเป็นหินวิเศษ วัตถุด้ิบวิเศษและอาวุธวิเศษที่มีราคาเท่ากันจากกะโหลกเลือด้ได้้”

“ข้อนี้ไม่เลว” เผยฉีฉีเหลือบตามองเนี่ยเทียนหนึ่งครั้งแล้ว เอ่ยขึ้นเรียบๆ “เป็นขุนนางฝ่ายนอกของกะโหลกเลือด้ ไม่จำาเป็นต้อง ไปทำาภารกิจนองเลือด้กับกะโหลกเลือด้ ไม่ต้องรับงานจากกะโหลก เลือด้ หากกะโหลกเลือด้ต้องการรบกวนเจ้าจริงๆ กมต้องให้เจ้าเหมน ด้้วยก่อน เจ้ามีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธ”

“แน่นอนว่าหากเจ้าได้้รับภารกิจของกะโหลกเลือด้เจ้ากมจะ ได้้ผลตอบแทนที่เหมาะสม”

“ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้้กลายมาเป็นขุนนางฝ่ายนอกของ กะโหลกเลือด้ ไฉ่โยวยินด้ีมอบปอายตัวตนของขุนนางฝ่ายนอกให้แก่ เจ้านั่นหมายความว่าเขายอมรับในความสามารถของเจ้า เจ้าได้้รับ ความเคารพจากตัวเขา”

เผยฉีฉีเอ่ยชี้แนะ

“ขอบคุณมาก” เนี่ยเทียนกล่าวด้้วยรอยยิ้ม

“จุด้ที่แตกต่างกันระหว่างขุนนางฝ่ายนอกกับสมาชิกของ กะโหลกเลือด้ที่แท้จริงอยู่ที่สมาชิกที่แท้จริงของกะโหลกเลือด้จำาเป็น ต้องฟังคำาสั่งโยกย้ายจากกะโหลกเลือด้ ร่วมเป็นร่วมตายไปกับ กะโหลกเลือด้ มีผลประโยชน์หนึ่งเด้ียวกัน สมาชิกที่แท้จริงของ กะโหลกเลือด้เวลาอยู่ในเมืองโพ่เมี่ยไม่จำาเป็นต้องจ่ายหินวิเศษ สามารถยืมใช้ค่ายกลนำาส่งห้วงมิติของกะโหลกเลือด้เด้ินทางมายัง เทือกเขาฮว้านคง หรือไม่กมไปยังอาณาจักรทั้งเก้าได้้ตลอด้เวลา”

“ขุนนางฝ่ายนอกเพราะว่ามีอิสระอย่างเตมที่ ไม่จำาเป็น ต้องเชื่อฟังพวกเรา จึงไม่มีสวัสด้ิการเช่นนี้”

ไฉ่โยวอธิบายอีกครั้งถึงความแตกต่างของขุนนางฝ่ายนอก และสมาชิกที่แท้จริงของกะโหลกเลือด้ จากนั้นถึงได้้พูด้ว่า “หากเจ้า ต้องการเป็นสมาชิกที่แท้จริงของกะโหลกเลือด้แน่นอนว่าย่อมได้้ ข้า สามารถแนะนำาตัวเจ้าและช่วยจัด้การให้เจ้าได้้”

“เขาไม่สามารถเป็นสมาชิกที่แท้จริงได้้หรอก เป็นได้้แค่ ขุนนางฝ่ายนอกเท่านั้น” เผยฉีฉีขมวด้คิ้ว ตอบแทนเนี่ยเทียนว่า “หัวเทียนถือเป็นคนของพวกเรา”

“เอางั้นกมได้้” ไฉ่โยวเอ่ยอย่างจนใจ