ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 274 ความอำามหิตปะทุสูงเทียมฟอา

หลี่หลางเฟิงที่ถูกรอยแยกห้วงมิติเส้นหนึ่ง กระบี่ไร้ รอยสี่เล่มและยังมีมีด้แสงห้วงมิติมากมายฟาด้ฟันเข้าใส่ เรือนกายที่ ผอมแห้งราวกับผีร้ายของเขาจึงถูกกักให้อยู่ในพื้นที่ที่เลมกมาก

ทุกครั้งที่เขาเคลื่อนไหวจะต้องเตมไปด้้วยความเสี่ยงภัย แขนและหน้าท้องของเขาเมื่อปะทะเข้ากับมีด้แสงมากมายเลือด้และ เนื้อกมจะต้องลอยกระเซมนทันที

การเปลี่ยนแปลงกะทันหันของสนามแรงโน้มถ่วงทำาให้พื้น ด้ินสั่นไหวไม่หยุด้จนการเคลื่อนไหวของเขายิ่งเปลี่ยนมาเป็นยาก ลำาบาก

เนี่ยเทียนตั้งใจมองอย่างละเอียด้จึงเหมนได้้ว่าบนร่างของ เขามีบาด้แผลเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

“เจ้ากล้ากลับมาเชียวรึ!” หลี่หลางเฟิงที่ถูกเผยฉีฉีและสื อชิงร่วมมือกันโจมตีในที่สุด้กมถูกกระตุ้นให้เด้ือด้ด้าลอย่างแท้จริง ขณะที่เลือด้สด้ของเขายังไหลริน ด้วงตาทั้งคู่ที่เหี้ยมเกรียมของเขากม พลันจ้องเขมมงมายังเผยฉีฉี “เจ้านึกจริงๆ หรือว่าข้าหวาด้กลัว อาจารย์ของเจ้าจนไม่กล้าสังหารเจ้า?”

“กรุางกริกง!”

เสียงใสกังวานของกระด้ิ่งด้ังออกมาอีกครั้ง กระแสพลังจิต ที่บ้าคลั่งพุ่งตรงเข้าหาเผยฉีฉีทันที!

เผยฉีฉีที่กำาลังขับเคลื่อนเวทลับห้วงมิติมากมายร้องอู้อี้อยู่ ในลำาคอหนึ่งครั้ง ริมฝีปากบางใสกมอาบไปด้้วยเลือด้

“ไป!”

กะโหลกสัตว์วิเศษที่มีเลือด้เนื้อสาด้ประกายกระแสไฟฟอาสี เขียวอย่างต่อเนื่อง ในด้วงตาของสัตว์กมีเปลวไฟสีเขียวแลบปลาบ เข้ากระแทกใส่เผยฉีฉี

“ฟิ้วๆ!”

กระบี่ไร้รอยสองเล่มที่โจมตีหลี่หลางเฟิงปรากฏกายขึ้น กะทันหันแล้วแทงลงไปบนกะโหลกสัตว์อย่างแรง

“เคร้งๆ!”

กะโหลกสัตว์วิเศษที่มีเลือด้เนื้อนั้นคล้ายถูกอาบย้อมด้้วย โลหะ ตอนที่ถูกกระบี่ไร้รอยแทงจึงมีสะเกมด้ไฟกระเด้มนออกมา

เมื่อกระแทกลงบนกะโหลกสัตว์ กระบี่ไร้รอยสองเล่มกม หมุนคว้างกระจายตัวกันออกไป

เผยฉีฉีที่แบ่งสมาธิไปควบคุมรอยแยกห้วงมิติกระอักเลือด้ ออกมาคำาใหญ่คล้ายถูกกระโหลกสัตว์วิเศษนั้นโจมตีอย่างรุนแรง นางโซเซถอยหลังไปหลายก้าว

ทุกครั้งที่เท้าของนางกระทบพื้นกมจะปรากฏเป็นรอยเท้าจม ลึกลงไป อาภรณ์ที่อยู่ตรงหน้าอกตั้งตระหง่านของนางกมถูกอาบย้อม ไปด้้วยเลือด้สด้

“ตายซะเถอะ!”

พื้นด้ินที่สั่นไหวไม่หยุด้พลันมีแท่งหินแหลมคมมากมายบิน พรวด้ออกมา แท่งหินเหล่านั้นแทงทะลุฝ่าเท้าของหลี่หลางเฟิง ทำาให้ใต้ฝ่าเท้าทั้งสองของหลี่หลางเฟิงเจิ่งนองไปด้้วยเลือด้ที่ไหลไม่ หยุด้

สือชิงตวาด้กร้าวเด้ือด้ด้าล กระตุ้นใช้เวทลับแท่งหนาม ปฐพีที่ตนเชี่ยวชาญมากที่สุด้

หนามแหลมมากมายทยอยกันผุด้ออกมาจากใต้ด้ินรอบ กายหลี่หลางเฟิง

หลี่หลางเฟิงที่ยังไม่บรรลุถึงเขตสามัญจึงไม่สามารถบิน กลางอากาศได้้ ถูกรอยแยกห้วงมิติ กระบี่ไร้รอยและมีด้แสงแวววาว มากมายฟาด้ฟันเด้ิมทีกมถูกจำากัด้การเคลื่อนไหวอยู่แล้ว

เมื่ออยู่ๆ พื้นด้ินกมีหนามแหลมมากมายโผล่ออกมา เมื่อใด้ ที่เขาเบี่ยงหลบโด้ยไม่ทันระวัง ขาทั้งสองข้างกมจะถูกแทงทะลุ

เขาคิด้จะหลบเลี่ยงหนามแหลมจากใต้ด้ิน ทว่ากมโด้นเวท ลับห้วงมิติมากมายของเผยฉีฉีเล่นงานอีก ทั้งแขนและหน้าท้องจึงถูก มีด้แสงและกระบี่ไร้รอยทิ่มแทงจนได้้หลายแผล

เวลาเพียงสั้นๆ ร่างของหลี่หลางเฟิงที่อยู่ในพื้นที่เลมกแคบ แห่งนั้นกมเตมไปด้้วยแผลเหวอะหวะ

ทุกครั้งที่เขาเคลื่อนไหวเลือด้สด้บนร่างกมจะกระเด้มนออกมา ซึ่งเลือด้ของเขาได้้อาบย้อมพื้นที่แห่งนั้นให้เป็นสีแด้งฉานไปแล้ว

“พวกเจ้าสมควรตาย!”

หลี่หลางเฟิงคลุ้มคลั่งอย่างสุด้ๆ แล้ว ในด้วงตาของเขา ไม่มีสติใด้ๆ หลงเหลืออยู่อีก

แสงสีเขียวและควันพิษมากมายที่ปะปนไปด้้วยกลิ่นเหมมน คาวคล้ายงูพิษหลายร้อยตัวที่กระโจนเข้าใส่สือชิงและเผยฉีฉีอย่าง บ้าคลั่ง

กลับกลายเป็นเนี่ยเทียนเสียอีกที่ต่อให้เขาคลุ้มคลั่งแค่ไหน กมยังจำาได้้ว่าต้องจับเนี่ยเทียนตัวเป็นๆ ด้ังนั้นจึงไม่คิด้จะลงมือฆ่าเขา

แสงสีเขียวและควันพิษเหล่านั้นไม่ได้้บินไปหาเนี่ยเทียน แม้แต่เส้นเด้ียว เนี่ยเทียนจึงกลายมาเป็นคนที่เขาจงใจมองข้าม

“สวบๆๆ!”

ตอนที่แสงสีเขียวและควันพิษเหล่านั้นพุ่งเข้ามาโจมตี สื อชิงและเผยฉีฉีสร้างม่านแสงและเขตแด้นปองกันออกมาต้านทานไว้ สุด้ชีวิต

เนี่ยเทียนแค่มองปราด้ๆ กมพบว่าเมื่อถูกพลังงานสีเขียว เหล่านั้นจู่โจม สือชิงและเผยฉีฉีต่างกมถอยร่นไม่เป็นท่า

ทุกก้าวที่ถอยออกเขากมคล้ายจะได้้ยินเสียงกระดู้กแตกหัก น้อยๆ ด้ังออกมาจากในร่างของเผยฉีฉีและสือชิงแว่วๆ

ขนาด้สือชิงและเผยฉีฉีต่างกมร่ายเวทลับออกมาโจมตีหลี่ หลางเฟิง ทว่าขณะเด้ียวกันกมยังถูกหลี่หลางเฟิงทำาร้ายอย่างบาด้เจมบ สาหัสด้้วย

ตบะต้นสวรรค์ขั้นสูงสุด้ ขาด้อีกแค่ครึ่งก้าวกมเหยียบเข้าสู่ เขตสามัญ หลี่หลางเฟิงที่บอกว่าตนไร้พ่ายเมื่อเผชิญกับคู่ต่อสู้ที่ตบะ ต่ำากว่าเขตสามัญในเทือกเขาฮว้านคง เวทลับที่แปลกประหลาด้ชั่ว ร้ายของเขาได้้ทำาให้เขาแขมงแกร่งจนเหลือเชื่อด้ังที่เอ่ยอ้างอย่าง แท้จริง

“ฟิ้ว!”

เหมนว่าสือชิงและเผยฉีฉีใกล้จะทนไม่ไหวแล้ว เนี่ยเทียนที่มี ตบะต่ำาสุด้จึงกระโจนเข้าใส่หลี่หลางเฟิงอีกครั้ง

“ช่วยขจัด้สิ่งกีด้ขวางให้ข้า!” ตอนที่พุ่งเข้าหาหลี่หลางเฟิง เขากมพลันตะโกนกร้าวขึ้นมา

สือชิงและเผยฉีฉีที่ถอยร่นไม่เป็นท่า ทุกก้าวที่ถอยอาการ บาด้เจมบกมเพิ่มมากขึ้นหนึ่งส่วน พอได้้ยินเสียงตะโกนของเนี่ยเทียนกม ฝืนรวบรวมพละกำาลังมาช่วยประสานงานกับเขา

ตอนที่เขาเข้าไปใกล้หลี่หลางเฟิง แท่งหินทั้งหมด้ที่โผล่ ออกมากะทันหัน รอยแยกห้วงมิติและมีด้แสงที่ขวางทางเขาเอาไว้จึง ย้ายตัวออกไปเลมกน้อย

ไม่มีสิ่งกีด้ขวาง เขาจึงพุ่งตัวแล่นฉิวเข้าหาหลี่หลางเฟิงได้้ โด้ยตรง

“เจ้าเองกมรนหาที่ตายเหมือนกันรึ?”

หลี่หลางเฟิงที่มองเหมนเขาเข้ามาใกล้แสยะปากแล้วยื่นมือ ออกมากวักหนึ่งครั้ง กะโหลกสัตว์วิเศษที่มีเลือด้เนื้อกมพลันมาอยู่ กลางฝ่ามือของเขาทันที

เขาโบกสะบัด้กะโหลกสัตว์วิเศษ พอเนี่ยเทียนเข้ามาใกล้กม ขว้างมันเข้าใส่เนี่ยเทียนอย่างแรง

“เอาะ?”

และเวลานี้ ร่างของเขากมได้้ตกอยู่ในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิง แล้ว เพิ่งจะตะลึงปนแปลกใจ อยู่ๆ เขากมเปล่งเสียงร้องโหยหวน ราวกับไม่ใช่เสียงของคนออกมา

เมื่ออยู่ในสนามแม่เหลมก แสงสีเขียวที่เลื้อยขยุกขยิกอยู่ใน บาด้แผลทั่วร่างของเขาถูกบิด้เบือนโด้ยพลัน

แสงสีเขียวเหล่านั้นมีส่วนหนึ่งคือวิชาพิษร้ายที่เขาฝึกฝน และอีกส่วนหนึ่งคือปราณวิญญาณสกปรกที่เนี่ยเทียนเป็นคนชุบ หลอม

พลังงานสองประเภทที่มีจุด้กำาเนิด้ใกล้เคียงกันเมื่อมาอยู่ใน สนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงต่างถูกบิด้เบือนจึงทำาให้เขาเจมบปวด้จนแทบ ไม่อยากมีชีวิตอยู่

นอกจากนี้ยังมีอีกส่วนหนึ่งที่เป็นสิ่งเจือปนนอกอาณาจักร ที่ถูกเขาและแสงสีเขียวดู้ด้ซับเอาเข้าไปไว้ในร่างกาย ต่อให้ไม่ได้้พ่น ออกมาข้างนอกกมยังถูกสนามแม่เหลมกบิด้เบือนไปด้้วย

ผิวเนื้อทั่วร่างของหลี่หลางเฟิงจึงปริแตกออกโด้ยพลัน ทั้ง ยังบวมฉึ่งคล้ายจะระเบิด้ออก

ทว่ากะโหลกสัตว์วิเศษที่เขาโยนออกมานั้นยังคงด้ึงด้ัน กระแทกเข้าใส่หมัด้ของเนี่ยเทียนที่เหวี่ยงออกมาอย่างแรง

“ตูม!”

เมื่อหมัด้พิโรธที่เนี่ยเทียนรวบรวมพลังแปด้ส่วนปะทะเข้า กับกะโหลกสัตว์วิเศษ หลี่หลางเฟิงที่ถูกถือกะโหลกสัตว์วิเศษเอาไว้ ในมือและกะโหลกสัตว์วิเศษกมถูกเนี่ยเทียนต่อยจนกระเด้มนออกไป หลายสิบเมตร

เนี่ยเทียนเองกมไม่ต่างจากหลี่หลางเฟิงที่ร่างกระเด้มนออกมา จากพื้นที่ที่แท่งหินแทงทะลุจากพื้นด้ินและมีมีด้แสงห้วงมิติลอย ฉวัด้เฉวียน

ตอนที่กระเด้มนกระด้อนออกมาเขาพบว่ากระดู้กมือของตัว เองแตกยับเยิน และพลังงานที่บ้าคลั่งอย่างน่าเหลือเชื่อระลอกหนึ่งกม กรอกเทเข้ามาในเลือด้เนื้อของเขา

เขาสัมผัสได้้อย่างชัด้เจนว่าทุกที่ที่พลังงานป่าเถื่อนนั้นไหล ผ่าน เส้นชีพจรทุกเส้นของเขาล้วนแตกออก กระดู้กกมเกิด้รอยร้าว

หลังจากการโจมตีนั้น เขาและหลี่หลางเฟิงต่างกมเจมบหนัก ด้้วยกันทั้งคู่!

“ตึง!”

ร่างของเนี่ยเทียนกระแทกลงบนพื้นอย่างแรง เขารู้สึก เหมือนโครงสร้างของร่างแตกกระจัด้กระจาย พลังงานในร่างกาย

ที่มาจากหลี่หลางเฟิงยังคงกวาด้ตะลุยทำาลายเส้นชีพจรและกระดู้ก ของเขาอย่างบ้าคลั่ง

ทว่าเนื่องด้้วยการโจมตีนั้นของเขา หลี่หลางเฟิงเองกมี สภาพย่ำาแย่ไม่ต่างกัน

แสงสีเขียวและควันพิษหลายกลุ่มที่หลี่หลางเฟิงรวบรวม ขึ้นมาเด้ิมทียังคงพุ่งเข้าโจมตีใส่เผยฉีฉีและสือชิง คนทั้งสองที่ ต้านทานพลังงานเหล่านั้นต่างกมได้้รับบาด้เจมบต่อเนื่อง

หลังจากที่เนี่ยเทียนจู่โจมใส่เขา หลี่หลางเฟิงจึงบาด้เจมบ สาหัสโด้ยที่ทำาไม่ได้้แม้แต่ควบคุมพลังงานเหล่านั้นที่มาจากตัวเอง

นี่ทำาให้พลังงานที่โจมตีเผยฉีฉีและสือชิงกระจัด้กระจาย ออกเพราะไร้คนควบคุม

เพราะผ่านเคราะห์ครั้งนี้ไปได้้ สือชิงและเผยฉีฉีที่เกือบจะ ถูกขจัด้กำาลังจนตายจึงนั่งแปะลงไปบนพื้นอย่างเหนื่อยล้าหมด้แรง

เนี่ยเทียนที่ลอยกระเด้มนกลับมาอยู่เส้นทางเด้ียวกันกับเผยฉีฉี อาศัยทิพย์จักษุตรวจสอบเลมกน้อยกมพบว่าเผยฉีฉีไม่เพียงแต่เผา ผลาญพลังวิญญาณจนเกือบหมด้ แม้แต่ร่างกายกมบาด้เจมบสาหัสด้้วย เกรงว่าแม้แต่ขยับกายนางคงทำาไม่ได้้

สือชิงมีตบะต้นสวรรค์ซึ่งขอบเขตสูงกว่าเผยฉีฉีอยู่มาก แม้สภาพของเขากมจะย่ำาแย่อย่างถึงที่สุด้ ทว่าอย่างน้อยยังมีเรี่ยวแรง ให้เคลื่อนไหวได้้

จากนั้นเนี่ยเทียนจึงใช้ทิพย์จักษุไปตรวจสอบหลี่หลา งเฟิงอีกครั้ง

หลี่หลางเฟิงที่กระดู้กหัก เนื้อหนังปริแตกคล้ายคางคก ที่นอนหงายท้องผลึ่ง

มีแสงสีเขียวคล้ายเยื่อบางๆ หนึ่งชั้นปกคลุมร่างของ เขาเอาไว้

เมื่อใช้ทิพย์จักษุตรวจสอบ เขาจึงพบว่าในร่างของหลี่ หลางเฟิงมีคลื่นกระเพื่อมไหวอย่างบ้าคลั่งต่อเนื่อง

หลี่หลางเฟิงนอนหงายอยู่กับพื้น ด้วงตาของเขาเตมไป ด้้วยความบ้าคลั่งและกระหายเลือด้คล้ายกำาลังยืมใช้เวทลับบางอย่าง มาฟื้นตัว

ดู้จากท่าทางของเขาอีกไม่นานคงกลับมาต่อสู้ได้้อีกครั้ง

“คนผู้นี้ช่างน่าหวาด้กลัวยิ่งนัก!”

เนี่ยเทียนแอบตกใจ นึกไม่ถึงว่าเมื่ออยู่ในสภาพเช่นนี้ หลี่หลางเฟิงคนอำามหิตผู้นี้จะยังเหลือแรงให้ต่อสู้ได้้อีก

พวกเขาสามคนร่วมแรงกัน เผยฉีฉีและสือชิงต่างกมทุ่ม สุด้พลังที่มีจนแทบจะไม่เหลือเรี่ยวแรงใด้ ร่างกายเขาเองกมถูก พลังงานของหลี่หลางเฟิงรุกเข้ากัด้กินจนสัมผัสได้้ถึงความเจมบปวด้ รวด้ร้าวในเลือด้เนื้ออยู่ตลอด้เวลา

ต่อให้เป็นเช่นนี้กมยังสังหารหลี่หลางเฟิงไม่ได้้ แถมคนผู้ นี้ยังเหลือพลังในการต่อสู้อีก!

อยู่ห่างกันหลายร้อยเมตร เนี่ยเทียนสบตาสือชิงหนึ่ง ครั้ง

“เขายังไม่ตาย!”

หลังจากเนี่ยเทียนเอ่ยประโยคนั้นจบเขากมถอนสนามแม่ เหลมกที่พร้อมจะพังทลายทุกเมื่อออก ใช้แสงน้อยๆ ของกำาไลหยกมา คุ้มกันกายและพุ่งตัวเข้าหาเผยฉีฉีที่ไร้เรี่ยวแรง

ภายใต้สายตาประหลาด้ใจของเผยฉีฉี เขาประคองร่าง ของนางขึ้นแบกไว้ด้้านหลังแล้วพุ่งตัวออกไปจากหุบเขา

สือชิงพอเหมนการกระทำาของเขากมรู้ว่าหลี่หลางเฟิงยัง เหลือพลังในการต่อสู้ อีกทั้งกำาลังฟื้นตัวอยู่ด้้วย

ไร้ซึ่งความลังเลใด้ เขากมรวบรวมกำาลังที่เหลืออยู่อีกไม่ มากถลาออกไปนอกหุบเขาอย่างรวด้เรมวไม่ต่างจากเนี่ยเทียน

ไม่ว่าจะเป็นเนี่ยเทียนหรือสือชิงต่างกมองออกว่าบน ร่างของหลี่หลางเฟิงมีม่านแสงสีเขียวคล้ายเยื่อบางๆ ชั้นหนึ่ง ปกปองร่างกาย

เขาและเนี่ยเทียนต่างกมไม่มีความมั่นใจว่าภายใต้ สถานการณ์ที่พละกำาลังเหลืออยู่ไม่มากนี้จะสามารถฝ่าเยื่อชั้นนั้นไป สังหารหลี่หลางเฟิงได้้

ขอแค่หลี่หลางเฟิงมีเวลามากกว่านี้จนฟื้นพลังในการ ต่อสู้ทั้งหมด้ขึ้นมา ความอำามหิตของเขากมจะปะทุสูงเทียมฟอาอีกครั้ง

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ มีเพียงหนีไปให้ได้้โด้ยเรมว ที่สุด้เท่านั้นถึงจะเป็นการตัด้สินใจที่ชาญฉลาด้ที่สุด้

เนี่ยเทียนแบกเผยฉีฉีพุ่งตัวออกไปจากหุบเขากมเหมนว่าสื อชิงตามมาด้้านหลังด้้วย

“แยกกันหนี! ขอพรให้ทุกคนรอด้!”

สือชิงแสยะปากสูด้ลมหายใจเข้าหนึ่งครั้งแล้วห้อตะบึง ไปยังทิศทางที่สมาชิกกะโหลกเลือด้ไล่ล่าเด้ือนด้ับ หมายจะไปรวมตัว กับพวกกู๋อวี่

เมื่อเขาเลือกทางเส้นนั้น เนี่ยเทียนจึงได้้แต่เลือกทาง ตรงกันข้าม วิ่งเหยียด้ไปยังทิศทางคนละฝั่งกับที่คนของกะโหลก เลือด้มุ่งหน้าไป

การทำาเช่นนี้เมื่อหลี่หลางเฟิงฟื้นตัว เขากมจะได้้แต่เลือก ตามไปยังทิศทางใด้ทิศทางหนึ่งเท่านั้น

และอีกฝั่งหนึ่งถึงจะมีโอกาสรอด้ชีวิต

ทางเส้นนั้นที่สือชิงเลือกความเป็นไปได้้ที่จะพบกับ สมาชิกกะโหลกเลือด้ในช่วงเวลาสั้นๆ นั้นมีไม่มาก แต่หากถ่วงเวลา ได้้นานพอ เขากมต้องพบกับกะโหลกเลือด้ที่ย้อนกลับมาแน่นอน

ถึงเวลานั้นสือชิงกมน่าจะรอด้ชีวิต

เส้นทางที่เนี่ยเทียนเลือกคือพื้นที่เปลี่ยวร้างไร้ผู้คน ไม่มี ความเป็นไปได้้มากนักที่จะเจอกับสมาชิกของกะโหลกเลือด้

อีกอย่างเขารู้สึกว่าขอแค่พลังในการต่อสู้ฟื้นคืนมาเลมก น้อย เปอาหมายที่หลี่หลางเฟิงเลือกต้องเป็นเขา ไม่ใช่สือชิงแน่นอน

เขาเลือกพื้นที่รกร้างไร้ผู้คน แม้จะไม่เจอกับสมาชิกของ กะโหลกเลือด้ แต่ที่นั่นมีรอยแยกห้วงมิติอยู่ไม่น้อย

หากเผยฉีฉีฟื้นพลังในการต่อสู้ขึ้นมาได้้ อาศัยรอยแยก ห้วงมิติที่หนาแน่นกมีความเป็นไปได้้สูงมากว่าเขากับเผยฉีฉีจะรอด้ ชีวิต