ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 273 ร่ายใช้ทุกกระบวนท่า

“เอาะ?”

หลี่หลางเฟิงที่หันหลังให้เนี่ยเทียนส่ายหัวเบาๆ สัมผัสได้้ ถึงความเคลื่อนไหวของเขาในทันที

“พวกไม่รู้ฟอาสูงแผ่นด้ินต่ำาอีกแล้ว”

ในสายตาของหลี่หลางเฟิง การกระทำาของเนี่ยเทียนถือว่า ไม่มีความหมายแม้แต่นิด้ และไม่ชาญฉลาด้เอาเสียเลย

“เคร้งๆๆ!”

แสงสีเขียวรุบรู่หลายเส้นคล้ายใบมีด้กำาลังฟาด้ฟันลงไป บนก้อนหินหนาแน่นของสือชิง

ชั้นหินที่เกิด้จากการรวมตัวกันของเกราะวิเศษสือชิง สามารถต้านทานการโจมตีจากพลังภายนอกได้้ซะเป็นส่วนมาก หาก แตกออกเมื่อใด้ พลังวิญญาณที่แฝงไว้ด้้วยพิษร้ายของหลี่หลางเฟิงกม จะแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของสือชิงทันที

ขอแค่เลือด้เนื้อของสือชิงถูกกัด้กร่อน อวัยวะตันห้าอวัยวะ กลวงหกของเขากมจะเริ่มเน่าเปื่อยไปทีละนิด้

ถึงเวลานั้นไม่ต้องให้หลี่หลางเฟิงลงมือทำาอะไรมาก วิชา ยาพิษที่เขาฝึกฝนกมจะคร่าชีวิตของสือชิงไปเอง

นับตั้งแต่ที่สือชิงเอาเกราะวิเศษมาใช้กลายร่างเป็นหิน หลี่ หลางเฟิงกมรู้แล้วว่าสือชิงต้องตายแน่นอน

ที่เขาต้องทำากมคือค่อยๆ ตีให้ชั้นหินเหล่านั้นแตกไปช้าๆ

เขาไม่เหมนการจู่โจมของเนี่ยเทียนอยู่ในสายตาแม้แต่นิด้ ไม่คิด้ว่าลำาพังเพียงแค่เด้มกที่มีตบะกลางสวรรค์ช่วงต้นจะสร้างภัย คุกคามให้เขาได้้อย่างแท้จริง

“กรุางกริกง!”

เขาสั่นกระด้ิ่งที่อยู่ในมือเบาๆ

อากาศที่อยู่ในหุบเขากมพลั่นกระเพื่อมขึ้นเป็นชั้นๆ เพราะ เสียงกระด้ิ่งนั้น

คลื่นกระเพื่อมของอากาศพุ่งเข้าปะทะร่างของเนี่ยเทียน แทรกซอนเข้าไปในสนามแม่เหลมกของเขาอย่างรวด้เรมว

ในคลื่นเหล่านั้นมีกระแสจิตของหลี่หลางเฟิงนาบประทับ อยู่ วินาทีที่กระแสจิตหลายกลุ่มเข้าไปอยู่ในสนามแม่เหลมกยุ่งแหยิง จึงถูกบิด้เบือนทันที

หลี่หลางเฟิงขมวด้คิ้วฉับ

เขาสัมผัสได้้อย่างชัด้เจนว่าพอกระแสจิตของเขาเข้าไป ใกล้เนี่ยเทียนกมถูกพลังงานมากมายหลายธาตุรัด้พันแล้วก่อกวนให้ ค่อยๆ สลายตัวออกจากกัน

กระแสจิตที่ถูกรวบรวมขึ้นมาถูกแยกตัวให้กลายเป็นเส้น บางๆ เหมือนเส้นไหมในช่วงเวลาเพียงสั้นๆ

เมื่อใด้ที่พลังจิตของเขาซึ่งอยู่รอบกายเนี่ยเทียนพยายาม จะเข้าไปหาเนี่ยเทียนที่อยู่ตรงกลางกมจะต้องเปลี่ยนมาเป็นยุ่งเหยิงไร้ ระเบียบ การเชื่อมโยงทางจิตวิญญาณของเขากมถูกตัด้ขาด้ไปอย่าง กะทันหันด้้วย

ด้วงตาของเขาพลันฉายแววแปลกใจ

“แค่กๆ!”

การเปลี่ยนแปลงที่แปลกประหลาด้ของกระแสจิตทำาให้เขา ไออย่างรุนแรงอีกครั้ง ใบหน้าของเขาที่เด้ิมทีกมซีด้ขาวอยู่แล้วยิ่ง เปลี่ยนมาเป็นขาวเผือด้ไร้สีเลือด้

ปราณแห่งความเยมนยะเยียบ น่าสะพรึงกลัวคละเคล้าไป ด้้วยไอสังหารและความเคียด้แค้นเข้มข้นระเบิด้ออกกลางใจของเขา

“อู้!”

กะโหลกศีรษะของสัตว์วิเศษสีขาวซีด้บินพรวด้ออกมาจาก ในแหวนเกมบของของเขาแล้วเข้าไปอยู่ในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงที่ เนี่ยเทียนสร้างขึ้นทันที

กะโหลกสัตว์วิเศษสีขาวซีด้มีแสงสีเขียวรุบรู่เปล่งวาบออก มาจากในด้วงตากลวงโบ๋

ปราณแห่งความมืด้ทะมึน เยมนเยียบ และจิตสังหารถูกปลด้ ปล่อยออกมาจากในกะโหลกสัตว์วิเศษขนาด้ใหญ่ยักษ์ จากนั้น กะโหลกสัตว์วิเศษกมขยับหมุนเบาๆ และใช้ด้วงตาเขียวเป็นมันขลับ เลมงมาทางเนี่ยเทียนช้าๆ

แสงสีเขียวในด้วงตาของสัตว์ตอนแรกยังมืด้สลัวรุบรู่ แต่ ไม่นานกมเปลี่ยนมาเป็นสว่างเจิด้จ้า

“เปรีกยะๆ!”

สายฟอาสีเขียวบินออกมาจากในหัวกะโหลกและปะทะเข้า กับพลังงานต่างๆ ในสนามแม่เหลมกอย่างต่อเนื่อง

ตอนที่ด้วงตาสัตว์นั้นมองมายังเนี่ยเทียน ลูกตาสีเขียวรุบรู่ ของมันกมค่อยๆ มีเรือนกายที่พร่าเลือนของหลี่หลางเฟิงปรากฏขึ้น

เงาร่างของหลี่หลางเฟิงสองร่างปรากฏอยู่ในลูกตาของ สัตว์แล้วมองมาที่พลังงานในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงด้้วยสายตาเยมน ชา

“ตูม! ตูม!”

เนี่ยเทียนที่ถูกด้วงตาของสัตว์จับจ้อง มหาสมุทรจิต วิญญาณจึงพลันกระเพื่อมไหว พลังจิตที่รวบรวมขึ้นกมทยอยกันแตก ออก

ความรู้สึกเจมบปวด้ร้าวลึกถึงกระดู้กส่งตรงมาจากสมอง ของเขา เนี่ยเทียนที่ถูกความเจมบปวด้มหาศาลนั้นโจมตีจึงร้องคำาราม อย่างพลุ่งพล่าน

เลือด้เป็นเส้นๆ ไหลรินออกมาตรงมุมหัวตาและรูหูของเนี่ย เทียน ทำาให้เนี่ยเทียนในเวลานี้ดู้ดุ้ร้ายน่าหวาด้กลัวอย่างยิ่งยวด้

“ข้าบอกว่าให้เจ้ารออยู่เฉยๆ อย่าหาเรื่องเด้ือด้ร้อนใส่ตัว” เสียงของหลี่หลางเฟิงด้ังออกมาจากเงาในด้วงตาสัตว์ที่อยู่ในสนาม แม่เหลมกยุ่งเหยิง “ข้าต้องการเจ้าตัวเป็นๆ แต่หากเจ้ารนหาที่ตาย ข้ากมสามารถโจมตีให้เจ้าเจมบหนัก ให้เจ้าต้องทนทุกข์ทรมานแสน สาหัสได้้โด้ยที่ยังไม่ตาย”

เสียงของหลี่หลางเฟิงด้ังมาจากหัวกะโหลกของสัตว์วิเศษ ทว่าตัวจริงของเขากลับยังหันหลังให้เนี่ยเทียนและตั้งใจเล่นงานสื อชิง

ทำาสองอย่างในเวลาเด้ียวกัน ด้้านหนึ่งใช้กะโหลกสัตว์ วิเศษมาโจมตีเนี่ยเทียน อีกด้้านหนึ่งใช้พลังของตัวเองไปทำาลายชั้น หินปองกันกายของสือชิง สำาหรับเขาแล้วถือว่าเป็นเรื่องที่สบายมาก

ศีรษะเจมบร้าวราวจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ทำาให้เนี่ยเทียน แหงนหน้าแผด้เสียงคำาราม ใบหน้าไหลรินไปด้้วยเลือด้สด้ๆ สภาพไม่ ต่างไปจากคนบ้า

ตอนนี้เขาไม่สามารถรวบรวมพลัง ไม่สามารถประคับ ประคองมหาสมุทรจิตวิญญาณได้้อีกแล้ว

เขาแค่พอจะรู้สึกได้้ว่าหลังจากที่ด้วงตาทั้งคู่ของกะโหลก สัตว์แปลงกายออกมากมเยื้องกรายเข้ามาในมหาสมุทรจิตวิญญาณ ของเขา

ด้วงตาทั้งคู่นั้นฉีกกระชากพลังจิตในมหาสมุทรจิต วิญญาณของเขาอย่างกำาเริบเสิบสาน ทำาให้เขาไร้ซึ่งเรี่ยวแรงให้ ตอบโต้

“เวทลับพลังจิต! เวทลับพลังจิตอีกแล้ว!” เนี่ยเทียนกู่ร้อง อยู่ในใจ

เวลาที่ผู้ฝึกลมปราณระด้ับสูงจัด้การกับคนที่มีระด้ับต่ำากว่า เวทลับทางพลังจิตที่ลึกลับมหัศจรรย์ถือเป็นอาวุธสังหารชิ้นใหญ่ที่ไม่ เคยมีครั้งใด้ที่ใช้ไม่ได้้ผล

ขณะที่เขาคำารามและในใจก่อเกิด้ความคิด้ต่อต้านอย่าง รุนแรงนั้น ปราณเยมนระรื่นระลอกหนึ่งที่สามารถกล่อมเกลาจิตใจให้ สงบพลันปรากฏขึ้นในมหาสมุทรจิตวิญญาณของเขา

สะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วงที่ลอยสูงอยู่เหนือมหาสมุทรจิต วิญญาณส่องแสงพร่างพราว และเคลื่อนคล้อยไปอย่างช้าๆ ตามวิถี ที่ถูกกำาหนด้มาโด้ยเฉพาะ

สะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วงย้ายมาลอยอยู่เหนือด้วงตาทั้งสองข้าง ของสัตว์แล้วปกคลุมพวกมันเอาไว้คล้ายกลายมาเป็นค่ายกลลึกลับ

นาทีถัด้มา ในสะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วงนั้นกมีแสงด้าวเจมด้กลุ่ม สาด้ลงมา

ราวกับด้าวตกเจมด้ด้วง

ด้าวตกทั้งเจมด้ร่วงลงไปบนด้วงตาสัตว์ทั้งสองข้างอย่าง แม่นยำา

ด้วงตาสัตว์สองข้างที่ปรากฏขึ้นในมหาสมุทรจิตวิญญาณ ของเนี่ยเทียนอย่างพิลึกพิลั่นพลันกลายเป็นเถ้าธุลีและหายวับไป อย่างไร้ร่องรอย

“อาก!”

หลี่หลางเฟิงที่ตั้งใจรับมือกับสือชิงและหันหลังให้เนี่ย เทียนพลันส่งเสียงร้องโหยหวนด้้วยความเจมบปวด้

เนื่องจากพลังจิตของหลี่หลางเฟิงได้้รับความเจมบปวด้ แสงสีเขียวหลายเส้นที่ฟาด้ฟันลงไปบนชั้นหินของสือชิงจึง กระจัด้กระจายออกไปรอบด้้าน มิอาจเลมงเปอาหมายได้้อีก

แม้แต่แสงจากด้วงตาทั้งสองของกะโหลกสัตว์ที่ถูกหลี่ หลางเฟิงปล่อยไว้ในสนามแม่เหลมกยุ่งเหยิงกมยังด้ับสนิท

เงาร่างของหลี่หลางเฟิงที่เด้ิมทีปรากฏอยู่ในด้วงตา สัตว์กมสลายไปทันใด้

“เจ้า เจ้า?!”

หลี่หลางเฟิงที่หันหลังให้เนี่ยเทียนเอาแต่มุ่งมั่นจัด้กา รกับสือชิงพลันหันขวับกลับมา

ทั่วร่างของหลี่หลางเฟิงโชกไปด้้วยเลือด้ บาด้แผลยังมี แสงสีเขียวคล้ายงูเลื้อยขยุกขยิกเบาๆ ซึ่งเด้ิมทีกมน่ากลัวราวผีร้ายอยู่ แล้ว

มาบัด้นี้ด้วงตาทั้งคู่ของเขาที่มองมายังเนี่ยเทียนกมยิ่ง เตมไปด้้วยความอำามหิตและบ้าคลั่ง ไม่ต่างไปจากมารร้ายที่หลุด้ออก มาจากนรกโลกันตร์และหมายจะฉีกทึ้งทุกชีวิตให้ด้ับสูญ

“ในมหาสมุทรจิตวิญญาณของเจ้ามีอะไรอยู่?” เขา ถลึงตาใส่เนี่ยเทียนอย่างดุ้ด้ัน

เขาอาศัยเวทลับทางพลังจิตชนิด้หนึ่งปล่อยกระแสจิต สองกลุ่มแทรกซอนเข้าไปในมหาสมุทรจิตวิญญาณของเนี่ยเทียน และกมเหมนแค่เพียงมหาสมุทรจิตวิญญาณของเนี่ยเทียนเท่านั้น ไม่ได้้ เหมนสะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วงที่ลอยอยู่เหนือมหาสมุทรจิตวิญญาณ

ก่อนที่สะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วงจะแผลงฤทธิ์ เขาสัมผัสไม่ได้้ ถึงอะไรสักอย่าง รอจนเขาตระหนักได้้ว่าท่าไม่ด้ี พลังจิตสองกลุ่มนั้น ของเขากมหายวับไปแล้ว

เขาที่มีตบะต้นสวรรค์ช่วงท้ายยังไม่ข้ามไปถึงเขต สามัญ มหาสมุทรจิตวิญญาณจึงยังไม่แปรสภาพและไม่สามารถสร้าง พลังจิตวิญญาณขึ้นมาได้้

ด้้วยเหตุนี้ที่เขาใช้ได้้จึงมีเพียงพลังจิตเท่านั้น

พลังจิตของเขาสัมผัสไม่ได้้ถึงสะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วง เพราะพลังในสะเกมด้ด้าวเจมด้ด้วงคือพลังจิตวิญญาณที่อยู่สูงกว่า พลังจิตหนึ่งระด้ับ

จนกระทั่งพลังจิตวิญญาณที่อยู่ในรูปแบบของด้าวตก เจมด้ด้วงร่วงหล่นลงมาและลบล้างพลังจิตของเขาที่นาบประทับไว้ใน ด้วงตาของสัตว์ เขากมยังคงไม่รู้ว่าเกิด้เรื่องอะไรขึ้น

แต่สิ่งหนึ่งที่เขามั่นใจกมคือ มหาสมุทรจิตวิญญาณของ เนี่ยเทียนไม่เหมือนคนทั่วไป มันมีวัตถุประหลาด้ที่สามารถด้ับทำาลาย ตราประทับทางพลังจิตของเขาได้้!

“ไอ้ตัวด้ี!”

หลี่หลางเฟิงแสยะปากคล้ายกำาลังหัวเราะ แต่กลับไม่มี เสียงเลมด้รอด้ออกมา

“อู้!”

หัวกะโหลกสัตว์วิเศษหัวนั้นพลันบินจากสนามแม่เหลมก ยุ่งเหยิงของเนี่ยเทียนกลับมาอยู่ในมืออีกข้างหนึ่งของเขา

มือข้างหนึ่งของเขาถือกกระด้ิ่ง อีกข้างหนึ่งถือกะโหลก สัตว์ แล้วอยู่ๆ แสงสีเขียวมากมายที่เลื้อยคืบคลานอยู่ในบาด้แผล ของเขาอย่างต่อเนื่องกมบินเข้าไปอยู่ในกะโหลกสัตว์

กะโหลกสัตว์นั้นเด้ิมทีเป็นสีขาวซีด้ มีแค่กระดู้ก ไม่มี เลือด้เนื้อแม้แต่นิด้เด้ียว

ทว่าบัด้นี้เมื่อแสงสีเขียวมากมายแทรกซอนเข้าไปกม มองเหมนได้้ด้้วยตาเปล่าว่ากะโหลกสัตว์นั้นมีเลือด้เนื้อและเส้นเอมน เลมกๆ เกิด้ขึ้นมาอย่างรวด้เรมว

กลิ่นคาวเลือด้เข้มข้นลอยอวลออกมาจากในกะโหลก สัตว์นั้น อยู่ห่างกันหลายสิบเมตรกมยังทำาให้เนี่ยเทียนที่ใช้ทิพย์จักษุ จับตามองรู้สึกอกสั่นขวัญผวาได้้

หลังจากที่แสงสีเขียวไหลรินเข้าไปในกะโหลกสัตว์ มัน กมเปลี่ยนให้สิ่งที่ตายแล้วกลายมาเป็นสิ่งที่มีชีวิต!

ด้วงตาบนกะโหลกที่เด้ิมทีมืด้มิด้ไร้แสงกมเปลี่ยนมา เป็นสีเขียวขลับน่าสยด้สยอง วิญญาณสองด้วงของหลี่หลางเฟิง ปรากฏขึ้นมาในด้วงตาสัตว์นั่นอีกครั้ง

มือข้างที่ถือกะโหลกสัตว์ของเขาสาด้ประกายแสงสีเขียวเรือง รอง จากนั้นเขากมขว้างมันลงไปบนชั้นหินที่ปกปองสือชิง

“ตูม!”

ชั้นหินคุ้มกันกายสือชิงที่หนาแน่นราวหินเหลมกแตก ออกเป็นก้อนใหญ่ตามเสียงที่ด้ังขึ้น

หลังจากที่ถูกกะโหลกสัตว์นั้นกระแทกลงไป ร่างของสื อชิงที่มีชั้นหินขนาด้ยักษ์ติด้มาด้้วยกมลอยกระเด้มนกระด้อนออกมา

ตอนที่ร่วงลงพื้น นัยน์ตาของสือชิงที่อยู่ในหินมืด้สลัวไร้ ชีวิตชีวา เลือด้เป็นลิ่มๆ ไหลรินออกมาตามซอกหิน

มองปราด้ๆ กมราวกับว่าหินพวกนั้นมีเลือด้ไหล และยัง มีเลือด้หลายกลุ่มที่ไหลผ่านก้อนหินลงไปนองบนพื้นด้ิน

“ข้าสังหารเจ้าไม่ได้้ รอข้าจัด้การกับสือชิงเสรมจแล้วจะ มาเล่นกับเจ้าช้าๆ” หลี่หลางเฟิงขึงตาใส่เนี่ยเทียน หลังจากรู้ว่า มหาสมุทรจิตวิญญาณของเขาผิด้ปกติ จึงไม่ใช้เวทลับพลังจิตมา จัด้การกับเขาอีก แต่จะสังหารสือชิงก่อน แล้วค่อยใช้วิธีอื่นมาสืบหา ความผิด้ปกติบนร่างของเขา

“ฟู่วๆ!”

ทว่าตอนนี้เอง อยู่ๆ นอกหุบเขากมีรอยแยกห้วงมิติโผล่ ขึ้นมา

รอยแยกห้วงมิติที่เด้ิมทีเคลื่อนที่อย่างเชื่องช้าพลัน เปลี่ยนมาเป็นรวด้เรมวราวกับสายฟอาแลบ เมื่อลอยเข้ามาในหุบเขา มันกมตรงด้ิ่งเข้าหาหลี่หลางเฟิงทันที

เบื้องใต้รอยแยกห้วงมิติมากมายคือเผยฉีฉีที่ใบหน้า แด้งปลั่งงด้งามราวด้อกท้อ

เนี่ยเทียนหันกลับไปมองกมรู้ว่าที่แก้มทั้งสองของเผยฉีฉี แด้งก่ำาผิด้จากในเวลาปกติกมเพราะกระตุ้นใช้พลังวิญญาณมากเกินไป จึงทำาให้เลือด้ลมของนางไม่มั่นคง

“ฟั่บ!”

รอยแยกห้วงมิติที่แคบยาวเส้นหนึ่งคล้ายใบมีด้วาววับ ฟาด้ฟันเข้าไปที่หลี่หลางเฟิงนำาไปก่อน

“ฟิ้วๆๆ!”

จากนั้นกระบี่ไร้รอยกมเผยกายขึ้นกลางอากาศ เมื่ออยู่ ภายใต้การปกปองจากรอยแยกห้วงมิติจึงมาปรากฏพรวด้อยู่ตรง หน้าอกของหลี่หลางเฟิง

และตามมาด้้วยมีด้แสงจำานวนมากคล้ายฝูงปลาที่ แหวกว่ายอยู่กลางอากาศซึ่งกระโจนเข้าใส่หลี่หลางเฟิง

เผยฉีฉีลงมืออย่างเตมกำาลังแล้ว!

“คุณหนูเผย!”

สือชิงที่เหมนนางย้อนกลับมาพลันตัวสั่นเยือกคล้าย เข้าใจอะไรบางอย่าง

สือชิงที่ถูกชั้นหินห่อหุ้มเรือนกายไว้ตลอด้เวลา เมื่อมอง เหมนว่าเวทลับห้วงมิติมากมายถูกนำามาใช้กับหลี่หลางเฟิง เขากมคล้าย สัมผัสได้้ถึงเสี้ยวโอกาสอันด้ี

“ตูม!”

ชั้นหินระเบิด้ออก เศษหินจำานวนมากปลิวว่อนไปทั่ว ทิศ

สือชิงสลายสภาพร่างจำาแลงหินของตัวเองทันที เขา คำารามเด้ือด้ด้าล ร่ายคาถาวิเศษกระตุ้นสนามแรงโน้มถ่วงอีกครั้งจน พื้นด้ินกระเพื่อมเป็นลูกคลื่น