ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 371 รุกรานอย่างกำเริบเสิบสาน

แสงเย็นเยียบจำนวนมากตวัดฟันลงมาจากบนอากาศเหนือหุบเขา

ดวงตาสีเทาซีดของหลิงตงจ้องเขม็งมายังภูตผีปีศาจระดับสูงที่เรียก ตัวเองว่าเอ้าเติง จุดลึกในดวงตาของเขาคล้ายมีฟูาดินหนาวเหน็บที่ทั่วทุก หนแห่งเต็มไปด้วยเกล็ดหิมะกำลังก่อตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

ทุกที่ที่เอ้าเติงผู้สวมชุดเกราะหนักอึ้งขี่บนหลังม้าศึกตัวใหญ่เดินผ่าน ล้วนมีเสียงประหลาด “เปรี๊ยะๆๆ” ดังลั่น

เมื่อสายตาของหลิงตงมองผ่านไป พื้นที่แห่งนั้นก็จับตัวเป็นน้ำแข็ง ทันที

มีเพียงเหนือศีรษะของเอ้าเติงเท่านั้นที่ไม่ได้รับอิทธิพลจากแสงน้ำแข็ง เย็นเฉียบที่ตวัดฟันลงมา

“นี่ก็คือพลังในการสู้รบของเผ่ามนุษย์ดินแดนดาวตกหรือ?”

เอ้าเติงจากอาณาจักรปีศาจที่สี่ซึ่งออกมาจากรอยแยกห้วงมิติที่เปิด ออกพูดพึมพำด้วยภาษามนุษย์ที่ชัดเจน

นาทีถัดมาเขาก็ยกทวนยาวสีดำเล่มนั้นขึ้น

“อู้!”

ปราณปีศาจสีม่วงเข้มที่บริสุทธิ์อย่างถึงขีดสุดซึ่งมีอยู่เต็มฟูาดินแห่งนี้ พลันมารวมตัวกันจากแปดทิศ

และก็ดูเหมือนว่ารอยแยกห้วงมิติที่แตกออกข้างกายเอ้าเติงจะยุบ ยวบลงไป

“ครืนๆๆ!”

ภูเขาลูกเล็กเตี้ยที่ถูกพลังความเย็นสุดขั้วของหลิงตงทำให้กลายมา เป็นปริซึมน้ำแข็งพลันสั่นไหวอย่างรุนแรง

เนี่ยเทียนที่ยืนอยู่บนรถศึกทองคำใช้พลังการรับสัมผัสของทิพย์จักษุ จึงพลันค้นพบว่าฟูาดินที่พวกเขายืนอยู่เหมือนจะยุบยวบเข้าไปหารอย แยกห้วงมิติเส้นนั้น

ภายใต้การรับสัมผัสด้วยทิพย์จักษุของเขา เกาะน้ำแข็งที่ประกอบด้วย ภูเขาเล็กเตี้ยมากมายล้วนเปลี่ยนมาเป็นบิดเบือน

เขาหลับตาลง ไม่ใช้สายตาไปมองสภาพรอบด้านอีก ใช้แค่ทิพย์จักษุ มาสำรวจฟูาดินในบริเวณใกล้เคียง

ภายใต้การมองจากทิพย์จักษุทั้งเจ็ดข้างของเขา ทิวทัศน์รอบด้านล้วน บิดเบือนไปหมด และทำท่าจะไหลไปหาหลุมลึกดำมืดแห่งนั้น

ในโลกแห่งการรับสัมผัสจากทิพย์จักษุของเขา ทวนยาวสีดำที่ถูกเอ้า เติงยกขึ้นมานั้นแทงทะลุเข้าไปในนภากาศ ชักนำให้ปราณปีศาจพลุ่ง พล่านกระเพื่อมไหว

ลายปีศาจประณีตซับซ้อนลึกลับเปล่งวาบออกมาจากปลายแหลมของ ทวนยาว ก่อนที่ลายปีศาจนั้นจะเปลี่ยนมาเป็นดอกไม้ผีของอาณาจักร ปีศาจซึ่งผลิบานเปล่งประกาย

บนศีรษะของภูตผีปีศาจระดับสูงที่ขี่ม้าศึกสีดำมีภาพมายาของเงา ปีศาจตัวใหญ่ยักษ์ราวขุนเขาน่าหวาดกลัวค่อยๆ ปรากฏขึ้นทีละนิด

เงาปีศาจน่าหวาดกลัวนั้นสูงหลายร้อยเมตร มันลอยอยู่นิ่งๆ กลาง อากาศ กำลังกลืนกินปราณปีศาจรอบด้าน

คาถาวิเศษเย็นสุดขั้วที่หลิงตงร่ายใช้คล้ายกลายมาเป็นกรงขังขนาด ใหญ่ยักษ์ที่เกิดจากการรวมตัวกันของเกาะน้ำแข็งซึ่งกำลังกักกันเงาภูตผี ปีศาจไว้ภายใน

บนพื้นผิวภายนอกของปริซึมน้ำแข็งโปร่งใสที่ตั้งตรงมีอักขระบรรพ กาลจำนวนมากลอยขึ้นมา

อักขระเหล่านั้นล้วนเป็นสีเงินซึ่งราวกับนาบประทับสัจธรรมแห่ง ความจริงของพลังงานความเย็นสุดขั้วเอาไว้

เงาของภูตผีปีศาจแหงนหน้าแผดเสียงคำราม แขนใหญ่โตที่เสียดแทง เข้าไปในท้องฟูานั้นส่ายสะบัด ชักนำปราณปีศาจพลุ่งพล่านให้มาโจมตี แท่งปรึซึมเหล่านั้น

ด้านล่างของเงาภูตผีปีศาจขนาดมหึมาดูเหมือนว่าจะมีปราณปีศาจ มากกว่าเดิมไหลทะลักออกมาจากรอยแยกห้วงมิติ

เนี่ยเทียนใช้ทิพย์จักษุสังเกตการณ์จึงเห็นทันทีว่าเรือนกายช่วงล่าง ของเงาภูตผีปีศาจใหญ่ยักษ์ที่ไม่รู้ว่าปรากฏขึ้นมาด้วยสาเหตุใดกำลังจม ลึกลงไปในรอยแยกห้วงมิติทีละนิด

ขณะที่มันกำลังจมลงไปก็ได้ชักนำทุกอย่างที่อยู่ใกล้เคียงไม่ว่าจะเป็น ภูเขาน้ำแข็ง หินก้อนใหญ่ แสงเย็นเยียบที่ยังคงพุ่งฉิวอย่างบ้าคลั่ง หรือ แม้แต่ปราณปีศาจพลุ่งพล่านให้จมลึกไปพร้อมกันด้วย

“สายเลือดระดับเจ็ด!”

ขณะที่เนี่ยเทียนกำลังตกอยู่ในโลกแห่งการรับสัมผัสผ่านทิพย์จักษุ อยู่ๆ จ้าวลั่วเฟิงแห่งวิมานสวรรค์ก็ร้องอุทานเสียงหลง

เขาจึงเบิกตาโพลง

ภาพที่เห็นเมื่อลืมตาขึ้นก็คือในเกาะน้ำแข็งที่เกิดจากพลังเย็นสุดขั้ว ของหลิงตง มีชั้นน้ำแข็งที่แข็งแกร่งพากันระเบิดกระจายออก

ชั้นน้ำแข็งก้อนใหญ่ที่แข็งทนทานหลุดออกมาจากภูเขาน้ำแข็งเป็น เปาะๆ ทำให้ภูเขาน้ำแข็งกลับคืนสู่สภาพดั้งเดิม

ทวนยาวสีดำสนิทที่เอ้าเติงยกขึ้นปลดปล่อยแสงปีศาจสีม่วงเข้มให้ ลอดทะลุผ่านเทือกเขา แสงปีศาจตัดสลับกัน ปราณปีศาจที่ไหลทะลักเข้า มารวมกันอย่างต่อเนื่องกำลังทำลายค่ายกลเย็นเยือกที่หลิงตงจัดวาง เอาไว้

รอยแยกห้วงมิติที่เปิดออกมีปราณปีศาจซัดตลบอบอวลซึ่งดูเหมือนว่า มันจะกำลังดูดเอาทุกอย่างที่อยู่รอบด้านไปพร้อมกันจริงๆ

“อ๊าก!”

เสียงร้องคำรามพลุ่งพล่านดังออกมาจากรอยแยกห้วงมิติ

นาทีถัดมา งูหลามตัวใหญ่สองหัว ลำตัวเป็นสีดำสนิทตลอดร่าง ดวงตาเปล่งประกายสีม่วงแวววาวก็พุ่งตัวออกมาจากรอยแยกห้วงมิติด้วย ท่าทีที่ยากลำบากเล็กน้อย

เมื่องูหลามโผล่ออกมา สองหัวของมันก็แยกกันพ่นเปลวเพลิงสีม่วง และสีดำออกไปในทิศทางที่ต่างกัน

เปลวไฟเป็นกลุ่มๆ คล้ายดวงอาทิตย์สีดำและสีม่วงที่มีไฟลุกท่วมต่าง ก็บินเข้าหาผู้แข็งแกร่งเขตลี้ลับของวิมานสวรรค์ที่กระจายกันอยู่รอบด้าน

“สัตว์ปีศาจสายเลือดระดับเจ็ด!” จ้าวลั่วเฟิงพูดขึ้นน้ำเสียงแตกตื่น

“โฮก! โฮกๆ!!”

ในรอยแยกห้วงมิติด้านล่างมีเสียงคำรามแหบโหยมากกว่าเดิมดัง กังวานออกมา

สีหน้าของจ้าวลั่วเฟิงพลันเปลี่ยนมาเป็นเคร่งเครียด เขามองไกลๆ ไป ยังฮวางฝานแล้วพยักหน้าให้

ฮวางฝานรู้ใจจึงรีบกล่าวกับเนี่ยเทียน “เอาล่ะ! ถึงตาเจ้าแล้ว เจ้ารีบ กระตุ้นใช้ตราประทับสะเก็ดดาวทั้งสามดวงไปเปิดค่ายกลลับที่พระราชวัง โบราณสะเก็ดดาวทิ้งเอาไว้เพื่อปิดผนึกรอยแยกห้วงมิติ!”

รถศึกทองคำทะยานเข้าไปยังภูเขาสูงลูกที่อยู่ใกล้ที่สุด

ที่นั่นมีผู้แข็งแกร่งของวิมานสวรรค์สองคนยืนอยู่ก่อนแล้ว

เมื่อพวกเขาเห็นว่ารถศึกทองคำที่ฮวางฝานและเนี่ยเทียนโดยสารมา ลดระดับลงต่ำ พวกเขาก็แค่เอ่ยทักทายฮวางฝานคำเดียว ก่อนจะเอา สมาธิทั้งหมดไปไว้ที่การต่อสู้ระหว่างหลิงตงและเอ้าเติงอีกครั้ง

“เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?” ฮวางฝานถามเบาๆ

“ท่านเจ้าสำนักและผู้อาวุโสใหญ่คิดจะฉวยโอกาสสังหารภูตผีปีศาจที่ แข็งแกร่งอย่างแท้จริงบางส่วน หมายจะใช้โอกาสครั้งนี้มาหยั่งเชิงดู รากฐานของภูตผีปีศาจ เพื่อเตรียมการสำหรับอนาคตที่เผื่อจะต้องเหยียบ เข้าไปในอาณาจักรปีศาจ” คนผู้หนึ่งเอ่ยอธิบาย

“ตั้งใจแค่สังหารภูตผีปีศาจระดับสูงอย่างเดียวหรือ?” ฮวางฝานขมวด คิ้ว

“แน่นอนว่ายังมีแผนการอื่นอีก” คนผู้นั้นดวงตาเปล่งแสงวาบอยู่ครู่ หนึ่ง เขาเหลือบตามามองเนี่ยเทียนแต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ

เห็นได้ชัดว่าในสายตาของเขา เนี่ยเทียนคือคนนอก ความลับ บางอย่างของวิมานสวรรค์ ไม่สะดวกที่จะเปิดเผยให้เนี่ยเทียนรับรู้

ฮวางฝานเองก็เข้าใจดีจึงพยักหน้ารับแล้วไม่เอ่ยถามอีก แต่หันมาเร่ง ให้เนี่ยเทียนรีบลงมือ

เนี่ยเทียนเต็มไปด้วยความงุนงง ไม่รู้ว่าวิมานสวรรค์วางแผนจะทำ อะไรกันแน่ แต่ตอนนี้เขาก็ไม่มีเวลามามัวคิดมาก หลังจากที่นั่งลงไป เรียบร้อยแล้วจึงรีบกระตุ้นตราประทับสะเก็ดดาวตามวิธีการเฉพาะทันที

ตราประทับสะเก็ดดาวสามดวงตรงหน้าอกทยอยกันบินออกมาจากใน ร่างเขา ตราประทับสะเก็ดดาวดวงที่ถูกเขาชุบหลอมตรงดิ่งลงไปยังภูเขา ลูกที่อยู่ใต้ฝุาเท้าของเขา

ตราประทับสะเก็ดดาวอีกสองดวงเปล่งวาบอยู่กลางอากาศ ก่อนจะ บินไปยังภูเขาอีกสองลูกที่เหลืออย่างรวดเร็ว

เขารวบรวมสมาธิรับสัมผัส ไม่นานก็ค้นพบว่าภูเขาลูกใหญ่ที่ตรา ประทับสะเก็ดดาวทั้งสามดวงเลือก ด้านในนั้นมีตำหนักหินโล่งกว้าง และ บนผนังหินก็สลักภาพค่ายกลดวงดาวมากมายเอาไว้เหมือนภูเขาสามลูก ในอาณาจักรหลีเทียน

ตำหนักทั้งสามแห่งล้วนมีเจดีย์ดวงดาวอยู่หนึ่งหลัง หลังจากที่ตรา ประทับสะเก็ดดาวบินเข้าไป เจดีย์ดวงดาวทั้งสามหลังก็ทยอยกันถูกจุดให้ สว่างไสว

หลังจากนั้นภาพค่ายกลดวงดาวบนผนังหินก็ปลดปล่อยแสงดาวพร่าง พราว

ภูเขาลูกใหญ่ทั้งสามก็พลันเปลี่ยนมาเป็นหินแม่เหล็กที่สามารถดึงดูด เอาดวงดาวดารดาษบนท้องฟูามาได้อย่างน่าพิศวง

ดวงดาวมากมายที่ส่องแสงสว่างอยู่บนนภากาศพลันเปลี่ยนมาเป็น เจิดจรัส ก่อนที่จะมีแม่น้ำแสงหลายเส้นซึ่งเกิดจากการรวมตัวกันของ ดวงดาวจำนวนมากไหลรินลงมาจากท้องฟูา

“เปิดค่ายกลแล้ว!”

เมื่อเห็นว่าค่ายกลลับที่พระราชวังโบราณสะเก็ดดาวทิ้งเอาไว้ถูกเปิด ใช้งาน ขวัญกำลังใจในการต่อสู้ของจ้าวลั่วเฟิงแห่งวิมานสวรรค์ก็มั่นคง ขึ้นมาทันที

“ฟิ้ว!”

และเวลานี้เอง ในรอยแยกห้วงมิติที่เปิดออกก็มีคนอีกกลุ่มหนึ่งบิน ออกมา

นั่วหลันเต๋อ ข่าหลัว และจื่อเหลียนแห่งตระกูลอาซือข่าเท่อ รวมไปถึง สัตว์กร่อนวิญญาณที่ถูกหัวมู่ทำร้ายจนบาดเจ็บต่างก็อยู่ในกลุ่มนั้น