ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 533 นั่งภูดูเสือกัดกัน
เนี่ยเทียนที่หยุดพักนานแล้ว ตอนนี้กำลังยืนอยู่ด้านหลังหินยักษ์ก้อน หนึ่งและใช้ทิพย์จักษุสังเกตการณ์
ทางฝุายของวิมานสวรรค์และภูเขาสายฟูาต่างก็คุมเชิงกันและกัน สี่ คนของภูเขาสายฟูามองไกลๆ มายังซากศพของหงส์ดำตัวนั้น และยังไม่มี ที่ท่าว่าจะจากไป
เนี่ยเทียนเองก็ไม่รีบร้อน
หากเขาทะเล่อทะล่าออกไปอาจจะถูกวิมานสวรรค์และภูเขาสายฟูา หันมาเล่นงานพร้อมกัน หลังจากเหยียบสู่ต้นสวรรค์ช่วงกลาง เขาก็มั่นใจ ว่าเมื่อต่อสู้กันตัวต่อตัวในพื้นที่แห่งนี้ เขาก็ไม่กลัวใครทั้งนั้น
ทว่าหากต้องใช้กำลังของเขาคนเดียวไปต้านทานสองฝุายอย่างวิมาน สวรรค์และภูเขาสายฟูา เขาก็รู้ว่าหากจะให้จากไปอย่างราบรื่นนั้นยังพอ เป็นไปได้ ทว่าหากคิดจะฆ่าคนของทั้งสองฝุายให้สิ้นซากกลับไม่น่าจะเป็น จริงได้มากนัก
ดังนั้นเขาจึงแอบรอคอยโอกาส รอให้วิมานสวรรค์และภูเขาสายฟูา ต่อสู้กันเองเพื่อเป็นผู้เก็บเกี่ยวผลประโยชน์ในท้ายที่สุด
ผ่านไปอีกครู่หนึ่งเขาก็เห็นผ่านทิพย์จักษุข้างที่อยู่ด้านหลังว่าพวก เสวียนเข่อจากหอหันปิงค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้อย่างเงียบเชียบ
คนทั้งสี่กลัวว่าเขาจะเห็น รอจนขยับเข้ามาใกล้พื้นที่เศษหินแตก กระจายยังจงใจอำพรางร่องรอยด้วย
เนี่ยเทียนคิดอยู่ชั่วครู่ก็โคจรพรสวรรค์การอำพรางชีวิต ปกปิดคลื่น เลือดลมที่เข้มข้นบนร่างทั้งหมด
นอกเสียจากว่าคนเขตสามัญและเขตลี้ลับที่พลังจิตเปลี่ยนเป็นพลังจิต วิญญาณเท่านั้น มิฉะนั้นก็แทบจะไม่สามารถจับความเคลื่อนไหว ละเอียดอ่อนบนร่างเขาได้เลย
“หายไปแล้ว”
ตอนที่เข้ามาใกล้จ้าวเยว่แห่งหอหันปิงปลดปล่อยกระแสจิตออกไปรับ สัมผัสทว่ากลับไม่พบปราณของเนี่ยเทียนจึงพึมพำเบาๆ
“น่าจะอยู่ใกล้ๆ หรือไม่ก็อยู่ไปไกลข้างหน้าอีกหน่อย” เสวียนเข่อสี หน้าเย็นชา “เขารีบร้อนห้อตะบึงมาตลอดทางต้องมีเหตุผลแน่นอน คนผู้ นี้น่ากลัวมาก ทุกคนระวังตัวหน่อย พยายามหาเขาให้เจอ แล้วก็พยายาม หลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดข้อขัดแย้งกับเขา”
พวกจ้าวเยว่สามคนไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าใดนัก แต่ก็ยังเชื่อฟังคำสั่งของ เขา ต่างคนต่างแผ่กระแสจิตออกมา ผ่อนความเร็วลง เคลื่อนที่ไป ข้างหน้าอย่างเชื่องช้า
อีกฝั่งหนึ่ง หลังจากที่ต่งลี่เรียกใช้วิญญาณสัตว์หงส์ดำจึงเข้ามาใกล้ ทางฝั่งนี้อย่างรวดเร็ว
เนี่ยเทียนที่ซ่อนตัวหยิบเอาหินส่งข้อความเสียงออกมาติดต่อกับนาง ลับๆ บอกกับนางว่าพอเข้ามาใกล้เขตที่มีเศษหินแตกแล้วอย่า ทะเล่อทะล่าโผล่ออกมาเด็ดขาด
ส่วนเนี่ยเทียนก็รอให้ภูเขาสายฟูาและวิมานสวรรค์ระเบิดการต่อสู้ นองเลือด
แล้วก็เป็นดังคาด ผ่านไปพักหนึ่ง ทิพย์จักษุข้างหนึ่งที่เขาปล่อยไว้ ด้านนอกก็มองเห็นผู้ฝึกลมปราณเขตต้นสวรรค์อีกสองคนที่สวมอาภรณ์ ของภูเขาสายฟูากำลังเร่งรุดเดินทางมาอย่างรวดเร็ว
พวกซูหลินจากวิมานสวรรค์ยังไม่ได้กลิ่นถึงอันตราย นางยังคงใช้หิน ส่งความเสียงติดต่อกับหงเหอและฮวางหู่ที่ตายไปนานแล้วอย่างต่อเนื่อง
ไม่นานนักอีกสองคนจากภูเขาสายฟูาที่มาใหม่ก็มาปรากฏตัวอยู่ใน ขอบเขตการรับสัมผัสทางพลังจิตของคนผู้หนึ่งของวิมานสวรรค์
“ศิษย์น้องซู! ทางฝุายภูเขาสายฟูามีคนมาเพิ่มจริงๆ ด้วย!” คนผู้นั้นมี ตบะต้นสวรรค์ช่วงท้าย เมื่อสัมผัสได้ถึงสถานการณ์ที่เลวร้ายจึงรีบเอ่ยขึ้น ทันที
ซูหลินหน้าเปลี่ยนสีน้อยๆ แล้วจึงตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว “ลงมือ!”
ประโยคของนางเพิ่งดังจบ คนของวิมานสวรรค์ห้าคนก็พุ่งทะยานเข้า หาคนของภูเขาสายฟูาอย่างไม่รั้งรอ
สี่คนของภูเขาสายฟูาพอเห็นว่าวิมานสวรรค์ลงมือก็รู้ว่าวิมานสวรรค์ สัมผัสได้ถึงคนกลุ่มแรกที่พวกเขาเรียกให้มาที่นี่แล้ว
“ไปรวมกับพวกเขาก่อน! ไม่ต้องรีบเปิดฉากต่อสู้กับวิมานสวรรค์!” คนหนึ่งในนั้นตวาดกร้าว
สี่คนจากภูเขาสายฟูารีบขยับไปยังทิศทางที่สหายร่วมสำนักเข้ามาใกล้ หมายจะต่อสู้กับวิมานสวรรค์เมื่อคนทั้งสองมาถึงแล้ว
“อย่าให้โอกาสพวกเขาได้รวมตัวกัน!” ซูหลินออกคำสั่ง
จากทิพย์จักษุ เนี่ยเทียนมองเห็นอย่างชัดเจนว่าคนทั้งห้าของวิมาน สวรรค์ระเบิดพลังทันใด พริบตาเดียวก็มาหยุดอยู่ข้างกายคนของภูเขา สายฟูา ก่อนจะเรียกอาวุธวิเศษออกมาแล้วลงมือต่อสู้กันอย่างฉับพลัน
วิมานสวรรค์และภูเขาสายฟูาระเบิดความขัดแย้งนองเลือดอย่างที่มิ อาจเลี่ยงได้ ทั้งสองฝุายต่างก็ทุ่มสุดกำลังในชั่วพริบตา
พื้นที่ที่มีเศษหินระเกะระกะตรงนั้นมีทั้งสายฟูา เปลวเพลิง และอาวุธ วิเศษหลายชนิดที่ตัดสลับกันอยู่กลางอากาศจนสะเก็ดพลังวิญญาณสาด กระเซ็นเต็มท้องฟูา
วิมานสวรรค์รู้ดีว่ามีเพียงรีบต่อสู้ให้รู้ผลอย่างรวดเร็วเท่านั้นถึงจะมี โอกาสดึงมือออกมารับมือกับกำลังเสริมของภูเขาสายฟูา
ก่อนหน้าที่กำลังเสริมยังตามมาไม่ถึง พวกเขาต้องพยายามสังหารคน ทั้งสี่นี้ให้ได้ก่อน ไม่ให้อีกฝุายได้เปรียบเรื่องกำลังคนจนตัวเองตกอยู่ใน อันตราย
“มีคนกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด!”
จ้าวเยว่แห่งหอหอปินเดินทางมาได้ครู่หนึ่งก็พลันมองเห็นแสงพลัง วิญญาณที่พร่างพราวเต็มท้องฟูาซึ่งห่างออกไปไกล
“คนของภูเขาสายฟูา” เสวียนเข่อขมวดคิ้ว “สายฟูาพวกนั้นบ่งบอก ตัวตนของภูเขาสายฟูาได้เป็นอย่างดี ทว่าคนอีกกลุ่มหนึ่งเป็นใคร? หรือว่า คือเจ้าหมอนั่นที่เพิ่งบินมาถึง? เขาคนเดียวกล้าลงมือกับภูเขาสายฟูาเชียว รึ?”
เพราะอยู่ห่างกัน เสวียนเข่อที่มองเห็นสายฟูาตัดสลับกันบนท้องฟูา จึงวิเคราะห์ออกแค่ว่าฝุายหนึ่งคือภูเขาสายฟูา แต่ไม่รู้ว่าอีกฝุายคือใคร
“พวกเรารีบไปเลยดีไหม?” หวังหรงกล่าว
เสวียนเข่อนิ่งคิดอยู่ชั่วครู่ก็สายหัว “หยุด! ทางฝุายของภูเขาสายฟูา ไม่ได้มีแค่คนเดียว ดูจากสายฟูานั่น ฝุายที่ต่อสู้กับภูเขาสายฟูาไม่น่าจะ รับมือได้ง่ายนัก พวกเราอย่าเพิ่งไปมีเอี่ยว รออีกเดี๋ยว อย่างน้อยก็ให้รู้ ก่อนว่าใครเป็นฝุายชนะ พวกเราค่อยตามไปก็ยังไม่สาย”
“ถูกต้อง หากการต่อสู้ทางนั้นสิ้นสุดลง ฝุายที่ชนะก็ต้องเสียหายมาก เหมือนกัน คนที่มีชีวิตอยู่ย่อมเผาผลาญพลังวิญญาณไปไม่น้อย พวกเรา ค่อยฉวยโอกาสตอนนั้นก็ได้” จ้าวเยว่หัวเราะเสียงเย็น “แย่งชิงแหวนเก็บ ของ ปล้นเอาผลเก็บเกี่ยวมาจากร่างคนตายถึงจะสำคัญที่สุด”
หวังหรงและหลัวเซวี่ยก็เห็นด้วย
ดังนั้นคนกลุ่มของหอหันปิงจึงหยุดอยู่ที่เดิม แอบสังเกตการณ์ เปลี่ยนแปลงของพลังวิญญาณที่อยู่บนท้องฟูา มีความคิดเช่นเดียวกับเนี่ย เทียนนั่นคือเตรียมจะหยิบชิ้นปลามันในตอนท้าย
การที่พวกเขาหยุดชะงักกะทันหันย่อมอยู่ในสายตาของเนี่ยเทียนอยู่ แล้ว และเนี่ยเทียนก็รู้ด้วยว่าพวกเขาคิดอะไรอยู่
ทว่าคนสี่คนของหอหันปิงกลับไม่มีทิพย์จักษุให้ใช้ เนื่องจากอยู่ ค่อนข้างไกล พวกเขาจึงไม่ได้เห็นศพของหงส์ดำที่นอนอยู่ท่ามกลางเศษ หิน ไม่รู้ว่าสาเหตุแท้จริงที่วิมานสวรรค์และภูเขาสายฟูาต่อสู้กันคืออะไร
“หอหันปิง เสวียนเข่อ…”
เนี่ยเทียนลูบคลำปลายคาง ทำสีหน้าครุ่นคิด คิดว่าควรจะใช้วิธีการใด มาหลอกใช้หอหันปิง ทางที่ดีที่สุดคือลากพวกเขาลงเหวไปด้วย ให้กลาย มาเป็นการต่อสู้ของสามฝุายไปเลย
ยิ่งสถานการณ์วุ่นวายมากเท่าไหร่ คนตายยิ่งเยอะก็ยิ่งมีประโยชน์ต่อ เขาและต่งลี่มากเท่านั้น
เขาจึงแอบสั่งความกับต่งลี่ว่าเมื่อเดินทางมาได้ช่วงระยะหนึ่งก็ให้เก็บ วิญญาณสัตว์หงส์ดำลงไปแล้วซ่อนตัว พยายามอย่าเข้าไปใกล้คนของหอ หันปิง หลีกเลี่ยงไม่ให้พลังจิตที่พวกเขาสี่คนปลดปล่อยออกมาสัมผัสถึง จนรู้ว่ายังมีคนที่ซ่อนตัวเช่นเดียวกับพวกเขา
ต่งลี่เป็นคนละเอียดรอบคอบ เมื่อรู้สถานการณ์ที่แปลกประหลาดของ ทางฝุายนั้นแล้ว อันที่จริงไม่ต้องให้เนี่ยเทียนพูดมาก นางก็รู้ว่าควรจะทำ อย่างไร
นับตั้งแต่ที่นางรู้จากปากเนี่ยเทียนว่าตรงนั้นมีหงส์ดำระดับแปด และ รู้ตำแหน่งของวิมานสวรรค์ ภูเขาสายฟูาและหอหันปิงคร่าวๆ นางก็ค่อยๆ ลดตัวลงจากกลางอากาศและเริ่มตามหาสถานที่ที่เหมาะสมเพื่อหลีกเลี่ยง ไม่ให้คนของหอหันปิงสังเกตเห็นจนเป็นเหตุให้เกิดการต่อสู้โดยที่ไม่ จำเป็น
การต่อสู้นองเลือดดำเนินไปราวกับไฟลามทุ่ง ไม่นานคนของภูเขา สายฟูาก็ตายไปแล้วคนหนึ่ง
เนี่ยเทียนใช้ทิพย์จักษุตรวจสอบเงียบๆ ก็พบว่ามองดูเหมือนฝีมือของ ภูเขาสายฟูาทัดเทียมกับวิมานสวรรค์ ทว่าพอลงมือต่อกันอย่างแท้จริง ภูเขาสายฟูากลับเป็นรองอย่างเห็นได้ชัด
นี่ก็เป็นเพราะว่าอาวุธวิเศษของวิมานสวรรค์มีระดับสูงมากกว่า วิชาที่ ฝึกฝนลึกซึ้งเชี่ยวชาญกว่า รากฐานก็มั่นคงมากกว่า
ทางฝุายของภูเขาสายฟูารอจนกระทั่งคนมาใหม่สองคนมาเข้าร่วมถึง จะกู้คืนสถานการณ์ที่ย่ำแย่ได้บ้าง
ผ่านไปอีกครึ่งเค่อ ทางฝุายภูเขาสายฟูาและวิมานสวรรค์ต่างก็มีคน ตายฝั่งละสองคน คนที่เหลือร่างโชกไปด้วยเลือด บาดแผลเต็มตัว
ผ่านไปอีกพักหนึ่งก็มีคนของสำนักเทียนเหยียนที่ถูกภูเขาสายฟูาเรียก ตัวมาถึง นั่นจึงทำให้ภูเขาสายฟูาเริ่มได้เปรียบจนวิมานสวรรค์มีคนตาย ไปอีกคนหนึ่ง
ทางฝุายของวิมานสวรรค์เหลือแค่เพียงซูหลินและคนที่มีตบะต้น สวรรค์ช่วงท้ายอีกคนที่ฝืนประคองตัวอย่างยากลำบาก
เห็นว่าหงเหอและฮวางหู่ไม่มาเสียที ในที่สุดซูหลินก็เริ่มร้อนใจ ทิ้ง ประโยคเคียดแค้นเอาไว้ก็รีบถอนตัวทันที
“อย่าให้พวกเขาหนีไปได้!”
คนของภูเขาสายฟูาที่รอดมาได้กระจายตัวกันไล่ล่าซูหลินและผู้ที่มี ตบะต้นสวรรค์ช่วงท้ายของวิมานสวรรค์ เหลือแค่คนเดียวที่ยังอยู่ที่เดิม เตรียมจะลงมือฉกฉวยเอาวัตถุล้ำค่าบนร่างของหงส์ดำตัวนั้น
การต่อสู้ยังไม่สิ้นสุด หอหันปิงเห็นว่าบนท้องฟูาไม่มีสายฟูาอีกต่อไป แล้วจึงพุ่งตัวออกไปในที่สุด
พอพวกเสวียนเข่อสี่คนมองเห็นศพของหงส์ดำระดับแปดตัวนั้น ดวงตาก็เผยความตื่นตะลึง ก่อนจะลงมือสังหารผู้ฝึกลมปราณของภูเขา สายฟูาคนที่ยังอยู่เพราะหมายจะเก็บวัตถุดิบได้อย่างง่ายดายทันที
เสวียนเข่อถือกระบี่ยาวที่อาบไปด้วยเลือด บนร่างมีไอเย็นตลบ อบอวล “ไม่นึกเลยว่าจะเป็นศึกระหว่างวิมานสวรรค์และภูเขาสายฟูา!”
ดูจากอาภรณ์ของศพที่นอนอยู่ เขาจึงวิเคราะห์ได้ว่าอีกฝุายมาจาก วิมานสวรรค์ แล้วพอกวาดตามองเห็นศพหงส์ดำที่อยู่ในสนามรบจึงเข้าใจ ต้นสายปลายเหตุทันที
เสวียนเข่อมองหงส์ดำระดับแปดตัวนั้นแล้วกล่าวว่า “อย่าเพิ่งไป สนใจคนอื่น เลาะกระดูกของหงส์ดำตัวนี้ออกมาก่อน นอกจากเลือดเนื้อ ที่เหี่ยวแห้งไปแล้ว ส่วนที่เหลือจงเอาไปให้หมด! ในเมื่อวิมานสวรรค์และ ภูเขาสายฟูารู้มูลค่าของหงส์ดำก็ไม่แน่ว่าอาจจะย้อนกลับมา พวกเราต้อง รีบลงมือโดยเร็วที่สุด!”
อีกสามคนฮึกเหิมอย่างถึงที่สุด รีบตกปากรับคำแล้วลงมือทันที
เวลานี้ เนี่ยเทียนที่ซ่อนตัวดูการต่อสู้มานานในที่สุดก็แจ้งความ บอกต่งลี่ ก่อนจะกระตุ้นคาถาดาวเปล่งประกายแล้วหายตัวไป