ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 882 เครื่องสังเวยระดับใต้ดิน!
ชั่วขณะที่ทิพย์จักษุเก้าดวงก่อตัวขึ้นมา หวงจินหนันก็ดูอึ้งตะลึงไป อย่างเห็นได้ชัด
“ดวงตาดาราของพระราชวังโบราณสะเก็ดดาว”
หวงจินหนันหัวเราะเบาๆ ก่อนกล่าวว่า “ดวงตาดาราก่อตัวขึ้นมาจาก จิตวิญญาณแห่งดวงดาว สามารถรับสัมผัสกับคลื่นจิตวิญญาณที่ลึกลับที่สุด เทียบกับดวงตาทองคำของข้าแล้ว ถือว่ามีความมหัศจรรย์ไปอีกแบบ ดวงตาทองคำของข้าได้แค่มองเห็นจุดที่เล็กละเอียดที่สุดของวัตถุ สามารถ มองออกว่าวัตถุชิ้นนั้นทำมาจากวัตถุดิบอะไร ทำมาจากโลหะหรือไม่”
เขารู้เวทลับมากมายของพระราชวังโบราณสะเก็ดดาวค่อนข้างละเอียด
ทิพย์จักษุไร้รูปลักษณ์ เกิดจากการรวมตัวกันของพลังจิตวิญญาณ ใช้ การรับสัมผัสได้จากจิตวิญญาณอย่างเดียวเท่านั้น พอเนี่ยเทียนสร้างทิพย์ จักษุเก้าดวงขึ้นมา เขาก็สัมผัสได้อย่างเฉียบไว ทั้งยังจับทิศทางการโคจร ของทิพย์จักษุได้ด้วย
“ที่แท้ทิพย์จักษุถูกเรียกว่าดวงตาดารา…”
จุดลึกในดวงตาของเนี่ยเทียนมีแสงดาวเปล่งประกาย ทิพย์จักษุว่ายวน อยู่รอบนอกของลานกว้าง ทำการสำรวจรอบด้านอย่างละเอียด
สิ่งที่ทิพย์จักษุมองเห็นคือวิญญาณร้ายหลายตัวที่ถูกกักขังอยู่ด้านใน เสาหินทั้งสิบแปดต้นซึ่งเวลานี้เปลี่ยนมาเป็นชัดเจนแจ่มชัด
เสาทุกต้นล้วนมีวิญญาณร้ายหลายร้อยตัวที่ถูกพันธนาการเอาไว้ พวก มันกำลังร้องคำรามไร้เสียง ทว่ากลับมิอาจหลุดพ้นออกมาจากในเสาได้
“อู้!”
วิญญาณร้ายตัวหนึ่งพลันบินเข้ามาจากนอกลานกว้าง
ตอนที่วิญญาณร้ายตัวใหม่ขยับเข้าไปใกล้เสาหินต้นหนึ่ง ร่างของ วิญญาณร้ายก็พลันส่ายไหวอย่างแรง มันพยายามดิ้นรน
ทว่าวิญญาณร้ายตัวนั้นดิ้นรนได้แค่ไม่กี่วินาทีก็ถูกเสาหินดึงเข้าไปด้าน ใน กลายมาเป็นวิญญาณร้ายอีกหนึ่งตัวท่ามกลางวิญญาณร้ายหลายร้อย ตัวในเสาหิน
“เอ๊ะ!”
เนี่ยเทียนร้องอุทานเบาๆ พลันเข้าใจว่าวิญญาณร้ายที่อยู่ในเสาหินทั้ง สิบแปดต้นน่าจะถูกเสาหินดึงดูดมาจากบรรดาวิญญาณร้ายที่ว่ายเวียนอยู่ ในลานกว้าง
เขาหันไปมองศพผีอีกครั้ง
แล้วเขาก็ค่อยๆ ค้นพบว่าศพผีที่เดินเตร่อยู่ในลานกว้างทำเพียงแค่เดิน วนไปรอบๆ เสาอย่างไร้จิตสำนึกเท่านั้น
ทว่าไม่มีศพผีตัวใดที่ออกไปจากลานกว้างแห่งนี้ได้
ลานกว้างเหมือนเป็นกรงขังแห่งหนึ่งที่ดึงดูดให้ศพผีและวิญญาณร้าย เข้ามาหา แต่พอเข้ามาแล้วกลับยากที่จะออกไปได้อีก
ทว่าศพผีส่วนใหญ่ล้วนเดินอยู่ในลาน ไม่มีตัวใดที่ขยับเข้าไปใกล้แท่น บูชาเก่าแก่แห่งนั้น
รอบแท่นบูชามีโครงกระดูกกองทับถม บนแท่นบูชาก็มีกองกระดูกวาง ไว้เต็มแน่น ทว่ากองกระดูกพวกนั้นไม่ใช่ของศพผี ไม่มีความสามารถใน การเดินแบบศพผี ไม่รู้ว่าตายมานานแค่ไหนแล้ว
ทิพย์จักษุของเนี่ยเทียนสามารถมองเห็นวิญญาณร้ายมากมายและ สัมผัสได้ถึงการดำรงอยู่ของพวกมัน
เพียงแต่ทิพย์จักษุไม่สามารถสัมผัสได้ถึงวิญญาณอื่นๆ ที่มีปราณ แตกต่างไปวิญญาณร้าย
สายเลือดแห่งชีวิตของเขาก็สามารถสัมผัสได้แค่ศพผีที่เดินได้เท่านั้น ซึ่งดูเหมือนว่าที่นี่จะไม่มีคลื่นเลือดลมอื่นๆ ที่ผิดปกติ
ขอแค่เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีเลือดเนื้อก็ล้วนมีคลื่นเลือดลมและจิตวิญญาณ ซึ่งทิพย์จักษุและสายเลือดแห่งชีวิตต่างก็สามารถสัมผัสได้ถึงปราณที่เล็ก ละเอียดของจิตวิญญาณและเลือดลม
“อู้!”
ทิพย์จักษุข้างหนึ่งที่ว่ายวนอยู่ด้านนอกนานแล้วพยายามที่จะเข้าไป ข้างในลานกว้าง
ทิพย์จักษุข้างนั้นบินอยู่เหนือลานกว้าง แล้วจู่ๆ ก็เปลี่ยนจากไร้ รูปลักษณ์มาเป็นแสงดาวกลุ่มหนึ่ง
ดูเหมือนว่าทิพย์จักษุจะถูกบางอย่างส่องสว่างจนจำต้องเผยตัว
เสี้ยวจิตวิญญาณของเนี่ยเทียนที่ฝากฝังอยู่ในทิพย์จักษุและพลังของจิต วิญญาณแห่งดวงดาวล้วนสลายหายวับไปในบัดดล แสงดาวกลุ่มนั้นที่เป็น ตัวแทนของทิพย์จักษุหดเล็กลงอย่างรวดเร็วจนกระทั่งเหลือเท่าเมล็ด ข้าวสาร ก่อนจะแตกสลายไป
สมองของเนี่ยเทียนพลันปวดร้าว สีหน้าฉายความตกตะลึง
ความเชื่อมโยงระหว่างเขาและทิพย์จักษุหายวับไปทันที เขารู้ว่าทิพย์ จักษุที่เขาใช้พลังของจิตวิญญาณแห่งดวงดาวและจิตวิญญาณที่แท้จริงของ ตัวเองสร้างขึ้นมาได้หายไปแล้ว
ไม่สามารถดึงเอาทิพย์จักษุข้างนั้นกลับมาได้ก็หมายความว่าเขาสูญเสีย พลังของจิตวิญญาณแห่งดวงดาวไปเสี้ยวหนึ่ง รวมถึงพลังจิตวิญญาณอีก เล็กน้อย
ทิพย์จักษุอีกแปดข้างที่เหลืออยู่ของเขาไม่กล้าบินเข้าไปในลานกว้างอีก ต่อไป เขาเอ่ยเตือนทุกคนด้วยสีหน้าหนักอึ้ง “ในลานกว้างมีพลังงานลึกลับ อยู่ พลังของจิตวิญญาณที่กล้าเข้าไปในนั้นจะถูกทำลายทิ้ง ทุกคนจงจำไว้ ว่าหากเข้าไปในลานกว้างแล้วห้ามเอาพลังจิตวิญญาณออกมานอกร่าง เด็ดขาด”
ประโยคเตือนของเขายังไม่ทันเอ่ยจบ หวงจินหนันก็ร้องอึกอักอยู่ใน ลำคอ ดวงตาสีทองหดกลับคืนมาอย่างรวดเร็ว
ดูเหมือนว่าหวงจินหนันเองก็โดนเล่นงานเหมือนกัน
“เนี่ยเทียนพูดถูกแล้ว พลังจิตวิญญาณจะถูกสลายทิ้งเมื่ออยู่ในลาน กว้าง” เขาสูดลมหายใจเข้าลึกหนึ่งครั้ง ยิ่งไม่กล้าวู่วามเข้าไปข้างในนั้น เพียงยืนอยู่ข้างนอกและครุ่นคิดแผนการรับมือขึ้นมาเงียบๆ
“ไม่รู้ว่าวิญญาณร้ายที่ถูกเสาหินทุกต้นพันธนาการจะบินออกมา หรือไม่ เสาหินทั้งสิบแปดต้นมีจำนวนวิญญาณร้ายอยู่มากมาย หากพวก มันหลุดมาได้ย่อมต้องเป็นหายนะครั้งใหญ่ของพวกเราแน่นอน”
“นอกจากวิญญาณร้ายยังมีศพผีอีกมากมาย ศพผีพวกนั้นแข็งแกร่งยิ่ง กว่าที่พวกเราเคยเจอมามากนัก”
“หากพวกเราเข้าไปในลานกว้างก็อาจจะไม่ถูกพวกมันล้อมโจมตีทันที แต่ศพผี…ต้องถูกเลือดลมดึงดูดให้มากระโจนสังหารพวกเราอย่างบ้าคลั่ง แน่นอน”
“กลางลานกว้างมีอะไรซ่อนอยู่กันแน่ ตอนนี้ข้ายังดูไม่ออก แต่ขอแค่ พวกเราเข้าไปก็ย่อมต้องเจอกับปัญหา พวกเราอาจจำเป็นต้องต่อสู้กับ วิญญาณร้ายและศพผีเพื่อตามหาความมหัศจรรย์ที่อยู่ในลานกว้าง”
“ค่อนข้างยุ่งยากไม่น้อย”
หวงจินหนันทำท่าเหมือนเจอศัตรูตัวฉกาจ เขามีท่าทีระมัดระวัง ผิดปกติ ทั้งยังยกมือห้ามศิษย์ผู้กล้าจากดินแดนอื่นๆ ที่มาด้วยกันว่าไม่ให้ วู่วาม
“ครืนๆๆๆ!”
จุดที่ห่างออกไปไกลแสนไกลมีเสียงกัมปนาทน่ากลัวคล้ายภูเขาสั่น แผ่นดินสะเทือนดังขึ้นมาอีกครั้ง
และแท่นบูชาโบราณที่อยู่ตรงกลางลานกว้างก็เริ่มโยกคลอนตามไป ด้วย
“ตุ้บๆ!”
โครงกระดูกมากมายที่กองทับซ้อนกันอยู่บนแท่นบูชาถูกแรงกระเทือน จนหลุดร่วงออกมาจากแท่นบูชา
แท่นบูชาที่ถูกกลบทับไปด้วยโครงกระดูกค่อยๆ เผยตัวออกมา บน แท่นบูชาที่แข็งแร่งทนทานมีหินยักษ์หนาหนักหลายก้อนระเบิดออก
เศษหินปลิวว่อน วัตถุหลายชิ้นที่เหมือนตกอยู่เบื้องใต้หลุมเว้ามากมาย บนแท่นบูชาจึงค่อยๆ ทยอยกันปรากฏตัว
วัตถุชิ้นหนึ่งมีแสงสีทองเจิดจ้าสลักอักขระสีทองเอาไว้มากมายคล้าย เป็นเหล็กเทพที่มาจากนอกโลก
อักขระเหล่านั้นก่อตัวขึ้นมาจากแสงสีทอง มันบิดเบือนบูดเบี้ยวเหมือน เป็นตัวแทนของอักขระที่ศักดิ์สิทธิ์บางอย่าง
หวงจินหนันพลันจ้องไปยังโลหะสีทองก้อนนั้นเขม็ง ครั้นจึงตวาดขึ้น เสียงดัง “ทองแท้ ทองแท้ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติซึ่งมีพลังแห่งทองนาบ ประทับอยู่!”
เนี่ยเทียนตะลึง “ทองแท้?”
“อาวุธล้ำค่าธาตุทอง เกิดขึ้นมาโดยธรรมชาติ ในยุคโบราณมักจะอยู่ใน จุดลึกของเทือกเขาที่มีสายแร่ทองคำ เมื่อดูดซับพลังแห่งทองอันคมกริบ อย่างต่อเนื่องตลอดเวลานานหลายล้านปีจึงก่อตัวขึ้นมา! วัตถุชิ้นนี้ คือ วัตถุดิบวิเศษธาตุทองระดับใต้ดินขั้นเจ็ด มีสติปัญญาที่พร่าเลือนเป็นของ
ตัวเอง! หากข้าได้มันมาครองแล้วทำการหล่อหลอมเล็กน้อย มันก็จะกลาย มาเป็นวัตถุดิบหลักในการสร้างดินแดนของข้าได้!”
“ไม่เพียงเท่านี้ วัตถุชิ้นนี้ยังเอามาทำเป็นอาวุธล้ำค่าเชื่อมโยงวิญญาณ ธาตุทองได้ด้วย! เนื่องด้วยวิญญาณวัตถุของวัตถุชิ้นนี้เกิดขึ้นมาเองโดย ธรรมชาติ เมื่อเทียบกับวิญญาณวัตถุที่มาจากการหล่อหลอมของวิญญาณ อื่นๆ แล้วจึงนับว่ามีค่าสูงกว่ามาก! วัตถุล้ำค่าเชื่อมโยงวิญญาณเช่นนี้อาจ เลื่อนขั้นกลายมาเป็นวัตถุระดับไม่ดับสลายได้เลย!”
หวงจินหนันตื่นเต้นสุดขีด
ใบไม้สีเขียวเป็นมันขลับหลายใบก็ผุดขึ้นมาจากร่องหินของแท่นบูชาที่ ปริแตกเช่นกัน
ใบไม้พวกนั้นสีเขียวแวววาวราวกับหยก ส่องแสงสว่างไปไกลนับพันจั้ง ทำให้คนที่มองเห็นตาพร่าลาย
จุดลึกในดวงตาของมู่ปี้ฉงมีเงาของบุปผาร่วมชีวิตสองดอกลอยขึ้นมา อย่างมิอาจควบคุม
“ใบไม้พวกนั้น…”
นางสัมผัสได้ถึงความกระหายสูงสุดของบุปผาร่วมชีวิต ราวกับว่าใบไม้ พวกนั้นคือของล้ำค่าธาตุไม้ มีประโยชน์อย่างยากจะคำนวณสำหรับการ เติบโตของบุปผาร่วมชีวิต
น้ำวนพืชหญ้าในร่างของเนี่ยเทียนเองก็หมุนคว้างอย่างรวดเร็วตอนที่ แสงสว่างเจิดจ้าส่องออกมาจากใบไม้พวกนั้น
แม้แต่สายเลือดแห่งชีวิตของเขาก็ยังเผยความกระหายรุนแรงเหมือน ต้องการยึดครองมันมาเป็นของตนทันทีทันใด
สายฟ้าเจิดจ้าเส้นหนึ่งพลันบินออกมาจากในแท่นบูชา มันเคลื่อนไหว อย่างมีชีวิตราวกับมีจิตสำนึกเป็นของตัวเอง
สายฟ้าเส้นนั้นมีขนาดเท่าแค่นิ้วมือ แต่เหมือนมีสติปัญญา พอมัน ปรากฏตัว อากาศเหนือแท่นบูชาก็คล้ายจะเป็นฝ่ายดึงเอาพลังสายฟ้า มากมายให้มารวมกันจนเกิดเป็นเสียงฟ้าคำรามครืนครั่น
เปลวเพลิงสีขาวซีดกลุ่มหนึ่งผุดขึ้นมาจากในแท่นบูชาและลุกเผาไหม้ ด้วยปราณเย็นเยียบ
“ฟิ้วๆๆ!”
ปราณศพในร่างของศพผีเป็นกลุ่มๆ ถูกชักนำออกมาอย่างมิอาจ ควบคุม ก่อนจะไหลหายเข้าไปในเปลวเพลิงสีขาวเย็นเยียบกลุ่มนั้น
ตามหลังทองแท้ ใบไม้ สายฟ้า เปลวเพลิงสีขาวยังมีลูกกลมสีน้ำตาล ซีดอีกลูกหนึ่งที่บินออกมา ลูกกลมนั้นขนาดเท่ากำปั้นคล้ายเกาะตัวเป็น ผลึกอยู่ใต้ดิน ทำให้จุดลึกของแท่นบูชาสั่นไหวดังครืนๆ
หลังจากวัตถุดิบห้าชิ้นที่ไม่เหมือนกันปรากฏขึ้นมาจากในแท่นบูชาก็ เหมือนทำท่าจะบินให้พ้นไปจากแท่นบูชาตามสัญชาตญาณ
ดูเหมือนว่าพวกมันจะสัมผัสได้ถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดี
วัตถุดิบห้าชิ้นบินวนอยู่บนแท่นบูชาอย่างต่อเนื่อง ทว่ากลับถูกสกัด ขวางด้วยปราการที่มองไม่เห็นจึงออกมาไม่ได้เสียที
“วัตถุดิบห้าชิ้นล้วนเป็นระดับใต้ดินทั้งสิ้น! ” หวงจินหนันสูดลมหายใจ เข้าลึกหนึ่งครั้ง ก่อนจะมองไปยังทิศไกลที่มีเสียงดังกัมปนาทดังลอยมา “ของสิ่งนี้น่าจะเป็นเครื่องเซ่นสังเวยที่เผ่ามนุษย์หินใช้บูชาฟ้าดิน เหมือนกับโครงกระดูกที่พวกเขาใช้ในงานพิธีบวงสรวง จู่ๆ พวกมันก็ ปรากฏตัวและทำท่าจะบินให้พ้นไปจากแท่นบูชา เกรงว่า เกรงว่าพวกมัน คงสัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวของเผ่ามนุษย์หิน!”
“เผ่ามนุษย์หิน!” คนผู้หนึ่งร้องอุทานตกใจ
“เนี่ยเทียนน่าจะบอกไว้ไม่ผิด ยังมีเผ่ามนุษย์หินรอดชีวิตอยู่บนโลกใบ นี้จริงๆ อีกทั้งพวกเขาน่าจะกำลังเดินทางมาที่นี่ด้วย! ” หวงจินหนันเริ่มไม่ เป็นสุข “เครื่องเซ่นสังเวยยังอยู่ แสดงให้รู้ว่าการบวงสรวงของพวกมันในปี นั้นไม่สำเร็จ การที่คนเผ่ามนุษย์หินคิดจะมาที่นี่ก็มีความเป็นไปได้มากว่า ต้องการจะทำการบวงสรวงที่ไม่สำเร็จในปีนั้นให้เสร็จสิ้น!”
“วัตถุดิบระดับใต้ดินพวกนี้มีสติปัญญาอย่างพร่าเลือนแล้ว พวกมันรู้ดี ถึงชะตาชีวิตที่ต้องเผชิญจึงคิดจะดิ้นรนให้หลุดพ้น!”
“จะรอต่อไปไม่ได้แล้ว หากพวกผู้แข็งแกร่งของเผ่ามนุษย์หินมาถึง พวกเราก็จะไม่ได้อะไรไปสักอย่าง!”
“เนี่ยเทียน! พวกเราบุกเข้าไปพร้อมกัน หากวิญญาณร้ายในเสาหินบิน ออกมาเจ้าก็เป็นคนจัดการเลย! ส่วนศพผี พวกเราจะรับผิดชอบสังหารมัน เอง!”
“ก่อนหน้าที่คนของเผ่ามนุษย์หินจะมาถึง เราต้องเอาเครื่องสังเวยห้า ชิ้นนั้นมาให้หมดให้จงได้!”
พอกล่าวจบเขาก็บินนำไปก่อนใครโดยไม่รอให้เนี่ยเทียนตอบรับ
“เปรี๊ยะๆ!”
เสาหินหลายต้นกลางลานกว้างพลันเกิดรอยปริร้าว
วิญญาณร้ายที่ถูกกักขังอยู่ในนั้นไม่รู้นานกี่ปีพากันร้องคำรามแล้ว กระโจนออกมาคล้ายก้อนเมฆสีเทาที่พุ่งเข้ามาปกคลุมหวงจินหนันเอาไว้
“เนี่ยเทียน!”
เขาร้องตะโกนเสียงดัง
“มาแล้ว!”
——