ราชา ผู้สยบสองภพ แห่งสวรรค์และปฐพี - บทที่ 884 ฉีกกระชำกเขตอำคม!

วัตถุดิบวิเศษระดับใต้ดินห้าชิ้นที่ลอยอยู่กลางแท่นบูชาโบราณอยู่ใกล้ จนเอื้อมมือคว้าก็ถึง

ดวงตาของหวงจินหนันที่จ้องไปยังทองแท้ก้อนนั้นเต็มไปด้วยความ ปรารถนา

น่าเสียดายที่เขตอาคมซึ่งล้อมวนอยู่รอบแท่นบูชากลับแข็งแกร่งยาก ทำลาย ขนาด “ปืนใหญ่ผลึกสายรุ้งทอง” ที่อยู่ในรถศึกทองของหวง จินหนันก็ยังไม่สามารถทำลายเขตอาคมนั่นให้แตกออกได้

วัตถุดิบวิเศษระดับใต้ดินห้าชิ้นต่างก็มีจิตสำนึกเป็นของตัวเอง ซึ่งพวก มันต่างก็พากันพุ่งกระแทกชนลงบนเขตอาคมหมายจะหนีไปจากที่นี่ เพราะไม่ต้องการเป็นเครื่องเซ่นสังเวย

เปลวเพลิงสีทองลุกท่วมรถศึกของหวงจินหนัน ส่วนตัวเขาก็แทงทวน ยาวไปสังหารศพผีที่พุ่งเข้ามาจู่โจม

วิญญาณร้ายที่แปรสภาพมาจากซากวิญญาณของเผ่าอสูรกายพลัน พลิ้วกายลงมาบนรถ

ดอกบัวสีทองเหนือศีรษะของหวงจินหนันจึงยิ่งส่องแสงเจิดจ้า

แสงสีทองสาดส่อง ร่างทั้งร่างของหวงจินหนันเหมือนอาบย้อมไปด้วย ทองคำประดุจทวยเทพที่หล่อมาจากทองเหลืองอร่าม

พอพลังจิตวิญญาณที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากวิญญาณร้ายพวกนั้น สัมผัสเข้ากับแสงสีทองก็กลายเป็นกลุ่มควันลอยกรุ่น

หวงจินหนันที่อยู่ภายใต้การปกปูองของแสงสีทองปลอดภัยไม่เป็น อันตรายใดๆ

กลับเป็นเนี่ยเทียนเสียอีกที่เมื่อไข่มุกวิญญาณมืดกำราบวิญญาณร้าย พวกนี้ไม่ได้ ความคิดชั่วร้ายเย็นชาของวิญญาณร้ายพวกนั้นก็แทรกซอน เข้ามาในร่างของเขา ลอดทะลุม่านแสงพลังงานที่เขาร่ายออกมาต้านทาน ได้อย่างง่ายดาย

ความคิดมากมายไหลไปตามรูขุมขน ใบหู จมูกและปาก ก่อนจะ ล่องลอยไปยังมหาสมุทรจิตวิญญาณของเขาอย่างรวดเร็ว

เนี่ยเทียนมีประสบการณ์มาก่อนแล้วจึงแค่นเสียงเย็น ร่ายใช้โซ่ดวงดาว ทันที

โซ่ดวงดาวหลายเส้นพลันพุ่งยิงออกมาจากจุดลึกในมหาสมุทรจิต วิญญาณของเขา

ความคิดของวิญญาณร้ายและพลังจิตวิญญาณของพวกมันที่รุกรานเข้า มาถูกโซ่ดวงดาวโจมตีทีเดียวก็สลายหายวับไป

พอพลังจิตวิญญาณหดหาย ร่างของวิญญาณร้ายจากเผ่าอสูรกายพวก นั้นจึงหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว

ทว่าวิญญาณร้ายพวกนั้นกลับไม่รู้จักคำว่าหวาดกลัว ยังคงปลดปล่อย พลังจิตวิญญาณมากกว่าเดิมให้แทรกซึมเข้ามาเพื่อเผาผลาญพลังจิต วิญญาณของเนี่ยเทียนและพลังงานจากจิตวิญญาณแห่งดวงดาวที่อ่อนจาง พวกนั้น

จิตวิญญาณแห่งดวงดาวเก้าดวงที่สาดแสงอยู่ในมหาสมุทรจิตวิญญาณ เริ่มเปลี่ยนมาเป็นสลัวราง ขนาดก็เล็กลงไปด้วย

ทว่าสุดท้ายแล้วการจู่โจมทุกอย่างจากวิญญาณร้ายของเผ่าอสูรกายก็ ถูกเนี่ยเทียนคลี่คลายไปจนหมด

ทันใดนั้นรอบกายเนี่ยเทียนและหวงจินหนันก็ไม่มีวิญญาณร้ายตัวไหน กล้าเข้ามาใกล้อีก

วิญญาณร้ายสีเทาขมุกขมัวได้แต่ล่องลอยอยู่ไกลๆ จ้องมองเนี่ยเทียน และหวงจินหนันเขม็งคล้ายกำลังรอให้ไข่มุกวิญญาณมืดหมดประสิทธิภาพ พวกมันจะได้กรูกันเข้ามารุมกัดกินคนทั้งสอง

ศพผีไม่จำเป็นต้องให้เนี่ยเทียนเปลืองแรง เพราะหวงจินหนันรับไป จัดการคนเดียว

“เรือดาราจากพระราชวังโบราณสะเก็ดดาว…”

และเวลานี้เอง หันเซินที่ปรากฏตัวกะทันหันก็พลันจ้องมองไปยังเรือ ดาราที่จอดนิ่งอยู่นอกลานกว้างเพียงลำพัง

หันเซินหัวเราะเบาๆ หนึ่งที ก่อนจะกลายร่างเป็นสายฟูาเส้นหนึ่งที่บิน สวบเข้าไปในเรือดารา

“เนี่ยเทียน!”

อินย่าหนันที่กำลังสังหารศพผีเห็นท่าไม่ดีจึงรีบตะโกนเตือนเสียงดัง

เนี่ยเทียนหันกลับไปมองก็สังเกตเห็นว่าหันเซินเข้าไปอยู่ในเรือดารา แล้ว ทั้งยังเอามือแตะๆ คลำๆ ไปทั่วอย่างสนอกสนใจ

“เรือดาราที่มาจากพระราชวังโบราณสะเก็ดดาวคือของหายาก หาก เก็บเอาไปได้ วันหน้าเมื่อไปอยู่นอกสนามรบสุ้ยเมี่ยต้องขายได้ราคางาม แน่นอน”

หันเซินพึมพำกับตัวเอง มุมปากยกยิ้มลำพองใจ ทั้งยังคอยหันไปมอง ในลานกว้างอย่างพึงพอใจเป็นระยะด้วย

ด้านข้างแท่นบูชาโบราณ เนี่ยเทียนมีสีหน้าเย็นเยียบ

เรือดาราคือสิ่งของที่พระราชวังโบราณสะเก็ดดาวทิ้งไว้ให้เขา โดยเฉพาะ ไม่เพียงแต่รวดเร็วดุจสายฟูา ยังเอามาต่อสู้ได้ด้วยอานุภาพที่ น่าตะลึง

วัตถุชิ้นนี้ไม่ว่าจะถูกหันเซินเก็บเอาไป หรือถูกเขาทำลายทิ้ง สำหรับเนี่ยเทียนแล้วก็ล้วนเป็นเรื่องที่เขารับไม่ได้ทั้งสิ้น

“เนี่ยเทียน! ยังไม่เก็บเอาเรือดารามาอีกเล่า?” หวงจินหนันวาดทวน ยาวออกไป ศพผีสามตัวที่กระโจนเข้าหารถศึกทองคำก็ร่างขาดออกเป็น ท่อนๆ แล้วร่วงกราวลงบนพื้น

“เก็บเอามา?” เนี่ยเทียนตะลึง

“ด้านในเรือดาราของพระราชวังโบราณสะเก็ดดาวสลักค่ายกลดวงดาว เอาไว้ ขอแค่เจ้าใช้จิตวิญญาณแห่งดวงดาวชักนำมา ค่ายกลย่อมต้อง ตอบสนองแน่นอน” หวงจินหนันมองเขาด้วยสีหน้าประหลาด “เหตุใด แม้แต่วิธีเก็บเรือดาราเจ้าก็ยังไม่รู้?”

“ไม่มีใครสอนข้าเสียหน่อย” เนี่ยเทียนตอบอย่างกระอักกระอ่วน

หวงจินหนันอึ้งงัน แล้วก็เข้าใจได้โดยพลัน เนี่ยเทียนยังไม่ได้เดิน ทางผ่านเส้นทางแห่งดวงดาวกลับไปถึงสำนัก

เขาจึงไม่เข้าใจความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับพระราชวังโบราณสะเก็ดดาว เท่าไหร่นัก

หวงจินหนันจึงบอกให้เขารู้ถึงวิธีเก็บเรือดารามาทันที

วิธีการนั้นง่ายมาก ขอแค่ร่ายใช้จิตวิญญาณแห่งดวงดาว ใช้จิต วิญญาณแห่งดวงดาวมาสื่อสารกับค่ายกลในเรือดาราก็จะชักนำให้เรือ ดารากลับมาหาเขาได้ด้วยตัวเอง

เนี่ยเทียนพลันหันขวับไปมองเรือดารา

จุดลึกในดวงตาของเขามีแสงดาวเก้าดวงเปล่งประกาย เมื่อดวงตาทั้ง สองของเขาจ้องเขม็งไปที่เรือดาราและภาพของเรือดาราปรากฏอยู่ใน ดวงตา การเชื่อมโยงอ่อนจางขุมหนึ่งก็เหมือนจะถูกสร้างขึ้นทันที

ลวดลายดวงดาวที่ก่อตัวเป็นค่ายกลดวงดาวลึกลับแห่งหนึ่งซึ่งสลักไว้ เหนือเรือดาราพลันเคลื่อนไหวขยุกขยิก

ค่ายกลถูกกระตุ้นให้มีชีวิตในชั่วพริบตา!

“ฟิ้ว!”

เรือดาราที่จับตำแหน่งของจิตวิญญาณแห่งดวงดาวได้จึงบินเข้ามาใน ลานว้าง

หันเซินที่ยังตรวจสอบความลี้ลับของเรือดาราพลันหน้าเปลี่ยนสี รีบ เผ่นกรูดบินหนีออกไปจากเรือดาราก่อนที่เรือดาราจะเข้าไปในลานกว้าง ด้วยสภาพกระเซอะกระเซิง

เรือดาราปานประหนึ่งดาวตกดวงหนึ่งที่พุ่งผ่านลานกว้างมา เวลาสั้นๆ เพียงสิบกว่าวินาทีก็มาหยุดอยู่ข้างรถศึกสีทองของหวงจินหนัน

“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง”

เนี่ยเทียนหัวเราะปากกว้าง ก่อนจะขยับตัวย้ายร่างไปอยู่บนเรือดารา แทนรถศึกทองคำของหวงจินหนัน

เรือดาราไม่มีปราณเลือดเนื้อ ไม่มีความเคลื่อนไหวทางจิตวิญญาณ มี เพียงแค่ค่ายกลดวงดาวลึกลับซับซ้อนจำนวนนับไม่ถ้วนสลักเอาไว้ แน่นอน ว่าย่อมไม่ชักนำความเคลื่อนไหวของศพผีและวิญญาณร้าย

และก็ด้วยเหตุนี้ ขณะที่เรือดาราบินมาจึงไม่ถูกขัดขวาง

“เจ้าและข้าร่วมมือกันทดลองทำลายเขตอาคมนี่อีกครั้ง!” หวงจินหนัน สีหน้าฮึกเหิม ตวาดกร้าว “เรือดาราของพระราชวังโบราณสะเก็ดดาวของ พวกเจ้าก็มีพลังการทะลุทะลวงที่แข็งแกร่งมากเช่นกัน ใช้หินดวงดาว จำนวนไม่เท่ากัน อานุภาพก็ไม่เหมือนกัน เนี่ยเทียน เจ้าลองใช้หินดวงดาว ทั้งหมดที่มีอยู่ในเรือดารา พวกเรามาร่วมมือกันทำลายเขตอาคมนี้!”

“ตกลง!”

คนทั้งสองได้ข้อตกลงร่วมกันอย่างรวดเร็ว

ปลายยอดข้างหน้าของเรือดารามีแสงดาวมารวมตัวกัน และเวลาเพียง แค่ไม่กี่วินาที แสงดาวที่เหมือนรวบรวมมหาสมุทรดวงดาวเอาไว้ก็พลันก่อ ตัวขึ้น

เสาลำแสงที่ด้านในมีแสงดาวพราวระยับแผ่กลิ่นอายเก่าแก่ลึกลับเกิน จะหยั่ง

ปืนใหญ่ผลึกสายรุ้งทองในรถศึกทองคำของหวงจินหนันก็โผล่ออกมา อีกครั้ง

จุดที่ปืนใหญ่ผลึกสายรุ้งทองเล็งไปก็คือจุดที่มีเปลวเพลิงสีทองหลาย กลุ่มลุกโชติช่วง ครั้นจึงยิงเข้าใส่แท่นบูชานั่นอย่างแรง

เสาลำแสงดวงดาวยิงพุ่งตามหลังเส้นทางที่เปลวเพลิงสีทองทิ้งเอาไว้ไป ติดๆ

“ตูม! ครืนๆๆ!”

เขตอาคมไร้รูปลักษณ์ที่ปกคลุมอยู่รอบแท่นบูชาโบราณลอยขึ้นมา อย่างเด่นชัด

เขตอาคมชิ้นนั้นคือหินสีเทาที่ราวกับว่าเอาเศษหินของหินพิเศษ บางอย่างมาผสานรวมกับเยื่อแสงพลังงานชั้นหนึ่ง

เปลวเพลิงสีทองที่ยิงเข้ามาทำให้เศษหินสีเทาในเยื่อแสงพลังงานชั้นนั้น ที่ปรากฏขึ้นปลิวกระจาย

บนม่านแสงจึงมีรูเล็กๆ ขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือหลายรูปรากฏขึ้นมา ทันใด

ทว่าเวลานี้เอง อานุภาพของเปลวเพลิงสีทองกลับถูกเผาผลาญไปจน หมด

รูขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือจึงหดสวบเข้าหากันคล้ายบาดแผลบนผิวหนัง ของคนที่ประสานตัวเข้าสู่สภาพเดิมอย่างว่องไว

และเวลานี้เอง ลำแสงดวงดาวเจิดจ้าที่พุ่งออกมาจากเรือดาราก็แทง สวบผ่านรูโหว่นั้นไป

รูที่กำลังหดเข้าหากันถูกฉีกขยายให้กว้างออกอีกครั้ง จากที่มีขนาดเท่า นิ้วหัวแม่มือก็เปลี่ยนมาใหญ่เท่าปากบ่อ

แสงดาวลอดทะลวงเข้ามาทำเอาเศษหินที่กองทับถมเต็มแท่นบูชาปลิว ว่อน

รูโหว่ที่กว้างขวางเริ่มหุบเข้ามาหากันอีกครั้ง คล้ายจะประสานตัวได้ ในช่วงระยะเวลาสั้นๆ

ทว่าวัตถุดิบวิเศษระดับใต้ดินห้าชิ้นที่ลอยอยู่กลางแท่นบูชากลับเหมือน มองเห็นความหวัง ก่อนหน้าที่รูนั้นจะหุบเข้าหากัน พวกมันก็พากันบิน ออกมา

ที่บินออกมาก่อนใครคือทองแท้ที่หวงจินหนันเล็งมานาน

พอทองแท้พุ่งตัวออกมา หวงจินหนันก็ระเบิดเสียงคำราม ดวงตามีแสง สีทองเจิดจ้า ดอกบัวที่ลอยอยู่เหนือศีรษะตลอดเวลาเพื่อปกปูองไม่ให้เขา ได้รับผลกระทบจากวิญญาณร้ายก็พลันอ้าปากกว้างเหมือนดอกไม้ที่ผลิ บานแล้วเขมือบทองแท้ก้อนนั้นเข้ามา

ทองแท้ที่อยู่ในดอกบัวสีทองยังคงดิ้นรน ทว่าหวงจินหนันที่หัวเราะ อย่างฮึกเหิมกลับยกมือขึ้นสร้างตราประทับซับซ้อนแล้วกดลงไปบน ดอกบัว

ทองแท้ที่อยู่ในดอกบัวถูกตราประทับเหล่านั้นปิดผนึกก็เหมือนยอมรับ ชะตาชีวิต ไม่พลุ่งพล่านชนไปทั่วอีกต่อไป

ใบไม้สามใบที่เขียวขจีราวมรกตก็บินออกมาตามหลังทองแท้ด้วย

“เนี่ยเทียน! เจ้ามาเก็บมันไป!” หวงจินหนันคำรามเบาๆ

ใบไม้สามใบเหมือนมีชีวิตจริง มันส่องแสงสีเขียวขจีน่าหลงใหล พอ หลุดออกมาจากแท่นบูชาได้ก็เตรียมจะเผ่นหนีไปทั่วด้าน

ทว่าเวลานี้เอง สายเลือดแห่งชีวิตของเนี่ยเทียนพลันระเบิดออก มือ ของเขาที่ใหญ่โตราวใบลานเอื้อมคว้าไปที่ใบไม้ทั้งสามรวดเร็วราวสายฟูา แลบ

ใบไม้พวกนั้นจึงเข้ามาอยู่ในมือของเขาทันที

ทว่าวินาทีที่ใบไม้ทั้งสามมาอยู่กลางฝุามือของเขา จู่ๆ พวกมันกลับ หายไปอย่างน่าประหลาดใจ

เนี่ยเทียนงงงัน ไม่สามารถรับรู้ได้ในทันทีว่าใบไม้ทั้งสามหายไปไหน

แต่เขากลับรู้ว่าใบไม้ทั้งสามนั่นอยู่ในร่างของเขาเอง!

ตามหลังใบไม้ทั้งสามยังมีเปลวเพลิงสีขาวซีดกองนั้นที่รีบพุ่งออกมา จากรูโหว่ซึ่งกำลังประสานตัวเข้าด้วยกัน

ดูเหมือนว่าเปลวเพลิงสีขาวซีดนี้จะเกิดจากแก่นของพิษศพซึ่งมี จิตสำนึกในระดับต้นแล้ว เมื่อบินออกมา พลังศพสีขาวซีดหลายกลุ่มก็พุ่ง ออกมาจากในร่างของศพผีที่ล้อมโจมตีหวงจินหนันอย่างบ้าคลั่งทันที

——