ร้านขายของชำวันสิ้นโลก: แค่มาม่าก็แลกทองได้แล้ว - บทที่ 152 - เล่นจนพัง! ซอมบี้กลายพันธุ์ไม่รู้จักพวก!

บทที่ 152 – เล่นจนพัง! ซอมบี้กลายพันธุ์ไม่รู้จักพวก!

เงาดำมองดูด้ามมีดที่เหลืออยู่เพียงครึ่งท่อนในมือ ปฏิกิริยาของร่างกายเร็วกว่าสมอง

เขาเอนตัวไปข้างหลังอย่างแรง ชุดเกราะเสริมพลังภายนอกใต้เท้าส่งเสียงหึ่งๆ เหมือนทำงานเกินพิกัด ทั้งร่างแนบไปกับโครงเหล็กของเสาสัญญาณ ร่วงหล่นลงไปเบื้องล่าง

เย่อิงไม่ให้โอกาสเขาได้หายใจเลยแม้แต่น้อย

เปลวไฟสีส้มแดงรวมตัวกันในฝ่ามือของเธอเป็นรูปทรงของคมมีด ตามการเคลื่อนไหวที่พุ่งลงไปของเธอ ทิ้งร่องรอยอันร้อนระอุไว้ในอากาศ

ระยะห่างของทั้งสองคนถูกดึงให้แคบลงอีกครั้ง

เงาดำในระหว่างที่ร่วงหล่น สองเท้าก็ถีบเข้ากับคานเหล็กแนวนอนอย่างแรง แรงเสริมจากชุดเกราะเสริมพลังภายนอกทำให้เขาเปลี่ยนทิศทาง พุ่งไปยังหลังคาของตึกร้างอีกหลังเหมือนลูกกระสุนปืนใหญ่

เขาคิดจะหนี

แต่ความเร็วของเย่อิงเร็วกว่า เธอปรับท่าทางกลางอากาศ ปลายเท้าแตะเบาๆ บนคานเหล็ก แรงผลักมหาศาลจากการพ่นเปลวไฟ ทำให้เธอมาช้าแต่ถึงก่อน สกัดกั้นไว้ตรงหน้าจุดที่เงาดำจะลงพื้นในทันที

ทางหนีถูกปิดตายโดยสิ้นเชิง

เมื่อมองดูผู้หญิงที่ทั้งร่างลุกไหม้ด้วยเปลวไฟอยู่ตรงหน้า เสื้อคลุมของเงาดำก็มีเสียงหอบหายใจอย่างรุนแรงดังออกมา

เขารู้ว่าตัวเองหนีไม่รอดแล้ว

ภายใต้ความสิ้นหวัง เขาได้ทำการกระทำที่บ้าคลั่งอย่างหนึ่ง

เงาดำเลิกคิดที่จะหนี เขายืนอยู่กับที่ สองมือแทงเข้าไปที่ขมับของตัวเองอย่างแรง แล้วแหงนหน้าขึ้นฟ้า กรีดร้องเสียงแหลมสูงจนไม่เหมือนเสียงมนุษย์ออกมา

“กรี๊ดดด—!”

เสียงกรีดร้องนี้ไม่มีรูปร่าง แต่กลับมีความสามารถในการทะลุทะลวงที่แปลกประหลาด แพร่กระจายออกไปในทันที

ฝูงซอมบี้ธรรมดาเบื้องล่าง การเคลื่อนไหวของพวกมันยิ่งบ้าคลั่งขึ้น พวกมันเริ่มใช้ร่างกายกระแทกเสารับน้ำหนักของตึกร้างอย่างไม่คิดชีวิต

ไกลออกไปในซากเมืองที่ลึกเข้าไป เหมือนมีอะไรบางอย่างถูกเสียงกรีดร้องนี้ปลุกให้ตื่นขึ้น

“หัวหน้าเย่อิง สถานการณ์ไม่ดีแล้วค่ะ”

สมาชิกทีมคมมีดราตรีคนหนึ่ง มองเห็นบางสิ่งที่ไม่ควรปรากฏขึ้นผ่านกล้องเล็ง

สัตว์ประหลาดยักษ์สองสามตัวที่กล้ามเนื้อทั่วร่างปูดโปน รูปร่างใหญ่กว่าซอมบี้ธรรมดามาก พุ่งออกมาจากด้านหลังตึกที่พังทลาย พวกมันก้าวเท้าที่หนักอึ้ง ทุกย่างก้าวทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนเล็กน้อย

ในขณะเดียวกัน ตัวคลานที่เคลื่อนไหวรวดเร็วบางตัว ใช้แขนขาทั้งสี่ข้าง เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงบนผนังของอาคาร ส่งเสียงเสียดสีที่น่าขนลุก

“มีซอมบี้กลายพันธุ์ถูกดึงดูดมา!”

“ไม่ใช่แค่นั้น! ดูบนฟ้าสิ!”

ลูกบอลกรดสีเขียวเข้มหลายลูก ส่งเสียงแหวกอากาศยิงมาจากระยะไกล กระแทกเข้ากับผนังด้านนอกของตึกที่ทีมคมมีดราตรีซ่อนตัวอยู่

ซ่า!

ผนังซีเมนต์ที่แข็งแกร่งถูกกัดกร่อนจนเป็นหลุมขนาดใหญ่หลายหลุม มีควันสีขาวที่มีกลิ่นเหม็นโชยออกมา

สถานการณ์ พลิกกลับในทันที

ซอมบี้กลายพันธุ์ที่ถูกดึงดูดมาเหล่านี้ ไม่แยกแยะมิตรศัตรูเลยแม้แต่น้อย เป้าหมายของพวกมัน คือสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในพื้นที่นี้

บนเสาสัญญาณ เงาดำที่กรีดร้องเสียงแหลม ร่างกายโงนเงน เห็นได้ชัดว่าต้องรับภาระหนักเช่นกัน

เขามองดูเย่อิงและทีมของเธอถูกซอมบี้กลายพันธุ์ตัวใหม่พันธนาการไว้ บนใบหน้าปรากฏร่องรอยของความยินดีที่ดุร้าย

เขาจะให้ทุกคนที่นี่ ตายเป็นเพื่อนเขา

…

เมืองใหม่, ร้านสะดวกซื้อ

หลินโม่มองดูภาพที่วุ่นวายซึ่งส่งกลับมาบนแท็บเล็ต นิ้วหยุดเคาะลง

ซอมบี้กลายพันธุ์ปรากฏตัวขึ้นแล้ว

นี่เป็นการยืนยันการคาดเดาอย่างหนึ่งของเขา

ความสามารถของเจ้าหมอนั่น ไม่ใช่ “การควบคุม” ที่แท้จริง แต่ดูเหมือนจะเป็นการ ‘ล่อลวง’ และ ‘ขับไล่’ ด้วยสัญญาณทางจิตบางชนิด

สำหรับซอมบี้ธรรมดาที่ไม่มีความคิด การขับไล่นี้ได้ผล

แต่สำหรับซอมบี้กลายพันธุ์ที่แข็งแกร่งกว่า มีสัญชาตญาณและความก้าวร้าวในระดับหนึ่ง สัญญาณนี้ก็กลายเป็นพิกัดที่ดึงดูดพวกมันให้มา

พิกัดที่เต็มไปด้วยเลือดเนื้อของสิ่งมีชีวิต

“เย่อิง”

หลินโม่หยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมา เสียงไม่มีความผันผวนแม้แต่น้อย

“ถอย”

“เจ้านายคะ เป้าหมายยังอยู่ หนูจับเขาได้เดี๋ยวนี้แหละ!” เสียงของเย่อิงเจือไปด้วยความไม่ยอมแพ้

“ทิ้งเป้าหมาย พาคนทั้งหมดถอยทันที” คำสั่งของหลินโม่ไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง “เขาตายแน่แล้ว”

เย่อิงชะงักไป แต่ก็ปฏิบัติตามคำสั่งทันที

“ทีมคมมีดราตรี ถอยทั้งหมด! ย้ำ ถอยทั้งหมด!”

เมื่อได้รับคำสั่ง สมาชิกทีมที่เดิมทียังคงต่อสู้กับซอมบี้อยู่ ก็เริ่มยิงสลับกันคุ้มกัน เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วไปยังจุดถอนตัวที่กำหนดไว้

เงาดำบนเสาสัญญาณ มองเห็นเย่อิงและคนอื่นๆ เริ่มถอยทัพ คิดว่าแผนของตัวเองได้ผล

เขาเร่งเร้าพลังที่เหลืออยู่น้อยนิดอีกครั้ง ส่งเสียงร้องแหลมๆ ออกมาเป็นระลอก พยายามจะนำซอมบี้กลายพันธุ์เหล่านั้นไปยังทิศทางที่เย่อิงและพวกเขาหนีไป

“ต้องตายให้หมด! พวกแกต้องตายที่นี่ให้หมด!”

เสียงของเขาเพราะหมดแรงจึงแหบแห้งและบิดเบี้ยว

ในขณะนั้นเอง ซอมบี้กลายพันธุ์ร่างยักษ์ตัวหนึ่ง ก็สังเกตเห็น “แมลงตัวเล็กๆ” ที่ส่งเสียงดังไม่หยุดอยู่บนยอดเสาสัญญาณ

นั่นคือซอมบี้ร่างยักษ์สูงกว่าสามเมตร กล้ามเนื้อทั่วร่างปูดโปนเหมือนเนื้องอกที่ผิดรูป แขนข้างหนึ่งของมัน กลายพันธุ์เป็นค้อนกระดูกขนาดใหญ่

มันถูกเสียงกรีดร้องที่ดังไม่หยุดหย่อนนั้นทำให้โกรธ

ซอมบี้ร่างยักษ์คำรามลั่น วิ่งไม่กี่ก้าวก็มาถึงใต้เสาสัญญาณ เงื้อค้อนกระดูกขนาดใหญ่ขึ้น ทุบเข้าที่ฐานของเสาสัญญาณอย่างแรง

โครงเหล็กของเสาสัญญาณส่งเสียงแหลมเหมือนรับน้ำหนักไม่ไหว สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

เงาดำบนยอดเสาในที่สุดก็ตระหนักได้ถึงภัยคุกคามจากเบื้องล่าง

เขาหยุดกรีดร้อง มองลงไปข้างล่างอย่างตื่นตระหนก

เพียงแวบเดียว ความดุร้ายบนใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นความกลัวอย่างแท้จริง

เขาคิดจะวิ่ง แต่เสียงกรีดร้องเมื่อสักครู่ได้สูบพลังทั้งหมดของเขาไปแล้ว แม้แต่ชุดเกราะเสริมพลังภายนอกก็ส่งสัญญาณเตือนเพราะพลังงานไม่เพียงพอ

พลังของซอมบี้ร่างยักษ์เร็วกว่าที่เขาคิดไว้มาก ทุบเพียงสองสามทีก็ทำให้เสาสัญญาณเอียงและถล่มลงมา

ครืน

เสาสัญญาณล้มลง

เงาดำไม่ได้ตกลงมาตายโดยตรง แต่ถือโอกาสม้วนตัวเพื่อลดแรงกระแทก

แต่วินาทีต่อมา หัวที่น่าเกลียดของซอมบี้ร่างยักษ์ก็เข้ามาอยู่ตรงหน้าเงาดำ โพรงจมูกที่เน่าเปื่อยพ่นลมหายใจเหม็นเน่าที่น่าคลื่นไส้ออกมา

เงาดำตกใจจนล้มลงกับพื้น ที่เป้ากางเกงเปียกชื้น

ซอมบี้ร่างยักษ์ไม่ได้ให้เวลาเขาได้ตั้งตัวมากนัก มันยื่นมือข้างที่ยังดีอยู่ ออกไปเหมือนกำลังจับลูกเจี๊ยบ บีบหัวของเงาดำไว้

“ไม่…”

เสียงขอความเมตตาของเงาดำหยุดลงกลางคัน

พรวด

เสียงเบาๆ ดังขึ้น

ผู้ปลุกพลังลึกลับที่สามารถสร้างฝูงซอมบี้ ทำให้สี่ขั้วอำนาจต้องหวาดระแวง หัวของเขา เหมือนแตงโมสุก ถูกบีบแตกอย่างง่ายดาย

ในร้านสะดวกซื้อ หลินโม่ปิดหน้าจอแท็บเล็ต

เป็นไปตามที่เขาคาดการณ์ไว้

เจ้าหมอนี่เล่นจนพัง เล่นจนตัวเองตาย

เขาหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมา เปลี่ยนไปยังช่องของเย่อิง

“เย่อิง ไปที่แนวป้องกันของกองกำลังร่วมของผาหิน, รังผึ้ง และประภาคาร สกัดกั้นฝูงซอมบี้นี้ไว้ พวกมันกำลังมุ่งหน้ามาที่เมืองใหม่”

“ค่ะ”

ไหนๆ ก็จะแสดงละครแล้ว ก็ต้องแสดงให้จบ

ก่อนหน้านี้หลังจากหลินโม่ติดต่อกัปตันบอกว่าจะเปลี่ยนไปใช้ถนนหลวงหมายเลข 5 เขาก็ได้ติดต่อกับกองกำลังอย่างผาหินและอื่นๆ อีกครั้ง

ก่อนหน้านั้นอีก หลินโม่ได้ขอยืมทหารจากสามกองกำลังนี้ ก็เพื่อที่จะรับประกันว่าปฏิบัติการย้ายถิ่นฐานในวันนี้จะราบรื่น

เพียงแต่เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นมา มีผู้ปลุกพลังลึกลับโผล่มา และยังมีไส้ศึกสมรู้ร่วมคิดกับมัน

ไส้ศึกของฟางโจวถูกจับได้แล้ว แต่หลินโม่รู้สึกว่าไส้ศึกอาจจะไม่ใช่แค่คนเดียวนี้ เลยให้คนของผาหินและคนอื่นๆ ไปประจำการอยู่ที่ทางออกของถนนหลวงหมายเลข 5 ล่วงหน้า

ด้านหนึ่งก็อยากจะดูว่าในอีกสามกองกำลังมีไส้ศึกหรือไม่ อีกด้านหนึ่งก็เป็นการลวงผู้ปลุกพลังลึกลับ ทำให้เขาเชื่อมั่นว่าวันนี้จะเดินทางผ่านถนนหลวงหมายเลข 5 จริงๆ

ตอนนี้ผู้ปลุกพลังลึกลับถูกซอมบี้บีบหัวจนแหลก แม้จะจับเป็นเพื่อสอบสวนข้อมูลไม่ได้ แต่ก็ถือว่าบรรลุเป้าหมายการรบขั้นต่ำสุดแล้ว

เพียงแต่ตอนท้ายเขาล่อซอมบี้กลายพันธุ์มามากเกินไป และฝูงซอมบี้ก็มีแนวโน้มที่จะเคลื่อนที่มาทางเมืองใหม่

ต้องสกัดกั้น!