ร้านขายของชำวันสิ้นโลก: แค่มาม่าก็แลกทองได้แล้ว - บทที่ 153 - รับเงินทำงาน, สกัดกั้นฝูงซอมบี้

บทที่ 153 – รับเงินทำงาน, สกัดกั้นฝูงซอมบี้

ทางออกถนนหลวงหมายเลข 5

ที่นี่เดิมทีเป็นด่านเก็บเงินร้าง ตอนนี้ถูกดัดแปลงเป็นแนวป้องกันชั่วคราว

รถเก่าๆ หลายสิบคันถูกผลักให้ล้ม วางซ้อนกันอย่างไม่เป็นระเบียบ ก่อตัวเป็นแนวกั้นถนนง่ายๆ หลายแนว

ทหารกองกำลังร่วมจากสามขั้วอำนาจใหญ่คือผาหิน, รังผึ้ง, ประภาคาร กำลังพิงกำบังอยู่ข้างหลังอย่างเบื่อหน่าย

บางคนกำลังเช็ดอาวุธ บางคนกำลังคุยกันเสียงเบาๆ บรรยากาศดูค่อนข้างหย่อนยาน

“พี่ซาโซริ พี่ว่างานนี้มันสบายเกินไปหน่อยไหม?” ทหารของรังผึ้งคนหนึ่งเข้ามาใกล้ซาโซริ แล้วยื่นบุหรี่ให้

แม้ซาโซริจะเป็นคนของผาหิน แต่เขาก็มีชื่อเสียงไม่น้อยในสี่ขั้วอำนาจ

ครั้งนี้สามขั้วอำนาจถูกหลินโม่ขอยืมทหาร ราชาหินและคนอื่นๆ คงไม่มาด้วยตัวเอง การบัญชาการในที่เกิดเหตุจึงตกเป็นของซาโซริ

ซาโซริรับบุหรี่มาจุด พิงประตูรถร้างคันหนึ่ง สายตากวาดมองไปทั่วแนวป้องกัน

“ทุกคนตาไวๆ หน่อย คุณหลินจ้างพวกเรามาไม่ใช่ให้นอนอาบแดดนะ”

ซาโซริพูดเรียบๆ

ทหารของผาหินคนหนึ่งพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น

“พี่ซาโซริ พี่วางใจได้เลย พี่น้องรู้ดี คุณหลินใจกว้าง คนละร้อยกิโลข้าวสาร ยังมีเนื้อกระป๋องกับเหล้าบุหรี่อีก งานนี้คุ้ม!”

“ใช่เลย! ช่วยคุณหลินทำงาน ไม่ขาดทุน!”

เมื่อพูดถึงค่าตอบแทน ใบหน้าของเหล่าทหารก็เผยรอยยิ้มออกมา

ข้าวสารหนึ่งร้อยกิโลกรัม ยังมีเนื้อกระป๋องอีกสิบกระป๋อง แถมด้วยบุหรี่และเหล้า ค่าตอบแทนนี้พอให้พวกเขาสุขสบายไปอีกนาน

“จะว่าไปแล้ว สวัสดิการของเมืองใหม่ดีที่สุดเลยนะ”

“แหงสิ พวกนายได้ยินมายัง? คราวนี้ฟางโจวรวมเข้ากับเมืองใหม่อย่างสมบูรณ์แล้ว ต่อไปก็จะไม่มีฟางโจวอีกแล้ว”

“จริงดิ? คนพันกว่าคนนั่น เมืองใหม่รับหมดเลยเหรอ?”

“จริงแท้แน่นอน! นายคิดว่าพวกเรามาทำอะไร ก็มาช่วยพลเรือนฟางโจวย้ายไปเมืองใหม่ไง ฉันยังได้ยินมาว่าพอเรื่องของฟางโจวเรียบร้อยแล้ว ขั้นต่อไป ก็อาจจะถึงตาพวกเราแล้ว”

คำพูดนี้ถูกพูดออกมา เสียงพูดคุยที่เดิมทีจอแจก็เงียบลงทันที

ทุกคนต่างเงี่ยหูฟัง

“ถึงตาพวกเรา? ก็รวมเข้ากับเมืองใหม่ด้วยเหรอ?”

“แปดเก้าส่วนน่าจะเป็นอย่างนั้น พวกนายลองคิดดูสิ ในยุคนี้ ตามใครถึงจะได้กินเนื้อ? ตามราชาหินและคนอื่นๆ พวกเราก็แค่มีชีวิตอยู่ได้ แต่ถ้าตามคุณหลิน นั่นถึงจะเรียกว่าใช้ชีวิต!”

ทหารของประภาคารคนหนึ่งกดเสียงให้ต่ำ ใบหน้าเต็มไปด้วยความปรารถนา

“ฉันมีญาติห่างๆ คนหนึ่ง ก่อนหน้านี้ตามคนกลุ่มหนึ่งไปเมืองใหม่ เพราะว่าใช้เครื่องกลึงเป็น เลยได้ไปทำงานในโรงงานของคุณหลิน วันละสามมื้อกินอิ่มทุกมื้อ มีเนื้อทุกมื้อ แถมยังแจกบุหรี่แจกเหล้าอีก!”

“เชี่ย! จริงดิ? สวัสดิการดีขนาดนี้เลยเหรอ?”

“จะโกหกนายทำไม! เขาบอกว่าทางเมืองใหม่น่ะ กระสุนใช้ได้ไม่อั้น ตอนฝึกซ้อมเหมือนไม่ต้องใช้เงินยิงจนลำกล้องปืนละลายเลย ที่ไหนจะเหมือนพวกเรา ทุกครั้งที่ออกภารกิจต้องนับกระสุนยิง”

“ครั้งนี้ออกภารกิจ ฉันได้ยินมาว่าคุณหลินให้กระสุนแต่ละบ้านห้าหมื่นนัด!”

“ฉันว่าทำไมครั้งนี้แต่ละคนได้กระสุนมาห้าชุด ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง”

“จะว่าไปแล้ว กระสุนมันจะเท่าไหร่กันเชียว ระเบิดมือที่คุณหลินส่งมานั่นแหละของดี”

“ใช่ๆๆ ของนั่นถึงจะสะใจ”

เหล่าทหารพูดคุยกันอย่างออกรส ในคำพูดเต็มไปด้วยความปรารถนาที่มีต่อเมืองใหม่

สำหรับพวกเขาแล้ว การได้กินอิ่ม มีอาวุธกระสุนเพียงพอ คือความรู้สึกปลอดภัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

เมืองใหม่ ก็เป็นตัวแทนของความรู้สึกปลอดภัยนี้

ซาโซริฟังลูกน้องพูดคุยกัน ไม่ได้เอ่ยปากห้าม

เขาเองก็คิดแบบนี้ไม่ใช่เหรอ

ราชาหินมีบุญคุณที่รู้จักเขา แต่สถานการณ์ของผาหิน เขารู้ดีกว่าใคร

อย่ามองว่าตอนนี้ชีวิตดีขึ้นแล้ว แต่นั่นล้วนเป็นการพึ่งพาการสนับสนุนจากคุณหลิน

ถ้าไม่มีเสบียงของคุณหลินค้ำจุน พวกเขาก็ยังคงต้องประหยัดอดออมอยู่

การรวมเข้ากับเมืองใหม่ อาจจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด

ในขณะนั้นเอง วิทยุสื่อสารที่เอวของซาโซริก็มีเสียงกระแสไฟฟ้าดังขึ้นอย่างรวดเร็ว

สีหน้าของเขาเคร่งขรึมขึ้นทันที แล้วกดปุ่มรับสาย

“ซาโซริ ฉันเย่อิง”

ในเครื่องสื่อสารมีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น เยือกเย็นและเด็ดขาด

“รับทราบ ฉันซาโซริ”

“ถนนหลวงหมายเลข 5 ปรากฏฝูงซอมบี้ ซอมบี้กลายพันธุ์จำนวนมากถูกดึงดูด กำลังเคลื่อนที่มาทางแนวป้องกันของพวกคุณ คาดว่าอีกห้านาทีจะถึง เข้าสู่สถานะรบทันที พวกเราจะเข้าสมทบกับพวกคุณจากด้านข้าง”

การสื่อสารจบลงอย่างกะทันหัน

ร่องรอยความหย่อนยานสุดท้ายบนใบหน้าของซาโซริหายไป

เขาทิ้งก้นบุหรี่ในมือลงบนพื้นอย่างแรง แล้วใช้เท้าขยี้จนดับ

“ทั้งหมด! ระวัง!”

ซาโซริตะโกนลั่น เสียงดังไปทั่วแนวป้องกัน

“เก็บความขี้เกียจของพวกแกซะ! ศัตรูมาแล้ว!”

สีหน้าของทหารทุกคนเคร่งขรึมขึ้นทันที คนที่เมื่อสักครู่ยังคงพูดคุยหัวเราะกันอยู่ ในพริบตาก็กลับกลายเป็นทหารผ่านศึกที่ผ่านสมรภูมิมาอย่างโชกโชน

พวกเขาตรวจสอบอุปกรณ์อย่างรวดเร็ว ดึงสลักปืน เสียงขึ้นลำกล้องดังขึ้นสลับกันไปมาในแนวป้องกัน

“ศัตรูอะไร? ซอมบี้เหรอ?”

“ทุกคนเข้ากำบัง! ปืนกลหนักเตรียมพร้อม! ไม่ต้องกลัวเปลืองกระสุน ยิงให้เต็มที่!” ซาโซริไม่ได้อธิบาย เพียงแค่ตะโกนออกคำสั่งเสียงดัง

แม้ทหารจะสงสัย แต่ก็ปฏิบัติตามคำสั่งทันที

เวลาผ่านไป พื้นดินก็มีการสั่นสะเทือนเล็กน้อย

ตอนแรกยังเบามาก แต่ไม่นานก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เหมือนกับมีกองทัพขนาดมหึมากำลังบุกเข้ามาจากอีกฟากหนึ่งของขอบฟ้า

ในอากาศ ก็มีเสียงคำรามต่ำๆ ดังขึ้น เหมือนกับเสียงของสัตว์ป่านับไม่ถ้วนรวมตัวกัน

ทหารที่รับผิดชอบเฝ้าระวังคนหนึ่ง หน้าซีดเผือดลื่นไถลลงมาจากหลังคาด่านเก็บเงิน วิ่งมาหาซาโซริทั้งล้มลุกคลุกคลาน

“พี่ซาโซริ… มาแล้ว… มาแล้ว!”

“ดำทะมึนไปหมด มองไม่เห็นจุดสิ้นสุดเลย!”

“ยังมีซอมบี้กลายพันธุ์อีกเยอะแยะ! แบบที่ใหญ่กว่ารถบรรทุกน่ะ!”

เสียงของทหารเจือไปด้วยความสั่นเทาที่ปิดไม่มิด

ซาโซริผลักเขาออกไป แล้วปีนขึ้นไปบนที่สูงด้วยตัวเอง

เขายกกล้องส่องทางไกลขึ้นมา

เห็นเพียงถนนไกลออกไป คลื่นสีดำที่ประกอบด้วยซอมบี้นับไม่ถ้วน กำลังซัดสาดเข้ามาด้วยความเร็วที่น่าตกใจ

ในคลื่นสีดำนั้น ซอมบี้กลายพันธุ์ร่างยักษ์สองสามตัว โดดเด่นราวกับหงส์ในฝูงไก่ ทุกย่างก้าวของพวกมันทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน

รูม่านตาของซาโซริหดเล็กลงอย่างรุนแรง

เขากลับไปที่แนวป้องกัน เรียกผู้ปลุกพลังทั้งหมดมา

“หาคนที่วิ่งเร็วๆ มาหน่อย เอาระเบิดมือไปโยนสักระลอก สกัดกั้นโมเมนตัมของฝูงซอมบี้ไว้ก่อน!”

เสียงของซาโซริเพิ่งจะจบลง ผู้ปลุกพลังสองสามคนที่โดดเด่นด้านความเร็วก็พุ่งออกมาจากหลังกำบังแล้ว

พวกเขาไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย ที่เอวของแต่ละคนแขวนระเบิดมือไว้เต็มไปหมด เหมือนเสือชีตาห์ที่ว่องไวสองสามตัว พุ่งไปยังทิศทางที่ฝูงซอมบี้บุกเข้ามา

“กำลังเบื่อๆ อยู่พอดี ในที่สุดก็มีซอมบี้มาแล้ว”

ชายคนหนึ่งพลางวิ่งพลางปลดระเบิดมือลูกหนึ่งออกมา ใช้ฟันกัดสลักออก

คนอื่นๆ ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ตอบสนองด้วยท่าทางเดียวกัน

พวกเขาขว้างระเบิดมือในมือออกไปสุดแรง เมื่ออยู่ห่างจากฝูงซอมบี้ประมาณร้อยกว่าเมตร

ในฐานะผู้ปลุกพลัง แรงแขนของพวกเขาเหนือกว่าคนธรรมดามาก บวกกับความเร็วของตัวเองอีก ระเบิดมือสิบกว่าลูกวาดเส้นโค้งที่สวยงามกลางอากาศ ตกลงไปในส่วนหน้าที่หนาแน่นที่สุดของฝูงซอมบี้อย่างแม่นยำ

ครืน! ครืน!

การระเบิดต่อเนื่องกันพัดพาเอาดินสีดำและชิ้นส่วนที่แหลกเหลวขึ้นไป คลื่นกระแทกทำให้ซอมบี้แถวหน้าสุดระเบิดจนล้มคว่ำ

โมเมนตัมการบุกของฝูงซอมบี้ ถูกสกัดกั้นไว้ชั่วขณะอย่างแข็งกร้าว

“ต่อไป!”

ซาโซริตะโกนลั่นอยู่หลังแนวป้องกัน

ครืนๆๆ

การระเบิดดังขึ้นอีกระลอก

ครั้งนี้ ด้านข้างของฝูงซอมบี้ก็มีเปลวไฟลุกโชนขึ้นมา

ซาโซริมองไปตามทิศทางนั้น เย่อิงและผู้ปลุกพลังอีกหลายสิบคนกำลังขับรถออฟโรดเข้ามาอย่างรวดเร็ว โยนระเบิดมือเหมือนไม่ต้องใช้เงิน