ร้านขายของชำวันสิ้นโลก: แค่มาม่าก็แลกทองได้แล้ว - บทที่ 92 - ทำไม่ได้ก็ไปบอกถังเหล่ามา

บทที่ 92 – ทำไม่ได้ก็ไปบอกถังเหล่ามา

รถสตาร์ตเครื่อง รถตู้สีขาวก็เคลื่อนตัวเข้าไปในกระแสจราจร

หลินโม่ไม่ได้กลับไปที่ร้านขายของชำ

วัตถุดิบสำหรับทำกระสุนจะมาถึงคืนนี้ ก่อนหน้านั้น เขาต้องเตรียมอุปกรณ์สำหรับแปรรูปของเหล่านี้ให้พร้อม

เขาโทรหาซูหว่านอีกครั้ง

“คุณหลินคะ” เสียงของซูหว่านยังคงนอบน้อมเช่นเคย

“ผมต้องการของชุดใหม่” หลินโม่เข้าเรื่องทันที “เจอกันที่เก่า ผมจะเอารายการของไปให้”

“ได้ค่ะ ท่านถังก็อยู่ที่โรงน้ำชาเหมือนกันค่ะ”

วางสายแล้ว หลินโม่ก็หักพวงมาลัย มุ่งหน้าไปยังโรงน้ำชาจิ้งซิน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถตู้สีขาวที่คุ้นเคยก็จอดอยู่หน้าโรงน้ำชา

ซูหว่านรออยู่แล้ว แต่วันนี้ข้างๆ เธอยังมีคนอีกคนหนึ่งยืนอยู่

เป็นผู้หญิง อายุราวๆ ยี่สิบห้าถึงยี่สิบหกปี สวมชุดสูทผู้หญิงที่ตัดเย็บอย่างดี ผมยาวรวบไว้ด้านหลังอย่างทะมัดทะแมง

หน้าตาของเธอสวยงาม แต่สีหน้ากลับเย็นชา เมื่อเห็นหลินโม่ลงจากรถ สายตาของเธอก็สำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า

“คุณหลินคะ นี่คือคุณถังเข่อชิง หลานสาวคนโตของท่านถังค่ะ” ซูหว่านแนะนำ “ต่อไปนี้ ธุรกิจบางส่วนของตระกูลถัง จะให้คุณเข่อชิงเป็นผู้ดูแลค่ะ”

ถังเข่อชิงยื่นมือออกมาเอง เสียงของเธอก็เย็นชาเหมือนสีหน้า “คุณหลิน ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”

หลินโม่จับมือกับเธอ สัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือก แตะแล้วก็ปล่อยทันที

“สวัสดีครับ”

ทั้งสามคนเดินเข้าไปในโรงน้ำชา บรรยากาศดูเคร่งขรึมกว่าครั้งที่แล้วที่หลินโม่มา

ในห้องรับแขก ถังเหล่ายังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวนั้น เพียงแต่วันนี้เขาไม่ได้กำลังชงชา แต่กำลังอ่านเอกสารในมืออยู่

“คุณหลินมาแล้ว เชิญนั่ง” ถังเหล่าเก็บเอกสารลง ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มที่เป็นมิตร

หลินโม่นั่งลง แล้วเลื่อนรายการของแผ่นใหม่ไปให้

“ต้องรบกวนถังเหล่าอีกแล้วครับ”

ถังเหล่าไม่ได้ดูรายการของ แต่พยักพเยิดไปทางหนึ่ง

ถังเข่อชิงที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็เดินเข้ามาหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมา

เพียงแค่มองแวบเดียว คิ้วของเธอก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อยอย่างแทบไม่สังเกตเห็น

“เครื่องจักรกลซีเอ็นซี 5 แกนความแม่นยำสูง, เครื่องกลึง CNC, เครื่องตัดเลเซอร์กำลังสูง…”

ถังเข่อชิงเงยหน้าขึ้น สายตาที่เย็นชาจ้องมองหลินโม่โดยตรง

“คุณหลินคะ ของในรายการนี้ไม่ใช่ของธรรมดานะคะ” น้ำเสียงของเธอไม่ค่อยสงบ “พอจะบอกได้ไหมคะว่าจะนำไปใช้ทำอะไร”

“ผมก็มีเรื่องที่ต้องใช้ของผม” คำตอบของหลินโม่เรียบง่าย

“เรื่องอะไรคะ?” ถังเข่อชิงถามต่อ

หลินโม่มองถังเข่อชิง “ผมทำอะไร ต้องอธิบายให้คุณฟังด้วยเหรอ?”

ถังเข่อชิงหน้าชะงัก กำลังจะโต้ตอบ แต่ถังเหล่าก็แทรกขึ้นมาทันท่วงที

“เข่อชิง” ในที่สุดถังเหล่าก็เอ่ยปาก

ชายชรามองไปที่หลินโม่ ใบหน้าเผยรอยยิ้มเล็กน้อย

“เด็กไม่รู้จักความ คุณหลินอย่าถือสาเลย”

หลินโม่ไม่ได้แสดงความคิดเห็น แต่ความเงียบของเขาก็บอกทุกอย่างแล้ว

ถ้าคนรุ่นหลังของตระกูลถังเป็นแบบนี้ เขาก็คงต้องพิจารณาเปลี่ยนคู่ค้าแล้ว

ถังเหล่าเองก็รู้ดีถึงเรื่องนี้ หันไปมองหลานสาวของตัวเอง รอยยิ้มบนใบหน้าหายไป

“เข่อชิง ขอโทษคุณหลินซะ”

“ลืมที่ปู่สอนไปแล้วเหรอ ไม่ว่าคุณหลินต้องการอะไร ราคา, ช่องทาง, ความเสี่ยง ไม่ต้องมารายงานปู่ ปู่ต้องการแค่ผลลัพธ์เดียว”

“ในเวลาที่สั้นที่สุด ส่งของที่คุณหลินต้องการ ถึงมือเขาให้ได้”

ร่างกายของถังเข่อชิงสั่นสะท้านเล็กน้อย เธอมองปู่ของตัวเอง ในแววตามีความรู้สึกซับซ้อนแวบผ่านไป แต่สุดท้ายก็ก้มหน้าลง

“ค่ะ คุณปู่”

เธอมองไปที่หลินโม่อีกครั้ง แล้วพูดอย่างจริงจัง “คุณหลิน ขอโทษค่ะ”

“คุณหลินครับ ดูการจัดการแบบนี้ พอจะพอใจไหมครับ?” ถังเหล่ามองไปที่หลินโม่

“ได้ครับ” หลินโม่พยักหน้า “คุณจะเอาเงินสดหรือทองคำ”

“เรื่องเงินไม่รีบ” ถังเหล่าโบกมือ “คุณหลินครับ ผมมีเรื่องอยากจะขอร้อง”

“เชิญถังเหล่าว่ามาได้เลยครับ”

“ได้ยินว่าคุณกำลังซื้อกิจการของเทียนเหิง ต้องการจะดัดแปลงเพื่อผลิตแบตเตอรี่หย่วนซิงรุ่นประสิทธิภาพต่ำโดยเฉพาะ ทางตระกูลถังของเราก็มีช่องทางด้านวัตถุดิบอยู่บ้าง หวังว่าคุณหลินจะให้โอกาส”

น้ำเสียงของชายชราจริงใจมาก วางตัวอ่อนน้อมอย่างยิ่ง

หลินโม่มองเขา นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง

“ได้”

คำเดียว หนักแน่นดั่งขุนเขา

ริ้วรอยบนใบหน้าของถังเหล่า คลายออกทันที เผยรอยยิ้มที่ออกมาจากใจจริง

“ขอบคุณคุณหลินมาก ของที่คุณต้องการ เข่อชิงจะจัดการให้เรียบร้อย”

“ได้ครับ”

เมื่อตกลงเรื่องกันเสร็จ หลินโม่ก็ไม่ได้อยู่ต่อ ลุกขึ้นกล่าวลา

ถังเข่อชิงเดินไปส่งเขาถึงประตูใหญ่

“คุณหลินคะ” ตอนที่หลินโม่กำลังจะขึ้นรถ ถังเข่อชิงก็พูดขึ้นมาทันที

“มีอะไรครับ?”

“อุปกรณ์ในรายการ ฉันจะพยายามหามาให้ครบ ต้องใช้เวลาสามวัน” เสียงของเธอยังคงเย็นชา “ฉันจะจัดหาโกดังที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับการส่งมอบ ที่อยู่กับเวลา ฉันจะแจ้งให้คุณทราบล่วงหน้า”

หลินโม่ขึ้นไปนั่งบนเบาะคนขับ พูดโดยไม่หันกลับมามอง “ช้าไป ก่อนอาหารเย็นผมต้องเห็นของล็อตแรก ที่อยู่เดี๋ยวผมส่งให้”

“ถ้าคุณทำไม่ได้ก็ไปหาถังเหล่า”

หลังจากนั้นก็ไม่สนใจว่าถังเข่อชิงจะมีสีหน้าอย่างไร สตาร์ตรถขับออกไปทันที

รถตู้สีขาวหายไปที่ปลายถนน ทิ้งฝุ่นควันไว้เบื้องหลัง

ถังเข่อชิงยืนอยู่หน้าโรงน้ำชา ลมต้นฤดูร้อนพัดเส้นผมของเธอ แต่เธอกลับไม่รู้สึกถึงความอบอุ่นแม้แต่น้อย

ก่อนอาหารเย็น

ทำไม่ได้ก็ไปหาถังเหล่า

คนคนนั้นไม่ได้หันกลับมามองเธอแม้แต่น้อย ราวกับว่าเธอเป็นเพียงเลขาที่คอยส่งสารเท่านั้น

ความรู้สึกที่ถูกดูแคลนและไม่ใส่ใจ ทำให้เธอกำหมัดแน่น

เธอ ถังเข่อชิง ตั้งแต่เล็กจนโตก็เป็นดาวเด่น จบจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง หลังจากรับช่วงธุรกิจของตระกูล ก็ใช้ความสามารถที่เฉียบขาดและการตัดสินใจที่แม่นยำ จัดการธุรกิจได้อย่างเรียบร้อย จนทำให้พวกญาติๆ ที่รอสมน้ำหน้าต้องหุบปากไป

เธอคุ้นเคยกับการควบคุมทุกอย่าง คุ้นเคยกับการใช้ข้อมูลและตรรกะในการวิเคราะห์ความเสี่ยงและผลตอบแทน

แต่วันนี้ เธอได้พบกับหลินโม่ ความสามารถทั้งหมดกลับไม่มีที่ให้ใช้

อีกฝ่ายไม่เคยคิดจะคุยกับเธอในฐานะที่เท่าเทียมกันเลย

“คุณเข่อชิงคะ…” ซูหว่านที่อยู่ข้างๆ พูดด้วยน้ำเสียงกังวล

ถังเข่อชิงไม่ตอบ หันหลังเดินกลับเข้าไปในห้องรับแขกอย่างรวดเร็ว

ในห้องรับแขก ถังเหล่ากำลังใช้คีมคีบชาล้างถ้วยชาใบเล็กอย่างช้าๆ ท่าทางจดจ่อ ราวกับว่าการสนทนาที่ตัดสินชะตากรรมของตระกูลเมื่อครู่นี้ไม่เคยเกิดขึ้น

ถังเข่อชิงเดินสวมส้นสูงเข้ามาอย่างรวดเร็ว หยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะ

“คุณปู่คะ”

ในน้ำเสียงของเธอมีความโกรธแฝงอยู่

“รายการของพวกนั้น คุณปู่รู้ไหมคะว่ามันหมายถึงอะไร”

ถังเหล่าไม่ได้เงยหน้า ยังคงใช้น้ำร้อนลวกถ้วยชาต่อไป

“หมายถึงความเสี่ยงค่ะ!” เสียงของถังเข่อชิงดังขึ้นเล็กน้อย “ของที่เขาต้องการไม่เกี่ยวกับการผลิตแบตเตอรี่เลย! โดยเฉพาะเครื่องปั๊มขึ้นรูปลึก, เครื่องรีดปากกระป๋อง, และเครื่องอัดปิดผนึกแบบพิเศษ นี่มันแทบจะเขียนคำว่าสร้างอาวุธสงครามไว้บนหน้าแล้ว!”

“แล้วยังมีท่าทีของเขาอีก ก่อนอาหารเย็นก็ต้องได้ของล็อตแรก เขาคิดว่าเขาเป็นใคร? นี่มันไม่ใช่การร่วมมือกันเลย!”

เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามระงับอารมณ์

“คุณปู่คะ คุณปู่เอาอนาคตของทั้งตระกูลถังไปเดิมพันกับเขาคนเดียว มันหุนหันพลันแล่นเกินไปค่ะ”

“หนูคิดว่าคุณปู่ควรจะพิจารณาใหม่อีกครั้ง”