ร้านค้าจากแดนสวรรค์ - บทที่ 148 ถูกลวนลาม

บทที่ 148 ถูกลวนลาม

สายตาของฉิงเทียนกลายเป็นดุดันขึ้นมาทันที อารมณ์ของเขาได้พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที จิตสังหารได้แผ่พุ่งออกมายึดหลิวตันไว้กับที่ทันที แรงกดดันวิญญาณของขั้นจินตันนั้นได้กดตัวของหลิวตันเอาไว้!

จู่ๆ หลิวก็รู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่มหาศาล ทำให้เธอหายใจยากลำบาก และรู้สึกขนลุกไปทั้งตัวโดยเฉพาะตอนที่เธอมองไปที่สายตามุ่งร้ายของฉิงเทียน

หัวใจของหลิวตันจึงอดไม่ได้ที่จะสั่นกลัวเขานั้นตั้งใจที่จะฆ่าเธอแน่! เธอจึงอดไม่ได้ที่จะคิดถอย แต่เมื่อเธอนึกถึงสภาพที่น่าสงสารของน้องชายของเธอ หลิวตันจึงได้ปลุกใจของตัวเองขึ้นมาให้ลุกขึ้นสู้

ไม่ต้องกังวลไปเขาไม่ฆ่าเธอแน่ เขาแค่ขู่เท่านั้น

หลังจากที่เธอปลุกใจของเธอขึ้นมา หลิวตันก็ไม่คิดจะถอยหนีอีก แต่ดันตัวของเธอให้ลุกขึ้นมา “หากว่าคุณยอมตกลงข้อหนึ่งดิฉันก็จะยอมบอกคุณก็ได้ และในขณะเดียวกันดิฉันก็จะให้คนคนนั้นยอมล้มเลิกความคิดนั้นด้วย”

“คุณรู้ไหมว่าอะไรคือสิ่งที่ผมเกลียดที่สุด?” ฉิงเทียนพูดอย่างเย็นชา สีหน้าของฉิงเทียนนั้นเต็มไปด้วยความต้องการฆ่า และเขาก็ได้แอบเพิ่มพลังวิญญาณของเขาขึ้นมาอีก ในตอนนั้นเองที่พลังกดดันของฉิงเทียนจู่ๆก็ได้เพิ่มขึ้นมาอย่างมาก

ทำให้ร่างของหลิวตันที่ฝืนขึ้นมาได้ต้องร่วงลงไปกองกับโซฟา

“สิ่งที่ผมเกลียดมากที่สุดก็คือการถูกข่มขู่โดยคนอื่นนี่แหละ โดยเฉพาะคนที่ผมเป็นห่วงมากที่สุด” ฉิงเทียนจับเอาใบหน้าสวยของหลิวตันเอาไว้และพูดอย่างดูหมิ่น

เธอนอนอยู่ที่โซฟา ถึงแม้หลิวตันจะรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่มหาศาล แต่หลิวตันยังคงสามารถปั้นหน้าที่เย่อหยิ่งของเธอและปฏิเสธที่จะยอมรับการพ่ายแพ้ “คุณจะยอมตกลงหรือไม่?”

มองไปที่หลิวตันที่ยังยืนกรานทั้งๆที่เขาจับหน้าของเธออยู่ เขาจึงได้พูดในใจ: ไม่คิดเลยว่าความมุ่งมั่นของหลิวตันจะมาขนาดนี้ แม้อยู่ภายใต้แรงกดดันของคนระดับจินตันอย่างเขา เธอก็ยังสามารถฝืนเอาไว้ได้นานขนาดนี้!

“เห, แล้วถ้าผมไม่ตกลงล่ะ” ฉิงเทียนถาม

“ถ้าคุณไม่ตกลง ฉันก็จะรังควานคุณไปตลอด โดยเฉพาะต่อหน้าซูเสวี่ยฉันสามารถทำอะไรกับเธอก็ได้” ใบหน้าของหลิวตันแสดงรอยยิ้มที่มั่นใจออกมา

“ฉันสามารถทำอะไรก็ได้เพื่อน้องชายของฉัน! โดยเฉพาะตอนนี้ถ้าฉันตะโกนออกไปว่าโดนข่มขืน ชื่อเสียงของหมอเทวดาฉิงของคุณได้จบแน่”

ผู้หญิงคนนี้ตั้งใจมาขอร้องเขาอย่างจริงจังแต่ก็กลับแข็งกร้าวเช่นกัน ทำให้ฉิงเทียนรู้สึกหงุดหงิดและคิด: นี่มาขอร้องร้องหรือมาขู่เขากันแน่นะ? แล้วจู่ๆในหัวของเขาก็คิดอะไรเลวร้ายขึ้นมา มือของเขาที่จับหน้าของหลิวตันก็ได้คลายแรงที่มือกลายเป็นสัมผัสอย่างช้า

และเก็บพลังกดดันวิญญาณของขั้นจินตันกลับไป ทำให้หลิวตันที่รู้สึกคลายจากแรงกดดันทันทีและรู้สึกโล่งอก

แต่ในขณะที่หัวใจของเธอกำลังผ่อนคลายอยู่นั้น จู่ๆเธอก็รู้สึกได้ถึงมือของฉิงเทียนที่กำลังลูบหน้าของเธอ

สัญชาตญาณได้บอกให้เธอปัดมือของเขา แต่แล้วเธอก็คิดอะไรบางอย่างได้แล้วพูดเสนอเขา “หากว่าคุณยอมตกลงคำขอของดิฉัน ดิฉันจะยอมให้คุณ…..”

เมื่อพูดจบใบหน้าที่น่าหลงใหลของหลิวตันก็ได้แดงราวกับจะมีเลือดไหลทันที แล้วฉิงเทียนก็รู้สึกประหลาดใจที่ได้เห็นเช่นนี้

เขานั้นตั้งใจที่จะแกล้งทำเป็นลวนลามเธอ แต่ไม่คิดว่าหลิวตันนั้นจะตอบสนองกลับมาเช่นนี้

มองไปที่รูปร่างที่เซ็กซี่และใบหน้าที่สะสวยของหลิวตัน ถึงแม้ว่าหน้าของเธอจะสวยสู้ซูเสวี่ยไม่ได้ก็เถอะ แต่ตระกูลของหลิวตันนั้นมีอำนาจมากพอที่จะสามารถสั่งฆ่าเขาและน้องชายได้เลย แต่ในอีกด้านหนึ่งเธอนั้นช่างเป็นพี่สาวที่ดีจริงๆ

“นายท่านเจ้าคะ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะเจ้าคะ ที่จะมีคุณพี่สาวสุดสวยยอมมาอุทิศตัวให้นายท่ายเช่นนี้นะเจ้าคะ” เพ่าฝูพูดพร้อมกับยิ้ม

ฉิงเทียนจึงได้พูดในทะเลความรู้ “ไปไหนก็ไปไป…..นายท่านของเธอเป็นสุภาพบุรุษพอน่า”

“ว่ายังไง, ข้อตกลงแบบนี้พอจะตกลงกันได้ไหม?” หลิวตันพูดด้วยเสียงที่เหมือนกับยุง

“หึหึ ผมจะคอยดูว่าคุณจะยอมเสียสละตัวเองได้ถึงไหนกันเชียว” ฉิงเทียนได้แอบตัดสินใจในใจที่จะลวนลามหลิวตันต่อ หลิวตันนั้นได้มาก่อกวนเขาหลายต่อหลายครั้งแล้ว มันจึงไม่สายเกินไปที่สุภาพบุรุษคนนี้จะขอล้างแค้นเธอเสียหน่อย

มือของเขาก็ได้เลื่อนลงมาจากใบหน้าของหลิวตัน ลงมายังคอที่เซ็กซี่ของเธออย่างช้าๆ ในขณะที่มือของฉิงเทียนกำลังลูบไล้ ฉิงเทียนก็สามารถรู้สึกได้ถึงร่างกายที่สั่นเทาของเธอ

ใบหน้าของเธอนั้นแดงฉานแต่ก็ยังจ้องมองมาที่ฉิงเทียนโดยที่ไม่ถอยหนีแม้แต่น้อย ซึ่งทำให้ฉิงเทียนเองก็รุกไม่ยอมถอยเช่นกัน

จนกระทั่งมาถึงจุดที่เขาไม่ต้องพูดก็รู้สึกได้ว่า ถ้าเกิดเขาไม่รุกเข้าไปต่อก็เท่ากับเป็นการยอมรับว่าเขาไม่มีความกล้ายังไงอย่างงั้น

เมื่อคิดเช่นนี้ฉิงเทียนก็รู้สึกปวดหัวอย่างช่วยไม่ได้ มันไม่ใช่ว่าเขามีอะไรที่จะเสียสักหน่อย ก็แค่เขาปฏิเสธเธอไปตรงๆ ทำไมจะต้องมาเรื่องยุ่งยากแบบนี้ด้วย แต่มันก็ไม่สามารถหลุดออกมาจากปากของเขาได้

ส่วนหัวใจของหลิวตันนั้นเต้นอย่างรุนแรงมาก และเธอก็พูดด่าเขาในใจไม่หยุด: ฉิงเทียนคนลามก, โรคจิต ถ้าคุณรักษาน้องชายของฉันเมื่อไร พวกเราได้คิดบัญชีนี้กันทีหลังแน่

แต่จู่ๆเธอก็รู้สึกได้ว่ามือของฉิงเทียนนั้นหยุดลงแล้ว ด้วยหัวที่ไวของเธอ เธอรู้ได้ทันทีว่าเขานั้นกำลังกลัวเธออยู่ และความรู้สึกกระวนกระวายของเธอก็ได้รู้สึกผ่อนคลายลง

*หัวใจมีสีแต่กลับไร้ซึ่งสีความกล้า! หลิวตันพูดพร้อมกับหัวเราะเยาะในใจ แล้วตาของเธอก็เป็นประกายขึ้นมา: ในเมื่อคุณไม่กล้าฉันก็ไม่มีอะไรจะต้องกลัวแล้ว วันนี้ฉันต้องทำให้คุณต้องยอมตกลงรับคำขอของฉันให้ได้ (*หมายถึงได้แต่คิดแต่ไม่กล้าจะมีอะไรกันกับผู้หญิงจริงๆ)

ภายใต้สายตาที่ประหลาดใจของฉิงเทียน หลิวตันจึงได้ใช้โอกาสนี้จับมือของฉิงเทียนเอาไว้ ฉิงเทียนนั้นไม่เพียงแต่จะสัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลแล้ว เสียงที่น่าหลงใหลและจดจำของหลิวตันก็ยังพูดขึ้นมาด้วย “ชักช้าเกินไปแล้ว, มาดิฉันจะช่วยคุณเอง”

จากนั้นเธอก็ขยับตัวและมานั่งบนตักของฉิงเทียน ทันใดนั้นฉิงเทียนก็รู้สึกได้ถึงต้นขาที่อ่อนนุ่มของเธอทำให้หัวของเขาถึงกับว่างเปล่าไป

ในเวลานี้เองที่ในใจของหลิวตันเองก็แทบระเบิดความอายออกมา ถึงแม้ว่าเธอจะพยายามทำตัวให้เป็นสาวเซ็กซี่ บางครั้งเธอจะใส่ชุดที่ดูเซ็กซี่บ้าง แต่ก็เฉพาะในบางโอกาสเท่านั้นอย่างเพื่อหวังผลประโยชน์หรือเพื่อการเจรจาธุรกิจของเธอ แต่เธอเองก็ไม่เคยนั่งบนตัวผู้ชายเช่นนี้มาก่อน ทำให้การกระทำของเธอค่อนข้างคลุมเครือ

หลิวตันที่นั่งอยู่บนตักของฉิงเทียน ส่วนมือของฉิงเทียนเองก็วางอยู่ที่ไหล่ที่เซ็กซี่ของหลิวตัน เสื้อนอกที่ถูกถอดออกมาเล็กน้อยนี้ทำให้ใครหลายคนต้องฝันกลางวันไม่รู้จบได้เลย

“คุณจะยอมตกลงหรือยัง?” หลิวตันได้พยายามข่มความอายของเธอเอาไว้แล้วเอนตัวไปที่ด้านข้างของฉิงเทียนแล้วพ่นเอาลมอุ่นๆเข้าที่หูของฉิงเทียน

ส่วนฉิงเทียนที่รู้สึกจักจี้ที่หูของเขา ทำให้หัวของเขาค่อยๆคืนสติอย่างช้าๆ “นี่เราถูกลวนลามโดยผู้หญิงเหรอเนี่ย?” ใจของฉิงเทียนเต้นอย่างบ้าคลั่ง

“ไม่ได้ เราจะต้องไม่นอกใจเสวี่ยเอ๋อ” ฉิงเทียนจึงได้อุ้มหลิวตันขึ้นมา แล้วโยนเธอไว้ที่โซฟาข้างๆเขา “ก็ได้ หากคุณยอมบอกผมมาว่าใครกันที่จ้างนักฆ่ามาฆ่าผม ผมจะยอมตกลงกับคุณก็ได้”

หลิวตันที่นอนอยู่ที่โซฟาเมื่อได้ยินว่าฉิงเทียนยอมตกลงแล้ว โดยปราศจากซึ่งความอายเธอก็ได้กระเด้งตัวขึ้นมาแล้วพูดอย่างตื่นเต้น “จริงเหรอ?”

“จริงแท้แน่นอน!” ฉิงเทียนพูดอย่างใจเย็น

เมื่อเห็นสีหน้าของฉิงเทียนที่ไม่ดูเหมือนว่าจะหลอกเธอแล้ว แต่พอเธอมาคิดว่าจริงๆแล้วเป็นเธอเองที่เสนอที่เป็นคนเสนอค่าหัวของเขาในตลาดมืดแล้ว เขาจะยังยอมตกลงคำขอของเธอหรือไม่แล้ว? เมื่อคิดได้เช่นนี้หลิวตันก็ก้มหน้ามามองฉิงเทียนอย่างช่วยไม่ได้

“คุณอยากที่จะบอกหรือไม่บอก?” หลังจากที่มองมาที่ฉิงเทียนอยู่สักพักใหญ่ๆ หลิวตันก็ยังไม่ยอมพูดออกมา และก้มหน้าลงมาที่ตัวเธอเองเหมือนสาวน้อย

“ทำไมเราไม่ทำสัญญากันก่อนเพื่อที่ฉันจะได้วางใจ” หลิวตันเผชิญหน้าฉิงเทียนแล้วพูดขึ้นมา

แต่ในใจของฉิงเทียนนั้นกลับใสซื่อเหมือนกับกระจก เขานั้นคิดว่าหลิวไห่ต้องเป็นคนจ้างนักฆ่ามาฆ่าเขาแน่ๆ! แต่เธอก็ต้องการให้เขามาช่วยรักษาหลิวไห่ เธอจึงได้กลัวว่าเขาจะไม่ยอมแน่!

“ก็ได้ ผมจะยอมเซ็นสัญญาก็ได้!” ฉิงเทียนจึงได้ตอบเห็นด้วย “แต่มีข้อแม้ว่าหากน้องของคุณยังคิดจะแก้แค้นผมอีก คราวนี้ผมจะไม่ยอมปล่อยเขาแน่”

ในใจของฉิงเทียนนั้น ถึงแม้ว่าหลิวไห่นั้นอยากที่จะฆ่าเขาหลายครั้งแล้วแต่ก็ทำพลาดทุกครั้ง แล้วตอนนี้หลิวไห่ได้กลายเป็นอัมพาตครึ่งตัวไปแล้ว และเป็นเขาที่มีความสามารถจะรักษาเขาหรือทำให้เขาตายก็ได้ ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เขาเป็นนักพรตขั้นจินตันแล้ว ถึงแม้ว่าเขาจะยังไม่มีอาวุธที่เหมาะสมกับเขา แต่คนธรรมดาๆย่อมไม่สามารถที่จะทำร้ายเขาได้อยู่แล้ว ดังนั้นฉิงเทียนจึงได้ตอบตกลงอย่างมั่นใจ