ร้านค้าจากแดนสวรรค์ - บทที่ 230 โลกความฝัน (4)

บทที่ 230 โลกความฝัน (4)

ประตูโลหะอะลูมิเนียมสองบาน ฉิงเทียนกับเจ้าดำได้เปิดเข้าไปข้างใน ทันทีที่เขาเข้ามาข้างใน ฉิงเทียนก็ต้องประหลาดใจ เพราะไม่มีบรรยากาศความเป็นบ่อนพนันเลยแม้แต่น้อย มันเงียบมาก และมีบริกรแค่คนเดียวที่เคาน์เตอร์ที่กำลังยุ่งกับธุระของตัวเองอยู่โดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย

ฉิงเทียนมองดูการตกแต่งของที่นี่อย่างระมัดระวัง กำแพงสีขาวและพื้นสีขาวทำให้ห้องนี้สว่างมาก

ที่กำแพงสีขาวนั้นมีภาพวาดทิวทัศน์แบบจีนและภาพสีน้ำมันแบบตะวันตกอยู่หลายสิบรูป

ฉิงเทียนรู้สึกตกใจและพูดด้วยเสียงเบาๆ “ห้องพนันอยู่ที่ไหนเนี่ย? นี่มันห้องแสดงภาพชัดๆ!”

เจ้าดำก็ผงกหัวและพูดอย่างเห็นด้วย “นั่นสิ ไม่เห็นห้องสำหรับเล่นการพนันเลย”

“นี่คุณเคยมาที่นี่มาก่อนรึเปล่าเนี่ย?” ฉิงเทียนถามอย่างสงสัย

“ไม่น่ะสิ!” เจ้าดำส่ายหัว

“โอเค” ว่าแล้วฉิงเทียนก็ได้เดินไปที่เคาน์เตอร์ บริกรก็ได้มองมาที่ฉิงเทียนและอีกคน เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนเดินมาหาเขาก็ได้เงยหน้าขึ้นมาแล้วถาม “ไม่ทราบว่ามีอะไรต้องการให้ช่วยรึเปล่าครับ?”

ฉิงเทียนก็ได้ยิ้มและพูด “ไม่ทราบว่าที่นี่มีห้องเล่นพนันรึเปล่าครับ? ไม่ทราบว่าพวกเราจะต้องทำอะไรบ้างถ้าจะเล่นพนันที่นี่ครับ?”

“นั่นสิ คุณมีอะไรอย่างอื่นให้ทำนอกจากเล่นพนันบ้างไหม?” เจ้าดำถามแล้วยิ้มอย่างกวนๆ

บริกรคนนั้นไม่สนใจเจ้าดำแล้วพูดพร้อมกับยิ้ม “ผมคิดว่าพวกคุณกำลังเข้าใจอะไรผิดไปอยู่ ห้องพนันของพวกเราก็อยู่ที่นี่แหละครับ และแน่นอนว่าพวกเรามีแต่การพนันที่นี่ ไม่มีอะไรอย่างอื่นทั้งนั้นแหละครับ แล้วไม่ทราบว่าทั้งสองท่านมาที่นี่เพื่อเล่นพนันหรืออะไรครับ?”

“โอ้ แล้วที่นี่มีการพนันอะไรให้เล่นบ้างครับ?” ฉิงเทียนถามอย่างสงสัย เขาอยากจะรู้ว่ามีการพนันอะไรบ้างที่เจ้าปีศาจจิตใจสร้างขึ้นมานั้นจะแตกต่างจากโลกมากแค่ไหน

“ได้เลยครับ ให้ผมแนะนำคุณเอง! ที่นี่มีการพนันอยู่ 3 ประเภทครับ” จากนั้นบริกรก็ได้ชูนิ้วขึ้นมาแล้วพูดขึ้น “อย่างแรกเลยคือการเล่นไพ่นกกระจอกโบราณและอื่นๆครับ ซึ่งใช้เวลาเป็นแต้มเดิมพันไม่มากนัก อย่างที่สองคือสล็อตแมชชีนครับ คนส่วนใหญ่จะชอบเล่นกันเพราะใช้แต้มเดิมพันไม่มากเช่นกัน”

แล้วบริกรก็ได้ชูนิ้วที่สามออกมาแล้วพูด “ส่วนอย่างที่สามนั้น คือการพนันหินหยก ม้าและบอลครับ การพนันประเภทนี้จะใช้แต้มเดิมพันสูงมาก ผมไม่ทราบว่าทั้งสองท่านจะสนใจพนันรึเปล่า?”

ในสายตาของเขานั้น ฉิงเทียนนั้นใส่ชุดคนงานอยู่ ซึ่งอย่างมากก็คงแค่เล่นพนันไพ่ที่เป็นการพนันที่พื้นฐานมากและค่าบริการก็ถูกด้วย ดังนั้นเขาจึงไม่ได้มีท่าทีที่ดีมากนักตอนที่เขาเห็นฉิงเทียน

เพราะพวกเขาได้ 10 นาทีเป็นค่าบริการของอย่างแรกและอย่างที่สอง แต่อย่างที่สามนั้นพวกเขาจะได้ค่าบริการอย่างน้อยก็หนึ่งชั่วโมง ดังนั้นบริกรเหล่านี้จึงเลือกรับลูกค้าแต่นักพนันมีระดับ

จริงๆแล้ว ฉิงเทียนก็รู้อยู่แล้วว่าการบริการของบริกรคนนี้ไม่ดี แต่เขาไม่ได้สนใจอะไร เพราะอย่างไรเสียที่นี่ก็เป็นแค่โลกปลอมๆอยู่แล้ว!

“งั้นพวกเราจะเล่นพนันหินหยกครับ!” ฉิงเทียนพูดอย่างไม่คิดมาก เดิมทีเขาคิดที่จะพนันเพื่อให้ได้เวลาเยอะๆไวๆอยู่แล้ว แล้วการพนันหินหยกนี้ก็มีบนโลกด้วย เขาเคยได้ยินมาว่าเป็นการพนันที่ได้เงินไวมากเหมือนที่เขาว่า หนึ่งตัดหนึ่งโลก ซึ่งมีบางคนที่รวยเป็นเศรษฐีได้ด้วยการพนันชนิดนี้ ในขณะที่บางคนก็เสียทรัพย์ไปเป็นจำนวนมากเช่นกัน ดังนั้นฉิงเทียนจึงได้เลือกเล่นการพนันหินหยก

บริกรมองมาที่ฉิงเทียนอย่างตกใจแล้วถามเขา “ถึงพวกคุณบอกว่าอยากจะเล่นพนันหินหยก แต่เล่นครั้งหนึ่งก็ใช้อย่างต่ำ 1,000 ชั่วโมงนะครับ ไม่ทราบว่าคุณลูกค้ามีเวลาถึงรึเปล่าครับ?”

“1,000 ชั่วโมงเลยเหรอ ทำงานทั้งเดือนยังได้แค่ 750 ชั่วโมง ฉิงเทียนพวกเราจ่ายไปไม่ไหวหรอกไปกันเถอะ” เจ้าดำนั้นไม่อยากที่จะเล่นการพนันอยู่แล้ว เขาจึงได้อยากที่จะออกไป

“เจ้าดำไม่ต้องกังวลไป ก็แค่ 1,000 ชั่วโมงเอง ผมมีอยู่แล้ว!” ด้วยเหตุนั้น ฉิงเทียนก็ได้ยื่นแขนออกไปแล้วโชว์เวลาให้บริกรดู

“1,300 ชั่วโมงได้ครับ ขอเชิญคุณลูกค้าที่ชั้น 3 เลยครับ” แล้วการบริการของบริกรก็เปลี่ยนไปทันที ก้มหัวให้เขาแล้วยิ้ม

เจ้าดำก็ได้มองฉิงเทียนอย่างสงสัย “ฉิงเทียน ทำไมนายถึงได้มีเวลามากขนาดนั้น!”

ฉิงเทียนพูดพร้อมกับยิ้ม “เอาไว้ผมจะอธิบายให้คุณฟังทีหลังนะ ตอนนี้พวกเราไปเล่นการพนันหินหยกกันก่อน”

“พวกเราจะเล่นการพนันกันจริงๆเหรอ? แล้วถ้าพวกเราแพ้ล่ะ?” เจ้าดำพูดอย่างไม่สบายใจ

“ไม่ต้องกังวลเรื่องของผมหรอกน่า!” ฉิงเทียนพูดอย่างมั่นใจและทุบอกตัวเอง

“ถึงแล้วครับคุณลูกค้า” บริกรรู้สึกเกรงๆฉิงเทียน เขากำลังรู้สึกผิดที่พูดกับฉิงเทียนไปก่อนหน้านี้

ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออกมาที่ชั้น 3 ฉิงเทียนก็ได้ยินเสียงตะโกนอย่างตื่นเต้นมากและเสียงของการตัดหินหยก

“นี่สิคือบรรยากาศที่บ่อนพนันควรจะมี” ฉิงเทียนพูดในใจ

“ขอเชิญคุณลูกค้าเล่นให้สนุกนะครับ!” บริกรก็ได้ก้มหัวและพูดพร้อมกับยิ้มจากนั้นเขาก็ได้ถอยหลังแล้วเดินจากไป

“นี่คือบ่อนพนันสินะ” เจ้าดำมองดูผู้คนที่กำลังตื่นเต้นอยู่ตรงหน้าเขาอย่างสงสัย

ก่อนที่เขาจะได้พูดจบ จู่ๆก็มีเสียงตะโกนดังมาจากฝูงชน “ใช่แน่ ออกมาแล้ว ออกมาแล้วสีเขียว ใหญ่มากด้วย”

ทันทีที่เสียงนั้นจบลง ฝูงชนต่างก็พากันรุมล้อมเขาอย่างรวดเร็ว

ฉิงเทียนและเจ้าดำต่างก็สงสัยจึงได้ไปล้อมดูด้วย ถึงแม้ฉิงเทียนนั้นจะรู้อยู่แล้วว่านี่เป็นแค่ภาพลวงตา แต่ถ้าเขาอยากที่จะจัดการเจ้าปีศาจในโลกจินตนาการนี้ เขาก็จะต้องเล่นตามกฎของโลกนี้ ดังนั้นบางครั้งฉิงเทียนก็จะต้องทำราวกับว่าโลกนี้เป็นโลกจริงๆ

“ว้าว มีสีเขียวจริงๆด้วย ตัดหินก้อนนั้นได้สีเขียวโดยจ่ายแค่ 1,000 ชั่วโมงเท่านั้นเอง” คนคนหนึ่งพูดขึ้นมาอย่างอิจฉา

“ก็แค่โชคดีเท่านั้นแหละ!” คนคนหนึ่งที่ไม่ได้กินองุ่นแต่กลับบอกว่าองุ่นเปรี้ยวพูดขึ้นมาอย่างดูถูก

“ผมจ่ายไปตั้ง 2,000 ชั่วโมงถึงจะได้หยกสักชิ้น แต่ก็เทียบไม่ได้กับเขาเลย ถ้าโชคดีแบบนี้บางทีเขาอาจจะได้เกิน 10,000 ชั่วโมงเลยก็ได้” ชายคนหนึ่งพูดอย่างมืออาชีพ

ในเวลานี้เอง ที่เจ้าของหยกเม็ดนี้กำลังตื่นเต้นมากเสียจนหน้าเขาแดงก่ำ เขาจ่ายไป 1,000 ชั่วโมงเพื่อซื้อหินทั้งสามก้อนนี้ และหินก้อนนี้ก็เป็นก้อนสุดท้ายของเขาแล้ว สองก้อนแรกนั้นไม่เขียวเลย แต่ก้อนที่เล็กที่สุดนั้นกลับปรากฏสีเขียวออกมา ดูเหมือนคราวนี้โชคกำลังกลับมาหาเขาแล้วและเขาจะได้ชั่วโมงกลับคืนมาบ้างเสียที

“ว่าไงลูกพี่ ต้องการจะตัดต่ออีกเหรอไม่?” คนตัดหินถามอย่างตื่นเต้น อย่างไรเสีย เขาเป็นคนที่ตัดออกเป็นสีเขียวด้วยมือของเขาเอง และเขาก็จะได้ทิปถ้าเขาตัดออกมาได้เขียวอีก จะให้เขาตัดทั้งวันก็ยังได้

เจ้าของหยกเม็ดนี้ก็ได้คิ้วขมวดขึ้นมา เขานั้นมั่นใจในระดับหนึ่ง แต่ก็กลัวว่าจะไม่มีอะไรในส่วนที่เหลือ

ในเวลานี้ฉิงเทียนก็ได้ลองหลับตาของเขาแล้วก็ลืมตาขึ้นมา แล้วพบว่าเนตรมองทะลุของเขายังใช้การได้

ฉิงเทียนจึงได้มองดูหินหยกที่อยู่ตรงหน้าเขาอย่างตื่นเต้น แล้วพบว่ามีสีเขียวเล็กน้อยอยู่แค่ตรงหิวเท่านั้น ส่วนอื่นๆนั้นเป็นสีเทาหมด

ในขณะที่เจ้าของหยกกำลังใช้ความคิดอยู่นั้น จู่ๆก็มีชายอ้วนและหูใบใหญ่ๆพูดขึ้นมา “ลุงหลี่ ผมขอซื้อหยกเม็ดนี้ต่อ 1,000 ชั่วโมง ลุงจะขายไหม?”

ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดจบ คนข้างๆเขาที่แต่งตัวดี ดูแล้วคล้ายคนที่คงแก่เรียนพร้อมด้วยแว่นกรอบทองก็ได้กระแอมและพูดขึ้นมา “ให้มันมียางอายหน่อยให้แค่ 1,000 เดียวเองเหรอ หากดูจากหยกของลุงหลี่แล้ว ผมคิดว่าอย่างน้อยๆก็ต้องจ่าย 2,000 ชั่วโมง ผมขอจ่าย 2,000 ชั่วโมง”

แล้วชายอ้วนก็คิ้วขมวด และรู้ว่าเขาคงไม่ได้มาง่ายๆอยู่แล้ว เมื่อสักครู่นั้นเขาแค่โยนหินถามทางเท่านั้น อย่างที่คิดมีคนที่คิดจะแย่งเขาจริงๆ

“งั้นผมให้ 2,500 ชั่วโมง” ชายอ้วนพูดขึ้นมาโดยไม่ชะงัก

“3,000 ชั่วโมง” ชายสวมแว่นทองพูดพร้อมกับดันแว่นของเขา

“5,000 ชั่วโมง” ชายอ้วนกัดเขี้ยวเคี้ยวฟันและพูดออกมาเสียงดัง

หลังจากที่ชายอ้วนตะโกนออกมาว่า 5,000 ชั่ว ทั้งห้องนั้นก็ได้ฮือฮากันขึ้นมาทันที แม้แต่เจ้าของหยกเองก็ยังตื่นเต้นจนขาของเขาสั่นขึ้นมา

ส่วนชายสวมแว่นทองคำก็ได้ลังเลอยู่พักหนึ่งแล้วก็ไม่ได้เสนอราคาต่อ

“คุณยอมจ่าย 5,000 ชั่วโมงจริงๆเหรอ?” ชายคนนั้นพูดอย่างตื่นเต้น

แล้วชายอ้วนก็ได้พูดอย่างดูถูก “แน่นอนผมยินดีที่จะจ่าย 5,000 ชั่วโมง ลุงหลี่รีบมาซื้อขายกับผมเถอะ”

ทันทีที่เขาพูดจบเขาก็ได้อุปกรณ์ขนาดเท่าโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าของเขาแล้วทำการสแกนกับเครื่องแสดงเวลาของลุงหลี่ แล้วเวลาของลุงหลี่ก็ได้เพิ่มขึ้นมา 5,000 ชั่วโมง

แล้วทุกคนรอบๆต่างก็มองดูคุณลุงด้วยความอิจฉา ที่เขาได้มาถึง 5,000 ชั่วโมง

“ได้ตั้ง 5,000 ชั่วโมงแน่ะ ในขณะที่ค่าแรงของพวกเราแค่ 750 ชั่วโมงเอง เรียกได้ว่าเขาได้เป็น 6 เท่าของค่าแรงพวกเราโดยใช้เวลาไม่กี่นาทีเอง!” เจ้าดำตกใจอย่างมากในเวลานี้ และมองไปที่ลุงหลี่ด้วยความอิจฉา และคิดว่าเขาจะเป็นอย่างคุณลุงบ้าง

จากนั้นเขาก็หน้าแดงขึ้นมาแล้วหันไปพูดกับฉิงเทียน “ฉิงเทียน พวกเราก็เล่นกันบ้างเถอะ บางทีพวกเราอาจจะโชคดีแบบนั้นบ้าง”

ฉิงเทียนมองไปที่คนที่เคยบอกเกลียดการพนันอย่างเจ้าดำ ซึ่งตอนนี้กลับอยากเล่นพนันจนทนไม่ไหวแล้ว การพนันมันช่างน่าหลงใหลจริงๆนั่นแหละ

แต่ฉิงเทียนนั้นไม่เพียงแต่จะมีเนตรมองทะลุ แต่เขายังมีจิตศักดิ์สิทธิ์ด้วย ทันทีที่เขาเดินมาเขาก็รู้แล้วว่ามีแค่ลุงหลี่ที่ได้สีเขียว ในขณะที่คนอื่นๆเสียเงินกันหมด

และถึงแม้ว่าลุงหลี่จะได้สีเขียว แต่เขาก็ขายอย่างไว ไม่อย่างนั้น เขาคงได้เสียเงินแน่ และตอนนี้คนที่เสียก็เป็นชายอ้วนคนนั้นแทน

“ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนน่า คอยดูเรื่องนี้ให้จบก่อนแล้วค่อยคุยกันอีกที” ฉิงเทียนยิ้มและมองไปที่เจ้าดำที่กำลังตื่นเต้น