ร้านค้าจากแดนสวรรค์ - บทที่ 54 ไปสำนักงานตำรวจอีกครั้ง

บทที่ 54 ไปสำนักงานตำรวจอีกครั้ง

พอฉิงเทียนพูดว่าชาวญี่ปุ่น ทำให้ชาวญี่ปุ่นทั้งสองคนมีอาการของขึ้นขึ้นมา เขามองดูนักรบชาวญี่ปุ่นที่ไม่รู้ว่าไปเอาดาบมาจากไหนเยอะแยะมาถือในมือของเขา และหมายมุ่งที่จะฆ่าฉิงเทียน

เมื่อซามูไรชาวญี่ปุ่นได้พุ่งเข้ามาหาเขา แน่นอนว่าฉิงเทียนไม่ได้ถอยหนีไปไหน เพราะเขานั้นสู้กับชาวญี่ปุ่นได้อยู่แล้ว แต่เขาก็ได้ตะโกนไปบอกอู๋จินที่อยู่ไม่ไกลจากเขา “ผู้กำกับอู๋เห็นไหม? เขามาทำร้ายอีกแล้ว”

ทุกๆคนนอกจากอู๋จินต่างก็ตกใจกับการกระทำของนักรบชาวญี่ปุ่น พวกเขาอุกอาจมากที่หยิบเอาอาวุธสังหารขึ้นมาต่อหน้าพวกเขา

อู๋จินจึงไม่ที่ทางเลือกนอกจากตะโกนออกไป “รีบหยุดเดี๋ยวนี้นะ ไม่ว่าแกจะเป็นใคร หยุดทำแบบนั้นต่อหน้าพวกเราเดี๋ยวนี้” แต่นักรบคนนั้นกลับพุ่งเข้ามาฟันฉิงเทียนโดยไม่ลังเลราวกับว่าเขาไม่ได้ยินเสียงของอู๋จิน

“ทุกคนมาช่วยกันเขาเร็ว!” อู๋จินเมื่อเห็นว่าไม่ได้ผลจึงได้รีบเรียกให้ลูกน้องช่วย ด้วยความที่เขาเกลียดพวกชาวญี่ปุ่นเป็นทุนเดิมอยู่แล้วรวมถึงเขาก็ได้เตือนแล้วด้วย แต่น่าเสียดายที่เขาไม่สามารถยิงด้วยปืนพก เขาจึงไม่มีทางอื่นนอกจากออกคำสั่งลูกน้องของเขา

เมื่อเหล่าตำรวจเห็นความเย่อหยิ่งของคนเหล่านี้ พวกเขาเองก็อดไม่ได้ที่จะโกรธขึ้นมาเช่นกัน พวกเขาจึงได้พากันรุมฟาดกระบองไปที่ซามูไรทีละคน ส่วนฉิงเทียนเมื่อเห็นว่ามีคนที่มาช่วยเขา เขาก็รู้สึกยินดีและจึงได้ปล่อยตัวตามสบายแล้วยืนดูการแสดงโชว์นี้

แต่ยิ่งฉิงเทียนดูมากขึ้นเท่าไร เขาก็ยิ่งประหลาดใจมากยิ่งขึ้นเท่านั้น ซามูไรคนนี้มีพลังวิญญาณอยู่ด้วยตอนที่เขาเคลื่อนไหว ถึงแม้ว่าจะน้อยนิดมากแต่ก็ยังมี! นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่ฉิงเทียนพบว่ามีคนที่มีพลังวิญญาณแฝงอยู่ คนแรกคือนักฆ่าที่เขาเคยเจอ เขาไม่คิดว่าคนที่สองที่เขาพบนั้นกลับเป็นชาวญี่ปุ่นอย่างเขา เขาจึงช่วยไม่ได้ที่จะไว้อาลัยให้กับตำรวจเหล่านี้ ถึงแม้ว่าตำรวจเหล่านี้จะได้รับการฝึกมาเป็นอย่างดี แต่พวกเขาไม่สามารถที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของซามูไรคนนั้นได้เลย!

อย่างที่คาด เหล่าตำรวจถูกอัดจนไปนอนกองกับพื้นที่ละคน แต่ซามูไรชาวญี่ปุ่นคนนั้นเองยังรู้ว่าอะไรควรทำไม่ควรทำอยู่บ้าง เขาแค่ทำให้ตำรวจบาดเจ็บเท่านั้นแต่ไม่ได้ทำใครสาหัสถึงชีวิตเลย!

ผู้คนโดยรอบต่างก็ยืนมองเหตุการณ์นี้ด้วยความทึ่ง โดยเฉพาะอู๋จินที่ทำสีหน้ามืดมนเหมือนอยากจะฆ่าคน! ตำรวจมากมายที่เขาพามานั้นต้องถูกทำร้ายเช่นนี้และคนที่ทำยังเป็นคนต่างชาติอีก ในเวลานี้อู๋จินนั้นอยากที่จะฆ่าชาวญี่ปุ่นสองคนนี้มาก ยิ่งเมื่อเขาเห็นท่าทางที่ดูภาคภูมิใจของมุราคามิแล้วด้วย

สุดท้ายฉิงเทียนก็ไม่อาจนิ่งเฉยได้อีกต่อไป เพราะชาวญี่ปุ่นนั้นได้มาถึงตัวของฉิงเทียนแล้ว!

ดาบแทงเข้ามายังไหล่ของฉิงเทียน ฉิงเทียนก็ได้โยกไหล่หลบไปข้างกลับเพื่อหลบ แล้วมือของเขาก็ได้สับลงไปยังมือของซามูไร!

“ปั่ก” มือของฉิงเทียนโดนเข้าไปที่มือของซามูไร มือที่จับดาบของซามูไรนั้นถึงกับสั่นไม่หยุด! เขาจึงได้ใช้มือซ้ายจับมือขวาเอาไว้ให้หยุด และมองไปที่ฉิงเทียนด้วยความกลัว!

ถึงแม้ว่าจะโดนเข้าไปแค่ครั้งเดียว แต่ชายคนนั้นก็รู้ได้ทันทีว่าเขานั้นไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉิงเทียน! จึงได้หยุดและเตรียมที่จะวิ่งหนี แต่แน่นอนว่าฉิงเทียนย่อมไม่ปล่อยเขาให้หนีไปง่ายๆแน่!

แม้แต่พระพุทธเจ้ายังทนต่อความโกรธได้แค่ 3 ครั้ง ย่อมไม่ต้องพูดถึงฉิงเทียนเลย ชาวญี่ปุ่นพวกนี้หาเรื่องฉิงเทียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถ้าเกิดฉิงเทียนปล่อยพวกเขากลับไปง่ายๆเช่นนี้ก็ไม่ใช่ฉิงเทียนแล้ว!

ดังนั้นฉิงเทียนจึงได้ตามเขาไปอย่างรวดเร็วแล้วยิ้มเผยให้เห็นเขี้ยวสีขาวใหญ่ของเขา “มันจะง่ายไปหน่อยไหมที่คุณคิดจะหนีไปน่ะ” ทันทีที่เขาพูดจบ เท้าซ้ายของเขาก็ได้เตะเขาไปที่ท้องของซามูไร

ซามูไรเมื่อเห็นเท้าของฉิงเทียนเตะมาที่เขา จึงได้รีบใช้ดาบออกมากันเท้าของฉิงเทียนเอาไว้สุดแรงของเขา แต่น่าเสียดายที่เขาประเมินพลังเท้าของฉิงเทียนผิดไป

เสียง “ป๊อก” ดังขึ้นมา แล้วก็พบว่าดาบเล่มนั้นหักออกเป็นสองส่วนทันที และเท้าของฉิงเทียนก็ได้เตะเข้าไปที่ท้องของซามูไร!

“อั่ก” ซามูไรถูกเตะจนลงไปกองอยู่กับพื้น เอามือกุมท้องแล้วลงไปนอนสั่นอยู่ที่พื้น! ฉิงเทียนมองดูคนที่ลงไปกองอยู่ที่พื้นด้วยสีหน้าดูถูก ขาของเขานั้นมันไม่ธรรมดา ฉิงเทียนได้รวบรวมพลังวิญญาณของเขาทั้งหมดในร่างกายใส่เขาไปที่ขาของเขาด้วย ถึงแม้ว่าชาวญี่ปุ่นนั้นจะใช้พลังวิญญาณได้ก็ตาม แต่พลังวิญญาณของเขาก็ไม่ทรงพลังเท่าของฉิงเทียนอยู่ดี

ผู้คนรอบๆต่างก็ตาเบิกค้างและจ้องไปที่ฉิงเทียน โดยเฉพาะมุราคามิที่รู้ดีว่าบอดี้การ์ดของเขานั้นแข็งแกร่งแค่ไหน?

เหล่าตำรวจที่ถูกอัดจนไปกองอยู่ที่พื้นนั้นเมื่อเห็นฉิงเทียนสามารถสู้กับชาวญี่ปุ่นได้อย่างง่ายดายก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงเชียร์ออกมา

“น้องชายคนนี้สุดยอดไปเลย! เอาเลยน้องชาย แสดงให้พวกชาวญี่ปุ่นเห็นหน่อยว่าวิชากังฟูจีนของเรายอดเยี่ยมแค่ไหน!”

“สุดยอดมาก สู้ๆนะ!”

แล้วก็มีเสียงเชียร์ดังขึ้นมาจากข้างๆ!

ส่วนมุราคามินั้นไม่คาดคิดว่าบอดี้การ์ดของเขาจะถูกปราบโดยฉิงเทียนเพียงแค่โจมตีครั้งเดียวเท่านั้น เขานั้นรู้สึกผิดที่ไปยั่วโมโหฉิงเทียนขึ้นมาเลย ทำไมเขาถึงไม่เจรจาอย่างตรงไปตรงมาแต่แรก แต่ทว่าไม่มียาแก้รู้สึกผิดในโลกนี้ และหลี่ฉิงที่อยู่ไม่ไกลที่เมื่อสักครู่กังวลฉิงเทียนอยู่ตอนนี้กำลังตะลึงในตัวเขาแทน และนายกเทศฯหูกับอู๋จินเองก็มองดูฉิงเทียนด้วยความตกตะลึงเช่นกัน!

นายกเทศฯหูนั้นเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมาทันที เมื่อเขาเห็นฉิงเทียนต่อสู้กับคนนี้เมื่อสักครู่นั้น เขาเข้าใจได้ทันทีว่าฉิงเทียนนั้นยังไม่ได้สู้อย่างเต็มที่ตอนที่เขาสู้กับเหล่าบอดี้การ์ดเมื่อก่อนหน้านี้

อู๋จินเองก็ไม่คิดว่าวิชาการต่อสู้ของฉิงเทียนนั้นจะทรงพลังถึงขนาดนี้ เขาได้ยินมาว่าฉิงเทียนนั้นเป็นศิลปะป้องกันตัวมาก่อนตอนอยู่ที่สถานีตำรวจ แต่เขาก็ไม่คิดว่าจะเก่งถึงระดับนี้!

ฉิงเทียนเดินอย่างช้าๆไปหาซามูไร ก่อนจะนั่งคุกเข่าตรงหน้าเขาแล้วพูดอย่างเหยียดหยาม “เฮ้ยชาวญี่ปุ่น เข้ามาในประเทศของคนอื่นแล้วคิดมาทำเป็นเจ้าข้าวเจ้าของงั้นเหรอ?”

“พลั่ก” ฉิงเทียนต่อยไปอีกหมัดเขาที่ขาของเขา!

“อ๊าก” เสียงกรีดร้องดังขึ้นมา แล้วเขาก็หันหัวไปมองมุราคามิ ฉิงเทียนเองก็ไม่คิดที่จะปล่อยชาวญี่ปุ่นตัวนี้ไปเช่นกัน เพราะเรียกได้ว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะชาวญี่ปุ่นตัวนี้เป็นคนผิด ฉิงเทียนจึงมองไปที่มุราคามิแล้วแสยะยิ้มออกมา สายตาของฉิงเทียนนั้นจับจ้องไปที่เขา! มุราคามิก็รู้สึกกลัวขึ้นมาเมื่อเห็นตาของฉิงเทียน โดยเฉพาะเมื่อฉิงเทียนนั้นเดินมาหาเขาอย่างช้าๆ แล้วขาของเขาก็เริ่มสั่นไม่หยุด! แล้วเมื่อเขาหันไปมองที่ซามูไรก็พบว่าซามูไรนั้นยังคงนอนกลิ้งอยู่กับพื้น แล้วหันไปมองอู๋จินที่เป็นตำรวจ แล้วเขาก็รู้สึกเหมือนกับเจอพระมาโปรด “คุณตำรวจคุณต้องคุ้มครองความปลอดภัยของผมด้วย ผมเป็นชาวต่างชาตินะ! หรือว่าจะให้ผมไปที่สถานทูตเพื่อให้ฟ้องคุณ!”

เดิมที อู๋จินนั้นคิดที่จะยืนดูอย่างตื่นเต้นเท่านั้น เพราะชาวญี่ปุ่นนั่นอัดลูกน้องของเขาจนเป็นแบบนั้น แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้ จนในที่สุดก็มีคนที่สั่งสอนหมอนั่นให้แทนเขา แต่ในเวลานี้ชาวญี่ปุ่นกลับตะโกนเรียกหาเขาเช่นนี้เขาเองก็ไม่สามารถที่จะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นได้

ดังนั้นเขาจึงได้กัดฟันแล้วเดินไปหาฉิงเทียน “คุณฉิง คุณเห็นนะว่ายังไงเขาก็ยังเป็นชาวต่างชาติอยู่ดี คุณปล่อยเรื่องนี้ให้พวกเราจัดการแทนได้ไหม?”

ฉิงเทียนเองก็รู้ดีว่าเขาอาจจะเจอปัญหาตามมาได้หาว่าเขาทำร้ายชาวญี่ปุ่นในตอนนี้ เมื่อได้ยินคำขอของอู๋จินเขาก็พูดเตือนขึ้นมา “ผู้กำกับอู๋ ผมจะยอมยกให้คุณก็ได้ แต่เขานั้นต้องการที่จะฆ่าผม! ดังนั้นจะปล่อยไปง่ายๆไม่ได้เด็ดขาด”

“ไม่ต้องกังวลไป ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร ยังไงพวกเขาก็ไม่สามารถหนีรอดตัวรวจอย่างพวกเราไปได้”

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋จิน ฉิงเทียนจึงได้ผงกหัว “จับเขา!” อู๋จินบอกกับลูกน้องของเขา

“แกกล้าจับฉันเรอะ ไม่รู้รึยังไงว่าฉันเป็นใคร?” มุราคามิที่ถูกจับก็ตะโกนขึ้นมาอย่างเกรี้ยวกราด “ฉันเป็นถึงผู้บริหารของซ่านเหลิงกรุ๊ปนะ! พวกแกกล้ามาจับฉันได้ยังไง!” เขามองด้วยสายตาที่ดุดัน

แล้วตำรวจ 2-3 คนก็ได้ช่วยกันหามซามูไรที่ยังคงกองอยู่กับพื้นและใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวดไป!

“ชาวญี่ปุ่น พวกแกเองก็มีวันนี้ได้เหมือนกัน!”

แน่นอนว่า อู๋จินนั้นไม่ได้สนใจคนพวกนี้มากนัก หลังจากที่จับตัวพวกเขาไปแล้วเขาก็ได้หันหน้ามาหาฉิงเทียนแล้วพูดขึ้น “คุณฉิง ได้โปรดช่วยมากับพวกเราเพื่อมาให้ปากคำที่สถานีตำรวจด้วยนะครับ!”

“ได้สิ!” ฉิงเทียนผงกหัว เขานั้นรู้ดีว่านี่เป็นงานของตำรวจอยู่แล้วก็ตาม แต่เมื่อคิดว่าเขาต้องไปที่สถานีตำรวจอีกแล้วนั้น ฉิงเทียนก็อดยิ้มแบบหมดแรงไม่ได้