วิถีเซียนฝึกอสูร: ข้าครองพรสวรรค์สัตว์เลี้ยง - ตอนที่ #58 : ขุดสมุนไพรวิญญาณ! หลอมกระดูก!
“หือ? นั่นกู่หยวนไม่ใช่รึ? เขามาทำอะไรที่นี่?”
“เจ้าไม่รู้รึ? สถานะของกู่หยวนตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว ข้าได้ยินมาว่าเขาเป็นคนเก็บสมุนไพรให้กับหอหยกติ่งในเมืองอำเภอ คงกำลังจะเข้าป่าไปเก็บสมุนไพรล่ะสิ ครอบครัวกู่ตอนนี้ใช้ชีวิตสุขสบาย กินเนื้อทุกมื้อ เฒ่ากู่ก็ใช้ชีวิตวัยเกษียณอย่างสบายใจอยู่ที่บ้าน”
“อา ใช่… เฒ่ากู่โชคดีนัก ลูกชายของเขาได้ดี หากข้ามีลูกชายแบบนั้นบ้าง คงได้ตื่นมาหัวเราะกลางฝันเป็นแน่”
“เอาน่า เจ้ามันก็แค่คนโสดเฒ่า แม้แต่ภรรยาก็ยังไม่มี นับประสาอะไรกับลูกชาย ฝันไปเถอะ ในความฝัน อะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้น!”
ชายทั้งสองถอนหายใจ โดยไม่รู้ว่ากู่หยวนได้ยินทุกคำพูดของพวกเขา
เมื่อได้ยินว่าตงกุยและซุนเอ้อร์ถูกไฟคลอกตาย กู่หยวนก็คิดในใจแล้วว่าจะให้รางวัลแก่อาหวงในภายหลัง
ถูกต้อง เขาเป็นคนลงมือเอง!
พูดให้ถูกก็คือ หลังจากที่รู้ว่าชายทั้งสองกำลังดื่มเหล้า กู่หยวนก็ฉวยโอกาสให้อาหวงไปล้มตะเกียงน้ำมัน ทำให้เกิดไฟไหม้ขึ้น
ส่วนตัวกู่หยวนเอง ผู้คนมากมายในหมู่บ้านสามารถเป็นพยานให้เขาได้ว่าตอนนั้นเขากำลังผ่าฟืนอยู่ในลานบ้าน และยังได้แบ่งเนื้อแห้งที่ล่ามาได้ให้กับเพื่อนบ้านหลายคนที่สนิทกันอีกด้วย
ดังนั้น การตายของตงกุยและซุนเอ้อร์จึงไม่เกี่ยวข้องกับเขาแต่อย่างใด
หลังจากออกจากหมู่บ้านตระกูลกู้ กู่หยวนก็เรียกอาหวงและอาอู่ออกมา ซึ่งกำลังรออยู่ริมถนน แล้วมุ่งหน้าเข้าสู่เทือกเขาอวิ๋นเมิ่ง
ส่วนเจ้าปากใหญ่ เขาปล่อยให้อยู่ที่บ้านเพื่อดูแลบิดามารดาของเขา
เขามาถึงเนินเขาที่ปกคลุมไปด้วยสมุนไพรหวงจิงที่เคยมาเยือนอีกครั้ง
ตอนนี้ เหลือสมุนไพรหวงจิงอยู่ไม่มากนัก ต้นที่อายุมากถูกเขาขุดไปหมดแล้ว เหลือไว้แต่ต้นที่ยังอ่อนเป็นส่วนใหญ่ และสมุนไพรวิญญาณหวงจิงสามต้น
กู่หยวนมาถึงเบื้องหน้าสมุนไพรวิญญาณหวงจิงทั้งสามต้น
เขาไม่ได้เห็นพวกมันมาพักหนึ่งแล้ว สมุนไพรวิญญาณเหล่านี้ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนัก
สองในสามต้นนั้นเติบโตได้ดีมาก ลำต้นและใบเป็นสีเขียวมรกต แผ่พลังชีวิตอันแข็งแกร่งออกมา
ลำต้นและใบของต้นที่อยู่ตรงกลางส่องประกายสีม่วงจางๆ และบนพื้นผิวมีไอพลังวิญญาณที่คล้ายหมอกควันบางๆ พันอยู่รอบๆ ทำให้มันดูดูลึกลับน่าอัศจรรย์
สมุนไพรวิญญาณหวงจิงอายุกว่าร้อยปีสองต้น และสมุนไพรวิญญาณหวงจิงอายุกว่าห้าร้อยปีอีกหนึ่งต้น นี่คือความมั่นใจของกู่หยวนที่จะเริ่มการหลอมกระดูก!
กู่หยวนหยิบพลั่วปรุงยาออกมา และค่อยๆ ขุดสมุนไพรวิญญาณทั้งสามต้นขึ้นมาอย่างระมัดระวัง
สมุนไพรวิญญาณหวงจิงอายุกว่าร้อยปีทั้งสองต้นมีสีเหลืองดุจหยก ขนาดประมาณหนึ่งกำปั้น และเมื่อสูดดมเบาๆ ก็จะส่งกลิ่นหอมจางๆ ออกมา
หวงจิงอายุกว่าห้าร้อยปีนั้นใหญ่กว่าหนึ่งกำปั้นเล็กน้อย และพื้นผิวสีเหลืองเข้มของมันมีลายเส้นสีม่วงจางๆ
กู่หยวนหยิบกล่องไม้สองใบที่ทำจากไม้จันทน์หอมออกมาอย่างระมัดระวัง
ใน “ประมวลสรรพสมุนไพรวิญญาณ” ได้แนะนำไว้ว่า เมื่อสมุนไพรหวงจิงอายุกว่าร้อยปีถูกขุดขึ้นมา คุณสมบัติทางยาของมันจะถูกกักเก็บไว้ แต่พลังวิญญาณภายในจะยังคงสลายไปอย่างช้าๆ
เมื่อเวลาผ่านไป มันจะค่อยๆ สูญเสียคุณสมบัติทางยาไป
ดังนั้น หลังจากขุดสมุนไพรวิญญาณขึ้นมาแล้ว จะต้องเก็บไว้ในภาชนะที่ทำจากหยกหรือไม้
กล่องหยกนั้นแพงเกินไป กู่หยวนไม่สามารถซื้อหาได้ เขาจึงใช้เงินสามตำลึงซื้อกล่องไม้ที่ทำจากไม้จันทน์หอมมาสองใบ
ไม้ชนิดนี้มีคุณสมบัติในการขับไล่แมลงและทำให้จิตใจสงบ อีกทั้งยังปิดผนึกได้ดีมาก ซึ่งสามารถชะลอการสลายตัวของคุณสมบัติตัวยาได้
เหตุผลที่เขาขุดสมุนไพรวิญญาณทั้งสามต้นขึ้นมาก็เพราะเขาวางแผนที่จะใช้พวกมันเป็นทรัพยากรในการเริ่มการหลอมกระดูก
ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าตัวเล็กทั้งสามก็ต้องการสมุนไพรวิญญาณเหล่านี้เพื่อบำรุงตัวเองให้เติบโตอย่างรวดเร็ว
หลังจากเก็บกล่องไม้ทั้งสองใบแล้ว กู่หยวนก็เดินลึกเข้าไปในภูเขาต่อ
พูดถึงเรื่องนี้ แม้ว่าเขาจะเป็นคนเก็บสมุนไพรให้กับหอหยกติ่ง แต่เขาก็ไม่ใช่คนเก็บสมุนไพรที่เก่งกาจนัก
นับตั้งแต่มาเป็นคนเก็บสมุนไพร เขายังไม่เคยเข้าป่าไปเก็บสมุนไพรอย่างจริงจังเลยสักครั้ง
กู่หยวนมีอาหวงและอาอู่ ตัวหนึ่งสำรวจเส้นทางข้างหน้า และอีกตัวหนึ่งตามอยู่ข้างหลัง
หลังจากเดินเตร็ดเตร่ไปจนถึงเที่ยงวัน เขาก็เก็บได้เพียงเห็ดหลินจือไม่กี่ดอก
อย่างไรก็ตาม พวกมันยังอ่อนและไม่ได้ราคามากนัก แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย คาดว่าน่าจะขายได้มากกว่าหนึ่งเฉียนเงิน ซึ่งก็คือมากกว่าหนึ่งร้อยอีแปะ ซึ่งถือเป็นรายได้ที่ดีมากสำหรับคนทั่วไป
เพียงแค่มองจากสิ่งเหล่านี้ อาจจะคิดว่าการเก็บสมุนไพรเป็นเรื่องง่ายและเป็นวิธีหาเงินที่ดี
แต่ในความเป็นจริง กู่หยวนเพิ่งจะเจอกับหมีดำตัวหนึ่ง บางทีอาจเป็นเพราะถูกปลุกจากการจำศีล หมีดำตัวนั้นจึงค่อนข้างหงุดหงิด มันลุกขึ้นยืนและคำรามสองสามครั้ง
หากมันไม่สัมผัสได้ว่ากู่หยวนไม่ใช่คนที่รับมือง่ายๆ และกลิ่นอายอันตรายจากตะขาบหลังเหล็ก หมีดำตัวนั้นคงจะกระโจนเข้ามานานแล้ว
ดังนั้น การเก็บสมุนไพรสามารถทำเงินได้จริง แต่ก็ต้องอาศัยโชค และที่สำคัญกว่านั้นคือความแข็งแกร่ง!
หากไม่มีความสามารถ ก็อย่าคิดที่จะเก็บสมุนไพรเพื่อหาเงินเลย หากเจอสัตว์ป่าเข้า อาจจะถึงขั้นเสียชีวิตได้
อาหารกลางวันของกู่หยวนคือหมูป่า หรือพูดให้ถูกคือขาหมูป่า
หมูป่าตัวนี้ไม่ใหญ่มากนัก
หลังจากที่กู่หยวนจัดการมันแล้ว เขาก็วางมันลงบนกองไฟเพื่อย่าง และกู่หยวนยังหยิบเกลือออกมาทาบนตัวมันอีกด้วย
ส่วนรสชาติ เนื้อก็นุ่มและดี
ตอนนี้กู่หยวนมีความอยากอาหารมาก เขากินขาหลังของหมูจนเกลี้ยง เหลือเพียงกระดูก
หลังจากกินอิ่มดื่มหนำแล้ว เขาก็หยิบกล่องไม้ที่ใส่สมุนไพรวิญญาณหวงจิงออกมา หยิบหวงจิงอายุกว่าร้อยปีต้นหนึ่งออกมา ค่อยๆ ตัดชิ้นหนึ่งออกมา แล้วใส่เข้าไปในปากเพื่อเคี้ยวช้าๆ
พูดตามตรง รสชาติของสมุนไพรวิญญาณนี้กรอบและหวาน ยิ่งเคี้ยวยิ่งหอม
หลังจากกลืนลงไปไม่นาน กู่หยวนก็รู้สึกอุ่นในท้อง ซึ่งหมายความว่าพลังยาได้เริ่มออกฤทธิ์แล้ว
“จี๊ด, จี๊ด, จี๊ด!”
อาหวงที่อยู่บนพื้นก็รีบดึงเสื้อผ้าของเขา พลางมองกู่หยวนอย่างคาดหวัง แฝงแววอ้อนวอน
ส่วนอาอู่ มันไม่ได้ส่งเสียงใดๆ แต่มันก็กำลังมองกู่หยวนเงียบๆ เช่นกัน
พูดถึงเรื่องนี้ สมุนไพรวิญญาณหวงจิงเหล่านี้ควรจะเป็นของมัน
“เอาเถอะ ข้าไม่ลืมพวกเจ้าหรอก”
แน่นอนว่ากู่หยวนไม่ได้จะเพลิดเพลินอยู่คนเดียว
เขาตัดออกมาอีกสองชิ้นและให้อาหวงและอาอู่ตัวละชิ้น
จากนั้น เขาก็ลุกขึ้นไปยังที่โล่งและเริ่มฝึกมวย เพื่อย่อยพลังยา
แม้ว่าสมุนไพรวิญญาณหวงจิงนี้จะไม่ใช่สมุนไพรวิญญาณที่ใช้สำหรับการหลอมกระดูกโดยเฉพาะ แต่มันเองก็มีพลังชีวิตที่เข้มข้น ซึ่งบำรุงร่างกายได้ดีและมีประโยชน์อย่างมากต่อการหลอมกระดูกของเขา
ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!
หมัดของกู่หยวนมั่นคง พร้อมกับเสียงลมฟู่ๆ เห็นได้ชัดว่าเร็วกว่าปกติมาก แต่ระหว่างหมัดและเท้าแต่ละครั้ง กลับน่าตกใจมากขึ้นไปอีก!
อย่างน้อยหลังจากที่กู่หยวนฝึกมวยจบหนึ่งชุด เขาก็รู้สึกอบอุ่นไปทั่วทั้งตัว พร้อมกับความสบายที่ไม่อาจบรรยายได้
ในขณะเดียวกัน กระดูกของเขาก็มีอาการคันเล็กน้อย ราวกับว่าพวกมันถูกปกคลุมไปด้วยชั้นของสิ่งสกปรก ชั้นของสิ่งส่วนเกิน ซึ่งทำให้เขาอยากจะถูมันกับอะไรสักอย่าง หรือแม้กระทั่งใช้ตะไบขูดมันออก
นี่เป็นสัญญาณที่ชัดเจนว่าเขาได้เข้าสู่ขั้นหลอมกระดูกแล้ว!
การหลอมกระดูกคือการหลอมกระดูกทั่วทั้งร่างกายให้มีความยืดหยุ่นและแข็งแกร่ง เหมือนกับการเจียระไนและชุบแข็งแร่เหล็กชิ้นหนึ่งอย่างต่อเนื่อง ขจัดสิ่งเจือปนทั้งหมดออกไป เหลือไว้เพียงแก่นแท้
และกู่หยวนก็มีพรสวรรค์ “กระดูกเหล็ก” อยู่แล้ว กระดูกของเขาก็ไม่ด้อยไปกว่าจอมยุทธ์ในขั้นหลอมกระดูก ดังนั้นจึงอาจกล่าวได้ว่าเขาได้เปรียบอย่างมากในขั้นหลอมกระดูก!
แม้กระทั่งเมื่อการหลอมกระดูกเสร็จสิ้น กระดูกของเขาจะดียิ่งกว่าผู้อื่น! ร่างกายของเขาก็จะแข็งแกร่งขึ้นอีกสองสามส่วน!
อย่าได้ประเมินเรื่องนี้ต่ำไป
สำหรับจอมยุทธ์ ยิ่งวางรากฐานได้มั่นคงเท่าใด รากฐานก็จะยิ่งมั่นคงมากขึ้นเท่านั้น และความสำเร็จในอนาคตก็จะยิ่งสูงขึ้นเป็นธรรมดา
YOU MAY ALSO LIKE
